1 Tessalonicenses 2

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Husur, bathudud nadǝlomian, gamit gabag, mǝtolǝboii ke, natohan sinamit mai gamito, savi natohan kǝmas ŋai. Ao, ikad naṽite.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Mǝtolǝboii ke a m̃o, len naut a Filippi, lomǝdas masuṽ hǝn ginamito gol namtolǝŋon isa vǝsa, be aGot eviol hǝn na-il-b̃uri-an mai ginamito hǝn namtb̃ikel na-kel-uri-an san tovoi mai gamito a Tessalonika, naut kǝmas alat lotosob̃ur lotomǝtahun ginamit len naut samito.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Husur na-kel-uri-an sinamito sagǝm len nǝsaban. Len nǝlonamit tomasil namtogǝm hǝn namtb̃evi tarhǝt samito, nagǝgǝrasan eb̃uer.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Be nǝboŋ namttosor, namtusor hum ahai pispisul gail siGot, gai tosab̃i ke namttonor hǝn namtb̃ikel na-kel-uri-an tovoi, ale eriŋi len navǝlanamito. Imagenan namtusor, savi hǝn nǝvanuan gail lǝb̃ehǝhaṽur, be hǝn aGot, tokǝta bunus lǝboi nǝlonamito, b̃ehǝhaṽur.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Mǝtolǝboii ke namtsasor hehe hǝn gamito, ale aGot elǝboi b̃ikel koti ke namtsǝkad nalǝŋonian tǝmǝhav ideh namttosusuani o gǝras gamit hǝni.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Namtsalǝŋon nǝ-sal-suhi-an sinǝvanuan, namtsalǝŋoni len gamito o avan ideh am.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Husur ke namttovi hai pispisul gail seKristo, len nǝhes namttoṽati, inor hǝn mǝttaum tǝdaŋ hǝn mǝttakǝtkǝta tǝban ginamit tavoi. Be nǝboŋ namttotoh ei, namtogǝm sum̃an namttovi ut kǝmas ŋai len gamito. Ginamito, namtolǝmas bun gamito hum anana sua tovǝhasus, tokǝtkǝta tǝban anatun gail len na-lǝmas-buni-an.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Namtolǝmas masuṽ hǝn gamito gol ke namttokatǝp̃ol hǝn na-kel-uri-an tovoi siGot mai gamito, savi enan ŋai, be namtoviol hǝn ginamit gabag am mai gamito.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Bathudud nadǝlomian, nau tǝlmam hǝn nauman todaŋ sinamito, tohaihai masuṽ. Len nalennǝyal mai nalenmariug namtoum habat m̃os nǝvat, hǝn asike natohan sinamit b̃emǝlas len gamito, nǝboŋ namttokel ur na-kel-uri-an tovoi siGot mai gamito.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Gamit, mǝttokad nadǝlomian, mǝtolǝboi mǝtb̃ikel koti ke, naṽide sinamit van hǝn gamito ikad nab̃oruan siGot lan, naṽide sinamit inor, nǝsaan eb̃uer lan. AGot am elǝboi b̃ikel koti maienan.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Mǝtolǝboi nategai ke, naṽide namttokade mai gamito esum̃an naṽide atata ideh tokade mai anatun gail.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Sum̃an atata, akis namtusor hǝn namtb̃eb̃ur nǝlomito, hǝn namtb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito, ale len nǝmauran samito, namtudaŋ hǝn mǝtb̃itoh b̃inor len nap̃isal aGot b̃ehǝhaṽur hǝni. Husur evi aGot tokis gamito hǝn mǝtb̃evi esan len natohan pipihabǝlan len nǝyalyalan san.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Bathut nategai am, namtosipa vi tǝban aGot tabtab. Husur nǝboŋ namttokel ur nasoruan siGot, mǝtosǝsǝloŋ sǝhoti, savi hum nasoruan sinǝvanuan ŋai, be hum tovi nasoruan siGot. Evi nasoruan kitin siGot, ŋa len nasoruan enan san, aGot eum len gamit mǝttoriŋ nǝlomit lan.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Bathudud nadǝlomian, bathut nadǝlomian samito, mǝtogǝm p̃itoṽ hǝn alat siYesu Kristo len naut a Jutea. Alat len naut samito lomǝdas bun gamito hǝn mǝtb̃elǝŋon isa vǝsa p̃itoṽ hǝn naJu galevis a Jutea lotomǝdas bun alat siYesu ei.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Evi galit lotogol ahai kelkel ur gail ta sutuai lotomat, ale lugol Nasub̃, aYesu am tomat. Lomǝdas masuṽ hǝn ginamito van lohut ginamito. Lugol aGot sahǝhaṽur, ale lukad nǝsasaan van hǝn nǝvanuan p̃isi
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 husur lotohisi hǝn lǝb̃ip̃on gol ginamito hǝn asike namtb̃isor mai alat lǝsavi Ju. Lugol imaienan hǝn alat lǝsavi Ju asike lǝb̃ikad nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan salito. Len naṽide tomaienan, lusah tuan nǝsaan salit gail tabtab vapul sǝsǝhov. Be gagai nǝlol paŋpaŋ siGot epǝŋas kavkav hǝn galito.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Be ginamit, bathudud nadǝlomian, nǝboŋ nǝvanuan gail lotopǝpehun ginamito dan gamito, lugol ehum namtogǝm vi milesw, be sabǝlav. Namtoriŋ gamito, avil nǝlonamit sariŋ gamito. Len na-lǝŋon-masuṽ-hǝni-an sinamit, namtohisi, hisi, hǝn namtb̃eris gamito tǝtas am.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Husur namtolǝŋon ke namtb̃etǝlmam van hǝn gamito, ale ginau, aPol, nohisi van ale nohis tǝtas hǝni am, be aSetan ip̃on gol ginamito.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Namtuke namteris gamito husur ke namttovatvat viri ke mǝteil gǝgat len aKristo. Namtukemkem hǝn gamito, mǝtosum̃an nǝprais namttokade, namttoṽiv hǝni len nǝhon aMasta sidato, aYesu, nǝboŋ b̃egǝmai.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Kitin, mǝtugol namtoṽiv hǝn gamito, namtohǝhaṽur masuṽ hǝn gamito.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.