Rute 1
Allah Yubu (KKL) vs NTLH
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 — ausente —
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 — ausente —
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 — ausente —
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Mog so'o Moab wamekti Naomi kelenekori ka'elamogpa, “NUNI Allahri nu Israel nimi o'ona senelamsildi kwaneng tatsio,” alameka Naomi kelenekori ka'ebaog. Ka'ebaogti, Naomi keleneko elyamal kelaboap togto aekti, mog so'o Moab wameka laplobiagha mog so'o Yehuda Israel so'oag wamogne samoro palamek.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Naomi ela'angeri so'oag Yehuda sip pukap aro inaag palamek.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Inaag palamekti Naomiri elyamal kelabo phende abenekoag, “Na yamal kelabo a'un embahirong mabo abeneko wamserengba, wali nhon Israel so'oag samoro phebe aghana nanap a'unap nhon Israel so'oag wamebenge olog eraruk ane sembe, a'un samoro a'unindi aeag a'ero-a'ero pururom. A'un embahirongba a'undi sinap nanap o'ona sembamsirum saog uro NUNI Allahri a'un sembe babe o'ona sembahilul aro a'un sembe molbarelamsin. Sindi a'un embahairong aghana sin phende abeneko teng serongba nanap nhon palameberi, wamebenge olog sunsunum kom.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 NUNI Allahri a'un o'ona sembamsileba, nengabo toro arumundi, a'ununge aeag yeng uro wamturom,” aro sin phende abenekoag yubu lelamogti, somoro kiplamsiog.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Sin phende abenekori sin yamal kelag yubu lelamdekti, “Nun samoro pununam kom. Anap nhon angkabo wamangag pukap,” aro ambattekpa,
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Naomi kel enekori, “Namangkelabo, nanap nhon pukap kom. Sa'a sembe nanap nhon pukap? Nari a'un topsinepne me nhon mangkanep saog kom wamna ane sembe, a'unungeag samoro pururom,” seog.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 — ausente —
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 — ausente —
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Wene aro ambatsiogpa Rutap Orpaap maiknoro engelamdekti, Orpa kel enekori, “Nanengeag saombanun,” aro el yamalkel somoro kibogti elengeag samoro piog. Elengeag samoro piogpa, Rut kel enekori “Nayamal kelap nhon pununam,” aro Naomi tamag ta'ap seogti, elag noropto saelbamog.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Rut Naomi tamag ta'ap seogpa Naomi kel enekori Rutag yubu lelamogti, “Namangkel, ankae kel kembamen! Ankae kel elenge asag elenge mema pharobag palamla pagha an ta'ap selamba, namangkel an babe el amik pululam,” seog.
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Wene seog aghana Rut kel enekori, “Andina na laplobiagha pululam selam aghana nen andi nanag pululam seheng kom. Nari asag punun kom. An tala palapmenag na babe palamnun. An malapmenag na babe malamnun. Andi angkabo nari nangkabo taukang. Andi omeklamlam Allah nari Allah taleba, nari babe omeklamnun.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Nu phende nikag wamnemeri, teplamneme sum agha a'eptanunam. An tebalulamag na babe tebanun. An sekkukang so'oag na babe siknukang. Orolena lelamna tanena NUNI Allahri tam ikinne nanag piplul,” seog.
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Rut yubu mikip uro “Nhonag pununam,” alamogpa, Naomiri “El saombalul kom,” aro el taogti, sa'a sunun komdi aro yubu kom taog.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Sin phende palamdekti, Betlehem palamdekpa, Betlehem wamek nimiri Naomi keleneko yalamla aro kololamek. Kololamekpa kelabo wamekneri, “Sik Naomi kelenekore?” alamek.
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 — ausente —
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 — ausente —
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Undo uro yabiogne neneko sembe Naomi Moab piog aneko samoro elyamalkel Rut Moab kelenekoap samoro Betlehem yarek. Yarekne kwaneng roti karepto wendog wenam yongoro pololameka liag yarek. Roti sembe anam wimban komag aweag roti wana anena o'olaba yo'o saog uro kemerop. Kwaneng roti wana alamapnena, kwaneng roti sunuroba aro mome toro palilamap. Kwaneng roti nhon sao-nhon sao wamla.|alt="gandum dan jelai" src="barley_1.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Rut 1:22"
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.