João 4

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bafariŧay baŧiink kë baji baţaşar Yeŧu baŧum adoo pel biki Yowan kë abot aji batŧaar bañaaŋ bampeluŋ biki Yowan akbatŧaaruŋ.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Yeŧu ul ţi uleeful aanji batŧaar, baţaşarul bajaaŋ babatŧaar.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Wi aŧiinkuŋ uko mënţ, apën du Yuda akak Galilay.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Awo i kamuur uŧaak wi *Ŧamariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Kë hënk di ayaaŋ aban du ubeeka uloŋ wi Ŧamariya wi bajaaŋ badu Ŧikar kañog uţeeh wi *Yakob abiiŋ aţen *Yoŧef abukul.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ţi dko mënţ di di pliik pi Yakob pawooŋ. Yeŧu apoş anoor aşë ya aţo du kañog pliik mënţ. Unuur udiiŋ wal mënţ.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Kë ñaaţ aloŋ i Ŧamariya aşë bi pliik. Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ţenaan meel ddaan. »
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Baţaşarul baya wal mënţ ubeeka pla uko ude.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Kë ñaaţ aji na a : « Hum di iwi, inwooŋ nayuday ihiluŋ kañehanaan meel, nji nwooŋ i Ŧamariya? » (Bayuday baanji banaakiir na bañaaŋ biki Ŧamariya.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Kë aŧeema aji : « Woli ime lah uko wi Naşibaţi ajaaŋ aţen abot ame ñaaŋ anjakiiŋ iţena adaan, iwi ţi uleefu ikñehanuluŋ aşë ţenu meel manjaaŋ manwul bañaaŋ ubida. »
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kë aşë ji na a : « Naweek, iinwo na nin ukoolan uliikni kë pliik pabaa diil maakan. Ţuŋ di di ibaaŋ aliikna meel manjaaŋ manwul bañaaŋ ubida ba?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Idëm apel Yakob ateem nja anwuluŋ nja pliik pi i? Ul andaanuŋ ţi pa abot awul babukul na ŋnŧaam ŋi nul kë ŋadaani? »
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Kë Yeŧu aşë ŧeema aji : « Ñaaŋ andaanuŋ meel mi, udaan ukak aţija ;
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 kë ñaaŋ anşaaŋ adaan meel mi nji kaluŋ kawula nin udaan uunkak aţija, meel mi nji kawululuŋ mankak ukumpëş unkwuluŋ ubida wi mnţo. »
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Kë ñaaţ aşë ji na a : « Naweek, ţenaan meel mënţ, udaan uwutna kakak kaţijën ndoo nwo i pbi pliik ţi. »
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Kë aji na a : « Yaan idu ayinu işë ikak na a ţi. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Kë aŧeema aji : « Mëniimaa. »
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 ţiki ibi niima ŋyaaş kañeen, kë i iwoonaanuŋ hënkuŋ aanwo ayinu. Ifaŋ ţi waŋ. »
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kë ñaaţ kë aşë ji na a : « Naweek, dwin kë iwo *Naţupar Naşibaţi na manjoonan.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Bateemun badëman Naşibaţi ţi pnkuŋ pi, kë an bayuday naşë ji du Yeruŧalem di di bañaaŋ bawooŋ i kado kadëmana. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Kë aşë ji na a : « Abuk ñaaţ, fiyaarën, wal uloŋ ubi wi mënţ ţi pnkuŋ pi këme du Yeruŧalem ţañ di bakdooŋ kadëmanaan Naşibaţi Aşin nja.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 An, naji nadëman uko wi nawooŋ naammee. Un ŋji ŋdëman uko wi ŋmeeŋ ţiki ţi bayuday di di Naşibaţi aţepnuŋ abuuran bañaaŋ.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Kë wal uşë bi, wii wi, udo bi ban ban, wi banjaaŋ badëman Naşibaţi Aşin nja bakme'uluŋ na manjoonan kado kadëmana na uhaaş ; bukal bawooŋ banjaaŋ badëman Naşibaţi Aşin nja, bukal biki aklaaŋ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Naşibaţi awo uhaaş kë banjaaŋ badëmana bawo i kame'a na manjoonan kadëmana na uhaaş. »
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Kë ñaaţ aşë ji na a : « Dme kë Ñaaŋ i Naşibaţi adatuŋ, i bajaaŋ bado *Kriŧtu abi. Woli aluŋ abi, aţup nja iko bŧi jibi iwoori. »
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Kë Yeŧu aji na a : « Nji nkaţiiniiŋ na iwi, dwooŋ aŋ mënţ. »
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Wal wi aţiiniiŋ haŋ kë baţaşarul başë wuj, aşë ñoŋar wi bawinuluŋ kë akţiini na ñaaţ. Kë nin aloŋ ţi baka aşë wo aanhepara uko wi aklaaŋ këme uko wi akţiiniiŋ na ñaaţ.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Wal mënţ ñaaţ aduk pdunk pi nul, aya du ubeeka aji na bañaaŋ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 « Nabiin nawin ñiinţ aloŋ anţupnuŋ iko yi ndoluŋ bŧi. Woon Kriŧtu a i? »
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Bapën ţi ubeeka aya du a.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Wal mënţ baţaşarul bawo ţi pkooţa aji na a : « Najukan, deeni. »
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Kë aşë ŧeem baka aji : « Dka pde pi nawooŋ naammee. »
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Baţaşarul bawo ţi pşal aji me aloŋ aţija ţij uko ude.
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Pde pi naan pawooŋ pdo uko wi anyilnuŋ ajaknuŋ ndo na pbaañëş ulempul.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Jëm naji naji : “uduka kli kbaakër kakit kaşë kabi” i? Dţupan, nakatan këş naten ŋţeeh, ŋado bi kay kay pa kakit.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Kë nakit ado bi jun jun pyeenk baluk bi nul abot akit ŋdeey pa ubida wi mnţo, najaar na nakit bahilna balilan bukal batëb bŧi.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ţi uko mënţ, uko wi bajakuŋ uwo manjoonan : Aloŋ aji jaar, aloŋ kakit.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nji dyilan naya nakit uko wi nawooŋ naanjaari. Baloŋ bado ulemp untamnuŋ, kë an naşë yeenk ulemp wi ujënk wi baka. »
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ţi ubeeka wi mënţ bañaaŋ biki Ŧamariya baŧum bafiyaar Yeŧu wi baŧiinkuŋ uko wi ñaaţ aţupuŋ ţi a aji : « Aţupën iko yi ndoluŋ bŧi. »
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Hënk, wi bañaaŋ babiiŋ du a, bakooţa aji aţo na baka ; kë aţo da ŋnuur ŋtëb.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ŋţup ŋi nul ŋado kë bañaaŋ baŧum maakan kak bafiyaara ;
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 baji na ñaaţ: « Mënţ uko wi iţupuŋ ţañ ukaaŋ kë ŋfiyaara ; un ţi ŋleefun ŋŧiinka abot ame kë ul na manjoonan awooŋ Nabuuran bañaaŋ bŧi. »
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Wi Yeŧu aţooŋ ŋnuur ŋtëb du Ŧamariya, aşë pën da aya *Galilay.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Abi ţup aji kë *Naţupar Naşibaţi aanji ŧiinkana du uŧaak wi nul.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Kë wi aşaaŋ aban du Galilay, bañaaŋ bamëbana bnuura ţiki wi bayaaŋ *Ufeŧtu wi Mbuur du Yeruŧalem bawin iko bŧi yi adoluŋ da.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Yeŧu akak ubeeka wi Kana du *Galilay di abiiŋ akakanaan meel ubiñu. Kë wal mënţ aloŋ ţi balempar naşih baweek aloŋ i abukul amaakuŋ aşë wo du Kapernawum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Wi aŧiinkuŋ kë Yeŧu awoona Yuda aban ţi Galilay, aya du a, akooţa aya ajeban abukul ţiki amaak añogan pkeţ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Woli naanwin mlagre na iko iñoŋarënaan naanji nafiyaarën. »
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Kë nalempar naşih aşë ji na a : « Naweek, biin ji abuk naan abi akeţ. »
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kë aji na a : « Yaani, abuku awo najeb. »
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Ahum nwo ţi bgah, kë balemparul başë bi ayit na a aji na a abukul ajebi.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ahepar baka wal wi amatrënuŋ. Kë baji na a : « Takal da, uko ji uwoori uloolan wi pnak wi wi uleef ukakuŋ ajoobëţ na a. »
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Aşin napoţ aleş kë wal mënţ wi wi Yeŧu ajakuluŋ: « Abuku awo najeb. » Wi wi aşaaŋ afiyaar Yeŧu ul na biki katohul bŧi.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Uko waŋ uwooŋ uko uñoŋarënaan utëbanţën wi Yeŧu adoluŋ ţi Galilay. Ado wa wi apënnuŋ Yuda.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.