João 11
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs NVT
1 Nago kanomo agia Lasalusiꞌe kali ali-maine. Ani kanoa Petani kumate kanoe. Mataꞌene aganaꞌamoꞌa Maliagani kumale.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ani Maliaꞌa nago yupa manaꞌage masavena Yisasina aiyale takino fale-teneno ayolagefaleti ali hau hu-teneane. Ani munaꞌmona asaꞌamoꞌa Lasalusi kali ali-maine.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Kali alino mainegeꞌana ani tole nanukana-latamogania Yisasitega nago kano hu-taꞌageno mage mo hie “Alatimogae kagaikama kahau kayamopafima negahaiya kanoa kali neꞌalie.” huno hapaiye.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Hapaigeno Yisasiꞌa ani kema nehavinoꞌa mage hie “Lasalusiꞌa kali alino fae-maineanagi falisia yafe oꞌalinegi mani kalimoꞌa Anumaya Koti agi alisaga hisayafene huno ali-maine. Ani kalia Anumaya Koti nafaꞌnemo agi alisaga hisaya yafe falote hu-maine.” huno hie.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yisasiꞌa Mataꞌene aganaꞌamoꞌene Lasalusiꞌene ani anagafena tusiya huno hau ayamopafi nehaiya anagale.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 — ausente —
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 — ausente —
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya mage hae “Hu-lave-nelina kanomoga menia Yuta vayaꞌmoꞌya yafateti aliꞌya kahaegahema haya kotega kagaya ani kotega nagoꞌene ugahe nehano?” huꞌya havinegae.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Yisasiꞌa mani kea huteno nago kea mage huno hu-maine “Tagaila kanapatia Lasalusiꞌa faeno maineanagiꞌna nagaya visuaꞌamoꞌna mogafa huꞌna avale he-ti-tegahue.” huno hama-paiye.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya mage hae “Alatimogae agayama kalima alino fae-mainesiana afaꞌa kanale hu-tegahie.” huꞌya hu-mainae.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Hageno Yisasiꞌa mani avame kema hiana Lasalusiꞌa ago fali-maine huno nehianagi agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ohavinaya yafe “Afaꞌa faeno mainegeno nehie.” huꞌya hu-mainae.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Hageno Yisasiꞌa ani avame kea neꞌataleno hu-falote huno hama-paiye “Lasalusiꞌa ago fali-maine.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Tamakaya nagaifena havilama hutama ‘Tamage nehie.’ hutama tamakupi maletama tamametiti hisaya yafe omainogeno fali-maineanagiꞌna nagaya muse nehugi menia aligeta mogamano.” huno hie.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Higeno Tomasina, nago agia Titimasiꞌe, tagai kefina kuyave nafaꞌne, Yisasienema tokaeꞌya nemaiya anagafe mage hie “Mukiꞌamogata vigetao. Nagopi neꞌvisunageꞌya tahaesageta faligahune.” huno hie.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Lasalusina foꞌa (4) yupa komufi he-vai-tenageno Yisasiꞌa uvaꞌyi higeꞌya he-vai-tenaya kanahe hapaimainae.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Emainageno Mataꞌa Yisasife “Neꞌe.” huꞌya haya kea haviteno katega viaꞌyamo mo fotu hu-mainegi Maliaꞌa nomaꞌafi maine.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mainegeno Mataꞌa Yisasife mage hie “Alanimoga kagayama maleꞌma mainateꞌasina nasaꞌnimoꞌa ofalileꞌasine.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ago havimainoe menia kagayama Anumaya Kotitega nago yafema havigesanana afaꞌa kamigahie.” huno hie.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Higeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Kasakamoꞌa fali-maineanagi eteno haimula alino he-tigahie.” huno hie.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Higeno ani munaꞌmoꞌa mage hie “E, nagaya ago havimainoe ma mopama haꞌnoma hisia kanafina mukiꞌa fali-mainaya veaꞌma he-tisaya kanafina eteno he-tino haimula aligahie.” huno hie.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Higeno Yisasiꞌa kenonaꞌa mage hie “Nagaya fali-mainaya veala amavale he-tiꞌna hamaimula amamisua kano mainoe. Nagaya maige maige hisaya hamaimu amami yamona aepaꞌa mainoe. Nagoꞌa veaꞌmoꞌya nagaife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hisayana faliteꞌya hetiꞌya agola maige maige hisaya hamaimula aligahae.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Nagoꞌa veaꞌmoꞌya afaꞌa maineꞌya nagaifena haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hu-mainaya veala maige maige hugahayanagiꞌya ofaligahae. Kagaya mani kea ago havilama huka kagupi maleka kametiti nehapi nohane?” huno havige.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Havigegeno ani munaꞌmoꞌa mage hie “E, Alanimoga nagaya nehaviꞌna ago nagupi maleꞌna nametiti hu-mainoe. Tamage nehae kagaya Kalaisigae* Anumaya Kotiꞌa hu-ga-tegeka taugafa ali-gatigahe ma mopafi elavisana kano emainane. Anumaya Koti nafaꞌne mainane.” huno hie.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mataꞌa mani kea huteno eteno viaꞌyamo aganaꞌamona Maliana sumi sumi huno mage huno hapaiye “Hu-mave-nelia kanoa ago emaineno kagaife ke nehie.” huno hapaiye.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Hapaigeno Maliaꞌa ani kea haviteno aupaꞌa he-tino Yisasi mogegahe umaine.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Neꞌvigeno Yisasiꞌa kumatela omenegi Mataꞌene fotuma huꞌana kea keama haꞌalega maine.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Mainegeꞌya Yuta veaꞌmoꞌya Maliaꞌene nopi maineꞌya hanauma hu-nateꞌyama emainaya veaꞌmoꞌya Maliaꞌa aupaꞌa he-tino kumatega via yafe agayana higeꞌya “Vae Maliaꞌa asaꞌamo komulega avitegahe neꞌvie.” huꞌya akave umainae.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Akave vageno Maliaꞌa Yisasi mainelega mogeteno aiyafi mope hu-maineno mage hie “Alanimogae kagayama maleꞌma mainateꞌasina nasaꞌnimoꞌa ofalileꞌasine.” huno hapaiye.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Hapaiteno avi neꞌategeno agaiꞌenema emainaya Yuta veaꞌmoꞌya aniꞌa huꞌya neꞌatageno Yisasiꞌa Maliana neꞌagegeno aipamoꞌa tusiya huno haviya hu-maine.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Aipamoꞌa haviya hu-mainefiti hama-vigeno mage hie “Hanate he-vai-tenae?” huno higeꞌya “Alatimoga eka mego.” huꞌya hae.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Nehageno Yisasiꞌa avi-te-maine.
35 Jesus chorou.
36 Neꞌategeꞌya Yuta veaꞌmoꞌya mage hae “Ageho Lasalusifena tusiya huno hau ayamopafi nehaiye.” huꞌya hae.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya mage hae “Ma kanoa amaulagama asu hu-mainea veaꞌma aligali hu-neꞌamatea kanogi naꞌa higeno Lasalusina kaliꞌa alino kanale hu-tegeno ofalino afaꞌa maiyanagi fali-maine.” huꞌya hae.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Yisasina aipamoꞌa nagoꞌene haviya higeno he-vai-tenaya komulega umaine. Ani komua yafa kapi he-vai-teteꞌya komumo avayalela ala yafateti aliꞌya ai-lile-malenae.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ai-lile-malenageno Yisasiꞌa mogeteno mage hie “Mani komumo avayaleti yafana ali-taleho.” huno higeno fali-mainea kanomo asaꞌamoꞌa, Mataꞌa, mage huno hie “Alaniꞌamogae mani kanoa ago he-vai-tageno foꞌa (4) yupa komufinaga haneanagino tusiꞌa hiꞌmana hugahie.” huno hie.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Higeno Yisasiꞌa mage hie “Nagaya ago kaha-pai-mainofi? ‘Kagayama nagaifema tamage nehane huka kagupi maleka kametitima hisanana Anumaya Koti agi alisaga hisaya tokiya yana agegane huꞌna kaha-pai-mainofi?’ huno havinege.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Ani yafana ali-taletageno Yisasiꞌa anafinaga agesaga huno age-maineno mage hie “Nenafaga nunamuniꞌa ago havimainana yafe musekaꞌa nehue.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Havimainanagiꞌna nagaya mukiꞌa kanalema kahavi-goa kea nehavinagi afaꞌa menia manileꞌma mainaya veaꞌmoꞌya kagayama hu-na-tanageꞌna emainoa yafema ‘Tamage nehane.’ huꞌya amakupi maleꞌya ametiti hisaya yafe kahavi-negoe.” huno hie.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Mani kea huteno ala kegefafiti mage hie “Lasalusiga he-tika elavio.” huno hie.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Higeno Lasalusiꞌa, fali-mainea kanoa, eteno he-tino elavigeꞌya aiyafima ayapima augosafima kenaletiꞌma aye-gasagi-malea kanoa elavigeno Yisasiꞌa mage huno hama-paiye “Kalu hetama atalegeno vino.” huno hama-paiye.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Mukiꞌa Maliaꞌenema emainaya Yuta veaꞌmoꞌya Yisasiꞌma hia kavala ageteꞌya amakupi maleꞌya amametiti hu-mainae.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Amakuꞌa amiyanagi nagoꞌa vayaꞌmoꞌya ataleꞌya Falasia vaya mainalega uꞌya Yisasiꞌma hia kavafena mo hama-pai-mainae.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Hama-paigeꞌya Falasia vayaꞌene ala mono note kava vayaꞌene Kanisole vayafe ke hageꞌya ageꞌya mage huꞌya hae “Ma kanoa kasagoꞌya tokiya avame yaꞌyaga nehigi naꞌa hisune?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Afaꞌama atalesunagenoꞌa mukiꞌa kanalela aniꞌageꞌyama hisigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya ‘Tamage nehie.’ nehuꞌya haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hisageꞌya kava vayatia, Lomu vayaꞌmoꞌya eꞌya mukiꞌa veaꞌnene ala mono notiene ali haviya hugahae.” huꞌya hae.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Hageno Kaiyafasiꞌa ani kafufina ala mono note hagote kava kano maineanagino ani vayapiti he-tino mage hie “Tamakaya tamaku tamakesa nomale.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Tamakaya ohavinafi na ya kanale tamaya hisia yana hane? Mukiꞌa veati ali haviya hisafi nagoꞌke kanomoꞌa mukiꞌa veaꞌamogami anonaꞌa falisie?” huno hama-vige.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ani kafufina Kaiyafasiꞌa ala mono note hagote kava kanogino mani kea Anumaya Kotiꞌa hapaigeno aune laga huno hu-maine. Agaiꞌa agesafiti ohune. Ani aunema laga hia aepaꞌamoꞌa mage hu-maine “Yisasiꞌa Yuta veaꞌmogamife huno faligahie.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Amakaiꞌamigetefena huno ofaligahigi alu kumate kumate mainaya Anumaya Koti nafaꞌneyaga amavaleno nagoke anaga hu-ma-tesigeꞌya maisaya yafe Yisasiꞌa faligahie.”
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ani kanaleti aepa heꞌya Yuta vayaꞌmogami kava vayaꞌmoꞌya Yisasina haesaya kea huꞌya haviteꞌya huge havige hu-mainae.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ani yafe Yisasiꞌa nagoꞌene Yuta veaꞌmogami amaulagafina vai oꞌayenegi nago kumala Efalaimie huꞌya nehaya kumala vaya omai kola aupa hu-mainegeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene anilega uꞌya mo mainae.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Yuta veaꞌmoꞌya kafuꞌahe kafuꞌahena Anumaya Kotiꞌma amakinagomogami amaugafama ali-gati-mainea yafe haviꞌya alitalu huꞌya imu negiyane. Ani imuma kisaya kanamoꞌa aupa higeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya mukiꞌa kumateti haiꞌya kahegi kemo hama-paiya kava huꞌya amaugafaene amakuꞌaene sese hugahe Yelusalemu umainae. Ago mo sese huteꞌya ani imuꞌamia nenae.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Ala mono nopi molitalu huꞌya maineꞌya Yisasife moge mege huꞌya ati-yegetayana higeꞌya amakaiꞌamifi mo hama-vige me hamavige huꞌya mage hae “Naꞌane tamakesa nehaviye? Kaveꞌma nesutela egahifi omegahie?” huꞌya hae.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Hageꞌya ala mono note kava vayaꞌene Falasia vayaꞌene Yisasina atafa hugahe mage hu-mainae “Maꞌa hiho. Yisasiꞌma faesia kumaꞌma agenutamahena aupaꞌa ani kea alitama me laha-paiho.” huꞌya hu-mainae.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.