Apocalipse 14
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARC
1 Naa kʋaŋ chaaŋ maŋ bɩ ye Yiipɔlɩka dɩ zene Zayɔni kunkogiri me aŋaŋ vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa, ta ba maagɩ wʋnɩŋ Yiipɔlɩka aŋaŋ ʋ Chɔɔŋ wa saara a diisi ba die me.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em sua testa tinham escrito o nome dele e o de seu Pai.
2 Die maŋ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a dɔma sɩba nyaakpɩɩŋ dɩ palala, ta bɩ nata sɩba nɩɩnatɩŋ. Ta bɩ dɔma sɩba goojinɩgɩrʋ dɩ ŋaana nɩga ʋ goojii ka kʋma dene wo.
2 E ouvi uma voz do céu como a voz de muitas águas e como a voz de um grande trovão; e uma voz de harpistas, que tocavam com a sua harpa.
3 Die vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa wa die dɩ zie naagbaŋkʋ aŋaŋ nyinvugiti anɩɩsa wa aŋaŋ nyɩŋkʋraha nɩŋŋa ta chɩa yɩlɩhaalɩ dieke vuoŋ dɩ kana kaaŋ bɩagɩ bʋgɩrɩ, ntaala banɩŋ vuodiekemba dɩ yene gbatɩtaanɩŋ a nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me wo.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Banɩŋ ba yine dembi diekemba dɩ mɩŋŋɩna pɔgɩlɩ ba gbaŋ ta ka yi hɔgʋkpana tʋʋma aŋaŋ hɔgʋba, banɩŋ ba yiwo kasɩ. Banɩŋ ba dɩna Yiipɔlɩka jigidieke mana ʋ ganana, banɩŋ ba yine vuodiekemba Ŋmɩŋ dɩ gbatɩna taaŋ a nyɩŋ vuota sʋŋ ta yi bʋmbʋŋaŋ vuodiekemba wʋnɩŋ Ŋmɩŋ aŋaŋ Yiipɔlɩka dɩ tuone.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres, porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vai. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Banɩŋ ba ka chɩba ŋmɩnchɩbɩsɩ, ta bɩ wo bɩaŋ.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Womi die maŋ bɩ ye malaka wʋnyɩ dɩ hagɩna a bie ŋmɩŋsikpeŋ saasaa ta yaa wʋvɩɩŋ dieke dɩ wone kpatɩkʋ dɩ ʋ ga mʋʋlɩ a yɩ vuodiekemba mana dɩ bene tɩŋgbaŋka gie me, aŋaŋ vuota yiri yiri mana aŋaŋ maarɩŋ mana aŋaŋ jabalɩkɩŋ mana aŋaŋ buuriŋ mana.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ta die bala aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Nɩ chɩgɩma Ŋmɩŋ ta bɩrɩma ʋ saaŋ. Dama saŋŋa tʋgɩya mɩŋ dɩ ʋ dii tɩŋgbaŋka gie vuosi mana sarɩya. Nɩ jɩama wa, wʋnɩŋ ʋ naanna arɩzanna aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie aŋaŋ mʋgʋkpɩɩrɩ aŋaŋ nyaatɩ mana.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, porque vinda é a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Die bʋmbʋŋaŋ malakaka dɩ tɩanna a ga wa, die malaka dieke dɩ gʋtɩna bule wo dɩaŋ dɩ keŋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a bala dɩ, “Babiloni, tɩgɩkpɩɩka nanya mɩŋ, die ʋ vaa wa vuota buuriŋ mana dɩ tʋŋ dɩgɩntɩ tʋʋma, die wɩa Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dɩ hagɩ ʋ ma.”
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu! Caiu Babilônia, aquela grande cidade que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição!
9 Ta malaka dieke dɩ gʋtɩna bʋtaa wa ma die dɩ balɩ aŋaŋ lɔlɩkpeŋkpɩɩŋ dɩ, “Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ wa ta tuo magɩlɩkʋ ba die me yaa ba nuuŋ me wo,
9 E os seguiu o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber o sinal na testa ou na mão,
10 Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ nan keŋ ba ma, ʋ sɩnyɩɩrɩ dieke dɩ sɩna sɩba daahagɩrɩ dieke ba sitine yi kpalɩ ma, ta ba nan bɩ a dii wahala boli dieke dɩ dinene sɩba maafa jiribi ma, Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ Yiipɔlɩka nɩŋŋa.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Bolibu dɩ jʋnana ba wa nyusi nan dɩ jʋalɩ gara ŋmɩŋsikpeŋ yaa gamma haahuu. Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ ta yaa magɩlɩ dieke dɩ yine ʋ saarɩ nan dɩ die wahala yuŋ aŋaŋ ŋmɩntʋasɩ.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso, nem de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Die wɩa, dɩ vɩɩna dɩ Ŋmɩŋ vuodiekemba dɩ tune ʋ nʋarɩ ta yi Yisa yada wa yallɩma hanɩa.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Womi maŋ bɩ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a bala dɩ, “Maagɩ naa; a nyɩŋ jinne yaa gamma sʋgɩfɩalɩŋ bie vuodiekemba dɩ kpine tɩ Yɔmʋtieŋ tʋʋma wɩa.” Ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ yiŋŋi balɩ dɩ, “Wusie, ba nan ye voosiŋ a nyɩŋ ba tʋnkpɩɩma ma dama ba tʋʋmaha nyʋarɩ nan dɩ dɩ ba.”
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os sigam.
14 Die maŋ bɩ daansɩ a ye nɩɩŋmayɩalɩŋ, ta vuoŋ dɩ sɩɩ sɩba Vuota Bʋa a kalɩ ka ma, ta bubi salɩma naala sibubiŋ, ta pɔgɩlɩ gotige diikiŋ ʋ nuuŋ me.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, um semelhante ao Filho do Homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro e, na mão, uma foice aguda.
15 Womi malaka kaanɩ dɩ keŋ nyɩŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa, a wa vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ sikpeku aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a bala dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a gobi dama saŋŋa dieke dɩ mʋna wa keŋye mɩŋ, dama tɩŋgbaŋka biye mɩŋ aŋaŋ gobiŋ.”
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e sega! É já vinda a hora de segar, porque já a seara da terra está madura!
16 Die vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ ma wa dɩ nagɩ ʋ gotige a gobi tɩŋgbaŋka.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Ta maŋ bɩ ye malaka kaanɩ dɩ nyɩnna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa a keŋ nyɩŋ, ʋ gbaŋ ʋ pɔgɩlɩ gotige diikiŋ.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Saŋka mi maŋ ye malaka dieke dɩ yine bolibu jakʋʋrɩ dɩ nyɩnna koriku jigiŋ ta wa malaka dieke dɩ yalla gotige diikiri aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a balɩ wa dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka gie nyɩŋnyɩŋka mana dama a ŋmɩntɩya mɩŋ.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras!
19 Die wɩa, malakaka die dɩ nagɩ ʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka nyɩŋnyɩŋkaha mana, a nagɩ a taaŋ vɔrɩ dieke ba ŋmʋna nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ a yie wo. Vɔrɩkʋ gie yine Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dagɩtɩ.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Die ba ŋmʋʋ nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ tɩka kʋanʋaŋ, ta zɩŋ dɩ nyɩŋ jigidieke ba ŋmʋnana nyɩŋnyɩŋkaha a palɩ die a ga tʋgɩ sɩba malisi kɔbɩsɩ-le, ta ka goliŋ dɩ nan tʋgɩ naŋ magɩsɩŋ bʋnʋ.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.