João 4

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bafariŧay baŧiink kë baji baţaşar Yeŧu baŧum adoo pel biki Yowan kë abot aji batŧaar bañaaŋ bampeluŋ biki Yowan akbatŧaaruŋ.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Yeŧu ul ţi uleeful aanji batŧaar, baţaşarul bajaaŋ babatŧaar.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Wi aŧiinkuŋ uko mënţ, apën du Yuda akak Galilay.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Awo i kamuur uŧaak wi *Ŧamariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Kë hënk di ayaaŋ aban du ubeeka uloŋ wi Ŧamariya wi bajaaŋ badu Ŧikar kañog uţeeh wi *Yakob abiiŋ aţen *Yoŧef abukul.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ţi dko mënţ di di pliik pi Yakob pawooŋ. Yeŧu apoş anoor aşë ya aţo du kañog pliik mënţ. Unuur udiiŋ wal mënţ.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Kë ñaaţ aloŋ i Ŧamariya aşë bi pliik. Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ţenaan meel ddaan. »
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Baţaşarul baya wal mënţ ubeeka pla uko ude.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Kë ñaaţ aji na a : « Hum di iwi, inwooŋ nayuday ihiluŋ kañehanaan meel, nji nwooŋ i Ŧamariya? » (Bayuday baanji banaakiir na bañaaŋ biki Ŧamariya.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Kë aŧeema aji : « Woli ime lah uko wi Naşibaţi ajaaŋ aţen abot ame ñaaŋ anjakiiŋ iţena adaan, iwi ţi uleefu ikñehanuluŋ aşë ţenu meel manjaaŋ manwul bañaaŋ ubida. »
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kë aşë ji na a : « Naweek, iinwo na nin ukoolan uliikni kë pliik pabaa diil maakan. Ţuŋ di di ibaaŋ aliikna meel manjaaŋ manwul bañaaŋ ubida ba?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Idëm apel Yakob ateem nja anwuluŋ nja pliik pi i? Ul andaanuŋ ţi pa abot awul babukul na ŋnŧaam ŋi nul kë ŋadaani? »
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Kë Yeŧu aşë ŧeema aji : « Ñaaŋ andaanuŋ meel mi, udaan ukak aţija ;
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 kë ñaaŋ anşaaŋ adaan meel mi nji kaluŋ kawula nin udaan uunkak aţija, meel mi nji kawululuŋ mankak ukumpëş unkwuluŋ ubida wi mnţo. »
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Kë ñaaţ aşë ji na a : « Naweek, ţenaan meel mënţ, udaan uwutna kakak kaţijën ndoo nwo i pbi pliik ţi. »
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Kë aji na a : « Yaan idu ayinu işë ikak na a ţi. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Kë aŧeema aji : « Mëniimaa. »
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 ţiki ibi niima ŋyaaş kañeen, kë i iwoonaanuŋ hënkuŋ aanwo ayinu. Ifaŋ ţi waŋ. »
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kë ñaaţ kë aşë ji na a : « Naweek, dwin kë iwo *Naţupar Naşibaţi na manjoonan.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Bateemun badëman Naşibaţi ţi pnkuŋ pi, kë an bayuday naşë ji du Yeruŧalem di di bañaaŋ bawooŋ i kado kadëmana. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Kë aşë ji na a : « Abuk ñaaţ, fiyaarën, wal uloŋ ubi wi mënţ ţi pnkuŋ pi këme du Yeruŧalem ţañ di bakdooŋ kadëmanaan Naşibaţi Aşin nja.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 An, naji nadëman uko wi nawooŋ naammee. Un ŋji ŋdëman uko wi ŋmeeŋ ţiki ţi bayuday di di Naşibaţi aţepnuŋ abuuran bañaaŋ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Kë wal uşë bi, wii wi, udo bi ban ban, wi banjaaŋ badëman Naşibaţi Aşin nja bakme'uluŋ na manjoonan kado kadëmana na uhaaş ; bukal bawooŋ banjaaŋ badëman Naşibaţi Aşin nja, bukal biki aklaaŋ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Naşibaţi awo uhaaş kë banjaaŋ badëmana bawo i kame'a na manjoonan kadëmana na uhaaş. »
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kë ñaaţ aşë ji na a : « Dme kë Ñaaŋ i Naşibaţi adatuŋ, i bajaaŋ bado *Kriŧtu abi. Woli aluŋ abi, aţup nja iko bŧi jibi iwoori. »
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Kë Yeŧu aji na a : « Nji nkaţiiniiŋ na iwi, dwooŋ aŋ mënţ. »
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Wal wi aţiiniiŋ haŋ kë baţaşarul başë wuj, aşë ñoŋar wi bawinuluŋ kë akţiini na ñaaţ. Kë nin aloŋ ţi baka aşë wo aanhepara uko wi aklaaŋ këme uko wi akţiiniiŋ na ñaaţ.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Wal mënţ ñaaţ aduk pdunk pi nul, aya du ubeeka aji na bañaaŋ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 « Nabiin nawin ñiinţ aloŋ anţupnuŋ iko yi ndoluŋ bŧi. Woon Kriŧtu a i? »
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Bapën ţi ubeeka aya du a.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Wal mënţ baţaşarul bawo ţi pkooţa aji na a : « Najukan, deeni. »
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Kë aşë ŧeem baka aji : « Dka pde pi nawooŋ naammee. »
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Baţaşarul bawo ţi pşal aji me aloŋ aţija ţij uko ude.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Pde pi naan pawooŋ pdo uko wi anyilnuŋ ajaknuŋ ndo na pbaañëş ulempul.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Jëm naji naji : “uduka kli kbaakër kakit kaşë kabi” i? Dţupan, nakatan këş naten ŋţeeh, ŋado bi kay kay pa kakit.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Kë nakit ado bi jun jun pyeenk baluk bi nul abot akit ŋdeey pa ubida wi mnţo, najaar na nakit bahilna balilan bukal batëb bŧi.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ţi uko mënţ, uko wi bajakuŋ uwo manjoonan : Aloŋ aji jaar, aloŋ kakit.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nji dyilan naya nakit uko wi nawooŋ naanjaari. Baloŋ bado ulemp untamnuŋ, kë an naşë yeenk ulemp wi ujënk wi baka. »
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ţi ubeeka wi mënţ bañaaŋ biki Ŧamariya baŧum bafiyaar Yeŧu wi baŧiinkuŋ uko wi ñaaţ aţupuŋ ţi a aji : « Aţupën iko yi ndoluŋ bŧi. »
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Hënk, wi bañaaŋ babiiŋ du a, bakooţa aji aţo na baka ; kë aţo da ŋnuur ŋtëb.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ŋţup ŋi nul ŋado kë bañaaŋ baŧum maakan kak bafiyaara ;
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 baji na ñaaţ: « Mënţ uko wi iţupuŋ ţañ ukaaŋ kë ŋfiyaara ; un ţi ŋleefun ŋŧiinka abot ame kë ul na manjoonan awooŋ Nabuuran bañaaŋ bŧi. »
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Wi Yeŧu aţooŋ ŋnuur ŋtëb du Ŧamariya, aşë pën da aya *Galilay.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Abi ţup aji kë *Naţupar Naşibaţi aanji ŧiinkana du uŧaak wi nul.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kë wi aşaaŋ aban du Galilay, bañaaŋ bamëbana bnuura ţiki wi bayaaŋ *Ufeŧtu wi Mbuur du Yeruŧalem bawin iko bŧi yi adoluŋ da.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Yeŧu akak ubeeka wi Kana du *Galilay di abiiŋ akakanaan meel ubiñu. Kë wal mënţ aloŋ ţi balempar naşih baweek aloŋ i abukul amaakuŋ aşë wo du Kapernawum.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Wi aŧiinkuŋ kë Yeŧu awoona Yuda aban ţi Galilay, aya du a, akooţa aya ajeban abukul ţiki amaak añogan pkeţ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Woli naanwin mlagre na iko iñoŋarënaan naanji nafiyaarën. »
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Kë nalempar naşih aşë ji na a : « Naweek, biin ji abuk naan abi akeţ. »
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kë aji na a : « Yaani, abuku awo najeb. »
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ahum nwo ţi bgah, kë balemparul başë bi ayit na a aji na a abukul ajebi.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ahepar baka wal wi amatrënuŋ. Kë baji na a : « Takal da, uko ji uwoori uloolan wi pnak wi wi uleef ukakuŋ ajoobëţ na a. »
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Aşin napoţ aleş kë wal mënţ wi wi Yeŧu ajakuluŋ: « Abuku awo najeb. » Wi wi aşaaŋ afiyaar Yeŧu ul na biki katohul bŧi.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Uko waŋ uwooŋ uko uñoŋarënaan utëbanţën wi Yeŧu adoluŋ ţi Galilay. Ado wa wi apënnuŋ Yuda.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.