1 Tessalonicenses 2

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Husur, bathudud nadǝlomian, gamit gabag, mǝtolǝboii ke, natohan sinamit mai gamito, savi natohan kǝmas ŋai. Ao, ikad naṽite.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Mǝtolǝboii ke a m̃o, len naut a Filippi, lomǝdas masuṽ hǝn ginamito gol namtolǝŋon isa vǝsa, be aGot eviol hǝn na-il-b̃uri-an mai ginamito hǝn namtb̃ikel na-kel-uri-an san tovoi mai gamito a Tessalonika, naut kǝmas alat lotosob̃ur lotomǝtahun ginamit len naut samito.
2 Mas, mesmo depois de termos antes padecido, e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Husur na-kel-uri-an sinamito sagǝm len nǝsaban. Len nǝlonamit tomasil namtogǝm hǝn namtb̃evi tarhǝt samito, nagǝgǝrasan eb̃uer.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Be nǝboŋ namttosor, namtusor hum ahai pispisul gail siGot, gai tosab̃i ke namttonor hǝn namtb̃ikel na-kel-uri-an tovoi, ale eriŋi len navǝlanamito. Imagenan namtusor, savi hǝn nǝvanuan gail lǝb̃ehǝhaṽur, be hǝn aGot, tokǝta bunus lǝboi nǝlonamito, b̃ehǝhaṽur.
4 Mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Mǝtolǝboii ke namtsasor hehe hǝn gamito, ale aGot elǝboi b̃ikel koti ke namtsǝkad nalǝŋonian tǝmǝhav ideh namttosusuani o gǝras gamit hǝni.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha;
6 Namtsalǝŋon nǝ-sal-suhi-an sinǝvanuan, namtsalǝŋoni len gamito o avan ideh am.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Husur ke namttovi hai pispisul gail seKristo, len nǝhes namttoṽati, inor hǝn mǝttaum tǝdaŋ hǝn mǝttakǝtkǝta tǝban ginamit tavoi. Be nǝboŋ namttotoh ei, namtogǝm sum̃an namttovi ut kǝmas ŋai len gamito. Ginamito, namtolǝmas bun gamito hum anana sua tovǝhasus, tokǝtkǝta tǝban anatun gail len na-lǝmas-buni-an.
7 Antes fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Namtolǝmas masuṽ hǝn gamito gol ke namttokatǝp̃ol hǝn na-kel-uri-an tovoi siGot mai gamito, savi enan ŋai, be namtoviol hǝn ginamit gabag am mai gamito.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Bathudud nadǝlomian, nau tǝlmam hǝn nauman todaŋ sinamito, tohaihai masuṽ. Len nalennǝyal mai nalenmariug namtoum habat m̃os nǝvat, hǝn asike natohan sinamit b̃emǝlas len gamito, nǝboŋ namttokel ur na-kel-uri-an tovoi siGot mai gamito.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Gamit, mǝttokad nadǝlomian, mǝtolǝboi mǝtb̃ikel koti ke, naṽide sinamit van hǝn gamito ikad nab̃oruan siGot lan, naṽide sinamit inor, nǝsaan eb̃uer lan. AGot am elǝboi b̃ikel koti maienan.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, e justa, e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Mǝtolǝboi nategai ke, naṽide namttokade mai gamito esum̃an naṽide atata ideh tokade mai anatun gail.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos e testemunhávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos;
12 Sum̃an atata, akis namtusor hǝn namtb̃eb̃ur nǝlomito, hǝn namtb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito, ale len nǝmauran samito, namtudaŋ hǝn mǝtb̃itoh b̃inor len nap̃isal aGot b̃ehǝhaṽur hǝni. Husur evi aGot tokis gamito hǝn mǝtb̃evi esan len natohan pipihabǝlan len nǝyalyalan san.
12 Para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Bathut nategai am, namtosipa vi tǝban aGot tabtab. Husur nǝboŋ namttokel ur nasoruan siGot, mǝtosǝsǝloŋ sǝhoti, savi hum nasoruan sinǝvanuan ŋai, be hum tovi nasoruan siGot. Evi nasoruan kitin siGot, ŋa len nasoruan enan san, aGot eum len gamit mǝttoriŋ nǝlomit lan.
13 Por isso também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade), como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Bathudud nadǝlomian, bathut nadǝlomian samito, mǝtogǝm p̃itoṽ hǝn alat siYesu Kristo len naut a Jutea. Alat len naut samito lomǝdas bun gamito hǝn mǝtb̃elǝŋon isa vǝsa p̃itoṽ hǝn naJu galevis a Jutea lotomǝdas bun alat siYesu ei.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que na Judéia estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Evi galit lotogol ahai kelkel ur gail ta sutuai lotomat, ale lugol Nasub̃, aYesu am tomat. Lomǝdas masuṽ hǝn ginamito van lohut ginamito. Lugol aGot sahǝhaṽur, ale lukad nǝsasaan van hǝn nǝvanuan p̃isi
15 Os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido; e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 husur lotohisi hǝn lǝb̃ip̃on gol ginamito hǝn asike namtb̃isor mai alat lǝsavi Ju. Lugol imaienan hǝn alat lǝsavi Ju asike lǝb̃ikad nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan salito. Len naṽide tomaienan, lusah tuan nǝsaan salit gail tabtab vapul sǝsǝhov. Be gagai nǝlol paŋpaŋ siGot epǝŋas kavkav hǝn galito.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Be ginamit, bathudud nadǝlomian, nǝboŋ nǝvanuan gail lotopǝpehun ginamito dan gamito, lugol ehum namtogǝm vi milesw, be sabǝlav. Namtoriŋ gamito, avil nǝlonamit sariŋ gamito. Len na-lǝŋon-masuṽ-hǝni-an sinamit, namtohisi, hisi, hǝn namtb̃eris gamito tǝtas am.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Husur namtolǝŋon ke namtb̃etǝlmam van hǝn gamito, ale ginau, aPol, nohisi van ale nohis tǝtas hǝni am, be aSetan ip̃on gol ginamito.
18 Por isso bem quisemos uma e outra vez ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Namtuke namteris gamito husur ke namttovatvat viri ke mǝteil gǝgat len aKristo. Namtukemkem hǝn gamito, mǝtosum̃an nǝprais namttokade, namttoṽiv hǝni len nǝhon aMasta sidato, aYesu, nǝboŋ b̃egǝmai.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Kitin, mǝtugol namtoṽiv hǝn gamito, namtohǝhaṽur masuṽ hǝn gamito.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.