Atos 7
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA
1 Ala mono note hagote kava kanomoꞌa Sitivenifena mage huno havige “Mani kema hugataya kea tamage nehao?” huno havige.
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Higeno Sitiveniꞌa mage huno humaine nenafagatamaene naganaꞌni-mogatamaene haviho. Taginagomoꞌa Apalahamuꞌe yaufa Halani kotega oꞌuno Mesopotemia kotega mainegeno tokiya hale yamaꞌaene Anumaya Kotiꞌa Apalahamute efalote humaineane.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Efalote huteno mage huno hapaiye “Kagaika mopakaꞌaene vayakamogamiꞌenena neꞌamataleka kavelisua mopalega vuo.” huno humaineane.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Higeno Apalahamuꞌa anile Kalatia vayaꞌmogami mopa neꞌataleno Halani kotega umaineno anilega nefaꞌa falitegeno Anumaya Kotiꞌa eteno hutegeno tamakayama menima mainaya mopalela emaineane.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Emaineanagi Anumaya Kotiꞌa agaiꞌa atafa hisia mopa nago atupa kanoꞌa ani mopa nagoke aiya malesia mopa oꞌaminegi “Haenagaꞌa kamigahue. Ani mopa atafa hulinesanageꞌya kagaipiti falote hisaya nafaꞌneyagamoꞌya aligahae.” huno hianagi ani kanafina Apalahamuꞌa namo kano maineane.*
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Maineanagino Anumaya Kotiꞌa agaifena mage humaineane “Kagaikaꞌa kaginagomoꞌya Isaleli nofiꞌma omainaya vayaꞌmogami mopale visageꞌya ani vayaꞌmoꞌya amatafa huꞌya ‘Aliꞌyatia aliho.’ huꞌya tusi yate ali haviya humatesageꞌya ani mopalela fo hataletiꞌa (400) kafu maigahae.*
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Maigahayanagi amatafama huꞌyama ‘Aliꞌyatima aliho.’ huꞌya humainaya vayaꞌmogamina nagaya kaiyeke humateteꞌna aliꞌna haviya humatesugeꞌya kagai kaginagomoꞌya ani kotegatila eteꞌya ma mopale emaineꞌya nagai nagia alisaga hugahae.” huno humaineane.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Anumaya Kotiꞌa mage huno humaine “Nagai anagaꞌma maisaya yafe hagelafita maisuna kavala nafaꞌnekamogamina amakoya anoꞌya taga huo.” huno higeno Apalahamuꞌa Aisakina nafaꞌneꞌa ateteno napa eitiꞌa (8) kana maiteno agoya anoꞌya taga humaineane. Haenagaꞌa Aisakiꞌa nafaꞌneꞌa Yekopuna ategeno Yekopuꞌa haenagaꞌa tuelufuꞌa (12) nafaꞌneyaga tagai taginagomogamina amatene.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 — ausente —
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 — ausente —
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Hutetegeno mainegeno Isipi kotegaene Kenani kotegaene nagola tusiꞌa kafu haya kana efalote higeꞌya tototimogamina kaveꞌamia omalegeꞌya tusiya huno amakala lemainae.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Amakala legeno Yekopuꞌa “Isipi koteꞌma kavela hanema.” huꞌya haya kea haviteno nafaꞌneyagaꞌa hagoteno humategeꞌya kaveꞌma hanelega umainae.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Haenagaꞌa eteꞌya anile vageno Yosefeꞌa “Nagayae tamakanatamimoꞌna mainoe.” huno higeno Feloꞌa Yosefe afamofena havimaine.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 — ausente —
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 — ausente —
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Faligeꞌya eteꞌya aliꞌya Sekemu kumala, Apalahamuꞌa moneleti Hamolo nafaꞌneyagamogami mopa miya higeno amigeno ali-mainea mopafi mo hevaitenae.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 — ausente —
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 — ausente —
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Falote huno maineno tagai nofi vayala ayemavataga huno huhaviya huneꞌamateno “Nafaꞌneya-gatamia hamaesunageꞌya faligahae.” huno tokiyaꞌage ke humaineane.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Higeno ani kanafina Mosesena itaꞌamoꞌa atetegeno Anumaya Kotiꞌa hau-mainea nafaꞌnegino itaꞌamogani nefagania taliꞌa (3) ikana noꞌanifinaga kava huꞌana ataꞌageno mainaꞌe.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Kava huteteꞌana kumate atenaꞌageno Felo munaꞌmoꞌa ani nafaꞌnea avaleno agaiꞌa nafaꞌne kana huno yagai-maine.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Yagaiteno avo nopi ategeno Isipi vayaꞌmoꞌyama havilinaya yana Mosesena huve-ligeno aliteno tusiya huno tokiyaꞌa haneteno kanale kea nehuno nehia kano maine.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Maineanagino fotiꞌa (40) kafu huteno mage hie “Isaleli vayaꞌnimogamina momakegahue.” huno agesa havimaine.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Haviteno mogeana nago Isipi kote kanomoꞌa Isaleli kanomona aiko-neligeno Moseseꞌa moli-neꞌataleno anonaꞌa ani Isipi kote kanoa haegeno fali-maine.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Faligeno Moseseꞌa ma agesa havimaine “Vayaꞌnimoꞌya mage huꞌya hugahae ‘Anumaya Kotiꞌa Mosese ayapiti taugafa aligatigahie.’ huꞌya hugahae.” huno agesa havianagi vayaꞌamoꞌya ani amakesa ohavinae.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ohavigeno Moseseꞌa faeteno mogeana tole Isaleli kanolatana tu nehaꞌageno monaketeno moli-neꞌanataleno mage huno hie “Nenafugatanae tanakaya nagoke konagalata mainaꞌagi naꞌa higetana tua nehaꞌe?” huno hie.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Higeno anima tuma aepa henoꞌma aganaꞌamoma aiko-lia kanomoꞌa Mosesena ayetu-nefeno mage huno hie “Kagaila tagaite kava kano maika kaiyeke fatago hu kano maiyo kea ta kahapaigeka aniꞌa nehane?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Kagayama egama Isipi kanoma hayana kava huka nahaegahe nehano?” huno hie.
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Higeno ani kema hia kehe Moseseꞌa faleno Mitiani kotega mo maineno ala aliteteno maineno haenagaꞌa tole ne nafaꞌnelata anatene.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Anilegama maiyana fotiꞌa (40) kafu maiteno Moseseꞌa kaꞌme kotega Sainai agoꞌyafi haino mainegeno nago osi yosalela ala ata anefela nelea yapiti nago ensole kanomoꞌa evaꞌyi higeno age-maine.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 — ausente —
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Koli nehigeno Anumayamoꞌa mage huno hie “Mamona alu aotage mopa nagaiꞌniꞌa mopagika kaiya anona asagika maletekao.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nagayama nagai nofi vayaꞌma Isipi nemaiya veaꞌnimoga-mina ali haviyama humataya kavala ago age-mainoe. Avima atayana ago havimaineꞌna amaugafa aligatigahe emainogi. Kagaya eno Isipi kotega hugategahue.” huno Mosesefena hapai-mainea ke huno Sitiveniꞌa hamapai-maine.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Mani Mosesefena nayona mage huꞌya humainae “Kagaila kava kano maineka kaiyekea ali fatago hugane huꞌya kea ta kahapaigeka aniꞌa nehane?” huꞌya amakaveꞌno hutenae. Anima amakaveꞌno hutaya kanomona osi yosaleꞌma vaꞌyima humainea ensole kanomoꞌa aya higeno Anumaya Kotiꞌa kava humateno amaugafama aligatisia yafe huteneane.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Hutegeno Moseseꞌa Isipi kotega umaineno ani kotegati amavaleno fotiꞌa (40) kafu Isipi kumateꞌene haesa titeꞌene kaꞌme kotegaene kasagoꞌya tokiya avame yaꞌyaga humaineane.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ani Moseseꞌa Isaleli veaꞌmogamife mage huno hamapai-maine “Anumaya Kotiꞌa tamakai vayapiti nagayama huaꞌya huno aune laga hisia kanoa avaleno hetitegahie.” huno hamapai-maineane.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ani Moseseꞌa kaꞌme kotega maineno mono kema havigahema melitalu humainaya taginagomoꞌyaene maiteno Sainai agoꞌyafi haitegeno nago ensole kanomoꞌa evaꞌyi huno Anumaya Kotina tahaimuꞌma lamisia mono kea Mosesena hapaigeno Moseseꞌa taginagomogamina hamapai-maineane.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 — ausente —
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 — ausente —
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Mani kea huteꞌya nagola pulamakamo nafaꞌnea amayateti talo humaleteꞌya “Anumaya Kotitia ma maine.” huꞌya anima amayatetiꞌma talo humalaya yafena tusiꞌa muse huꞌya afua heꞌya kaeteꞌya aliꞌya mominae.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ani kavaꞌma haya yafena Anumaya Kotiꞌa akaveꞌno humateteno amatalegeꞌya yagema kaꞌnefiꞌma ikama naꞌa yama hanea yate “Anumayati mainae.” huꞌya muse nehuꞌya amakuꞌa amitafa huꞌya ani yaꞌayagamogami amaki alisaga humainaya yafe Anumaya Kotina aune vayaꞌmoꞌya kae-malenaya autaꞌmafina mage huꞌya humainae “Tamakaya Isaleli nofi veaꞌmogatama fotiꞌa (40) kafu kaꞌme kotega umainetama pulamakaene sipi sipiene hetama kae salaꞌmana humainayanagi nagaifena muse hutama mani kavala nehafi alu kanomofe musena nehae?
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Tamaꞌa omalenea Anumayamona agiꞌa Molekifena tusiꞌa muse hutama agai agi alisaga hisaya nona kitetama alitama utama tamaꞌa omalenea Anumayamona agia Lefanifena tusiꞌa muse hutama kaꞌnefi kana yana talo hutama ani augafa yaꞌyagale musena hutama tamakula amitafa hutama amakia alisaga nehae. Naꞌama haya yafe kame vayaꞌmoꞌya humatesugetama kotamilegatila tamavaleꞌya Papiloni kola agasetama ame kaiyaga umaigahae.” huno humaineane.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Taginagomoꞌya kaꞌme kotegama mainagenoꞌa Anumaya Kotiꞌa “Ma kava huka talo huo.” hunoꞌma Mosesena huveli-mainea kavala huno mono nona kenaleti talo humaleteno kimalenegeno Anumaya Kotiꞌa ani nopi eno amakaiꞌene me lokaeno kelamage kea hamapai-maineane.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Haenagaꞌa Moseseꞌa falitegeꞌya taginagomoꞌya ani yuguletiꞌma kimalenaya mono nona aliꞌya Yosuaꞌene Yuta vea omainaya veaꞌnene tua huteꞌya mopaꞌamia ali-mainae. Anumaya Kotiꞌa taginagomogami amaulagafima Isaleli nofiꞌma omainaya veaꞌmoꞌya ani mopaletila amanatigeꞌya ani yuguletiꞌma kimalenaya mono nona aliꞌya ani mopafi eꞌya me malageno anile hanegeno Tevitiꞌa falote humaineane.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 — ausente —
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 — ausente —
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Kianagi analeꞌma mainea Anumaya Kotiꞌa veaꞌmoꞌya amayatetiꞌma kimalenaya nopina nomaiye. Naꞌama humainea yafena nagola Anumaya Koti aune kanomoꞌa mage huno humaineane
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Tamakaya kea ohavi veaꞌne mainetama tamaku tamakesafinaga “Anumaya Koti kea ohavigahune.” hutama Alu Aotage Avamuꞌmona tamakaveꞌno hutetetama tamakinagomoꞌya nehaya kavaꞌage nehae.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Tamakinagomoꞌya mukiꞌa Anumaya Kotina amaune vayaꞌamogamina ali haviya humatenae. “Kanale Fatago Kanoa egahie.” huꞌya amaune vayaꞌmogamina tamakinagomoꞌya ago hamayageꞌya falimainayanagi tamakaya ani Kanale Fatago Kanomona ago agesi hutama hayageno fali-maine.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ensole vayaꞌmoꞌya ayaꞌamoꞌya kahegi kea ago tamahapaiyanagi tamakaya tamage hutama akavela nomalae. Mani kea Sitiveniꞌa huno humaine.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Higeꞌya anileꞌma mainaya veaꞌmoꞌya Sitiveniꞌma hia kemona haviteꞌya amaipamoꞌa tusi amakata aiteno hamai-vaigeꞌya amavaya mumu mama humainae.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Naꞌa nehageno Sitiveni agupina Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa hiya higeno ikapinaga aulu heno ageana Anumaya Kotina tokiya hale yamaꞌaene Yisasiꞌa Kotina tamaga ayatega heti-mainegeno age-maine.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ageteno mage huno hie “Agegeho nagaya agoana ikamoꞌa ago aihalegeno ikapinagati emainea kanoa vayaꞌmo atenea kanomoꞌa Anumaya Kotina tamaga ayatega heti-mainegeꞌna nagaya neꞌagoe.” huno hie.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Huno hianagi melitaluma humainaya veaꞌmoꞌya agai kea ohavisaya yafe amayateti amakesa ailineleꞌya ala kenake nehuꞌya tusiꞌa ke neꞌvaiꞌya aiko-ligahe motafa humainae.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Motafa huꞌya avayu huꞌya kumategati malaga hagaꞌyu hutaleneꞌya yafa kaꞌyoteti hagaꞌyu huꞌya aiko-neliꞌya “Fatago kava nehune” huꞌya hisaya yafe siotaꞌamia asagiꞌya kava kanoa, Solo* aiyafi mo-malenae.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Maleteꞌya yafa kaꞌyoteti aiko-neligeno Sitiveniꞌa Anumayamotega havigeno mage huno hie “Anumayaniꞌamoga Yisasigae nagu namemaꞌa kagai kayapi nemaloe.” huno hu-maine.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Mani kea nehuno aleꞌya ayeno ala kegefafiti Anumayamotega mage huno hie “Anumayamogae mama kefo kavaꞌma nehaya yaꞌamimona anonaꞌamia hu-oꞌama-to.” huno nehuno anile fali-maine.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.