João 5
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Wi iko yaŋ iţëpuŋ, ufeŧtu uloŋ wi bayuday uwoo, kë Yeŧu aşë ya Yeruŧalem.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Kë du Yeruŧalem ţi kañog « plëman pi ŋkaneel » uşë ka, dko dloŋ dñownaani danwooŋ na irakan kañeen di bajaaŋ bado ţi uţup uhebërë Beŧtaŧa.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Ţuŋ irakan mënţ, bamaakal baŧum maakan : bakuul, banknjiinkuŋ, na bambiinkniiŋ, baji bapiinţ da kayoonk meel manşinţar ;
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 uwanjuŧ uloŋ wi Ajugun uji ubanle ţuŋ ubi kawala da, meel manşë kaşinţar ; anneejuŋ uŧeek wi meel manşinţaruŋ pmaak pi akahaŋ paji pabi jeb jeb.
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Uka da wal mënţ ñiinţ aloŋ andoli ŋşubal iñeen-ŋwajanţ na bakreŋ ŋi aţakmi.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yeŧu awina kë apiinţ da abot ame kë ujon wi aţakmi aanhinan poş aşë ji na a : « Iŋal kajeb i? »
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Kë ñiinţ naţakmaan aŧeema aji : « Naweek, mënka nin aloŋ anhiluŋ kaţënkën nwala du dko dñownaani woli meel manşinţar, kë ji mbi ndo kaban, aloŋ aji do bi banën da uŧeek. »
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Kë aşë ji na a : « Naţiin, jejan iko yi ipiinţnuŋ ipoş. »
8 Então Jesus lhe disse:
9 Ţi dko mënţ, kë ñiinţ abi jeb jeb ajej iko yi apiinţnuŋ apoş.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Baweek biki bayuday baji na ñiinţ i babaaŋ ajeban jeban : « Unuur wi pnoorfën uwo nţa, bgah bi nja baneenan ikuŋa. »
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Kë aŧeem baka aji : « Anjebanaanuŋ ajakën : “Jejan iko yi ipiinţnuŋ ipoş.” »
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Kë başë hepar aji : « Ñaaŋ ahoŋ ajakiiŋ jejan iko yi ipiinţnuŋ ipoş ba? »
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Kë i bajebanuŋ aşë wo aamme ñaaŋ mënţan, kë Yeŧu abot aneem ţi pnŧuk.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Wi uko waŋ uţëpuŋ, Yeŧu ayit na ñiinţ i ajebanuŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aşë ji na a : « Hënkuŋ ijebi, ţañaanuŋ pjuban ji uko untamuŋ apel umbiiŋ adolu umobu. »
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Ñiinţ aya wal mënţ aţup baweek biki bayuday aji Yeŧu ajebanuluŋ.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Kë baweek biki bayuday başë jun phajan Yeŧu, ţiki aji do iko mënţ ţi unuur wi pnoorfën.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Kë aşë ji na baka : « Paapa aji lempa lemp ŋnuur bŧi, kë nji kak mbot alemp. »
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Uko waŋ ukaaŋ kë baweek biki bayuday batamanaara taman ala pfiŋa ; baji baji mënţ uko wi bgah baneenanuŋ ţi unuur wi pnoorfën ţañ wi wi ajaaŋ ado, abot aji ji Naşibaţi awooŋ aşin kaliŋan uleeful na Naşibaţi.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Yeŧu akak ayeenk bţup aji na baka : « Na manjoonan dţupan, Abuk Naşibaţi aanhil pdo nin uko uloŋ bdidi'ul bë aanwin Aşin kë ado wa. Uko wi Aşin adoluŋ, Abukul akak aji do wa.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Naşibaţi aŋal Abukul abot aji diimana iko yi ajaaŋ ado ; aluŋ kadiimana iko indëmuŋ apel yi, inkţuuŋ nañoŋar.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Kë jibi Naşibaţi ajaaŋ anaţan bañaaŋ ţi pkeţ kabot kawul baka ubida, hënk kak di di Abukul ajaaŋ awul ñaaŋ i adatuŋ ubida.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Hënk kak, Naşibaţi aankwayëş nin ñaaŋ aloŋ, awutar uko mënţ bŧi Abukul,
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 bañaaŋ bŧi bahilna badëman Abukul jibi bajaaŋ badëmana. Ñaaŋ anwooŋ aanji dëman Abukul, aanji dëman Naşibaţi anyiluluŋ.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Na manjoonan dţupan, ñaaŋ ankŧiinkuŋ ŋţup ŋi naan abot afiyaar Naşibaţi anyilnuŋ, aka ubida wi mnţo. Ñaaŋ mënţ aankduknaana, apënna du pkeţ abi ţi ubida.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 « Na manjoonan dţupan, wal ubi, hënkuŋ da, wi banwooŋ du pkeţ bakŧiinkuŋ pdiim pi Abuk Naşibaţi, banknŧiinkuŋ pa abi du a, baka ubida.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Jibi Naşibaţi awooŋ anjaaŋ awul ubida, hënk kak di di aţenuŋ Abukul ado kawul ubida.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Akak awula mnhina mi pwayëş ţiki awo *Abuk Ñiinţ.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Nawutan kañoŋar ţi uko mënţ ţiki wal ubi wi banwooŋ du ihër meeţ bakŧiinkuŋ pdiimul.
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 Bandoluŋ bnuura bapën kayeenk ubida, bandoluŋ buţaan başë bapën pa Naşibaţi aji baduknaana awo i pkeţ.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Nji ţi uleef naan, mënhil pdo nin uko uloŋ, pwayëş pi naan paji pawo pŧool, ţiki ţi uleef naan, mënji kado uko wi nji nŋaluŋ, dji kawayëş jibi anyilnuŋ ajaknuŋ. »
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Yeŧu akak aji : « Woli nji ţañ kaţuparuŋ bkow naan uhinan kawo uunkwo manjoonan ţi an.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Kë aloŋ aşë aţup ţi uko wi naan, dme kë uko wi akţupuŋ ţi nji uwo manjoonan.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Nayil bañaaŋ du *Yowan, kë aţupan uko unwooŋ manjoonan ţi uko wi naan.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Kë nşë wo mënuma ñaaŋ aţuparaan, dţup ţup haŋ nahilna nabuur.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 « Yowan abi wo unkaniya unktëruŋ ajeehan dko, kë nadat ŋwal ŋloŋ pwo ţi bjeehi na mnlilan wi nakŧiinkuŋ uko wi aţupanaŋ.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Nji, dka uko unkyuujuŋ uko wi nwooŋ apel wi Yowan aţupanaŋ: iko yi Paapa aţu'ënuŋ pdo, yi nji kadoluŋ, idiiman kë Paapa ayilnuŋ.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Kë Paapa anyilnuŋ ul ţi uleeful aţup ţi uko wi naan. Naambaaŋ kaŧiinka pdiimul, këme kame jibi anaami.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Kë jibi nawooŋ naanfiyaar i ayiluŋ, nadiiman kë naambaaŋ kamëbanaara uţup wi nul.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Naji najuk Ulibra wi Naşibaţi bnuura, ţiki naşal kë ţi wa di di nakkaanuŋ ubida wi mnţo. Kë Ulibra wi Naşibaţi mënţ uţupuŋ uko wi ŧaan.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Kë an naşë wo naanŋal pbi ţi nji kakaana ubida.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 « Mënkyeenkna mndëm ţi bañaaŋ.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Dme an, naanŋal Naşibaţi na manjoonan.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Dbi ţi katim ki Paapa, kë naanyeenkën ; aloŋ abile bdidi'ul, nayeenka.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Hum di di nahiluŋ kafiyaarën, an nanjaaŋ nadëman ŋleefan kaşë wo naanji nala mndëm mi Naşibaţi anwooŋ aloolan?
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Nawutan kaşal kaji dluŋ kakeeşaaran du Paapa. Moyiŧ i nahaţuŋ akkeeşaaranaŋ.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Woli nafiyaar lah *Moyiŧ, nakak kafiyaarën, ţiki apiiŧ piiŧ uko wi naan.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Bë woli naanfiyaar uko wi apiiŧuŋ, hum di di nakfiyaaruŋ uko wi nji kaţupuŋ? »
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.