João 12

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wi *Ufeŧtu wi Mbuur udukiiŋ ŋnuur paaj, Yeŧu aban Betani, di Laŧaar i abiiŋ anaţan ţi pkeţ afëţuŋ.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Badu da Yeŧu pyoban, Marta awo ţi ulemp, kë Laŧaar ţi uleeful aţo na Yeŧu.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Mariya ajej pŧoof pi ulitru wi ukëra uloŋ ulil pţëkëñ untamuŋ maakan, akër ihoţ yi Yeŧu abot awent ya na uwel wi nul. Kë pţëkëñ plil puŋ paniink katoh.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Kë Yuda Iŧkariyot, anwooŋ aloŋ ţi baţaşar Yeŧu, ankbiiŋ kawaapa, aşë ji :
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 « we ukaaŋ kë baanjej ukëra utam maakan wi awaap, unwooŋ itaka iŧum, awul ya bajuuk ba? »
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Aankţiini ţiini haŋ ţiki aŋal bajuuk, aţiini ţiini ţiki awo nakiij. Kë jibi awooŋ nahank itaka yi bi Yeŧu na baţaşarul, aţaal pdo kajej itaka yi baţu'u luŋ phank kalempaşaana.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Yeŧu kë aşë ji na a : « Wutana : ado do haŋ pa unuur wi bakluŋ kaţu'ën du bhër.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Bajuuk bawo na an ŋnuur bŧi, kë nji kë nşë wo mënkwo na an ŋnuur bŧi. »
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Wal mënţ bañaaŋ baŧum babi, wi baŧiinkuŋ kë Yeŧu awo da. Baambi ţañ pa pwin Yeŧu, bakak aŋal kawin Laŧaar i anaţanuŋ ţi pkeţ.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Kë *baţeŋan baweek başë ŧiinkar aji bafiŋ Laŧaar kak,
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 ul akaaŋ kë bayuday baŧum bakak afiyaar Yeŧu aduk baţeŋan baweek.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Wi unuur ujinţuŋ, bañaaŋ baŧum maakan bambiiŋ *Ufeŧtu wi Mbuur du Yeruŧalem baŧiink kë baji Yeŧu abi ufeŧtu.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Bajej ikën yi mnjaak aşë pën abi pkita, ahuuran aji :
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Yeŧu awin ubuuru umpoţi aşë dapa wa, jibi upiiŧaniiŋ aji :
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 « Nawutan kalënk, an babuk *Ŧiyoŋ:
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Uko mënţ baţaşarul baanyikrën wa wal mënţ. Kë wal wi mndëm mi Yeŧu mambiiŋ awinana kë başë leş kë iko mënţ bŧi ipiiŧana ţi a ţi Ulibra wi Naşibaţi kë babot adola ya.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Bañaaŋ bambiiŋ awo na Yeŧu wi abiiŋ adu Laŧaar du bhër anaţana ţi pkeţ bawo ţi pkakalëş uko wi bawinuŋ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Bañaaŋ baŧum baŧiink uko uñoŋarënaan wi adoluŋ, ukaaŋ kë babi pwina.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 *Bafariŧay bawo ţi phoopaţër wal mënţ aji : « Nawin kë ŋënhilan da nin uko uloŋ: bañaaŋ bŧi bawo ţi pţaşa. »
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Banwooŋ baanwo bayuday baloŋ bawo wal mënţ ţi bambiiŋ pdëman Naşibaţi ţi wal wi *ufeŧtu wi mnjeeh.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Baya du Filip anwooŋ i ubeeka wi Betŧayida du uŧaak wi Galilay aşë ji na a : « Naweek, ŋŋal kawin Yeŧu. »
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filip aya aţup Andre, kë bukal batëb baya aţup Yeŧu.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Kë Yeŧu aşë ji : « Wal ubani, wi bakluŋ kawin mndëm mi *Abuk Ñiinţ.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Na manjoonan, dţupan, woli pbuk pi maaj panjotuŋ ţi mboş paankeţi, paţo ploolan ; bë woli pakeţi paji pawul mbuk mnŧum.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ñaaŋ anŋaluŋ ubida wi nul awaaŋ wa, kë anwooŋ aankdëman ubida wi nul ţi mboş aluŋ kaka ubida unwooŋ uunkba.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Woli ñaaŋ aŋal plemparaan, awo i kaţaşën ; hënk, dko di nji kawooŋ, ul kak aluŋ kawo da. Woli ñaaŋ alemparaan, Paapa kadëmana.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 « Hënkuŋ uhaaş wi naan uţëla ţëlaa, kë we wi nji kajakuŋ? Dwo i kaji na Paapa abuuranaan ţi wal wi i? A-a, uko waŋ ukaaŋ kë mbii.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Paap, dolan bañaaŋ bawin kë katimu kadëmi! »
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Ţi bañaaŋ baŧum banwooŋ da aŧiink pdiim, baloŋ baji baŧiink kamparantant, kë baloŋ baji uwanjuŧ uţiiniiŋ na Yeŧu.
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Kë Yeŧu aşë kak aţiini na baka aji : « Mënţ nji dkaaŋ kë pdiim paŋ paŧiinkanaa, an baka.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Hënkuŋ wal wi Naşibaţi akyuujuŋ umundu wi kë uduknaanaa ubani, hënkuŋ bawalan *Ŧatana, naşih i umundu wi afëla bdig.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Kë nji, wal wi nji kadeeŋaniiŋ, dpul bañaaŋ bŧi babi ţi nji. »
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Yeŧu aţup ţup wal mënţ jibi akbiiŋ kakeţ.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Bañaaŋ baŧeema aji : « Ŋjuk ţi Ulibra wi Naşibaţi kë *Kriŧtu aţo te mnţo. Hum di di ihilanuŋ kaji *Abuk Ñiinţ awo i kadeeŋana? In awooŋ Abuk Ñiinţ ba? »
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Kë Yeŧu aji na baka : « Bjeehi bahum nwo na an ŋwal ŋntiinku. Nadoon kapoş wi nahumuŋ nwo na bjeehi, kaţi bdëm babi bawunan : Ankpoşuŋ ţi bdëm aanji me dko di akyaaŋ.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Wi nahumuŋ nwo na bjeehi, nafiyaarën ba nahilna nawo bañaaŋ biki bjeehi. » Hënk di di Yeŧu aţiiniiŋ aşë ya na bgahul, aya amena baka.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Yeŧu ado iko iŧum iñoŋarënaan ţi kadun ki bañaaŋ, kë bawoha wo baanfiyaara.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Kë hënk di uko wi *Iŧayi *Naţupar Naşibaţi ajakuŋ udolaniiŋ, aţiini aji :
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Iŧayi akak aţup uko unkayi kë bañaaŋ mënţ baanhil pfiyaar. Aji :
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 « Naşibaţi adëŧ baka këş
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Iŧayi aţup haŋ ţiki awin mndëm mi Yeŧu abot aţiiniyaan uko wi nul.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Kë ţi wal mënţ kak baŧum ţi baweek biki bayuday bafiyaar Yeŧu, kë bafariŧay başaaŋ aka kë baanyuuj wa, bawutna kadook baka du *katoh kañehanaani.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Bahokan pwinana bnuura ţi bañaaŋ apel pwinana bnuura du Naşibaţi.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Yeŧu ahuuran aji : « Ñaaŋ anfiyaarnuŋ, mënţ nji ţi uleef naan ţañ i i afiyaaruŋ, afiyaar kak anyilnuŋ.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Kë ñaaŋ anwinnuŋ awin anyilnuŋ.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Dbi ţi umundu ji bjeehi, ñaaŋ anfiyaarnuŋ awutna kaduka du bdëm.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 « Woli ñaaŋ aŧiink ŋţup ŋi naan aşë wo aammëban ŋa, mënţ nji kajakuŋ aduknaanaa. Mëmbi bi pwayëş umundu kaji uduknaanaa, dbi bi pbuuran wa.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Kë ñaaŋ ampoknuŋ awo aandi pŧiink ŋţup ŋi naan aşë duknaana : ŋţup ŋi nji nţupuŋ ŋaluŋ kadiiman kë aduknaanaa ţi unuur ubaañşaani.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Mënţ nji ţi uleef naan dţupuŋ, Paapa anyilnuŋ aţupnuŋ uko wi nwooŋ kaţup na jibi nwooŋ kaţup wa.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Dme kë uko wi aţuuŋ pdo uji uñooţ ñaaŋ du ubida wi mnţo. Hënk, uko wi nji kaţiiniyaanuŋ, dji kaţup wa jibi Paapa ajaknuŋ nţiiniyaan wa. »
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.