Apocalipse 14
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NAA
1 Naa kʋaŋ chaaŋ maŋ bɩ ye Yiipɔlɩka dɩ zene Zayɔni kunkogiri me aŋaŋ vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa, ta ba maagɩ wʋnɩŋ Yiipɔlɩka aŋaŋ ʋ Chɔɔŋ wa saara a diisi ba die me.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Die maŋ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a dɔma sɩba nyaakpɩɩŋ dɩ palala, ta bɩ nata sɩba nɩɩnatɩŋ. Ta bɩ dɔma sɩba goojinɩgɩrʋ dɩ ŋaana nɩga ʋ goojii ka kʋma dene wo.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Die vuosi tuse kɔbɩga aŋaŋ tuse baŋɩsɩ-nɩɩsa aŋaŋ tuse anɩɩsa wa die dɩ zie naagbaŋkʋ aŋaŋ nyinvugiti anɩɩsa wa aŋaŋ nyɩŋkʋraha nɩŋŋa ta chɩa yɩlɩhaalɩ dieke vuoŋ dɩ kana kaaŋ bɩagɩ bʋgɩrɩ, ntaala banɩŋ vuodiekemba dɩ yene gbatɩtaanɩŋ a nyɩŋ tɩŋgbaŋka gie me wo.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Banɩŋ ba yine dembi diekemba dɩ mɩŋŋɩna pɔgɩlɩ ba gbaŋ ta ka yi hɔgʋkpana tʋʋma aŋaŋ hɔgʋba, banɩŋ ba yiwo kasɩ. Banɩŋ ba dɩna Yiipɔlɩka jigidieke mana ʋ ganana, banɩŋ ba yine vuodiekemba Ŋmɩŋ dɩ gbatɩna taaŋ a nyɩŋ vuota sʋŋ ta yi bʋmbʋŋaŋ vuodiekemba wʋnɩŋ Ŋmɩŋ aŋaŋ Yiipɔlɩka dɩ tuone.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Banɩŋ ba ka chɩba ŋmɩnchɩbɩsɩ, ta bɩ wo bɩaŋ.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Womi die maŋ bɩ ye malaka wʋnyɩ dɩ hagɩna a bie ŋmɩŋsikpeŋ saasaa ta yaa wʋvɩɩŋ dieke dɩ wone kpatɩkʋ dɩ ʋ ga mʋʋlɩ a yɩ vuodiekemba mana dɩ bene tɩŋgbaŋka gie me, aŋaŋ vuota yiri yiri mana aŋaŋ maarɩŋ mana aŋaŋ jabalɩkɩŋ mana aŋaŋ buuriŋ mana.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Ta die bala aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ dɩ, “Nɩ chɩgɩma Ŋmɩŋ ta bɩrɩma ʋ saaŋ. Dama saŋŋa tʋgɩya mɩŋ dɩ ʋ dii tɩŋgbaŋka gie vuosi mana sarɩya. Nɩ jɩama wa, wʋnɩŋ ʋ naanna arɩzanna aŋaŋ tɩŋgbaŋka gie aŋaŋ mʋgʋkpɩɩrɩ aŋaŋ nyaatɩ mana.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Die bʋmbʋŋaŋ malakaka dɩ tɩanna a ga wa, die malaka dieke dɩ gʋtɩna bule wo dɩaŋ dɩ keŋ nyɩŋ ŋmɩŋsikpeŋ a bala dɩ, “Babiloni, tɩgɩkpɩɩka nanya mɩŋ, die ʋ vaa wa vuota buuriŋ mana dɩ tʋŋ dɩgɩntɩ tʋʋma, die wɩa Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dɩ hagɩ ʋ ma.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Ta malaka dieke dɩ gʋtɩna bʋtaa wa ma die dɩ balɩ aŋaŋ lɔlɩkpeŋkpɩɩŋ dɩ, “Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ wa ta tuo magɩlɩkʋ ba die me yaa ba nuuŋ me wo,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ nan keŋ ba ma, ʋ sɩnyɩɩrɩ dieke dɩ sɩna sɩba daahagɩrɩ dieke ba sitine yi kpalɩ ma, ta ba nan bɩ a dii wahala boli dieke dɩ dinene sɩba maafa jiribi ma, Ŋmɩŋ malakasi aŋaŋ Yiipɔlɩka nɩŋŋa.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Bolibu dɩ jʋnana ba wa nyusi nan dɩ jʋalɩ gara ŋmɩŋsikpeŋ yaa gamma haahuu. Vuodiekemba dɩ jɩanna haagɩŋ dɔmbɩakʋ aŋaŋ buubu dieke dɩ yine ka nɩasɩŋ ta yaa magɩlɩ dieke dɩ yine ʋ saarɩ nan dɩ die wahala yuŋ aŋaŋ ŋmɩntʋasɩ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Die wɩa, dɩ vɩɩna dɩ Ŋmɩŋ vuodiekemba dɩ tune ʋ nʋarɩ ta yi Yisa yada wa yallɩma hanɩa.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Womi maŋ bɩ wʋŋ lɔlɩŋ dɩ nyɩnna arɩzanna ma a bala dɩ, “Maagɩ naa; a nyɩŋ jinne yaa gamma sʋgɩfɩalɩŋ bie vuodiekemba dɩ kpine tɩ Yɔmʋtieŋ tʋʋma wɩa.” Ta Ŋmɩŋ Halɩkasɩka dɩ yiŋŋi balɩ dɩ, “Wusie, ba nan ye voosiŋ a nyɩŋ ba tʋnkpɩɩma ma dama ba tʋʋmaha nyʋarɩ nan dɩ dɩ ba.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Die maŋ bɩ daansɩ a ye nɩɩŋmayɩalɩŋ, ta vuoŋ dɩ sɩɩ sɩba Vuota Bʋa a kalɩ ka ma, ta bubi salɩma naala sibubiŋ, ta pɔgɩlɩ gotige diikiŋ ʋ nuuŋ me.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Womi malaka kaanɩ dɩ keŋ nyɩŋ Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa, a wa vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ sikpeku aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a bala dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a gobi dama saŋŋa dieke dɩ mʋna wa keŋye mɩŋ, dama tɩŋgbaŋka biye mɩŋ aŋaŋ gobiŋ.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Die vuodieke dɩ kala nɩɩŋmaakʋ ma wa dɩ nagɩ ʋ gotige a gobi tɩŋgbaŋka.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ta maŋ bɩ ye malaka kaanɩ dɩ nyɩnna Ŋmɩŋ jɩamɩŋ juodieke dɩ benne arɩzanna ma wa a keŋ nyɩŋ, ʋ gbaŋ ʋ pɔgɩlɩ gotige diikiŋ.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Saŋka mi maŋ ye malaka dieke dɩ yine bolibu jakʋʋrɩ dɩ nyɩnna koriku jigiŋ ta wa malaka dieke dɩ yalla gotige diikiri aŋaŋ lɔlɩkpɩɩŋ a balɩ wa dɩ, “Nagɩ fʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka gie nyɩŋnyɩŋka mana dama a ŋmɩntɩya mɩŋ.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Die wɩa, malakaka die dɩ nagɩ ʋ gotige a kpaa tɩŋgbaŋka nyɩŋnyɩŋkaha mana, a nagɩ a taaŋ vɔrɩ dieke ba ŋmʋna nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ a yie wo. Vɔrɩkʋ gie yine Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ dagɩtɩ.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Die ba ŋmʋʋ nyɩŋnyɩŋkaha nyaabʋ tɩka kʋanʋaŋ, ta zɩŋ dɩ nyɩŋ jigidieke ba ŋmʋnana nyɩŋnyɩŋkaha a palɩ die a ga tʋgɩ sɩba malisi kɔbɩsɩ-le, ta ka goliŋ dɩ nan tʋgɩ naŋ magɩsɩŋ bʋnʋ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.