João 11

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ubi ka ñiinţ aloŋ ammaakuŋ i katim kawooŋ Laŧaar. Abi wo du ufëţ wi Betani ul na Mariya na Marta baweekul baaţ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariya abiiŋ ajeeş ukëra ulil pţëkëñ ţi ihoţ yi Ajugun abot awent ya na uwel wi nul. Laŧaar aţa Mariya mënţ amaakuŋ hënk.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Baaţ batëb banţaaruŋ bukuŋ bayil aloŋ du Yeŧu, kë aya ji na a : « Naweek, nanohu i imaganuŋ amaaki. »
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uko mënţ aşë ji : « Pmaak pi Laŧaar paankfiŋa, amaak maak bañaaŋ bahilna bawin mndëm mi Naşibaţi, na mi Abukul. »
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yeŧu amagan bi Marta, Mariya, na Laŧaar aţa baka.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Kë wi aşaaŋ aŧiink pmaak pi Laŧaar, aţo dko di awooŋ ŋnuur ŋtëb kak,
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 abaa ji na baţaşarul : « Najoh ŋkak uŧaak wi Yuda. »
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kë başë ŧeema aji : « Najukan, du ŋnuur ŋanţëpuŋ, bayuday baŋal katapu mnlaak kafiŋ, kë işë ŋal pkak da. »
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Kë aşë ji na baka : « Kapëna nfa te utaakal ŋwoori ŋaanwo iñeen na ŋtëb i? Ankpoşuŋ na pnak aanji hubta ţi uko uloŋ ţiki aji win bjeehi bi umundu wi.
9 Jesus respondeu:
10 Kë anşaaŋ aji poş na uŧejan, aji hubta ţiki bjeehi baanwo ţi a. »
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wi Yeŧu aţupuŋ baka uko wuŋ aşë kak aji : « Laŧaar nanohun aŋoyënţi, kë nşë ya kahuma. »
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Baţaşarul kë baŧeema aji : « Ajugun, jibi akŋoyënţuŋ ŋoyënţ ţañ, akeer ajeb. »
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yeŧu aţiiniyaan uko wi pkeţ pi Laŧaar kë başë nuŋ kë aji Laŧaar aŋoyënţ ŋoyënţ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kë aşë jinţëlëş baka bţup aji na baka « Laŧaar akeţi.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Dlilan pa an, wi nwooŋ mëmmaar pkeţ pi nul, nahilna nafiyaarën. Nabiin ŋya du a. »
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kë Toma, i bajaaŋ badu kbet, aşë ji na baţaşar Yeŧu bandukiiŋ: « Nabiin kak ŋya, ŋhilna ŋkeţ na najukan i nja. »
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Wi Yeŧu abanuŋ, aţënk kë udo bi do ŋnuur ŋbaakër wi bamoyuŋ Laŧaar.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ufëţ wi Betani uunlowiir na Yeruŧalem, uya pban ŋkilometër ŋwajanţ ;
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 kë bayuday baŧum başë bi pwin bi Marta na Mariya na puum pi aţa baka kabot katëŋţën baka.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Wi Marta aŧiinkuŋ kë Yeŧu añogi, aşë naţa kaya kayit na a, kë Mariya aşë duka aţo du katoh.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta aji na Yeŧu : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kë nşë me kë ţi dko di ŋwooŋ di hënkuŋ, uko bŧi wi ikñehanuŋ Naşibaţi, awulu wa. »
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Kë aji na a : « Aţa'u anaţa ţi pkeţ. »
23 Jesus disse a ela:
24 Kë akak aji na a : « Dme kë ţi uba umundu, wal wi bañaaŋ bŧi baknaţiiŋ ţi pkeţ, ul kak anaţa ţi pa. »
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kë akak aji na a : « Nji dwooŋ pnaţa ţi pkeţ, nji kak dwooŋ ubida. Anfiyaarnuŋ, woli adoo keţ, aluŋ kaka ubida.
25 Então Jesus declarou:
26 Kë ñaaŋ ankaaŋ ubida abot afiyaarën nin aankkeţ. Ifiyaar uko waŋ i? »
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Kë aŧeema aji : « Aa Ajugun, dfiyaar kë iwooŋ *Kriŧtu Abuk Naşibaţi, anwooŋ i pbi ţi umundu wi. »
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Wi Marta aţiiniiŋ haŋ, aşë ya du Mariya i baţaaruŋ ahoopaţa aji : « Najukan abii, adu'u. »
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Wi Mariya aŧiinkuŋ uko waŋ aşë naţa aŧaran apën aya du Yeŧu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Kë Yeŧu aşë wo aandobi neej du ufëţ ahum du dko di ayitiiraanuŋ na Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Wi bambiiŋ awo ţi katoh na Mariya atëŋţëna bawinuluŋ kë aŧaran apën, baţaşa anuŋ kë aya ŋwooni du bhër.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Wi Mariya abanuŋ du dko di Yeŧu awooŋ, awina, aşë jot ţi ihoţul aji na a : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ. »
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yeŧu awina kë akwooni ul na bañaaŋ bangakandëruŋ na a kë uko mënţ uşë de'a maakan.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ahepar baka dko di bamoyuŋ Laŧaar, kë baji na a : « Ajugun ţaşun, ŋya kayuuju da. »
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Kë Yeŧu aşë wooni.
35 Jesus chorou.
36 Bañaaŋ baloŋ kë başë ji : « Natenan jibi aŋaluli. »
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Baloŋ ţi baka kë başë ji : « Ul anjebanuŋ nakuul, aanhil lah kaneenan Laŧaar akeţ i? »
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Uko mënţ ukak ade Yeŧu maakan kë aşë ya du bhër, bajël jël bhër mënţ ţi pnkuŋ, kë plaak padëŧnuŋ ba.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yeŧu aji : « Napënaan plaak. »
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Kë aŧeema aji : « Mënjaku aji woli ifiyaari kwin mndëm mi Naşibaţi i? »
40 Jesus respondeu:
41 Bapënan plaak, kë Yeŧu aşë kat këş du baţi aji : « Paap, dbeebu wi iŧiinknuŋ.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Dme kë ŋnuur bŧi iji kŧiinkën, kë nşë ţiini haŋ pa bañaaŋ banfooynuŋ bahil bafiyaar kë iwi iyilnuŋ. »
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Wi aţiiniiŋ haŋ aşë huuran maakan aji : « Laŧaar, pënan! »
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Kë ankeţuŋ apën kë ihoţ na iñen iŧaayana na ilëmënt, kë bkow babooţan na blaañ. Yeŧu aji na baka : « Naŧaayëşana, naşë nawuta aya. »
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Bayuday baŧum bambiiŋ du uko Mariya abot awin uko wi Yeŧu adoluŋ, bafiyaara.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Baloŋ kë başë ya du *bafariŧay pţup baka uko wi adoluŋ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kë Baţeŋan baweek na bafariŧay başë duur du uruha wi baka aşë ji : « we wi ŋbaaŋ ado ba? Ñiinţ i aji do iko iñoŋarënaan iŧum.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Woli ŋwuta kë akdo iko yi akdoluŋ yi, bañaaŋ bŧi kafiyaara, baromeŋ babi ŧok dko dyimanaan di nun na uŧaak wi nja. »
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Aloŋ ţi baka i katim kawooŋ Kayif anwooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan aji na baka : « Naamme nin uko uloŋ!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Naanwin kë uko mënţ uwo unuura pa an i? Ñaaŋ aloolan akeţar bañaaŋ bŧi. Hënk başë bawut pŧok uŧaak bŧi. »
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Uko wi Kayif akţupuŋ uumpënna ţi a ; kë jibi awooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan, aţup ji Naţupar Naşibaţi kë Yeŧu akeţar bayuday bŧi.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Mënţ pa bukal ţañ baka, ma pyitrën babuk Naşibaţi bŧi banwayşëruŋ bawo baloolan.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Unuur mënţ wi wi baweek biki bayuday bajunuŋ pla pfiŋ Yeŧu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ukaaŋ kë aţañan pdo kaya kabi ţi pŧoof pi bayuday. Aya du uŧaak uloŋ uññoguŋ *pndiiş du ubeeka wi Efrayim, aţo da na baţaşarul.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 *Ufeŧtu wi Mbuur wi bayuday uñogi kë bañaaŋ baŧum başë woona ŋfëţ ŋi baka abi ţi Yeruŧalem kado bañow ji ufeŧtu ubi uban.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Bala Yeŧu, kë wi bawooŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi andoli aji hepar aŧënţul me aşal kë abi ţi ufeŧtu.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Kë *baţeŋan baweek na *bafariŧay başë ji ñaaŋ awinle Yeŧu awo i kaţup baka bahilna bamoba.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.