Lucas 2

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ani kanafina nago kava kanomo agia Sisa Ogasatasiꞌe mage huno humaine “Mukiꞌa Lomu kamanimoꞌya kava yagaimainesaya kumate veala amaki me ayegeꞌya kaeho.” huno humaine.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Higeno ani kanafina hagote kanale aepa heꞌya amakia kaemainayane. Ani kanafina nago osi kava mainea kanomo agia Kuiliniusiꞌe ani kanoa Silia kotega kava yagaino nemaiya kanoe.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 — ausente —
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 — ausente —
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Maliana hagemalenaya munala aipaene mainegeꞌana “Taꞌagi alisae.” huno avaleno umaine.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Ani kumate umainaꞌageno inamu yana alitene.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Maliaꞌa yage nafaꞌneꞌa ne nafaꞌne ateteno mukiꞌa faesia nona hiya higeno pulamakamo nopi ateteno kupi asaga huno aiteno pulamakamoꞌya kave nenaya yopafi faetene.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ani kegela sipi sipi kava vayala talapinaga maineꞌya sipi sipiyagale kava yagaiꞌya mainae.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Mainageno anile Anumaya Koti ensole kanomoꞌa egeno Anumayamo tokiya hale yamaꞌamoꞌa aivasa hulino egeꞌya ageteꞌya koli humainae.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Hageno ensole kanomoꞌa mage huno hie “Kolia ohutama mainetama haviho nagaya kanale kaiyekea tamahapaigahe aliꞌna neꞌoe. Tusiꞌa muse hisaya kea tamahapaisugeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya havigahae.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Meni kegela Teviti kumatela tamaugafa aligatisia kanoa ago neꞌate. Ani kanomo agia Anumaya Kalaisiꞌe, Anumaya Kotiꞌma taugafa aligatigahema hutenea kanoe.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Ani nafaꞌnea kupi aiteteno pulamakamo kave nenea yopafi faeteneanagitama mogetetama ‘Ma yafema hia yana ago falote humaine.’ hutama hugahae.” huno hie.
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Higeꞌya mukiꞌa ensole vayaꞌyaga ani kanomote aupaꞌa melitalu huꞌya Anumaya Koti agia alisaga nehuꞌya mage huꞌya humainae.
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Anumayatimogae anafinaga mainane huta kagi alisaga nehunageka mopale mainaya veaꞌmogamina kaipa falu humatesana veaꞌmoꞌya amaipa falu huꞌya kanaleꞌya huꞌya maigahae.” huꞌya humainae.
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ensole vayaꞌmoꞌya neꞌamataleꞌya ikapinaga haigeꞌya sipi sipi kava vayaꞌmoꞌya ke mohu mehu huꞌya mage hae “Petelehemu vigetao Anumayamoꞌa tahapaiya yana mogegahune.” huꞌya humainae.
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Amaiyayeꞌya agegahe vaayana Maliagani Yosefegania nafaꞌneꞌania afumo kave nenea yopafi faeteteꞌana mainaꞌageꞌya mogemainae.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Mogeteꞌya ensole vayaꞌmoꞌya ani nafaꞌnehema hamapaiya kea mukiꞌa veaꞌnea hamapaiye.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Hamapaigeꞌya mukiꞌa havimainaya veaꞌꞌmoꞌya sipi sipi kava vayaꞌmoꞌyama hamapaiya kehena tusiꞌa amamaꞌyo aimainae.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Amamaꞌyo aiyanagi Maliaꞌa mukiꞌa yama humainea kavala aguꞌafi maleneno agesa havino maine.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Mainegeꞌya sipi sipi kava vayaꞌmoꞌya eteꞌya kumaꞌamilega neꞌuꞌya agoꞌma hamapaigeꞌya haviteꞌya agemainaya yafena Anumaya Kotitega muse huꞌya agia alisaga hume hume vae.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Yisasina atetegeꞌya nago sota maiteꞌya agoya anoꞌya tagama haya kanale* agia Yisasiꞌe huꞌya malenae. Ani agia oꞌatenegeno itaꞌamoꞌa aipa yana ohunegeno ensole kanomoꞌa ani agia malenea agie.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Itaꞌamoꞌene nafaꞌnene faeꞌana hali hutaꞌageno Moseseꞌma humainea kemo akave maleꞌana Yisasina avaleꞌana Anumaya Kotina amigahe Yelusalemua haimainaꞌe.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Anumaya Koti ke kaemalenaya kefina mage huno humaine “Mukiꞌa yage ne nafaꞌneyaga Anumaya Kotina alu aotage nafaꞌneꞌa maisie.” huꞌya kaemalenayane.
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Kaemalenayana Anumaya Kotitega muse ya amigahe haimainaꞌe. Anumaya Koti ke kaemalenaya kefina mage huno humaine “Tole nama haefatalapi tole ala namalata amigahae.” huꞌya kaemalenayane.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 — ausente —
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 — ausente —
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 — ausente —
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 — ausente —
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 — ausente —
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 — ausente —
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Yisasina itaꞌafoꞌamogania Simeoniꞌa ani nafaꞌnehema hia kehena tusi anakesa havi havi humainaꞌe.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 — ausente —
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 — ausente —
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 — ausente —
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 — ausente —
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Ani aꞌmoꞌa anile evaꞌyi huno Yisasina megeteno Anumaya Kotifena tusi muse huteteno mukiꞌa Yelusalemu veaꞌnea amaugafa aligatisia kanohe agava mainaya veala Yisasifena hamapaiye.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Yisasina itaꞌafoꞌamogania mono kema hamanepaiya kavala haꞌno huteteꞌana Kalili uꞌana kumaꞌanilega Nasaleti umainaꞌe.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Yisasiꞌa ala huno tokiyaꞌage nafaꞌne maineno kanale agu agesaene nafaꞌne mainegeno Anumaya Kotiꞌa agaiꞌene maineno kayone hu yana amine.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Isaleli kotega veaꞌnea mukiꞌa kafuꞌahena Anumaya Kotiꞌma amaugafa aligatimainea yafe amakesa hao hisia imu negigeꞌana* Yisasina itaꞌafoꞌamogania mukiꞌa kafuleꞌma ani imulega Yelusalemuga umainaꞌe.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Vaꞌageno Yisasiꞌa tuelufuꞌa (12) kafuꞌa hanegeꞌana mukiꞌa kafule nehaꞌa kava huꞌana Yelusalemu ani imulega haimainae.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Anima imuma kiya kanamoꞌa haꞌno higeꞌya itaꞌafoꞌamogania noꞌamilega aepa heꞌya ugahe hageno ani nafaꞌnea Yisasiꞌa oꞌuno afaꞌa Yelusalemu mainegeꞌana maiya yafena ohavinaꞌe.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 “Nagoꞌa vayatiene katega neꞌvifi?” huꞌana nago yupa kate uteꞌana kegela agai nofi vayaꞌamogami amuꞌnoꞌamifiꞌene nefugami amuꞌnoꞌamifiꞌene atiyaꞌana oꞌagenaꞌe.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Oꞌagetafa huteꞌana atiyegahe Yelusalemu alehate eteꞌana umainaꞌe.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Tagufa (3) feluga atiyegetaꞌana oꞌageꞌana ala mono nopi haiꞌana mogaꞌana anile ala humaveli vayaꞌene mopale maineno amakai ke haviteno anonaꞌamia hamavige.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Hamavigegeꞌya mukiꞌa ani kema haviya vayaꞌmoꞌya kenonaꞌahena tokiyaꞌage agesama hanea yafena tusiya huꞌya amamaꞌyoa aimainae.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Amamaꞌyoa neꞌaigeno itaꞌafoꞌamogania mogeteꞌana anamaꞌyo neꞌaiꞌana itaꞌamoꞌa mage hie “Neꞌnimoga naꞌa higeka ma kavala hu nelaꞌatane? Negafaꞌene taꞌaipa havitaꞌa kanaꞌage hutaꞌa kagaifena katineꞌayoꞌe.” huno hie.
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Higeno Yisasiꞌa anakaifena “Naꞌa higetana nagaifena natineꞌayaꞌe? Nagaya Nenafa nopina aliꞌya alisua yafe nenahaiye huꞌna hua kea nohaviꞌafio?” huno hie.
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Higeꞌana agayama hia kea havilama ohunaꞌe.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Havilama ohaꞌageno Yisasiꞌa anakaiꞌene tavino Nasaleti umaineno anakai ke haviteno akave malegeno itaꞌamoꞌa mukiꞌa humainea kavala alino aguꞌafi malene.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Malegeno Yisasiꞌa ala hutegeno kanale aku agesamoꞌa ala higeno Anumaya Kotiꞌene veaꞌmoꞌyaene tusiꞌa muse hutenae.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.