João 4

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bafariŧay baŧiink kë baji baţaşar Yeŧu baŧum adoo pel biki Yowan kë abot aji batŧaar bañaaŋ bampeluŋ biki Yowan akbatŧaaruŋ.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Yeŧu ul ţi uleeful aanji batŧaar, baţaşarul bajaaŋ babatŧaar.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Wi aŧiinkuŋ uko mënţ, apën du Yuda akak Galilay.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Awo i kamuur uŧaak wi *Ŧamariya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Kë hënk di ayaaŋ aban du ubeeka uloŋ wi Ŧamariya wi bajaaŋ badu Ŧikar kañog uţeeh wi *Yakob abiiŋ aţen *Yoŧef abukul.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ţi dko mënţ di di pliik pi Yakob pawooŋ. Yeŧu apoş anoor aşë ya aţo du kañog pliik mënţ. Unuur udiiŋ wal mënţ.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kë ñaaţ aloŋ i Ŧamariya aşë bi pliik. Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ţenaan meel ddaan. »
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Baţaşarul baya wal mënţ ubeeka pla uko ude.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Kë ñaaţ aji na a : « Hum di iwi, inwooŋ nayuday ihiluŋ kañehanaan meel, nji nwooŋ i Ŧamariya? » (Bayuday baanji banaakiir na bañaaŋ biki Ŧamariya.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Kë aŧeema aji : « Woli ime lah uko wi Naşibaţi ajaaŋ aţen abot ame ñaaŋ anjakiiŋ iţena adaan, iwi ţi uleefu ikñehanuluŋ aşë ţenu meel manjaaŋ manwul bañaaŋ ubida. »
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Kë aşë ji na a : « Naweek, iinwo na nin ukoolan uliikni kë pliik pabaa diil maakan. Ţuŋ di di ibaaŋ aliikna meel manjaaŋ manwul bañaaŋ ubida ba?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Idëm apel Yakob ateem nja anwuluŋ nja pliik pi i? Ul andaanuŋ ţi pa abot awul babukul na ŋnŧaam ŋi nul kë ŋadaani? »
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Kë Yeŧu aşë ŧeema aji : « Ñaaŋ andaanuŋ meel mi, udaan ukak aţija ;
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 kë ñaaŋ anşaaŋ adaan meel mi nji kaluŋ kawula nin udaan uunkak aţija, meel mi nji kawululuŋ mankak ukumpëş unkwuluŋ ubida wi mnţo. »
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Kë ñaaţ aşë ji na a : « Naweek, ţenaan meel mënţ, udaan uwutna kakak kaţijën ndoo nwo i pbi pliik ţi. »
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Kë aji na a : « Yaan idu ayinu işë ikak na a ţi. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Kë aŧeema aji : « Mëniimaa. »
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 ţiki ibi niima ŋyaaş kañeen, kë i iwoonaanuŋ hënkuŋ aanwo ayinu. Ifaŋ ţi waŋ. »
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Kë ñaaţ kë aşë ji na a : « Naweek, dwin kë iwo *Naţupar Naşibaţi na manjoonan.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Bateemun badëman Naşibaţi ţi pnkuŋ pi, kë an bayuday naşë ji du Yeruŧalem di di bañaaŋ bawooŋ i kado kadëmana. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Kë aşë ji na a : « Abuk ñaaţ, fiyaarën, wal uloŋ ubi wi mënţ ţi pnkuŋ pi këme du Yeruŧalem ţañ di bakdooŋ kadëmanaan Naşibaţi Aşin nja.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 An, naji nadëman uko wi nawooŋ naammee. Un ŋji ŋdëman uko wi ŋmeeŋ ţiki ţi bayuday di di Naşibaţi aţepnuŋ abuuran bañaaŋ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kë wal uşë bi, wii wi, udo bi ban ban, wi banjaaŋ badëman Naşibaţi Aşin nja bakme'uluŋ na manjoonan kado kadëmana na uhaaş ; bukal bawooŋ banjaaŋ badëman Naşibaţi Aşin nja, bukal biki aklaaŋ.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Naşibaţi awo uhaaş kë banjaaŋ badëmana bawo i kame'a na manjoonan kadëmana na uhaaş. »
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Kë ñaaţ aşë ji na a : « Dme kë Ñaaŋ i Naşibaţi adatuŋ, i bajaaŋ bado *Kriŧtu abi. Woli aluŋ abi, aţup nja iko bŧi jibi iwoori. »
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Kë Yeŧu aji na a : « Nji nkaţiiniiŋ na iwi, dwooŋ aŋ mënţ. »
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Wal wi aţiiniiŋ haŋ kë baţaşarul başë wuj, aşë ñoŋar wi bawinuluŋ kë akţiini na ñaaţ. Kë nin aloŋ ţi baka aşë wo aanhepara uko wi aklaaŋ këme uko wi akţiiniiŋ na ñaaţ.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Wal mënţ ñaaţ aduk pdunk pi nul, aya du ubeeka aji na bañaaŋ:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 « Nabiin nawin ñiinţ aloŋ anţupnuŋ iko yi ndoluŋ bŧi. Woon Kriŧtu a i? »
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Bapën ţi ubeeka aya du a.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Wal mënţ baţaşarul bawo ţi pkooţa aji na a : « Najukan, deeni. »
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Kë aşë ŧeem baka aji : « Dka pde pi nawooŋ naammee. »
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Baţaşarul bawo ţi pşal aji me aloŋ aţija ţij uko ude.
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Pde pi naan pawooŋ pdo uko wi anyilnuŋ ajaknuŋ ndo na pbaañëş ulempul.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Jëm naji naji : “uduka kli kbaakër kakit kaşë kabi” i? Dţupan, nakatan këş naten ŋţeeh, ŋado bi kay kay pa kakit.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Kë nakit ado bi jun jun pyeenk baluk bi nul abot akit ŋdeey pa ubida wi mnţo, najaar na nakit bahilna balilan bukal batëb bŧi.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ţi uko mënţ, uko wi bajakuŋ uwo manjoonan : Aloŋ aji jaar, aloŋ kakit.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Nji dyilan naya nakit uko wi nawooŋ naanjaari. Baloŋ bado ulemp untamnuŋ, kë an naşë yeenk ulemp wi ujënk wi baka. »
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Ţi ubeeka wi mënţ bañaaŋ biki Ŧamariya baŧum bafiyaar Yeŧu wi baŧiinkuŋ uko wi ñaaţ aţupuŋ ţi a aji : « Aţupën iko yi ndoluŋ bŧi. »
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Hënk, wi bañaaŋ babiiŋ du a, bakooţa aji aţo na baka ; kë aţo da ŋnuur ŋtëb.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ŋţup ŋi nul ŋado kë bañaaŋ baŧum maakan kak bafiyaara ;
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 baji na ñaaţ: « Mënţ uko wi iţupuŋ ţañ ukaaŋ kë ŋfiyaara ; un ţi ŋleefun ŋŧiinka abot ame kë ul na manjoonan awooŋ Nabuuran bañaaŋ bŧi. »
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Wi Yeŧu aţooŋ ŋnuur ŋtëb du Ŧamariya, aşë pën da aya *Galilay.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Abi ţup aji kë *Naţupar Naşibaţi aanji ŧiinkana du uŧaak wi nul.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Kë wi aşaaŋ aban du Galilay, bañaaŋ bamëbana bnuura ţiki wi bayaaŋ *Ufeŧtu wi Mbuur du Yeruŧalem bawin iko bŧi yi adoluŋ da.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Yeŧu akak ubeeka wi Kana du *Galilay di abiiŋ akakanaan meel ubiñu. Kë wal mënţ aloŋ ţi balempar naşih baweek aloŋ i abukul amaakuŋ aşë wo du Kapernawum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Wi aŧiinkuŋ kë Yeŧu awoona Yuda aban ţi Galilay, aya du a, akooţa aya ajeban abukul ţiki amaak añogan pkeţ.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Woli naanwin mlagre na iko iñoŋarënaan naanji nafiyaarën. »
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Kë nalempar naşih aşë ji na a : « Naweek, biin ji abuk naan abi akeţ. »
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Kë aji na a : « Yaani, abuku awo najeb. »
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ahum nwo ţi bgah, kë balemparul başë bi ayit na a aji na a abukul ajebi.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ahepar baka wal wi amatrënuŋ. Kë baji na a : « Takal da, uko ji uwoori uloolan wi pnak wi wi uleef ukakuŋ ajoobëţ na a. »
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Aşin napoţ aleş kë wal mënţ wi wi Yeŧu ajakuluŋ: « Abuku awo najeb. » Wi wi aşaaŋ afiyaar Yeŧu ul na biki katohul bŧi.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Uko waŋ uwooŋ uko uñoŋarënaan utëbanţën wi Yeŧu adoluŋ ţi Galilay. Ado wa wi apënnuŋ Yuda.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.