Tiago 4
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 To mɛwona nɛ̀ mɛtandɔ wúla we kɛ njoka yun? ’Yo ti wúla kɛ ɓeya mɛwoɓɔ mɛte yi lu̧ ɗyambi tandɛ yan kɛ mɛdoku mɛ yotu yun kɛ́ na?
1 De onde procedem guerras e contendas que há entre vós? De onde, senão dos prazeres que militam na vossa carne?
2 Wunɛ kɛ gɔrɔ yasi, ma wunɛ yeti kɛ kweɗya ya te na. Wunɛ ɓotu ɓe wona ɓomɔ, wunɛ sendi nɛ ɓeya temɔ suŋgwɛ nɛ ɓɛsɔ, ko wunɛ ti yaka ɓɛ nɛ yaŋa na. Yo nɛ mɛtandɔ kɛ njoka yun, wunɛ sendi kɛ wona. Ma wunɛ yeti kɛ kweɗya yaŋa na, kɛto wunɛ yeti kɛ diyɛ Njambiyɛ na.
2 Cobiçais e nada tendes; matais, e invejais, e nada podeis obter; viveis a lutar e a fazer guerras. Nada tendes, porque não pedis;
3 Ko ɓɛkɔ nde, wunɛ kɛ diyɛ yasi, Njambiyɛ yeti kɛ nyɛ wunɛ yaŋa na, kɛto wunɛ kɛ diyɛ ɓeyate, nɛ́ wunɛ sambi yo yí tonjɛ nɛ ɓeya mɛwoɓɔ mun.
3 pedis e não recebeis, porque pedis mal, para esbanjardes em vossos prazeres.
4 Wunɛ nda ɓoma ɓete ɓe tikɛ ɓenjoŋɔ ɓan kelɔ mɛwanja ɓaka. ’Wunɛ yeti kɛ duwɛ ka nde, kwaɗya mɛyasi mɛ mɛnɛti maka, yo ɓenna Njambiyɛ na? Yo nde, mɔ te ɛ kwaɗyɛ nyɛ temɔ nɛ hɛnɛ kɛ mɛyasi mɛ mɛnɛti maka kɔ kɛ kpalɔ nje ɓɛ pendɔ Njambiyɛ.
4 Infiéis, não compreendeis que a amizade do mundo é inimiga de Deus? Aquele, pois, que quiser ser amigo do mundo constitui-se inimigo de Deus.
5 ’Wunɛ táka ka nde, yasi te yi mɛkana mɛ Njambiyɛ lɛpɛ kɛ́ kinɛ to te na? Ɛ nde: ‹Njambiyɛ kɛ kwaɗyɛ sisiŋ te yi nyɛ nya wusɛ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ kusuma nɛ wusɛ kɛ́ ɓuɗyate. A gɔ́ru nde, yo wôkunaŋgwɛ ndi gba nɛ nyɛ nyɛpɔ.›
5 Ou supondes que em vão afirma a Escritura: É com ciúme que por nós anseia o Espírito, que ele fez habitar em nós?
6 Yasi wɛtɛ, a kɛ kelɔ ŋgikwa nɛ wusɛ kwa̧ to te, kɛto mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde: ‹Njambiyɛ kɛ tumɔ kɔŋ nɛ ɓotu ɓe ɓendiɗye yotu ɓaka, yasi wɛtɛ, a kél kimɔ yasi nɛ ɓotu ɓete ɓe piɗyɛ yotu ɓaka.›
6 Antes, ele dá maior graça; pelo que diz: Deus resiste aos soberbos, mas dá graça aos humildes.
7 Ɗete, wunɛ pîɗyikwɛ yotu wokuna nɛ Njambiyɛ. Wunɛ pâya *Kum ɓeya mɛkele, yite a ta kambɔ lɔndɔ kɛ kɛki yun.
7 Sujeitai-vos, portanto, a Deus; mas resisti ao diabo, e ele fugirá de vós.
8 Wunɛ kɛ̂n kɛ kɛki Njambiyɛ, yite a má kɛ̀ sendi kɛ kɛki yun. Wunɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ, wunɛ sôŋa kol kɛ kelna ɓeya yasi. Wunɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ mɛtakɛ yiɓa ɓaka, wunɛ pûpuɗya mɛtemɔ mun.
8 Chegai-vos a Deus, e ele se chegará a vós outros. Purificai as mãos, pecadores; e vós que sois de ânimo dobre, limpai o coração.
9 Wunɛ wôku yotu, kɛto wunɛ nɛ ŋgwɛtɛ. Wunɛ jâɓaŋgwɛ lelɔ. Nɛ nde, wunɛ nyɛ̂ti, wunɛ kpâl jaɓa. Nɛ nde, wunɛ sôsaŋgwɛ, wunɛ kpâl ɓɛ nɛ ŋgambi.
9 Afligi-vos, lamentai e chorai. Converta-se o vosso riso em pranto, e a vossa alegria, em tristeza.
10 Wunɛ pîɗyikwɛ yotu kɛ mbɔmbu Baba Mbokɔ, yite a ta ɓendiɗye wunɛ.
10 Humilhai-vos na presença do Senhor, e ele vos exaltará.
11 Wunɛ njɔŋ, wunɛ tî kutunaŋgwɛ tandɛ yun na. Mɔ te ɛ lɛpina ɓeyate nɛ maŋ ho jɔse nyɛ kɔ lɛ́pinaŋgwɛ ɓeyate nɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ, jɔse sendi yo. Ma ŋgɛ wɛ jɔse mɛmboŋga, yite wɛ mɛ mɔ te ɛ yeti kɛ kelɔ se yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ na. Komɛte, wɛ mɛ ndi mɔ te ɛ jɔse yo.
11 Irmãos, não faleis mal uns dos outros. Aquele que fala mal do irmão ou julga a seu irmão fala mal da lei e julga a lei; ora, se julgas a lei, não és observador da lei, mas juiz.
12 Mɔ nyɛna mɛmboŋga mɛte, yo ndi nyɛ ɓɛ sendi mɔ pɛsina jɔsi, a nɛ ɗeti te yi joŋgwɛ mumɔ ho girise nyɛ. Wɛ mɔ te ɛ jɔse jakɔsɔ kɔ, wɛ yɔ ɓa nda?
12 Um só é Legislador e Juiz, aquele que pode salvar e fazer perecer; tu, porém, quem és, que julgas o próximo?
13 Ma ndana, wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ, wunɛ ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ nde: ‹Muka ho nɛmɛnɔ hɛ ta kɛ̀ kɛ ɗya te yɔkɔ ho kɛ yɔru. Hɛ ta kwaŋɗye sew wɛtɛ mate ɗyaŋgwɛ mɛyasi sɔmbɔ nɛ mɔni.›
13 Atendei, agora, vós que dizeis: Hoje ou amanhã, iremos para a cidade tal, e lá passaremos um ano, e negociaremos, e teremos lucros.
14 Wunɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi ta ɗya̧ wunɛ nɛmɛnɔ kɛ́ na, kɛto joŋgwɛ ɗyun ɓa yasi te nda? Yo nda wuɗyɛ mbe te yi timbila nɛ vum kinɛ kikɔ kɛ́. Sɛkɛp, yo má yambile.
14 Vós não sabeis o que sucederá amanhã. Que é a vossa vida? Sois, apenas, como neblina que aparece por instante e logo se dissipa.
15 Yasi wɛtɛ, má wunɛ lɛ́pi nde: ‹Ŋgɛ Baba Mbokɔ jayɛ, wusɛ má joŋna kɛ̀ nɔ mbɔmbu, wusɛ má kelɔ yikɛ ho yiri.›
15 Em vez disso, devíeis dizer: Se o Senhor quiser, não só viveremos, como também faremos isto ou aquilo.
16 Ma ndana, wunɛ kɛ lukse yotu yun nɛ gbɛlate kɛ nyaŋgwɛ mɛtakɛ mɛte yite. Kwalɔ luksa yotu te yite hɛnɛ ɓeyate.
16 Agora, entretanto, vos jactais das vossas arrogantes pretensões. Toda jactância semelhante a essa é maligna.
17 Mɔ te ɛ duwɛ kimɔ yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ kelɔ nje ɗiyɔ kinɛ kelɔ yo kɔ kelma ɓeya yasi.
17 Portanto, aquele que sabe que deve fazer o bem e não o faz nisso está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.