João 11
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ACF
1 Ubi ka ñiinţ aloŋ ammaakuŋ i katim kawooŋ Laŧaar. Abi wo du ufëţ wi Betani ul na Mariya na Marta baweekul baaţ.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariya abiiŋ ajeeş ukëra ulil pţëkëñ ţi ihoţ yi Ajugun abot awent ya na uwel wi nul. Laŧaar aţa Mariya mënţ amaakuŋ hënk.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Baaţ batëb banţaaruŋ bukuŋ bayil aloŋ du Yeŧu, kë aya ji na a : « Naweek, nanohu i imaganuŋ amaaki. »
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uko mënţ aşë ji : « Pmaak pi Laŧaar paankfiŋa, amaak maak bañaaŋ bahilna bawin mndëm mi Naşibaţi, na mi Abukul. »
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yeŧu amagan bi Marta, Mariya, na Laŧaar aţa baka.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kë wi aşaaŋ aŧiink pmaak pi Laŧaar, aţo dko di awooŋ ŋnuur ŋtëb kak,
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 abaa ji na baţaşarul : « Najoh ŋkak uŧaak wi Yuda. »
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Kë başë ŧeema aji : « Najukan, du ŋnuur ŋanţëpuŋ, bayuday baŋal katapu mnlaak kafiŋ, kë işë ŋal pkak da. »
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Kë aşë ji na baka : « Kapëna nfa te utaakal ŋwoori ŋaanwo iñeen na ŋtëb i? Ankpoşuŋ na pnak aanji hubta ţi uko uloŋ ţiki aji win bjeehi bi umundu wi.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kë anşaaŋ aji poş na uŧejan, aji hubta ţiki bjeehi baanwo ţi a. »
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wi Yeŧu aţupuŋ baka uko wuŋ aşë kak aji : « Laŧaar nanohun aŋoyënţi, kë nşë ya kahuma. »
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Baţaşarul kë baŧeema aji : « Ajugun, jibi akŋoyënţuŋ ŋoyënţ ţañ, akeer ajeb. »
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yeŧu aţiiniyaan uko wi pkeţ pi Laŧaar kë başë nuŋ kë aji Laŧaar aŋoyënţ ŋoyënţ.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kë aşë jinţëlëş baka bţup aji na baka « Laŧaar akeţi.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Dlilan pa an, wi nwooŋ mëmmaar pkeţ pi nul, nahilna nafiyaarën. Nabiin ŋya du a. »
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Kë Toma, i bajaaŋ badu kbet, aşë ji na baţaşar Yeŧu bandukiiŋ: « Nabiin kak ŋya, ŋhilna ŋkeţ na najukan i nja. »
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Wi Yeŧu abanuŋ, aţënk kë udo bi do ŋnuur ŋbaakër wi bamoyuŋ Laŧaar.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Ufëţ wi Betani uunlowiir na Yeruŧalem, uya pban ŋkilometër ŋwajanţ ;
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 kë bayuday baŧum başë bi pwin bi Marta na Mariya na puum pi aţa baka kabot katëŋţën baka.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Wi Marta aŧiinkuŋ kë Yeŧu añogi, aşë naţa kaya kayit na a, kë Mariya aşë duka aţo du katoh.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta aji na Yeŧu : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kë nşë me kë ţi dko di ŋwooŋ di hënkuŋ, uko bŧi wi ikñehanuŋ Naşibaţi, awulu wa. »
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kë aji na a : « Aţa'u anaţa ţi pkeţ. »
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Kë akak aji na a : « Dme kë ţi uba umundu, wal wi bañaaŋ bŧi baknaţiiŋ ţi pkeţ, ul kak anaţa ţi pa. »
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Kë akak aji na a : « Nji dwooŋ pnaţa ţi pkeţ, nji kak dwooŋ ubida. Anfiyaarnuŋ, woli adoo keţ, aluŋ kaka ubida.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Kë ñaaŋ ankaaŋ ubida abot afiyaarën nin aankkeţ. Ifiyaar uko waŋ i? »
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Kë aŧeema aji : « Aa Ajugun, dfiyaar kë iwooŋ *Kriŧtu Abuk Naşibaţi, anwooŋ i pbi ţi umundu wi. »
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wi Marta aţiiniiŋ haŋ, aşë ya du Mariya i baţaaruŋ ahoopaţa aji : « Najukan abii, adu'u. »
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Wi Mariya aŧiinkuŋ uko waŋ aşë naţa aŧaran apën aya du Yeŧu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Kë Yeŧu aşë wo aandobi neej du ufëţ ahum du dko di ayitiiraanuŋ na Marta.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Wi bambiiŋ awo ţi katoh na Mariya atëŋţëna bawinuluŋ kë aŧaran apën, baţaşa anuŋ kë aya ŋwooni du bhër.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Wi Mariya abanuŋ du dko di Yeŧu awooŋ, awina, aşë jot ţi ihoţul aji na a : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ. »
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yeŧu awina kë akwooni ul na bañaaŋ bangakandëruŋ na a kë uko mënţ uşë de'a maakan.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Ahepar baka dko di bamoyuŋ Laŧaar, kë baji na a : « Ajugun ţaşun, ŋya kayuuju da. »
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Kë Yeŧu aşë wooni.
35 Jesus chorou.
36 Bañaaŋ baloŋ kë başë ji : « Natenan jibi aŋaluli. »
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Baloŋ ţi baka kë başë ji : « Ul anjebanuŋ nakuul, aanhil lah kaneenan Laŧaar akeţ i? »
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Uko mënţ ukak ade Yeŧu maakan kë aşë ya du bhër, bajël jël bhër mënţ ţi pnkuŋ, kë plaak padëŧnuŋ ba.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yeŧu aji : « Napënaan plaak. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Kë aŧeema aji : « Mënjaku aji woli ifiyaari kwin mndëm mi Naşibaţi i? »
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Bapënan plaak, kë Yeŧu aşë kat këş du baţi aji : « Paap, dbeebu wi iŧiinknuŋ.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Dme kë ŋnuur bŧi iji kŧiinkën, kë nşë ţiini haŋ pa bañaaŋ banfooynuŋ bahil bafiyaar kë iwi iyilnuŋ. »
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Wi aţiiniiŋ haŋ aşë huuran maakan aji : « Laŧaar, pënan! »
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Kë ankeţuŋ apën kë ihoţ na iñen iŧaayana na ilëmënt, kë bkow babooţan na blaañ. Yeŧu aji na baka : « Naŧaayëşana, naşë nawuta aya. »
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Bayuday baŧum bambiiŋ du uko Mariya abot awin uko wi Yeŧu adoluŋ, bafiyaara.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Baloŋ kë başë ya du *bafariŧay pţup baka uko wi adoluŋ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kë Baţeŋan baweek na bafariŧay başë duur du uruha wi baka aşë ji : « we wi ŋbaaŋ ado ba? Ñiinţ i aji do iko iñoŋarënaan iŧum.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Woli ŋwuta kë akdo iko yi akdoluŋ yi, bañaaŋ bŧi kafiyaara, baromeŋ babi ŧok dko dyimanaan di nun na uŧaak wi nja. »
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Aloŋ ţi baka i katim kawooŋ Kayif anwooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan aji na baka : « Naamme nin uko uloŋ!
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Naanwin kë uko mënţ uwo unuura pa an i? Ñaaŋ aloolan akeţar bañaaŋ bŧi. Hënk başë bawut pŧok uŧaak bŧi. »
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Uko wi Kayif akţupuŋ uumpënna ţi a ; kë jibi awooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan, aţup ji Naţupar Naşibaţi kë Yeŧu akeţar bayuday bŧi.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Mënţ pa bukal ţañ baka, ma pyitrën babuk Naşibaţi bŧi banwayşëruŋ bawo baloolan.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Unuur mënţ wi wi baweek biki bayuday bajunuŋ pla pfiŋ Yeŧu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ukaaŋ kë aţañan pdo kaya kabi ţi pŧoof pi bayuday. Aya du uŧaak uloŋ uññoguŋ *pndiiş du ubeeka wi Efrayim, aţo da na baţaşarul.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 *Ufeŧtu wi Mbuur wi bayuday uñogi kë bañaaŋ baŧum başë woona ŋfëţ ŋi baka abi ţi Yeruŧalem kado bañow ji ufeŧtu ubi uban.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Bala Yeŧu, kë wi bawooŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi andoli aji hepar aŧënţul me aşal kë abi ţi ufeŧtu.
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Kë *baţeŋan baweek na *bafariŧay başë ji ñaaŋ awinle Yeŧu awo i kaţup baka bahilna bamoba.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.