Apocalipse 14
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs VC
1 Naa kʋaŋ chaaŋ maŋ bɩ ye Yiipɔlɩka dɩ zene Zayɔni kunkogiri me aŋaŋ vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa, ta ba maagɩ wʋnɩŋ Yiipɔlɩka aŋaŋ ʋ Chɔɔŋ wa saara a diisi ba die me.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Die maŋ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a dɔma sɩba nyaakpɩɩŋ dɩ palala, ta bɩ nata sɩba nɩɩnatɩŋ. Ta bɩ dɔma sɩba goojinɩgɩrʋ dɩ ŋaana nɩga ʋ goojii ka kʋma dene wo.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Die vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa wa die dɩ zie naagbaŋkʋ aŋaŋ nyinvugiti anɩɩsa wa aŋaŋ nyɩŋkʋraha nɩŋŋa ta chɩa yɩlɩhaalɩ dieke vuoŋ dɩ kana kaaŋ bɩagɩ bʋgɩrɩ, ntaala banɩŋ vuodiekemba dɩ yene gbatɩtaanɩŋ a nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me wo.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Banɩŋ ba yine dembi diekemba dɩ mɩŋŋɩna pɔgɩlɩ ba gbaŋ ta ka yi hɔgʋkpana tʋʋma aŋaŋ hɔgʋba, banɩŋ ba yiwo kasɩ. Banɩŋ ba dɩna Yiipɔlɩka jigidieke mana ʋ ganana, banɩŋ ba yine vuodiekemba Ŋmɩŋ dɩ gbatɩna taaŋ a nyɩŋ vuota sʋŋ ta yi bʋmbʋŋaŋ vuodiekemba wʋnɩŋ Ŋmɩŋ aŋaŋ Yiipɔlɩka dɩ tuone.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Banɩŋ ba ka chɩba ŋmɩnchɩbɩsɩ, ta bɩ wo bɩaŋ.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Womi die maŋ bɩ ye malaka wʋnyɩ dɩ hagɩna a bie ŋmɩŋsikpeŋ saasaa ta yaa wʋvɩɩŋ dieke dɩ wone kpatɩkʋ dɩ ʋ ga mʋʋlɩ a yɩ vuodiekemba mana dɩ bene tɩŋgbaŋka gie me, aŋaŋ vuota yiri yiri mana aŋaŋ maarɩŋ mana aŋaŋ jabalɩkɩŋ mana aŋaŋ buuriŋ mana.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ta die bala aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Nɩ chɩgɩma Ŋmɩŋ ta bɩrɩma ʋ saaŋ. Dama saŋŋa tʋgɩya mɩŋ dɩ ʋ dii tɩŋgbaŋka gie vuosi mana sarɩya. Nɩ jɩama wa, wʋnɩŋ ʋ naanna arɩzanna aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie aŋaŋ mʋgʋkpɩɩrɩ aŋaŋ nyaatɩ mana.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Die bʋmbʋŋaŋ malakaka dɩ tɩanna a ga wa, die malaka dieke dɩ gʋtɩna bule wo dɩaŋ dɩ keŋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a bala dɩ, “Babiloni, tɩgɩkpɩɩka nanya mɩŋ, die ʋ vaa wa vuota buuriŋ mana dɩ tʋŋ dɩgɩntɩ tʋʋma, die wɩa Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dɩ hagɩ ʋ ma.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ta malaka dieke dɩ gʋtɩna bʋtaa wa ma die dɩ balɩ aŋaŋ lɔlɩkpeŋkpɩɩŋ dɩ, “Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ wa ta tuo magɩlɩkʋ ba die me yaa ba nuuŋ me wo,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ nan keŋ ba ma, ʋ sɩnyɩɩrɩ dieke dɩ sɩna sɩba daahagɩrɩ dieke ba sitine yi kpalɩ ma, ta ba nan bɩ a dii wahala boli dieke dɩ dinene sɩba maafa jiribi ma, Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ Yiipɔlɩka nɩŋŋa.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Bolibu dɩ jʋnana ba wa nyusi nan dɩ jʋalɩ gara ŋmɩŋsikpeŋ yaa gamma haahuu. Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ ta yaa magɩlɩ dieke dɩ yine ʋ saarɩ nan dɩ die wahala yuŋ aŋaŋ ŋmɩntʋasɩ.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Die wɩa, dɩ vɩɩna dɩ Ŋmɩŋ vuodiekemba dɩ tune ʋ nʋarɩ ta yi Yisa yada wa yallɩma hanɩa.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Womi maŋ bɩ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a bala dɩ, “Maagɩ naa; a nyɩŋ jinne yaa gamma sʋgɩfɩalɩŋ bie vuodiekemba dɩ kpine tɩ Yɔmʋtieŋ tʋʋma wɩa.” Ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ yiŋŋi balɩ dɩ, “Wusie, ba nan ye voosiŋ a nyɩŋ ba tʋnkpɩɩma ma dama ba tʋʋmaha nyʋarɩ nan dɩ dɩ ba.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Die maŋ bɩ daansɩ a ye nɩɩŋmayɩalɩŋ, ta vuoŋ dɩ sɩɩ sɩba Vuota Bʋa a kalɩ ka ma, ta bubi salɩma naala sibubiŋ, ta pɔgɩlɩ gotige diikiŋ ʋ nuuŋ me.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Womi malaka kaanɩ dɩ keŋ nyɩŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa, a wa vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ sikpeku aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a bala dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a gobi dama saŋŋa dieke dɩ mʋna wa keŋye mɩŋ, dama tɩŋgbaŋka biye mɩŋ aŋaŋ gobiŋ.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Die vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ ma wa dɩ nagɩ ʋ gotige a gobi tɩŋgbaŋka.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ta maŋ bɩ ye malaka kaanɩ dɩ nyɩnna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa a keŋ nyɩŋ, ʋ gbaŋ ʋ pɔgɩlɩ gotige diikiŋ.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Saŋka mi maŋ ye malaka dieke dɩ yine bolibu jakʋʋrɩ dɩ nyɩnna koriku jigiŋ ta wa malaka dieke dɩ yalla gotige diikiri aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a balɩ wa dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka gie nyɩŋnyɩŋka mana dama a ŋmɩntɩya mɩŋ.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Die wɩa, malakaka die dɩ nagɩ ʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka nyɩŋnyɩŋkaha mana, a nagɩ a taaŋ vɔrɩ dieke ba ŋmʋna nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ a yie wo. Vɔrɩkʋ gie yine Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dagɩtɩ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Die ba ŋmʋʋ nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ tɩka kʋanʋaŋ, ta zɩŋ dɩ nyɩŋ jigidieke ba ŋmʋnana nyɩŋnyɩŋkaha a palɩ die a ga tʋgɩ sɩba malisi kɔbɩsɩ-le, ta ka goliŋ dɩ nan tʋgɩ naŋ magɩsɩŋ bʋnʋ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.