Atos 7
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ACF
1 Ala mono note hagote kava kanomoꞌa Sitivenifena mage huno havige “Mani kema hugataya kea tamage nehao?” huno havige.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Higeno Sitiveniꞌa mage huno humaine nenafagatamaene naganaꞌni-mogatamaene haviho. Taginagomoꞌa Apalahamuꞌe yaufa Halani kotega oꞌuno Mesopotemia kotega mainegeno tokiya hale yamaꞌaene Anumaya Kotiꞌa Apalahamute efalote humaineane.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Efalote huteno mage huno hapaiye “Kagaika mopakaꞌaene vayakamogamiꞌenena neꞌamataleka kavelisua mopalega vuo.” huno humaineane.
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Higeno Apalahamuꞌa anile Kalatia vayaꞌmogami mopa neꞌataleno Halani kotega umaineno anilega nefaꞌa falitegeno Anumaya Kotiꞌa eteno hutegeno tamakayama menima mainaya mopalela emaineane.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Emaineanagi Anumaya Kotiꞌa agaiꞌa atafa hisia mopa nago atupa kanoꞌa ani mopa nagoke aiya malesia mopa oꞌaminegi “Haenagaꞌa kamigahue. Ani mopa atafa hulinesanageꞌya kagaipiti falote hisaya nafaꞌneyagamoꞌya aligahae.” huno hianagi ani kanafina Apalahamuꞌa namo kano maineane.*
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Maineanagino Anumaya Kotiꞌa agaifena mage humaineane “Kagaikaꞌa kaginagomoꞌya Isaleli nofiꞌma omainaya vayaꞌmogami mopale visageꞌya ani vayaꞌmoꞌya amatafa huꞌya ‘Aliꞌyatia aliho.’ huꞌya tusi yate ali haviya humatesageꞌya ani mopalela fo hataletiꞌa (400) kafu maigahae.*
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Maigahayanagi amatafama huꞌyama ‘Aliꞌyatima aliho.’ huꞌya humainaya vayaꞌmogamina nagaya kaiyeke humateteꞌna aliꞌna haviya humatesugeꞌya kagai kaginagomoꞌya ani kotegatila eteꞌya ma mopale emaineꞌya nagai nagia alisaga hugahae.” huno humaineane.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Anumaya Kotiꞌa mage huno humaine “Nagai anagaꞌma maisaya yafe hagelafita maisuna kavala nafaꞌnekamogamina amakoya anoꞌya taga huo.” huno higeno Apalahamuꞌa Aisakina nafaꞌneꞌa ateteno napa eitiꞌa (8) kana maiteno agoya anoꞌya taga humaineane. Haenagaꞌa Aisakiꞌa nafaꞌneꞌa Yekopuna ategeno Yekopuꞌa haenagaꞌa tuelufuꞌa (12) nafaꞌneyaga tagai taginagomogamina amatene.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 — ausente —
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 — ausente —
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Hutetegeno mainegeno Isipi kotegaene Kenani kotegaene nagola tusiꞌa kafu haya kana efalote higeꞌya tototimogamina kaveꞌamia omalegeꞌya tusiya huno amakala lemainae.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Amakala legeno Yekopuꞌa “Isipi koteꞌma kavela hanema.” huꞌya haya kea haviteno nafaꞌneyagaꞌa hagoteno humategeꞌya kaveꞌma hanelega umainae.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Haenagaꞌa eteꞌya anile vageno Yosefeꞌa “Nagayae tamakanatamimoꞌna mainoe.” huno higeno Feloꞌa Yosefe afamofena havimaine.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 — ausente —
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 — ausente —
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Faligeꞌya eteꞌya aliꞌya Sekemu kumala, Apalahamuꞌa moneleti Hamolo nafaꞌneyagamogami mopa miya higeno amigeno ali-mainea mopafi mo hevaitenae.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 — ausente —
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 — ausente —
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Falote huno maineno tagai nofi vayala ayemavataga huno huhaviya huneꞌamateno “Nafaꞌneya-gatamia hamaesunageꞌya faligahae.” huno tokiyaꞌage ke humaineane.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Higeno ani kanafina Mosesena itaꞌamoꞌa atetegeno Anumaya Kotiꞌa hau-mainea nafaꞌnegino itaꞌamogani nefagania taliꞌa (3) ikana noꞌanifinaga kava huꞌana ataꞌageno mainaꞌe.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Kava huteteꞌana kumate atenaꞌageno Felo munaꞌmoꞌa ani nafaꞌnea avaleno agaiꞌa nafaꞌne kana huno yagai-maine.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Yagaiteno avo nopi ategeno Isipi vayaꞌmoꞌyama havilinaya yana Mosesena huve-ligeno aliteno tusiya huno tokiyaꞌa haneteno kanale kea nehuno nehia kano maine.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Maineanagino fotiꞌa (40) kafu huteno mage hie “Isaleli vayaꞌnimogamina momakegahue.” huno agesa havimaine.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Haviteno mogeana nago Isipi kote kanomoꞌa Isaleli kanomona aiko-neligeno Moseseꞌa moli-neꞌataleno anonaꞌa ani Isipi kote kanoa haegeno fali-maine.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Faligeno Moseseꞌa ma agesa havimaine “Vayaꞌnimoꞌya mage huꞌya hugahae ‘Anumaya Kotiꞌa Mosese ayapiti taugafa aligatigahie.’ huꞌya hugahae.” huno agesa havianagi vayaꞌamoꞌya ani amakesa ohavinae.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ohavigeno Moseseꞌa faeteno mogeana tole Isaleli kanolatana tu nehaꞌageno monaketeno moli-neꞌanataleno mage huno hie “Nenafugatanae tanakaya nagoke konagalata mainaꞌagi naꞌa higetana tua nehaꞌe?” huno hie.
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Higeno anima tuma aepa henoꞌma aganaꞌamoma aiko-lia kanomoꞌa Mosesena ayetu-nefeno mage huno hie “Kagaila tagaite kava kano maika kaiyeke fatago hu kano maiyo kea ta kahapaigeka aniꞌa nehane?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Kagayama egama Isipi kanoma hayana kava huka nahaegahe nehano?” huno hie.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Higeno ani kema hia kehe Moseseꞌa faleno Mitiani kotega mo maineno ala aliteteno maineno haenagaꞌa tole ne nafaꞌnelata anatene.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Anilegama maiyana fotiꞌa (40) kafu maiteno Moseseꞌa kaꞌme kotega Sainai agoꞌyafi haino mainegeno nago osi yosalela ala ata anefela nelea yapiti nago ensole kanomoꞌa evaꞌyi higeno age-maine.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 — ausente —
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 — ausente —
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Koli nehigeno Anumayamoꞌa mage huno hie “Mamona alu aotage mopa nagaiꞌniꞌa mopagika kaiya anona asagika maletekao.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nagayama nagai nofi vayaꞌma Isipi nemaiya veaꞌnimoga-mina ali haviyama humataya kavala ago age-mainoe. Avima atayana ago havimaineꞌna amaugafa aligatigahe emainogi. Kagaya eno Isipi kotega hugategahue.” huno Mosesefena hapai-mainea ke huno Sitiveniꞌa hamapai-maine.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Mani Mosesefena nayona mage huꞌya humainae “Kagaila kava kano maineka kaiyekea ali fatago hugane huꞌya kea ta kahapaigeka aniꞌa nehane?” huꞌya amakaveꞌno hutenae. Anima amakaveꞌno hutaya kanomona osi yosaleꞌma vaꞌyima humainea ensole kanomoꞌa aya higeno Anumaya Kotiꞌa kava humateno amaugafama aligatisia yafe huteneane.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Hutegeno Moseseꞌa Isipi kotega umaineno ani kotegati amavaleno fotiꞌa (40) kafu Isipi kumateꞌene haesa titeꞌene kaꞌme kotegaene kasagoꞌya tokiya avame yaꞌyaga humaineane.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Ani Moseseꞌa Isaleli veaꞌmogamife mage huno hamapai-maine “Anumaya Kotiꞌa tamakai vayapiti nagayama huaꞌya huno aune laga hisia kanoa avaleno hetitegahie.” huno hamapai-maineane.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ani Moseseꞌa kaꞌme kotega maineno mono kema havigahema melitalu humainaya taginagomoꞌyaene maiteno Sainai agoꞌyafi haitegeno nago ensole kanomoꞌa evaꞌyi huno Anumaya Kotina tahaimuꞌma lamisia mono kea Mosesena hapaigeno Moseseꞌa taginagomogamina hamapai-maineane.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 — ausente —
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 — ausente —
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Mani kea huteꞌya nagola pulamakamo nafaꞌnea amayateti talo humaleteꞌya “Anumaya Kotitia ma maine.” huꞌya anima amayatetiꞌma talo humalaya yafena tusiꞌa muse huꞌya afua heꞌya kaeteꞌya aliꞌya mominae.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ani kavaꞌma haya yafena Anumaya Kotiꞌa akaveꞌno humateteno amatalegeꞌya yagema kaꞌnefiꞌma ikama naꞌa yama hanea yate “Anumayati mainae.” huꞌya muse nehuꞌya amakuꞌa amitafa huꞌya ani yaꞌayagamogami amaki alisaga humainaya yafe Anumaya Kotina aune vayaꞌmoꞌya kae-malenaya autaꞌmafina mage huꞌya humainae “Tamakaya Isaleli nofi veaꞌmogatama fotiꞌa (40) kafu kaꞌme kotega umainetama pulamakaene sipi sipiene hetama kae salaꞌmana humainayanagi nagaifena muse hutama mani kavala nehafi alu kanomofe musena nehae?
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Tamaꞌa omalenea Anumayamona agiꞌa Molekifena tusiꞌa muse hutama agai agi alisaga hisaya nona kitetama alitama utama tamaꞌa omalenea Anumayamona agia Lefanifena tusiꞌa muse hutama kaꞌnefi kana yana talo hutama ani augafa yaꞌyagale musena hutama tamakula amitafa hutama amakia alisaga nehae. Naꞌama haya yafe kame vayaꞌmoꞌya humatesugetama kotamilegatila tamavaleꞌya Papiloni kola agasetama ame kaiyaga umaigahae.” huno humaineane.
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Taginagomoꞌya kaꞌme kotegama mainagenoꞌa Anumaya Kotiꞌa “Ma kava huka talo huo.” hunoꞌma Mosesena huveli-mainea kavala huno mono nona kenaleti talo humaleteno kimalenegeno Anumaya Kotiꞌa ani nopi eno amakaiꞌene me lokaeno kelamage kea hamapai-maineane.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Haenagaꞌa Moseseꞌa falitegeꞌya taginagomoꞌya ani yuguletiꞌma kimalenaya mono nona aliꞌya Yosuaꞌene Yuta vea omainaya veaꞌnene tua huteꞌya mopaꞌamia ali-mainae. Anumaya Kotiꞌa taginagomogami amaulagafima Isaleli nofiꞌma omainaya veaꞌmoꞌya ani mopaletila amanatigeꞌya ani yuguletiꞌma kimalenaya mono nona aliꞌya ani mopafi eꞌya me malageno anile hanegeno Tevitiꞌa falote humaineane.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 — ausente —
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 — ausente —
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Kianagi analeꞌma mainea Anumaya Kotiꞌa veaꞌmoꞌya amayatetiꞌma kimalenaya nopina nomaiye. Naꞌama humainea yafena nagola Anumaya Koti aune kanomoꞌa mage huno humaineane
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Tamakaya kea ohavi veaꞌne mainetama tamaku tamakesafinaga “Anumaya Koti kea ohavigahune.” hutama Alu Aotage Avamuꞌmona tamakaveꞌno hutetetama tamakinagomoꞌya nehaya kavaꞌage nehae.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Tamakinagomoꞌya mukiꞌa Anumaya Kotina amaune vayaꞌamogamina ali haviya humatenae. “Kanale Fatago Kanoa egahie.” huꞌya amaune vayaꞌmogamina tamakinagomoꞌya ago hamayageꞌya falimainayanagi tamakaya ani Kanale Fatago Kanomona ago agesi hutama hayageno fali-maine.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ensole vayaꞌmoꞌya ayaꞌamoꞌya kahegi kea ago tamahapaiyanagi tamakaya tamage hutama akavela nomalae. Mani kea Sitiveniꞌa huno humaine.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Higeꞌya anileꞌma mainaya veaꞌmoꞌya Sitiveniꞌma hia kemona haviteꞌya amaipamoꞌa tusi amakata aiteno hamai-vaigeꞌya amavaya mumu mama humainae.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Naꞌa nehageno Sitiveni agupina Alu Aotage Avamuꞌmoꞌa hiya higeno ikapinaga aulu heno ageana Anumaya Kotina tokiya hale yamaꞌaene Yisasiꞌa Kotina tamaga ayatega heti-mainegeno age-maine.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Ageteno mage huno hie “Agegeho nagaya agoana ikamoꞌa ago aihalegeno ikapinagati emainea kanoa vayaꞌmo atenea kanomoꞌa Anumaya Kotina tamaga ayatega heti-mainegeꞌna nagaya neꞌagoe.” huno hie.
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Huno hianagi melitaluma humainaya veaꞌmoꞌya agai kea ohavisaya yafe amayateti amakesa ailineleꞌya ala kenake nehuꞌya tusiꞌa ke neꞌvaiꞌya aiko-ligahe motafa humainae.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Motafa huꞌya avayu huꞌya kumategati malaga hagaꞌyu hutaleneꞌya yafa kaꞌyoteti hagaꞌyu huꞌya aiko-neliꞌya “Fatago kava nehune” huꞌya hisaya yafe siotaꞌamia asagiꞌya kava kanoa, Solo* aiyafi mo-malenae.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Maleteꞌya yafa kaꞌyoteti aiko-neligeno Sitiveniꞌa Anumayamotega havigeno mage huno hie “Anumayaniꞌamoga Yisasigae nagu namemaꞌa kagai kayapi nemaloe.” huno hu-maine.
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Mani kea nehuno aleꞌya ayeno ala kegefafiti Anumayamotega mage huno hie “Anumayamogae mama kefo kavaꞌma nehaya yaꞌamimona anonaꞌamia hu-oꞌama-to.” huno nehuno anile fali-maine.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.