João 11

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nago kanomo agia Lasalusiꞌe kali ali-maine. Ani kanoa Petani kumate kanoe. Mataꞌene aganaꞌamoꞌa Maliagani kumale.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ani Maliaꞌa nago yupa manaꞌage masavena Yisasina aiyale takino fale-teneno ayolagefaleti ali hau hu-teneane. Ani munaꞌmona asaꞌamoꞌa Lasalusi kali ali-maine.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Kali alino mainegeꞌana ani tole nanukana-latamogania Yisasitega nago kano hu-taꞌageno mage mo hie “Alatimogae kagaikama kahau kayamopafima negahaiya kanoa kali neꞌalie.” huno hapaiye.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Hapaigeno Yisasiꞌa ani kema nehavinoꞌa mage hie “Lasalusiꞌa kali alino fae-maineanagi falisia yafe oꞌalinegi mani kalimoꞌa Anumaya Koti agi alisaga hisayafene huno ali-maine. Ani kalia Anumaya Koti nafaꞌnemo agi alisaga hisaya yafe falote hu-maine.” huno hie.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yisasiꞌa Mataꞌene aganaꞌamoꞌene Lasalusiꞌene ani anagafena tusiya huno hau ayamopafi nehaiya anagale.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 — ausente —
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya mage hae “Hu-lave-nelina kanomoga menia Yuta vayaꞌmoꞌya yafateti aliꞌya kahaegahema haya kotega kagaya ani kotega nagoꞌene ugahe nehano?” huꞌya havinegae.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yisasiꞌa mani kea huteno nago kea mage huno hu-maine “Tagaila kanapatia Lasalusiꞌa faeno maineanagiꞌna nagaya visuaꞌamoꞌna mogafa huꞌna avale he-ti-tegahue.” huno hama-paiye.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Higeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya mage hae “Alatimogae agayama kalima alino fae-mainesiana afaꞌa kanale hu-tegahie.” huꞌya hu-mainae.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Hageno Yisasiꞌa mani avame kema hiana Lasalusiꞌa ago fali-maine huno nehianagi agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌmoꞌya ohavinaya yafe “Afaꞌa faeno mainegeno nehie.” huꞌya hu-mainae.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Hageno Yisasiꞌa ani avame kea neꞌataleno hu-falote huno hama-paiye “Lasalusiꞌa ago fali-maine.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Tamakaya nagaifena havilama hutama ‘Tamage nehie.’ hutama tamakupi maletama tamametiti hisaya yafe omainogeno fali-maineanagiꞌna nagaya muse nehugi menia aligeta mogamano.” huno hie.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Higeno Tomasina, nago agia Titimasiꞌe, tagai kefina kuyave nafaꞌne, Yisasienema tokaeꞌya nemaiya anagafe mage hie “Mukiꞌamogata vigetao. Nagopi neꞌvisunageꞌya tahaesageta faligahune.” huno hie.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Lasalusina foꞌa (4) yupa komufi he-vai-tenageno Yisasiꞌa uvaꞌyi higeꞌya he-vai-tenaya kanahe hapaimainae.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Emainageno Mataꞌa Yisasife “Neꞌe.” huꞌya haya kea haviteno katega viaꞌyamo mo fotu hu-mainegi Maliaꞌa nomaꞌafi maine.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mainegeno Mataꞌa Yisasife mage hie “Alanimoga kagayama maleꞌma mainateꞌasina nasaꞌnimoꞌa ofalileꞌasine.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ago havimainoe menia kagayama Anumaya Kotitega nago yafema havigesanana afaꞌa kamigahie.” huno hie.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Higeno Yisasiꞌa mage huno hapaiye “Kasakamoꞌa fali-maineanagi eteno haimula alino he-tigahie.” huno hie.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Higeno ani munaꞌmoꞌa mage hie “E, nagaya ago havimainoe ma mopama haꞌnoma hisia kanafina mukiꞌa fali-mainaya veaꞌma he-tisaya kanafina eteno he-tino haimula aligahie.” huno hie.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Higeno Yisasiꞌa kenonaꞌa mage hie “Nagaya fali-mainaya veala amavale he-tiꞌna hamaimula amamisua kano mainoe. Nagaya maige maige hisaya hamaimu amami yamona aepaꞌa mainoe. Nagoꞌa veaꞌmoꞌya nagaife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hisayana faliteꞌya hetiꞌya agola maige maige hisaya hamaimula aligahae.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nagoꞌa veaꞌmoꞌya afaꞌa maineꞌya nagaifena haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hu-mainaya veala maige maige hugahayanagiꞌya ofaligahae. Kagaya mani kea ago havilama huka kagupi maleka kametiti nehapi nohane?” huno havige.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Havigegeno ani munaꞌmoꞌa mage hie “E, Alanimoga nagaya nehaviꞌna ago nagupi maleꞌna nametiti hu-mainoe. Tamage nehae kagaya Kalaisigae* Anumaya Kotiꞌa hu-ga-tegeka taugafa ali-gatigahe ma mopafi elavisana kano emainane. Anumaya Koti nafaꞌne mainane.” huno hie.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mataꞌa mani kea huteno eteno viaꞌyamo aganaꞌamona Maliana sumi sumi huno mage huno hapaiye “Hu-mave-nelia kanoa ago emaineno kagaife ke nehie.” huno hapaiye.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Hapaigeno Maliaꞌa ani kea haviteno aupaꞌa he-tino Yisasi mogegahe umaine.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Neꞌvigeno Yisasiꞌa kumatela omenegi Mataꞌene fotuma huꞌana kea keama haꞌalega maine.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Mainegeꞌya Yuta veaꞌmoꞌya Maliaꞌene nopi maineꞌya hanauma hu-nateꞌyama emainaya veaꞌmoꞌya Maliaꞌa aupaꞌa he-tino kumatega via yafe agayana higeꞌya “Vae Maliaꞌa asaꞌamo komulega avitegahe neꞌvie.” huꞌya akave umainae.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Akave vageno Maliaꞌa Yisasi mainelega mogeteno aiyafi mope hu-maineno mage hie “Alanimogae kagayama maleꞌma mainateꞌasina nasaꞌnimoꞌa ofalileꞌasine.” huno hapaiye.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Hapaiteno avi neꞌategeno agaiꞌenema emainaya Yuta veaꞌmoꞌya aniꞌa huꞌya neꞌatageno Yisasiꞌa Maliana neꞌagegeno aipamoꞌa tusiya huno haviya hu-maine.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Aipamoꞌa haviya hu-mainefiti hama-vigeno mage hie “Hanate he-vai-tenae?” huno higeꞌya “Alatimoga eka mego.” huꞌya hae.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Nehageno Yisasiꞌa avi-te-maine.
35 Jesus chorou.
36 Neꞌategeꞌya Yuta veaꞌmoꞌya mage hae “Ageho Lasalusifena tusiya huno hau ayamopafi nehaiye.” huꞌya hae.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Hageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya mage hae “Ma kanoa amaulagama asu hu-mainea veaꞌma aligali hu-neꞌamatea kanogi naꞌa higeno Lasalusina kaliꞌa alino kanale hu-tegeno ofalino afaꞌa maiyanagi fali-maine.” huꞌya hae.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yisasina aipamoꞌa nagoꞌene haviya higeno he-vai-tenaya komulega umaine. Ani komua yafa kapi he-vai-teteꞌya komumo avayalela ala yafateti aliꞌya ai-lile-malenae.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ai-lile-malenageno Yisasiꞌa mogeteno mage hie “Mani komumo avayaleti yafana ali-taleho.” huno higeno fali-mainea kanomo asaꞌamoꞌa, Mataꞌa, mage huno hie “Alaniꞌamogae mani kanoa ago he-vai-tageno foꞌa (4) yupa komufinaga haneanagino tusiꞌa hiꞌmana hugahie.” huno hie.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Higeno Yisasiꞌa mage hie “Nagaya ago kaha-pai-mainofi? ‘Kagayama nagaifema tamage nehane huka kagupi maleka kametitima hisanana Anumaya Koti agi alisaga hisaya tokiya yana agegane huꞌna kaha-pai-mainofi?’ huno havinege.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ani yafana ali-taletageno Yisasiꞌa anafinaga agesaga huno age-maineno mage hie “Nenafaga nunamuniꞌa ago havimainana yafe musekaꞌa nehue.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Havimainanagiꞌna nagaya mukiꞌa kanalema kahavi-goa kea nehavinagi afaꞌa menia manileꞌma mainaya veaꞌmoꞌya kagayama hu-na-tanageꞌna emainoa yafema ‘Tamage nehane.’ huꞌya amakupi maleꞌya ametiti hisaya yafe kahavi-negoe.” huno hie.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mani kea huteno ala kegefafiti mage hie “Lasalusiga he-tika elavio.” huno hie.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Higeno Lasalusiꞌa, fali-mainea kanoa, eteno he-tino elavigeꞌya aiyafima ayapima augosafima kenaletiꞌma aye-gasagi-malea kanoa elavigeno Yisasiꞌa mage huno hama-paiye “Kalu hetama atalegeno vino.” huno hama-paiye.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Mukiꞌa Maliaꞌenema emainaya Yuta veaꞌmoꞌya Yisasiꞌma hia kavala ageteꞌya amakupi maleꞌya amametiti hu-mainae.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Amakuꞌa amiyanagi nagoꞌa vayaꞌmoꞌya ataleꞌya Falasia vaya mainalega uꞌya Yisasiꞌma hia kavafena mo hama-pai-mainae.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Hama-paigeꞌya Falasia vayaꞌene ala mono note kava vayaꞌene Kanisole vayafe ke hageꞌya ageꞌya mage huꞌya hae “Ma kanoa kasagoꞌya tokiya avame yaꞌyaga nehigi naꞌa hisune?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Afaꞌama atalesunagenoꞌa mukiꞌa kanalela aniꞌageꞌyama hisigeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya ‘Tamage nehie.’ nehuꞌya haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti hisageꞌya kava vayatia, Lomu vayaꞌmoꞌya eꞌya mukiꞌa veaꞌnene ala mono notiene ali haviya hugahae.” huꞌya hae.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Hageno Kaiyafasiꞌa ani kafufina ala mono note hagote kava kano maineanagino ani vayapiti he-tino mage hie “Tamakaya tamaku tamakesa nomale.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Tamakaya ohavinafi na ya kanale tamaya hisia yana hane? Mukiꞌa veati ali haviya hisafi nagoꞌke kanomoꞌa mukiꞌa veaꞌamogami anonaꞌa falisie?” huno hama-vige.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ani kafufina Kaiyafasiꞌa ala mono note hagote kava kanogino mani kea Anumaya Kotiꞌa hapaigeno aune laga huno hu-maine. Agaiꞌa agesafiti ohune. Ani aunema laga hia aepaꞌamoꞌa mage hu-maine “Yisasiꞌa Yuta veaꞌmogamife huno faligahie.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Amakaiꞌamigetefena huno ofaligahigi alu kumate kumate mainaya Anumaya Koti nafaꞌneyaga amavaleno nagoke anaga hu-ma-tesigeꞌya maisaya yafe Yisasiꞌa faligahie.”
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ani kanaleti aepa heꞌya Yuta vayaꞌmogami kava vayaꞌmoꞌya Yisasina haesaya kea huꞌya haviteꞌya huge havige hu-mainae.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ani yafe Yisasiꞌa nagoꞌene Yuta veaꞌmogami amaulagafina vai oꞌayenegi nago kumala Efalaimie huꞌya nehaya kumala vaya omai kola aupa hu-mainegeꞌya agaiꞌaenema tokaeꞌya nemaiya anagaꞌene anilega uꞌya mo mainae.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Yuta veaꞌmoꞌya kafuꞌahe kafuꞌahena Anumaya Kotiꞌma amakinagomogami amaugafama ali-gati-mainea yafe haviꞌya alitalu huꞌya imu negiyane. Ani imuma kisaya kanamoꞌa aupa higeꞌya mukiꞌa veaꞌmoꞌya mukiꞌa kumateti haiꞌya kahegi kemo hama-paiya kava huꞌya amaugafaene amakuꞌaene sese hugahe Yelusalemu umainae. Ago mo sese huteꞌya ani imuꞌamia nenae.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ala mono nopi molitalu huꞌya maineꞌya Yisasife moge mege huꞌya ati-yegetayana higeꞌya amakaiꞌamifi mo hama-vige me hamavige huꞌya mage hae “Naꞌane tamakesa nehaviye? Kaveꞌma nesutela egahifi omegahie?” huꞌya hae.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Hageꞌya ala mono note kava vayaꞌene Falasia vayaꞌene Yisasina atafa hugahe mage hu-mainae “Maꞌa hiho. Yisasiꞌma faesia kumaꞌma agenutamahena aupaꞌa ani kea alitama me laha-paiho.” huꞌya hu-mainae.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.