Apocalipse 14

Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Naa kʋaŋ chaaŋ maŋ bɩ ye Yiipɔlɩka dɩ zene Zayɔni kunkogiri me aŋaŋ vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa, ta ba maagɩ wʋnɩŋ Yiipɔlɩka aŋaŋ ʋ Chɔɔŋ wa saara a diisi ba die me.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Die maŋ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a dɔma sɩba nyaakpɩɩŋ dɩ palala, ta bɩ nata sɩba nɩɩnatɩŋ. Ta bɩ dɔma sɩba goojinɩgɩrʋ dɩ ŋaana nɩga ʋ goojii ka kʋma dene wo.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Die vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa wa die dɩ zie naagbaŋkʋ aŋaŋ nyinvugiti anɩɩsa wa aŋaŋ nyɩŋkʋraha nɩŋŋa ta chɩa yɩlɩhaalɩ dieke vuoŋ dɩ kana kaaŋ bɩagɩ bʋgɩrɩ, ntaala banɩŋ vuodiekemba dɩ yene gbatɩtaanɩŋ a nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me wo.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Banɩŋ ba yine dembi diekemba dɩ mɩŋŋɩna pɔgɩlɩ ba gbaŋ ta ka yi hɔgʋkpana tʋʋma aŋaŋ hɔgʋba, banɩŋ ba yiwo kasɩ. Banɩŋ ba dɩna Yiipɔlɩka jigidieke mana ʋ ganana, banɩŋ ba yine vuodiekemba Ŋmɩŋ dɩ gbatɩna taaŋ a nyɩŋ vuota sʋŋ ta yi bʋmbʋŋaŋ vuodiekemba wʋnɩŋ Ŋmɩŋ aŋaŋ Yiipɔlɩka dɩ tuone.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Banɩŋ ba ka chɩba ŋmɩnchɩbɩsɩ, ta bɩ wo bɩaŋ.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Womi die maŋ bɩ ye malaka wʋnyɩ dɩ hagɩna a bie ŋmɩŋsikpeŋ saasaa ta yaa wʋvɩɩŋ dieke dɩ wone kpatɩkʋ dɩ ʋ ga mʋʋlɩ a yɩ vuodiekemba mana dɩ bene tɩŋgbaŋka gie me, aŋaŋ vuota yiri yiri mana aŋaŋ maarɩŋ mana aŋaŋ jabalɩkɩŋ mana aŋaŋ buuriŋ mana.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ta die bala aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Nɩ chɩgɩma Ŋmɩŋ ta bɩrɩma ʋ saaŋ. Dama saŋŋa tʋgɩya mɩŋ dɩ ʋ dii tɩŋgbaŋka gie vuosi mana sarɩya. Nɩ jɩama wa, wʋnɩŋ ʋ naanna arɩzanna aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie aŋaŋ mʋgʋkpɩɩrɩ aŋaŋ nyaatɩ mana.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Die bʋmbʋŋaŋ malakaka dɩ tɩanna a ga wa, die malaka dieke dɩ gʋtɩna bule wo dɩaŋ dɩ keŋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a bala dɩ, “Babiloni, tɩgɩkpɩɩka nanya mɩŋ, die ʋ vaa wa vuota buuriŋ mana dɩ tʋŋ dɩgɩntɩ tʋʋma, die wɩa Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dɩ hagɩ ʋ ma.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Ta malaka dieke dɩ gʋtɩna bʋtaa wa ma die dɩ balɩ aŋaŋ lɔlɩkpeŋkpɩɩŋ dɩ, “Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ wa ta tuo magɩlɩkʋ ba die me yaa ba nuuŋ me wo,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ nan keŋ ba ma, ʋ sɩnyɩɩrɩ dieke dɩ sɩna sɩba daahagɩrɩ dieke ba sitine yi kpalɩ ma, ta ba nan bɩ a dii wahala boli dieke dɩ dinene sɩba maafa jiribi ma, Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ Yiipɔlɩka nɩŋŋa.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Bolibu dɩ jʋnana ba wa nyusi nan dɩ jʋalɩ gara ŋmɩŋsikpeŋ yaa gamma haahuu. Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ ta yaa magɩlɩ dieke dɩ yine ʋ saarɩ nan dɩ die wahala yuŋ aŋaŋ ŋmɩntʋasɩ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Die wɩa, dɩ vɩɩna dɩ Ŋmɩŋ vuodiekemba dɩ tune ʋ nʋarɩ ta yi Yisa yada wa yallɩma hanɩa.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Womi maŋ bɩ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a bala dɩ, “Maagɩ naa; a nyɩŋ jinne yaa gamma sʋgɩfɩalɩŋ bie vuodiekemba dɩ kpine tɩ Yɔmʋtieŋ tʋʋma wɩa.” Ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ yiŋŋi balɩ dɩ, “Wusie, ba nan ye voosiŋ a nyɩŋ ba tʋnkpɩɩma ma dama ba tʋʋmaha nyʋarɩ nan dɩ dɩ ba.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Die maŋ bɩ daansɩ a ye nɩɩŋmayɩalɩŋ, ta vuoŋ dɩ sɩɩ sɩba Vuota Bʋa a kalɩ ka ma, ta bubi salɩma naala sibubiŋ, ta pɔgɩlɩ gotige diikiŋ ʋ nuuŋ me.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Womi malaka kaanɩ dɩ keŋ nyɩŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa, a wa vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ sikpeku aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a bala dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a gobi dama saŋŋa dieke dɩ mʋna wa keŋye mɩŋ, dama tɩŋgbaŋka biye mɩŋ aŋaŋ gobiŋ.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Die vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ ma wa dɩ nagɩ ʋ gotige a gobi tɩŋgbaŋka.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Ta maŋ bɩ ye malaka kaanɩ dɩ nyɩnna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa a keŋ nyɩŋ, ʋ gbaŋ ʋ pɔgɩlɩ gotige diikiŋ.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Saŋka mi maŋ ye malaka dieke dɩ yine bolibu jakʋʋrɩ dɩ nyɩnna koriku jigiŋ ta wa malaka dieke dɩ yalla gotige diikiri aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a balɩ wa dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka gie nyɩŋnyɩŋka mana dama a ŋmɩntɩya mɩŋ.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Die wɩa, malakaka die dɩ nagɩ ʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka nyɩŋnyɩŋkaha mana, a nagɩ a taaŋ vɔrɩ dieke ba ŋmʋna nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ a yie wo. Vɔrɩkʋ gie yine Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dagɩtɩ.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Die ba ŋmʋʋ nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ tɩka kʋanʋaŋ, ta zɩŋ dɩ nyɩŋ jigidieke ba ŋmʋnana nyɩŋnyɩŋkaha a palɩ die a ga tʋgɩ sɩba malisi kɔbɩsɩ-le, ta ka goliŋ dɩ nan tʋgɩ naŋ magɩsɩŋ bʋnʋ.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.