João 11

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ubi ka ñiinţ aloŋ ammaakuŋ i katim kawooŋ Laŧaar. Abi wo du ufëţ wi Betani ul na Mariya na Marta baweekul baaţ.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariya abiiŋ ajeeş ukëra ulil pţëkëñ ţi ihoţ yi Ajugun abot awent ya na uwel wi nul. Laŧaar aţa Mariya mënţ amaakuŋ hënk.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Baaţ batëb banţaaruŋ bukuŋ bayil aloŋ du Yeŧu, kë aya ji na a : « Naweek, nanohu i imaganuŋ amaaki. »
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uko mënţ aşë ji : « Pmaak pi Laŧaar paankfiŋa, amaak maak bañaaŋ bahilna bawin mndëm mi Naşibaţi, na mi Abukul. »
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yeŧu amagan bi Marta, Mariya, na Laŧaar aţa baka.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kë wi aşaaŋ aŧiink pmaak pi Laŧaar, aţo dko di awooŋ ŋnuur ŋtëb kak,
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 abaa ji na baţaşarul : « Najoh ŋkak uŧaak wi Yuda. »
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Kë başë ŧeema aji : « Najukan, du ŋnuur ŋanţëpuŋ, bayuday baŋal katapu mnlaak kafiŋ, kë işë ŋal pkak da. »
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Kë aşë ji na baka : « Kapëna nfa te utaakal ŋwoori ŋaanwo iñeen na ŋtëb i? Ankpoşuŋ na pnak aanji hubta ţi uko uloŋ ţiki aji win bjeehi bi umundu wi.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kë anşaaŋ aji poş na uŧejan, aji hubta ţiki bjeehi baanwo ţi a. »
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Wi Yeŧu aţupuŋ baka uko wuŋ aşë kak aji : « Laŧaar nanohun aŋoyënţi, kë nşë ya kahuma. »
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Baţaşarul kë baŧeema aji : « Ajugun, jibi akŋoyënţuŋ ŋoyënţ ţañ, akeer ajeb. »
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yeŧu aţiiniyaan uko wi pkeţ pi Laŧaar kë başë nuŋ kë aji Laŧaar aŋoyënţ ŋoyënţ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Kë aşë jinţëlëş baka bţup aji na baka « Laŧaar akeţi.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Dlilan pa an, wi nwooŋ mëmmaar pkeţ pi nul, nahilna nafiyaarën. Nabiin ŋya du a. »
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Kë Toma, i bajaaŋ badu kbet, aşë ji na baţaşar Yeŧu bandukiiŋ: « Nabiin kak ŋya, ŋhilna ŋkeţ na najukan i nja. »
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Wi Yeŧu abanuŋ, aţënk kë udo bi do ŋnuur ŋbaakër wi bamoyuŋ Laŧaar.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ufëţ wi Betani uunlowiir na Yeruŧalem, uya pban ŋkilometër ŋwajanţ ;
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 kë bayuday baŧum başë bi pwin bi Marta na Mariya na puum pi aţa baka kabot katëŋţën baka.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Wi Marta aŧiinkuŋ kë Yeŧu añogi, aşë naţa kaya kayit na a, kë Mariya aşë duka aţo du katoh.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta aji na Yeŧu : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ!
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kë nşë me kë ţi dko di ŋwooŋ di hënkuŋ, uko bŧi wi ikñehanuŋ Naşibaţi, awulu wa. »
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Kë aji na a : « Aţa'u anaţa ţi pkeţ. »
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Kë akak aji na a : « Dme kë ţi uba umundu, wal wi bañaaŋ bŧi baknaţiiŋ ţi pkeţ, ul kak anaţa ţi pa. »
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Kë akak aji na a : « Nji dwooŋ pnaţa ţi pkeţ, nji kak dwooŋ ubida. Anfiyaarnuŋ, woli adoo keţ, aluŋ kaka ubida.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Kë ñaaŋ ankaaŋ ubida abot afiyaarën nin aankkeţ. Ifiyaar uko waŋ i? »
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Kë aŧeema aji : « Aa Ajugun, dfiyaar kë iwooŋ *Kriŧtu Abuk Naşibaţi, anwooŋ i pbi ţi umundu wi. »
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wi Marta aţiiniiŋ haŋ, aşë ya du Mariya i baţaaruŋ ahoopaţa aji : « Najukan abii, adu'u. »
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Wi Mariya aŧiinkuŋ uko waŋ aşë naţa aŧaran apën aya du Yeŧu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Kë Yeŧu aşë wo aandobi neej du ufëţ ahum du dko di ayitiiraanuŋ na Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Wi bambiiŋ awo ţi katoh na Mariya atëŋţëna bawinuluŋ kë aŧaran apën, baţaşa anuŋ kë aya ŋwooni du bhër.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Wi Mariya abanuŋ du dko di Yeŧu awooŋ, awina, aşë jot ţi ihoţul aji na a : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ. »
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yeŧu awina kë akwooni ul na bañaaŋ bangakandëruŋ na a kë uko mënţ uşë de'a maakan.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ahepar baka dko di bamoyuŋ Laŧaar, kë baji na a : « Ajugun ţaşun, ŋya kayuuju da. »
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Kë Yeŧu aşë wooni.
35 Jesus chorou.
36 Bañaaŋ baloŋ kë başë ji : « Natenan jibi aŋaluli. »
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Baloŋ ţi baka kë başë ji : « Ul anjebanuŋ nakuul, aanhil lah kaneenan Laŧaar akeţ i? »
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Uko mënţ ukak ade Yeŧu maakan kë aşë ya du bhër, bajël jël bhër mënţ ţi pnkuŋ, kë plaak padëŧnuŋ ba.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yeŧu aji : « Napënaan plaak. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Kë aŧeema aji : « Mënjaku aji woli ifiyaari kwin mndëm mi Naşibaţi i? »
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Bapënan plaak, kë Yeŧu aşë kat këş du baţi aji : « Paap, dbeebu wi iŧiinknuŋ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Dme kë ŋnuur bŧi iji kŧiinkën, kë nşë ţiini haŋ pa bañaaŋ banfooynuŋ bahil bafiyaar kë iwi iyilnuŋ. »
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Wi aţiiniiŋ haŋ aşë huuran maakan aji : « Laŧaar, pënan! »
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Kë ankeţuŋ apën kë ihoţ na iñen iŧaayana na ilëmënt, kë bkow babooţan na blaañ. Yeŧu aji na baka : « Naŧaayëşana, naşë nawuta aya. »
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Bayuday baŧum bambiiŋ du uko Mariya abot awin uko wi Yeŧu adoluŋ, bafiyaara.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Baloŋ kë başë ya du *bafariŧay pţup baka uko wi adoluŋ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Kë Baţeŋan baweek na bafariŧay başë duur du uruha wi baka aşë ji : « we wi ŋbaaŋ ado ba? Ñiinţ i aji do iko iñoŋarënaan iŧum.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Woli ŋwuta kë akdo iko yi akdoluŋ yi, bañaaŋ bŧi kafiyaara, baromeŋ babi ŧok dko dyimanaan di nun na uŧaak wi nja. »
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Aloŋ ţi baka i katim kawooŋ Kayif anwooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan aji na baka : « Naamme nin uko uloŋ!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Naanwin kë uko mënţ uwo unuura pa an i? Ñaaŋ aloolan akeţar bañaaŋ bŧi. Hënk başë bawut pŧok uŧaak bŧi. »
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Uko wi Kayif akţupuŋ uumpënna ţi a ; kë jibi awooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan, aţup ji Naţupar Naşibaţi kë Yeŧu akeţar bayuday bŧi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Mënţ pa bukal ţañ baka, ma pyitrën babuk Naşibaţi bŧi banwayşëruŋ bawo baloolan.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Unuur mënţ wi wi baweek biki bayuday bajunuŋ pla pfiŋ Yeŧu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ukaaŋ kë aţañan pdo kaya kabi ţi pŧoof pi bayuday. Aya du uŧaak uloŋ uññoguŋ *pndiiş du ubeeka wi Efrayim, aţo da na baţaşarul.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 *Ufeŧtu wi Mbuur wi bayuday uñogi kë bañaaŋ baŧum başë woona ŋfëţ ŋi baka abi ţi Yeruŧalem kado bañow ji ufeŧtu ubi uban.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Bala Yeŧu, kë wi bawooŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi andoli aji hepar aŧënţul me aşal kë abi ţi ufeŧtu.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kë *baţeŋan baweek na *bafariŧay başë ji ñaaŋ awinle Yeŧu awo i kaţup baka bahilna bamoba.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.