1 Tessalonicenses 2
Ŋmiŋ Nuahaalɩŋ Gbanɩŋ Kɔmɩŋ (KMA) vs NTLH
1 N nɩmballɩ, nɩ gbaŋ nɩ sɩba dɩ die tɩ kenne kaagɩ nɩ wa die ka ka yi yɔrɩ.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Nɩ sɩba die tɩ dine wahala dene Filipi tɩŋ ma, ta ba zɩa tɩ, ama die tɩ kenne nɩ jigiri, die tɩ yaa wa sʋgɩhagɩrɩ dieke dɩ nyɩna Ŋmɩŋ jigiŋ dɩ tɩ mʋʋlɩma wʋvɩɩnaha a yɩma nɩ. Aŋaŋ vuosi pam die dɩ kana ka saaga a yɩa tɩ mana yɔrɩ.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Dama wudieke die tɩ bala nɩ die ka nyɩŋ ŋmɩnchɩbɩsɩ yaa sʋŋanyilibɩatɩ ma, die tɩ ka gaama nɩ,
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 ama saŋŋa mana tɩ mʋʋla wudieke Ŋmɩŋ dɩ yaala tɩ mʋʋlɩma mɩŋ, dama ʋ wɔŋ ye tɩ ta tɩ mʋ tɩ pɔgɩlɩma wʋvɩɩnaha mɩŋ. Die wɩa, tɩ ka mʋʋla dɩ tɩ fɩalɩma vuota sʋgɩtɩ, ama tɩ yaala tɩ fɩalɩma Ŋmɩŋ sʋŋ, wʋnɩŋ ʋ magɩsɩnana tɩ sʋgɩtɩ aŋaŋ tɩ sʋŋanyile.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Dama nɩ sɩba aŋaŋ wusie dɩ Ŋmɩŋ yiwo tɩ siaratieŋ dɩ die tɩ ka keŋ nɩ jigiŋ aŋaŋ nʋanansɩŋ, yaa aŋaŋ wʋbalɩkɩ dieke dɩ ligine tɩ lɔlɩbɩatɩ.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Die tɩ ka yaala bɩrɩŋ a nyɩnna nɩ jigiŋ yaa vuogaasɩ jigiŋ.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Tɩ yine Masia tʋntʋntɩŋ wɩa, die tɩ tɩŋ yaa sieŋ dɩ tɩ balɩ nɩ dɩ nɩ suŋŋi tɩ. Ama die tɩ bie wo sɔmm nɩ jigiri sɩba nuŋ dɩ ŋaana daansa ʋ ballɩ dene wo.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Die tɩ faasɩna cho nɩ wɩa die tɩ mʋʋla Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha a yɩa nɩ; daa die nyɩɩna ma ama die tɩ yiwo siri dɩ tɩ kpi nɩ wɩa, dama tɩ faasɩ cho nɩ mɩŋ.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Tɩ nɩmballɩ, n yaa tama dɩ nɩ tɩɩnsa tɩ tʋʋma aŋaŋ tɩ wahala diilehe saŋŋa dieke die tɩ benne nɩ jigiŋ a mʋʋla Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha a yɩa nɩ wa. Die tɩ tʋma ŋmɩntʋasɩ aŋaŋ yuŋ amʋ tɩ kaaŋ yi chiiti a yɩ nɩ.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Nɩnɩŋ aŋaŋ Ŋmɩŋ yine tɩ siaratieliŋ yaa gamma die tɩ benne aŋaŋ nɩ aŋaŋ berivɩɩnɩŋ aŋaŋ wusie ta die wo bɩaŋ dene.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Nɩ sɩba dɩ die tɩ beri mɩŋ aŋaŋ nɩ wʋnyɩ mana sɩba chɔɔŋ dɩ ŋaana beri aŋaŋ ʋ gbaŋ gbaŋ ballɩ dene wo.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Die tɩ kpaŋŋɩsa nɩ mɩŋ, ta yie nɩ sʋgɩtɩ dɩ fɩala, ta kpaama nɩ saŋŋa mana dɩ nɩ bemme beri dieke dɩ baaŋ suuli Ŋmɩŋ nine. Wʋnɩŋ ʋ wana nɩ dɩ nɩ keŋ juu ʋ gbaŋ gbaŋ ʋ naarɩ ma aŋaŋ ʋ nansɩkpeŋkpɩɩŋ ma.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Tɩ bɩ waasa Ŋmɩŋ saŋŋa mana dama die tɩ kenne aŋaŋ Ŋmɩŋ wɩaha nɩ jigiri die nɩ wʋŋya mɩŋ ta tuohe; die nɩ ka tuohe sɩba a yiwo vuota wɩa, ama die nɩ tuohe mɩŋ sɩba Ŋmɩŋ wɩa. Ka seŋ yiwo Ŋmɩŋ wɩa, dama nɩ vuodiekemba dɩ yine wo yada wa, wɩaha mi tʋma nɩ sʋgɩtɩ ma mɩŋ.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Tɩ nɩmballɩ, mugisi dieke dɩ haarɩna nɩ naa, kanɩŋ mugisiku mi chanchaaŋ die haarɩ wa vuodiekemba dɩ yine Ŋmɩŋ vuosi Yisa Masia wɩa Judia tɩŋgbaŋ ma; nɩnɩŋ aŋaŋ ba ye wo mugisi balɩmɩŋ. Die nɩ gbaŋ gbaŋ nɩ vuosi dɩ mugisine nɩ dene wo, die gbaŋ gbaŋ mugisiŋ ba vuosisi Juu vuosi die dɩ mugisi be.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Banɩŋ Juu vuosisi die kʋna tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa Masia aŋaŋ Ŋmɩŋ naazʋalɩba, ta bɩ mugisi tɩ wo. Naa wɩa Ŋmɩŋ sʋŋ ka fɩalɩya aŋaŋ ba, ta ba bɩ yi vuoŋ mana dataasɩ.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Ba mɩa mɩŋ dɩ ba kagɩ tɩ aŋ tɩ da mʋʋlɩma Ŋmɩŋ wʋvɩɩnaha a yɩma vuodiekemba dɩ kana ka yi Juu vuosisi aŋ ba ye gbatɩtaanɩŋ. Naa dagɩya dɩ ba gʋta ba tʋntʋmbɩatɩ diekemba ba yinene wo mɩŋ. Lele, Ŋmɩŋ sɩnyɩɩrɩŋ hagɩya mɩŋ ba ma, ta ʋ nan datɩ ba tɩba.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Tɩ nɩmballɩ, die vuosi dɩ mugisine tɩ wɩa, tɩ nyɩŋ nɩ jigiŋ daraa ale, ama saŋŋa mana tɩ yile nɩ wɩa ta mɩa dɩ tɩ keŋ ye nɩ aŋaŋ tɩ nine.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Tɩ tɩŋ seŋ yaala tɩ yiŋŋi keŋ ye nɩ mɩŋ. Ta manɩŋ Pɔɔli gbaŋ gbaŋ dɩ mɩa saŋŋa pam dɩ n keŋ nɩ jigiŋ ama Sitaani dɩ kagɩ mɩŋ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Tɩ Yɔmʋtieŋ Yisa dɩ keŋ keŋ saŋŋa dieke, nɩnɩŋ nɩ bala nɩ yi tɩ tama aŋaŋ tɩ nyʋarɩ, ta nɩ wɩa tɩ baa tɩ keŋ zie ʋ jigiŋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ aŋaŋ kuuliŋ.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Wusie, nɩ wɩa tɩ yaa saaŋ aŋaŋ sʋgɩfɩalɩŋ.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.