Atos 17
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA
1 Poloꞌene anagaꞌamoꞌyaene Amifipolisi kumala mogaseꞌya Apolonia kumala mogaseꞌya Tesalonaika kumate uvaꞌyi humainae. Ani kumatela nagola Yuta vayaꞌmogami mono nona hane.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 — ausente —
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 — ausente —
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Higeꞌya nagoꞌa Yuta vayaꞌmoꞌyaene kasagoꞌya Anumaya Koti agima alisaga nehaya Kaliki vayaꞌene amakima hanea aꞌneyagaene Yisasife haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti huteꞌya Poloꞌene Sailasigani anakave tokaeꞌya umainae.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Tokaeꞌya umainaya yateti Yuta vayaꞌmogami amaipamoꞌa haviya nehae. Higeꞌya kefo kava nehuꞌya felu mailiteꞌya nehaya vayalagiꞌya vaya atagu nefaya kumapi mainae. Maineꞌya vayaꞌyaga amavaleꞌya melitalu humaleteꞌya ani kumate vayaꞌmogamina amaku amakesa huꞌya ali hetigeꞌya Yesoni note uꞌya nomaꞌa moyenafa huꞌya Pologani Sailasiganina anavaleꞌya alitalu humainaya veaꞌmogami amayapi anategahe haimainae.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Haiteꞌya atiyegetayana higeꞌya oꞌanakeꞌya Yesoniꞌene nagoꞌa Yisasi anagaꞌene amavayu huꞌya ani kumate kava vayate amavaleꞌya uvaꞌyi huꞌya mage huꞌya hae “Mani vayaꞌmoꞌya mukiꞌa kotega ute ete huꞌya veaꞌmogamina mono kea ali haviya hume hume menia tagai kumate emainae.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Emainageno Yesoniꞌa nomaꞌafi amavaleno amategeꞌya maineꞌya ala sauve kanotimoꞌa, Sisaꞌma humainea kea ali haviya nehuꞌya mage hae ‘Alu sauve kanoti maine. Ani kanomo agia Yisasiꞌe.’ huꞌya humainae.” huꞌya humainae.
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 — ausente —
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 — ausente —
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Aupaꞌa ani kege kanoꞌa Yisasi anagaꞌmoꞌya Pologani Sailasiganina hunatageꞌana Pelia kumate vaꞌaꞌyamogani Yuta vayaꞌmogami mono nopi mo haifale-mainaꞌe.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Pelia mainaya veaꞌmoꞌya Tesalonaika kumate mainaya veala amakaseꞌya kanale amaku amakesaene veaꞌne mainageno Poloꞌa Yisasi kea hamapaigeꞌya haviteꞌya aluya huno nehamaiye. Haviꞌya amakupi maleteꞌya mukiꞌa kanafina “Tamage nehifi havige nehie?” huꞌya Anumaya Koti kema kae-malenaya kefina hapaliꞌya ati ayemainae.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Naꞌa nehuꞌya kasagoꞌya Yuta vayaꞌmoꞌyaene kasagoꞌya Kaliki aꞌneyaga amakima hanea aꞌneyagaene kasagoꞌya Kaliki vayaꞌyagaene Yisasifena haviꞌya amakupi maleꞌya amametiti humainae.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Amametiti hayanagi Tesalonaika mainaya Yuta veaꞌmoꞌya haviyana “Poloꞌma Anumaya Koti kema Pelia kumate veaꞌma hamapaiye.” huꞌya haya kea haviteꞌya anile evaꞌyi huꞌya alitalu humainaya veaꞌmogami amaku amakesa meli haviya humainae.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Ali haviya hageꞌya Yisasi anagaꞌmoꞌya aupaꞌa Polona hutageno hageli kahaepatega tavigeꞌana Sailasigani Timotigania anile Pelia mainaꞌe.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Mainaꞌageꞌya avagi huꞌya umainaya vayaꞌmoꞌya Polona Atenisi avaleꞌya umainageno Poloꞌa mage huno hamapaiye “Sailasigani Timotiganife ‘Tanakaya aupaꞌa hutana nagaitega eꞌo.’ hutama hanapaiho.” huno hamapaigeꞌya ataleꞌya umainae.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Vageno Poloꞌa anakava maineno ageana Atenisi kumatela kasagoꞌya yafateti talo humalenaya afa anumayayaga malenageno mogeteno aipamoꞌa tusiꞌa haviya humaine.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Aipamoꞌa haviya higeno Yuta vayaꞌmogami mono nopi haino Yuta veaꞌnene Anumaya Koti agi alisaga nehaya Yuta vea omainaya veaꞌnene Anumaya Koti kea huhaleno amakaiꞌene huge havige humaine. Mukiꞌa kanafina veaꞌne atagu nefaya kumapi maineno anifima mainaya veaꞌmogamina Anumaya Koti mono kea hamanepaino huge havige humainae.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Hamanepaigeꞌya nagoꞌa Epikuliaene* Sitoikiene* ala havi haviꞌya alilinaya vayaꞌamimoꞌyaene ke oꞌvai oꞌvai nehageꞌya alitalu humainaya veaꞌmoꞌya haviteꞌya nagoꞌamoꞌya Polofe mage huꞌya hae “Ma kanomoꞌa na ke huliteno nehie?” huꞌya nehageꞌya nagoꞌamoꞌya Poloꞌma Yisasifeꞌene fali-mainefiti hetimainea kanale mono kema hamapaiya kehe mage huꞌya humainae “Alu kumate anumayahe nehifi?” huꞌya humainae.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Huteꞌya agai ke havigahe Aleopagusi Kanisole vayate avaleꞌya uteꞌya Polofe mage huꞌya havigae “Kagayama haegafa kema hamapaina kea havigahe nehunagi tahapaiyo.
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Kekaꞌama havunana aluꞌa augafa kema hanageta havuna kemo aepaꞌa havisune huta nehune.” huꞌya humainae.
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Mukiꞌa Atenisi mainaya vayaꞌene yoka emainaya vayaꞌene mukiꞌa kanafina haegafa kema hisaya ke havisaya yafena tusiya huno nehamaiya vayalagiꞌya alu kavala ohisaya amakesa nehae.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Hageno Poloꞌa Aleopagusi kanisole vayaꞌmogami amuꞌnopi hetino mage huno humaine Atenisi mainaya vayaꞌmogatama nagaya agoana tamakaya aluya hutama afa anumayamo mono kea tokiyaꞌage hutama nehaya vaya mainae.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Mainageꞌna nagaya vaiyatete nehuꞌna agoana yafateti talo humalenaya afa anumayamogami amakima alisaga nehaya afa anumayatamimona ageteꞌna nago yafa folamole mogoana ani yafatela mage hutama kae-malenae “Oꞌagenona anumayamogae.” hutama kae-malenageꞌna agoa kanomofe “Oꞌagenona kanomo agima alisaga nehune.” hutama kae-malenaya kanomofe aepaꞌa hugafiꞌna tamahapaigahugi haviho.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Anumaya Kotiꞌa ma mopaene mukiꞌa mopafima hanea yaꞌene talo humalenea kanogino mukiꞌa ikapinaga yaꞌene mopafi yaꞌene kava yagai-mainea kanogino veaꞌmoꞌya amayateti kimalenaya nopina nomaiyane.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Tagaya tayapitila nago yana haꞌomaegahune. Agaiꞌa mukiꞌa veaꞌmogami hamaimuꞌene mukiꞌa yama amaminea kanogita hanaꞌa huno nago yamaꞌa omaleneanagita aya hugahune?
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Anumaya Kotiꞌa nagoke tototimona hagoteno talo humaleteno ani kanofiti mukiꞌa ma mopale mainaya nofi veala ali falote humatene. Humateteno “Ma kote kote maiho.” huno amateteno kasagoꞌya vaya maisaya kanaꞌamiene agaiꞌa humatene.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Amakaya Anumaya Kotina amaku amigahena ati yege yege huꞌya Anumaya Koti aepaꞌa havisae huno ani kavala humaineane. Tamage agaya alulega omaigi tagaiꞌene nagoke nagokeꞌmogatiene tokaeno maine.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Maineanagita agaiꞌage tahaimula tamigeta vaiyatete huta mainone. Ani kehe nagoꞌa tamakai avoma agelinaya vayaꞌmoꞌya mage huꞌya humainae “Tagaiꞌenena agaiꞌa lategeta nafaꞌneyagaꞌa mainone.” huꞌya humainayane.
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Higeta tagaya agaiꞌa latenea nafaꞌneyaga mainone. Havigu lagaya ma lagesa havisunagi “Anumaya Koti aepaꞌa tagesafitila yafatetiꞌene kapaletiꞌene kanileta yafatetiꞌene kanaleꞌya huta talo humalenaya augafa kanoe.” huta ohisune.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Nayona Anumaya Koti aepaꞌa mukiꞌa veaꞌmoꞌya ohavinayanagino Anumaya Kotiꞌa kasagoꞌya kea ohuneane. Nagi menia mukiꞌa ma mopale veafena tokiyaꞌage ke huno mage hie “Tamakuꞌa aiyahae hutama nagaitega eho.” huno humaine.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Anumaya Kotiꞌa mukiꞌa ma mopale veaꞌmogamina fatago huno kaiyekema humatesia kanafina ago hapalino ani kaiyekeleꞌma yagaisia vemona ago ali hetitene. Ani vemofe “Veaꞌmoꞌya havilama huꞌya havisae.” huno fali-mainefitila ali hetitene huno humaine.
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Higeꞌya “Fali-mainefiti ago ali hetitenema.” hia kea haviteꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya kigi huꞌya akaya atageꞌya nagoꞌa veaꞌmoꞌya mage hae “Nagoꞌene mani kea hugeta havimano.” huꞌya humainae.
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 — ausente —
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 — ausente —
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.