João 11

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ubi ka ñiinţ aloŋ ammaakuŋ i katim kawooŋ Laŧaar. Abi wo du ufëţ wi Betani ul na Mariya na Marta baweekul baaţ.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariya abiiŋ ajeeş ukëra ulil pţëkëñ ţi ihoţ yi Ajugun abot awent ya na uwel wi nul. Laŧaar aţa Mariya mënţ amaakuŋ hënk.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Baaţ batëb banţaaruŋ bukuŋ bayil aloŋ du Yeŧu, kë aya ji na a : « Naweek, nanohu i imaganuŋ amaaki. »
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uko mënţ aşë ji : « Pmaak pi Laŧaar paankfiŋa, amaak maak bañaaŋ bahilna bawin mndëm mi Naşibaţi, na mi Abukul. »
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yeŧu amagan bi Marta, Mariya, na Laŧaar aţa baka.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kë wi aşaaŋ aŧiink pmaak pi Laŧaar, aţo dko di awooŋ ŋnuur ŋtëb kak,
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 abaa ji na baţaşarul : « Najoh ŋkak uŧaak wi Yuda. »
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Kë başë ŧeema aji : « Najukan, du ŋnuur ŋanţëpuŋ, bayuday baŋal katapu mnlaak kafiŋ, kë işë ŋal pkak da. »
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kë aşë ji na baka : « Kapëna nfa te utaakal ŋwoori ŋaanwo iñeen na ŋtëb i? Ankpoşuŋ na pnak aanji hubta ţi uko uloŋ ţiki aji win bjeehi bi umundu wi.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kë anşaaŋ aji poş na uŧejan, aji hubta ţiki bjeehi baanwo ţi a. »
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wi Yeŧu aţupuŋ baka uko wuŋ aşë kak aji : « Laŧaar nanohun aŋoyënţi, kë nşë ya kahuma. »
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Baţaşarul kë baŧeema aji : « Ajugun, jibi akŋoyënţuŋ ŋoyënţ ţañ, akeer ajeb. »
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yeŧu aţiiniyaan uko wi pkeţ pi Laŧaar kë başë nuŋ kë aji Laŧaar aŋoyënţ ŋoyënţ.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Kë aşë jinţëlëş baka bţup aji na baka « Laŧaar akeţi.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Dlilan pa an, wi nwooŋ mëmmaar pkeţ pi nul, nahilna nafiyaarën. Nabiin ŋya du a. »
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Kë Toma, i bajaaŋ badu kbet, aşë ji na baţaşar Yeŧu bandukiiŋ: « Nabiin kak ŋya, ŋhilna ŋkeţ na najukan i nja. »
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Wi Yeŧu abanuŋ, aţënk kë udo bi do ŋnuur ŋbaakër wi bamoyuŋ Laŧaar.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Ufëţ wi Betani uunlowiir na Yeruŧalem, uya pban ŋkilometër ŋwajanţ ;
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 kë bayuday baŧum başë bi pwin bi Marta na Mariya na puum pi aţa baka kabot katëŋţën baka.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Wi Marta aŧiinkuŋ kë Yeŧu añogi, aşë naţa kaya kayit na a, kë Mariya aşë duka aţo du katoh.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta aji na Yeŧu : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Kë nşë me kë ţi dko di ŋwooŋ di hënkuŋ, uko bŧi wi ikñehanuŋ Naşibaţi, awulu wa. »
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kë aji na a : « Aţa'u anaţa ţi pkeţ. »
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Kë akak aji na a : « Dme kë ţi uba umundu, wal wi bañaaŋ bŧi baknaţiiŋ ţi pkeţ, ul kak anaţa ţi pa. »
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kë akak aji na a : « Nji dwooŋ pnaţa ţi pkeţ, nji kak dwooŋ ubida. Anfiyaarnuŋ, woli adoo keţ, aluŋ kaka ubida.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kë ñaaŋ ankaaŋ ubida abot afiyaarën nin aankkeţ. Ifiyaar uko waŋ i? »
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Kë aŧeema aji : « Aa Ajugun, dfiyaar kë iwooŋ *Kriŧtu Abuk Naşibaţi, anwooŋ i pbi ţi umundu wi. »
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wi Marta aţiiniiŋ haŋ, aşë ya du Mariya i baţaaruŋ ahoopaţa aji : « Najukan abii, adu'u. »
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Wi Mariya aŧiinkuŋ uko waŋ aşë naţa aŧaran apën aya du Yeŧu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Kë Yeŧu aşë wo aandobi neej du ufëţ ahum du dko di ayitiiraanuŋ na Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Wi bambiiŋ awo ţi katoh na Mariya atëŋţëna bawinuluŋ kë aŧaran apën, baţaşa anuŋ kë aya ŋwooni du bhër.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Wi Mariya abanuŋ du dko di Yeŧu awooŋ, awina, aşë jot ţi ihoţul aji na a : « Ajugun, woli iwo lah ţi, aţa naan aankkeţ. »
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yeŧu awina kë akwooni ul na bañaaŋ bangakandëruŋ na a kë uko mënţ uşë de'a maakan.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ahepar baka dko di bamoyuŋ Laŧaar, kë baji na a : « Ajugun ţaşun, ŋya kayuuju da. »
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Kë Yeŧu aşë wooni.
35 Jesus chorou.
36 Bañaaŋ baloŋ kë başë ji : « Natenan jibi aŋaluli. »
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Baloŋ ţi baka kë başë ji : « Ul anjebanuŋ nakuul, aanhil lah kaneenan Laŧaar akeţ i? »
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Uko mënţ ukak ade Yeŧu maakan kë aşë ya du bhër, bajël jël bhër mënţ ţi pnkuŋ, kë plaak padëŧnuŋ ba.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yeŧu aji : « Napënaan plaak. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Kë aŧeema aji : « Mënjaku aji woli ifiyaari kwin mndëm mi Naşibaţi i? »
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Bapënan plaak, kë Yeŧu aşë kat këş du baţi aji : « Paap, dbeebu wi iŧiinknuŋ.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Dme kë ŋnuur bŧi iji kŧiinkën, kë nşë ţiini haŋ pa bañaaŋ banfooynuŋ bahil bafiyaar kë iwi iyilnuŋ. »
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Wi aţiiniiŋ haŋ aşë huuran maakan aji : « Laŧaar, pënan! »
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kë ankeţuŋ apën kë ihoţ na iñen iŧaayana na ilëmënt, kë bkow babooţan na blaañ. Yeŧu aji na baka : « Naŧaayëşana, naşë nawuta aya. »
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bayuday baŧum bambiiŋ du uko Mariya abot awin uko wi Yeŧu adoluŋ, bafiyaara.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Baloŋ kë başë ya du *bafariŧay pţup baka uko wi adoluŋ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kë Baţeŋan baweek na bafariŧay başë duur du uruha wi baka aşë ji : « we wi ŋbaaŋ ado ba? Ñiinţ i aji do iko iñoŋarënaan iŧum.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Woli ŋwuta kë akdo iko yi akdoluŋ yi, bañaaŋ bŧi kafiyaara, baromeŋ babi ŧok dko dyimanaan di nun na uŧaak wi nja. »
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Aloŋ ţi baka i katim kawooŋ Kayif anwooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan aji na baka : « Naamme nin uko uloŋ!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Naanwin kë uko mënţ uwo unuura pa an i? Ñaaŋ aloolan akeţar bañaaŋ bŧi. Hënk başë bawut pŧok uŧaak bŧi. »
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Uko wi Kayif akţupuŋ uumpënna ţi a ; kë jibi awooŋ uşubal mënţ naşih i baţeŋan, aţup ji Naţupar Naşibaţi kë Yeŧu akeţar bayuday bŧi.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Mënţ pa bukal ţañ baka, ma pyitrën babuk Naşibaţi bŧi banwayşëruŋ bawo baloolan.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Unuur mënţ wi wi baweek biki bayuday bajunuŋ pla pfiŋ Yeŧu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ukaaŋ kë aţañan pdo kaya kabi ţi pŧoof pi bayuday. Aya du uŧaak uloŋ uññoguŋ *pndiiş du ubeeka wi Efrayim, aţo da na baţaşarul.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 *Ufeŧtu wi Mbuur wi bayuday uñogi kë bañaaŋ baŧum başë woona ŋfëţ ŋi baka abi ţi Yeruŧalem kado bañow ji ufeŧtu ubi uban.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Bala Yeŧu, kë wi bawooŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi andoli aji hepar aŧënţul me aşal kë abi ţi ufeŧtu.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kë *baţeŋan baweek na *bafariŧay başë ji ñaaŋ awinle Yeŧu awo i kaţup baka bahilna bamoba.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.