João 4
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NAA
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Nago Samelia kumaꞌmo agia Sika. Ani kumala Yekopuꞌa Yuta vayaꞌmogami amakinagomoꞌa nafaꞌneꞌamona Yosefe aminea hoya hanelega hane. Yisasiꞌa ani kumate evaꞌyi hu-maine.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yekopuꞌa ti he-nefia kagemuyola hanegeno yagemoꞌa amuꞌno-kaꞌno higeno Yisasiꞌa kama vaiye-mainea yafe kasalo haegeno ani kagemuyo ti avayale eno mopale maine.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Mopale emainegeno nago Samelia aꞌmoꞌa ti he-figahe neꞌegeno Yisasiꞌa mage hie “Tina namigeꞌna nano.” huno hie.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Yisasienema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya anile omainagi kave miya hugahe ala kumatega umainae.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Yuta vayaꞌene Samelia vayaꞌene amakoꞌya huꞌya amahaote amahaote huꞌya nemaiya yafe ani Samelia aꞌmoꞌa mage huno hie “Kagaya Yuta kano mainanagi nagaya Samelia a mainogi naꞌa higeka nagaifena tina namigeꞌna nano huka nehane?” huno havinege
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Higeno Yisasiꞌa mage huno hie “Kagaya Anumaya Kotiꞌma amuse yama kamisia yafema havimainateꞌasina tifena nagaila nahavi-gateꞌasine. Tima namio hia kanoma nagemainateꞌasina tifena nahaviganageꞌna maige maige hisana tina kamuleꞌasine.” huno hie.
10 Jesus respondeu:
11 Higeno ani aꞌmoꞌa mage huno hie “Ala kanomoga ani li komua afe yapi hanegi tima he-fisana keꞌayola omalegi hanateti ani maige maige hisua tina he-fika namigane?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yekopuꞌa, taginagomo ani kagemuyola tamineane. Yekopuꞌa nafaꞌneyagaꞌaene agaiꞌa afuyagaene ani komufitila ne-mainae. ‘Agaila agase-mainoe.’ huka nehapio?” huno hie.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 — ausente —
13 Jesus respondeu:
14 — ausente —
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Higeno ani aꞌmoꞌa mage huno hie “Ala kanomogae ani lina namigeꞌna nano. Namisanageꞌna nagoꞌene onahaugahianagiꞌna malela tima he-figahena eteꞌna omano.” huno hie.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Higeno Yisasiꞌa mage huno hie “Negavena mo ke hu-lika male eno.” huno hie.
16 Jesus disse:
17 Higeno ani aꞌmoꞌa mage hie “Nenaveꞌa omaiye.” huno higeno Yisasiꞌa “Nenaveꞌma omaiyema hanana tamage nehane.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 “Kagaya faefuꞌa (5) negaveꞌya mainayane meni kanafina nago vene mainananagi miya hu-ga-tenaya negaveꞌa omaine. Mani kea tamage huka naha-nepaine.” huno hie.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Higeno ani aꞌmoꞌa mage huno hie “Ala kanomogae nagaya ago havimainoe kagaya Anumaya Kotina aune kanoꞌa mainane.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Taginagomoꞌya ma agoꞌyale* Anumaya Koti agia alisaga nehayanagi tamakaya Yuta vayaꞌmogatama ‘Yelusalemu Anumaya Koti agia alisaga nehaya kumala hane.’ hutama nehae.” huno hie.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Higeno Yisasiꞌa mage huno hie “Ma aꞌmoga nagayama tamage huꞌna kaha-paisua ke havika kagupi ai-maleteka kametiti huo. Nago kana falote hinageno ma agoꞌyaleꞌene Yelusalemuene Anumaya Koti agia alisaga ohugahagi alu kumateti kumateti agia alisaga hugahae.
21 Jesus respondeu:
22 Tamakaya Samelia veaꞌmogatama agima alisaga nehaya kanomona age-lama hutama oꞌagenae. Tagaya Yuta veaꞌmogata agima alisaga nehuna kanomofe havilama hu-mainona yafe agia alisaga nehune. Tamaugafa ali-gatisia kanoa Yuta vayapiti falote nehie.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nago kana falote hugahie. Ani kana ago falote hu-maine. Nenafa agima alisaga hisaya veaꞌmoya tamage huꞌya amaku amamemaꞌafiti Nenafa agi alisaga hisaya kanamoꞌa ago falote hu-maine. Nenafana amaku amamemaꞌafiti agima alisaga hisaya veaꞌnehe ati neꞌaye.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anumaya Kotiꞌa augafa omalenea avamula mainea yafe agai agima alisaga hugahena veaꞌmoya amaku amamemaꞌaleti tamage huꞌya agia alisaga hiho.” huno hie.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Higeno ani aꞌmoꞌa kenonaꞌa mage huno hie “Kalaisiꞌa, Anumaya Kotiꞌma taugafa ali-gatigahie huno hu-tesia kanoma esia kea nagaya ago havimainoe. Esiana mukiꞌa yafena taha-paigahie.” huno hie.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Higeno Yisasiꞌa kenonaꞌa mage hie “Nagaya nevayaꞌna kakaiꞌenema maineꞌna kema nehua kanoa mani kano mainoe.” huno hie.
26 Então Jesus disse:
27 Mani kea nehigeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagala eteꞌya neꞌeꞌya Yisasiꞌma aꞌmoꞌenema kea kea haꞌaꞌyafe ageteꞌya tusi amakesa havi havi hayanagi nagoꞌamoꞌya “Naꞌafe nehane?” huꞌya aꞌmofena haviokenae. “Naꞌa higeka ma aꞌene kea kea nehane?” huꞌya Yisasina haviokenae.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Higeꞌya kumala neꞌataleꞌya Yisasitega emainae.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Yaufa neꞌageꞌya Yisasiꞌenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌamoꞌya Yisasifena mage hae “Hulave-nelina kanomoga nesana yana hanegi no.” huꞌya nehae.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Nehageno Yisasiꞌa mage huno hie “Nagaya oꞌagenaya kaveꞌnia hane.” huno hie.
32 Mas ele lhes disse:
33 Higeꞌya ani anagaꞌamoꞌya amakaiꞌami huge havige huꞌya mage hu-mainae “Nago kanomo nesia kavela ago alino me mainefi?” huꞌya hae.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Hageno Yisasiꞌa mage huno hie “Nesua kavela ma hane hu-na-tenea kanomoꞌma haisia kavaꞌma huꞌna naminea aliꞌyana alivaya ayesua yana kaveꞌniꞌa hane.
34 Jesus lhes declarou:
35 Veaꞌmoꞌya nehaya ke mage hutama nehae ‘Foꞌa (4) ika maitesunageno afuma nelea kana falote hugahie.’ hutama nehafi? Nagaya tamaha-nepauve tamakaya hoyafina age-lama hutama ageho. Ani hoyafina ago afu-le-maine. Anima hia kava huꞌya veaꞌmoꞌya nagai kema haviꞌyama amakupi maleꞌya anametiti hisaya yafe ago afu-le-mainae.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Afuma leana Anumaya Koti kema havisaya yafe ayama hisia kanomoꞌa anonaꞌa aligahianagi aya hu-mainaya vayala amakupi maleꞌya amametiti hisayana agola maige maige hisaya hamaimula aligahae. Aligahayanagi ani hoyafima avina yama negalia kanomoꞌene afumalegeno ayama huno neꞌalia kanomoꞌene nagoꞌya huꞌana musena hugaꞌe.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Manima agoꞌma hu-mainaya kea ‘Nago kanomoꞌa kali-malegeno nago kanomoꞌa nenaꞌa neꞌalie.’ huꞌya haya kea tamage nehae.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Nehagi nagoꞌa veaꞌmoꞌya kasageke huꞌya anima nagai kema ohavinaya veaꞌmogamina Anumaya Koti ke ago hama-pai-mainagi tamakaya ayama hugahena ani vayate ago hu-lama-togetama hama-pai-mainayanagiꞌya amakupi malesagetama afaꞌa nenaꞌage aligahae.” huno hie.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ani aꞌmoꞌma hu-mainea kehe mukiꞌa Samelia veaꞌmoꞌya Yisasife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti nehae. Ani aꞌmoꞌa mage huno hu-maine “Mukiꞌa hu-mainoa yana ago naha-pai-maine.” huno hu-mainea kehe haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hu-mainae.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Yisasite evaꞌyi huꞌya mage huꞌya hae “Tagaiꞌene maisane.” huꞌya havigageno Yisasiꞌa amakaiꞌene tole kana maine.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mainegeꞌya kasagoꞌya veaꞌmoꞌya agai kema haviya yafe amakupi maleꞌya amametiti nehae.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Amametiti nehuꞌya ani aꞌmofe mage huꞌya hapaiye “Menima kagai kema havuna yafe Yisasina taguꞌa amita tametiti nohunagi tagayama agai kema tagaiti haviteta tagupi maleta tametitia nehune. Menia nehavune mani kanoa ma mopale veaꞌmogati taugafa ali-gatigahe emaine.” huꞌya nehae.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Anile tole kana maiteno Yisasiꞌa ataleno Kalili umaine.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Yisasiꞌa agaiꞌa nayona mage huno hu-maineane “Nago mono ke hama-nepaiya kanomoꞌa agaiꞌa vayaꞌamogamipi maineana vayaꞌamoꞌya ‘Ala kanomo kegi havigetao.’ huꞌya nohae.” huno hu-maineane.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Hu-maineanagi Kalili evaꞌyi higeꞌya ani kumate veaꞌmoꞌya hu falu fala huteꞌya muse-kase hu-mainae. Naꞌafene ani veaꞌmoꞌya Yelusalemu ala imu ki-mainaya kanale Yisasiꞌma mukiꞌa yama hu-mainea yama moge-mainaya yafe hu falu fala huteꞌya musena hu-tenae.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Musena hutetageno Yisasiꞌa eteno Kalili hanea kumala Kena kumate uvaꞌyi hu-maine. Ani kumatela Yisasiꞌa tifena higeno nofi alagamo ti hapae-mainea kumale. Yisasiꞌa anile umainegeno nago kamani kava kanoa, Kapaneamu kumate kanogino, neꞌamoꞌa kali ali-maine.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kali neꞌaligeno nefaꞌa “Yisasiꞌma Yutiati ago Kalili emaine.” huꞌya haya kea haviteno aupaꞌa nafaꞌneꞌa neꞌataleno Yisasite eno mage huno hie “Nafaꞌneꞌniꞌa falisia kava nehigi melika kanale huto.” huno hie.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Higeno Yisasiꞌa mage huno hie “Tamakaya tokiya avame yama oꞌagenutamahena nagaifena tamakuꞌa havi onamitama tamametitia ohugahae.” huno hie.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Higeno ani kamani kava kanomoꞌa mage huno hie “Ala kanomogae nafaꞌneꞌniꞌa ago faligahe nehigi afaꞌa kaiyayeka nagaiꞌene eno.” huno hie.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Higeno Yisasiꞌa mage hie “Kagaya afaꞌa vuo. Nafaꞌnekamoꞌa ofaligahigi afaꞌa maigahie.” huno higeno Yisasiꞌma hia kea havino akuꞌafi maleteno ametiti nehuno umaine.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Emainea kate eteno maitagifeno neꞌvigeno aliꞌya nafaꞌneꞌamoꞌya me fotu huteꞌya mage huꞌya hae “Kagaila nafaꞌnekamoꞌa ago kanale hu-tegeno maine.” huꞌya me-hae.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Me hageno “Na kanale aepa heno kanale hu-tene?” huno hamavi-gegeꞌya “Ega yagemoꞌa ali tagifeno nagokete evigeno ani amuko-nakoma haiya kalimoꞌa kanale hu-tene.” huꞌya hae.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Hageno nefaꞌa agesa haviteno mage hie “Tamage yagemoꞌa ani kanaꞌale eneꞌvigeno Yisasiꞌa ‘Nafaꞌneka ago kanale maine.’ huno naha-pai-maine.” huno nehuno agaiꞌaene mukiꞌa anagaꞌaene Yisasife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hu-mainae.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Yisasiꞌa Yutiati eteno Kalili emaineno aniꞌama hia kavala napa tu (2) kanale tokiya avame yana hu-maine.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.