2 Coríntios 7
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs VC
1 Susunud, gaputa awad datu un insapatan Apudyus kan ditaku, igongda takuwon dan losana nadadaga mampaisaw sit long-ag kan ulay sat somsomok. Ipapasnok taku’n unudon dit taḻona nadaḻusa mantatagu gapu’t dit umogyatan taku kan Apudyus.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ipaila yu okyan nat mampipiya yu kan dikami ta maid kingkingwa mi ut nadadag kan dikayu. Naid pay niyam-anan mi kan dikayu kan naid ginundawayan mi.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Bokona ibagak tu ta pabasuḻok dikayu. Ta kama’t dit imbagak un napotog kayu kan dikami ot maid makapasina kan ditaku, matagu taku man onnu matoy taku.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Maid duwaduwan tun taḻgod ku kan dikayu. Ipaspasdayaw ku dikayu utdan udum. Ot ulay adu’n mapaligatak nataḻgod kampay tun angos ku gapu kan dikayu. Ot manlabḻabos tun taḻok ku.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ulay sadit dummatongan mi ud Macedonia, taḻona naid illong mi. Adu’n ligata nilak-am mi si singngadan na mana ummoyan mi, adu’n gulu utdin nangkalliput kan madandanagan kami pay.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Yoong si Apudyus un mampabos-oḻ si angos dan madisdismaya, pinabos-oḻ na tun angos mi gapu’t dummakngan Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ot bokona lawa’n sat dummakngana’d abusa gummos-oḻan mi ta impadamag na pay dit kingwa yu un nampabos-oḻ kan siya. Impadamag na dit mamiyaan yu un mangila kan sakon, sat madodomdoman yu maipagapu’t dat kingkingwa yu kan sat nakasaganaan yu un mangisakit kan mangikalintogan kan sakon isunga taḻona malaglagsakanak situn satun.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Maid babawik un nangisulat sit ummuna’n sulat ku kan dikayu ulay siya’d nadomdoman yu. Yoong nadomdomanak pay sit natigammuwak un nadomdoman kayu, ulay nu sin-akitana timpu.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Yoong sin satun, naanggomakon. Bokona gaputa nadomdoman kayu nu adi gaputa sat domdom yu, siya’d gapun dit nasukatan dat ugali yu. Sadit domdom yu inusal Apudyus un gummaḻuwan yu isunga bokona nayam-anan yu dit kingwa mi.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ta sat domdom un usalon Apudyus, mangtod si mambabawiyan di tagu un mambanag si mataguwan da’t inggaingga ot naid babawiyon ta utdi! Yoong sat domdom un maipagapu’t nailubungana gasmok, mangtod si gapun di matoyan.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ilan yu dit kingwan Apudyus sit nadomdoman yu. Pinagagot dikayu ot piyaon yuwona ipaila un naid basuḻ yu. Makasuḻag kayu gapu’t dit nababbainan yu. Ummogyat kayu ta kanan yu nu madusa kayu. Taḻona piyaon yu un ilan uman sakon. Dinagus yu un inasikasu dit napasamak ot dinusa yu dit tagu’n nakabasuḻ. Kingwa yu dan losana kabooḻan yu un mangipaila un maid mapabasuḻan yu gapu’t dit nambasuḻan didiya tagu.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Sadit nansulatak kan dikayu bokona gapu’t dit nakabasuḻ onnu sat nakabasuḻana ud gapuna. Nu adi nansulatak daḻapnu mailawag kan dikayu un iillan Apudyus dit taḻona mampipiya kan man-iisakit yu kan dikami.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Isunga gummos-oḻ tun angos mi utdat kingwa yu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Indaydayaw ku dikayu kan siya utdit ot adiyak nabainan ta napanoknokana tuttuwa dat intaktakkaḻ ku kan Tito maipanggop kan dikayu un padan dit kinatuttuwan dat losana imbagbaga mi kan dikayu.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ot sinsadin, naam-amod dit mampipiyan Tito kan dikayu. Gagasmokona dit anggom yu un nanangaili kan siya un nabuyugan si ogyat kan pilpil. Ot nakasagana kayu un mantungpal sidat imbilin na.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ot amod tun lagsak ku uttun satun ta taḻona mataḻgodak dikayu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.