Romanos 8
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT
1 Ɗete ndana, ko lɛpi tí ɓalɔ kɛ to ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ saŋgwate ɓenɛ ɓe Krist Yesus na,
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 kɛto ɗeti te yi Sisiŋ yi nyɛ kpasa joŋgwɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓɛ saŋgwate ɓenɛ ɓe Krist Yesus ɓaka ma soŋɛ mi kɛ ɗeti te yi kelna mɛɓeyɔ nɛ̀ yi sɔŋ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Yo nde, mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ ɗete na, kɛto mɛtɛkɔ mɛte yi mumɔ nɔ kɛ́ kelma nde, mɛmboŋga tî ɓɛki nɛ ɗeti te yi kamɛ nyɛ na. Ɗete, yasi te yi mɛmboŋga tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ, Njambiyɛ kpalma nje kelɔ yo yí njesɛ ŋgbak ŋgbak Mɔnɔ wenɛ kɛto mɛɓeyɔ mɛ ɓomɔ. A njesa nyɛ nɛ tɛri te yi mɛmbundɔ nda wusɛ ɓotu ɓe mɛɓeyɔ yí pɛsɔ nɛ jɔsi mɛɓeyɔ mɛte yi ɗiyɛ kɛ yotu mumɔ kɛ́,
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 nɛ́ wusɛ kel gba ŋgbeŋ mɛkele mɛte yi mɛmboŋga mɛnɛ lɛpɛ nde, hɛ kêl kɛ́. Wusɛ ɓotu ɓete ɓe joŋna ndana ɓeŋgwɛ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kwaɗyɛ kɛ́ yakama kelɔ ɗete, kɛto wusɛ ti jóŋnaŋgwɛ se ɓeŋgwɛ yasi te yi wusɛ nɛ ŋguru wusu kwaɗyɛ kɛ́ na.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Yo nde, mɔ te ɛ joŋna ɓeŋgwɛ yasi te yi nyɛ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗyɛ kɛ́ nyɛ́ki temɔ kɛ yasi te yi ɓomɔ kwaɗyɛ kɛ́. Yasi wɛtɛ, mɔ te ɛ joŋna ɓeŋgwɛ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kwaɗyɛ kɛ́ nyɛ́ki temɔ kɛ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kwaɗyɛ kɛ́.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Nyɛna temɔ kɛ yasi te yi mumɔ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗyɛ kɛ́ kél nde, a sâŋgwaŋgwɛ nɛ sɔŋ. Ma yasi wɛtɛ, nyɛna temɔ kɛ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kwaɗyɛ kɛ́ nyɛ́ki mumɔ kpasa joŋgwɛ, kelɔ nde, a jôŋnaŋgwɛ nɛ tɛ.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Yo nde, mɔ te ɛ nyɛ temɔ kɛ mɛyasi mɛte yi mumɔ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗyɛ kɛ́, mɔ te pendɔ Njambiyɛ, kɛto a kɛ sɛŋɛ kinɛ kelɔ yasi te yi mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ lɛpɛ kɛ́ na. Ko a ti yaka kelɔ yo na.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Njambiyɛ ti yaka ɓɛ nɛ mɛsosa nɛ mɔ te ɛ joŋna mɛtu hɛnɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi nyɛ nɛ ŋguru wenɛ kwaɗyɛ kɛ́ na.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Ma kɛ yun, wunɛ ti jóŋnaŋgwɛ se ɓeŋgwɛ yasi te yi wunɛ nɛ ŋguru wun kwaɗyɛ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, wunɛ mɛ joŋna ndana ɓeŋgwɛ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kwaɗyɛ kɛ́, kɛto Sisiŋ Njambiyɛ kɛ ɗiyɔ pɛ wunɛ. Ma ŋgɛ Sisiŋ *Krist ti ɗiyɛ kɛ yotu mumɔ na, ko mɔ te yeti mɔ te wenɛ na.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Ma ŋgɛ Krist ɗiyɛ pɛ yun, Sisiŋ nɛ kɛ kelɔ nde, wunɛ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ, kɛto Njambiyɛ pɛsima nde, wunɛ mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Wunɛ nɛ joŋgwɛ te, ko ɓɛkɔ nde, yotu te yi wunɛ nɔ kɛ́ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ sɔŋ kɛto mɛɓeyɔ.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Sendi, ŋgɛ ɓɛ nde, Sisiŋ te ɛ womiya Yesus soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɔ kɛ ɗiyɔ kɛ yotu yun gbate, yite nyɛ Njambiyɛ te ɛ womiya Krist soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɔ ta kelɔ sendi nde, mɛyotu mun yi saŋgwa nɛ sɔŋ kɛ́, ɓɛ̂ki nɛ joŋ. A ta kelɔ yo nɛ ɗeti Sisiŋ nɛ yi ɗiyɛ pɛ wunɛ kɛ́.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Wunɛ njɔŋ, nda yo ɗete kɛ́, wusɛ mɛ nɛ pilo kɛ to, yo nde, wusɛ tî joŋnaŋgwɛ se ɓeŋgwɛ yasi te yi wusɛ nɛ ŋguru wusu kwaɗyɛ kɛ́ na.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Ŋgɛ wunɛ joŋna ɓeŋgwɛ yasi te yi wunɛ nɛ ŋguru wun kwaɗyɛ kɛ́, yite wunɛ ta saŋgwa nɛ sɔŋ. Yasi wɛtɛ, ŋgɛ wunɛ si gwesɛ ɓeya mɛyasi mɛte yi wunɛ ɗiki kelɔ kɛ́ nɛ ɗeti te yi Kimɔ Sisiŋ, yite wunɛ ta ju̧.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Kɛto ɓomɔ hɛnɛ ɓe Sisiŋ Njambiyɛ kɛndɛ nɛ ɓo ɓaka ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Yo nde, Sisiŋ te yi Njambiyɛ nya wunɛ kɛ́ yeti kɛ kelɔ nde, wunɛ ɗîy ɓebala, nɛ́ wunɛ nje ɗiy nɛ wɔ̧ kɛ yotu na. Yasi wɛtɛ, Sisiŋ te yi nyɛ nya wunɛ kɛ́ kɛ kpalɔ kelɔ nde, wunɛ ɓɛ̂ki ɓɔnɔ ɓenɛ. Sisiŋ te kɛ nyɛ wusɛ ɗeti te yi lɛpɔ kembiɗya kɛ mɔy mɛŋgwɛta musu nde: ‹*Aba Da!›
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Kimɔ Sisiŋ te nɛ ŋguru wenɛ kɛ kombile jayɛ lɛpɔ nɛ saŋsaŋ nyɛ sisiŋ su nde, wusɛ mɛ gbate ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Ma nda wusɛ mɛ ɓɔnɔ ɓe Njambiyɛ kɛ́, wusɛ ta ɓɛ sendi nɛ kimɔ mɛyasi mɛte yi nyɛ sima kombile tikɛ wusɛ kɛ́. Sinɛ ɓe Krist ta ɓɛ nɛ ŋgaɓiyɛ kɛ mɛyasi mɛte, kɛto sinɛ ɓo hɛnɛ kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ, nɛ́ wusɛ ɓɛ sendi nɛ mɛluksa sinɛ ɓo.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Mi kɛ takɛ gba nde, mɛbɔnɛ mɛte yi wusɛ saŋgwa nɔ muka kɛ́ ɗekɛ nɛ mbɛt kɛ misi, ko hɛ ti yaka yekɔ yo nɛ nyaŋgwɛ mɛluksa mɛte yi Njambiyɛ ta nyɛ wusɛ kɛ́ na.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ kusuma kɛ́ kɛ laɗye nɛ temɔ nɛ ɓak ɓak ŋgimɔ te yi nyɛ ta teɗye nɛ mɛluksa mɛ ɓɔnɔ ɓenɛ kɛ puyɛ kɛ́.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Yo nde, Njambiyɛ kelma nde, mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kusuma kɛ́ kpâl nje ɓɛ nda tumbul mɛyasi. Mɛyasi mɛte nɛ ŋguru wan tì kwaɗyɛ nje ɓɛ ɗete na. Yo Njambiyɛ pɛsɛ nde, yo njâki nje ɓɛ ɗete.
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 Ma ko ɗete, Njambiyɛ ɓa̧ nɛ ɓiɓina temɔ nde, wɛtɛ yesɔ a ta soŋɛ mɛyasi mɛte yi nyɛ kusuma kɛ́ kɛ ɗiyɔ bala te yi yo ɗiki ɓɔ kɛ́ nje nyɛ yo mɛluksa ɓenɛ ɓɔnɔ ɓenɛ.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Ma wusɛ kɛ duwɛ nde, kandɛ yesɔ te yi Njambiyɛ ma kúsu nɛ mɛyasi kumɔ muka mɛyasi hɛnɛ te yi nyɛ kusuma kɛ́ kɛ njimɔ ŋgwenjila nda yi nyari wa nɛ mi̧ kɛ́.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Yo sendi nde, yeti ndi mɛyasi mɛte nyɛpɔ njimɛ ɗete na. Yasi wɛtɛ, wusɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ kandima pa nyɛ wusɛ Sisiŋ nɛ nda tɔmna ɓaka kɛ njimɔ sendi ɗete kɛ mɔy mɛtemɔ musu yí laɗye nɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ta punjɛ teɗye gbate nde, wusɛ mɛ ɓɔnɔ ɓenɛ, kolɔ mɛyotu musu soŋɛ kɛ mɔy mɛbɔnɛ.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Yo nde, Njambiyɛ sima joŋgwɛ wusɛ. Yasi wɛtɛ, kumɔ ndana wusɛ ndi kɛ laɗye nɛ ɓiɓina temɔ nde, hɛ ta ɓɛŋɛ yo gbate wɛtɛ yesɔ. Ŋgɛ mumɔ si ɓɛŋɛ yasi te yi nyɛ ɓa̧ nɛ ɓiɓina temɔ kɛte kɛ́, ŋge sendi yi nyɛ ta laɗye kɛ́? A tì si ɓɛŋɛ yo. ’Ma, mumɔ ta kɛ̀ ka sendi mbɔmbu yí laɗye ɓɛŋɛ yasi te yi nyɛ sima ɓɛŋɛ kɛ́?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Ma ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ nɛ ɓiɓina temɔ kɛ yasi te yi wusɛ tì pa ɓɛŋɛ kɛ́, yite wusɛ kɛ kelɔ tiŋ te yi laɗye ɓɛŋɛ yo.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Ɗete sendi, Kimɔ Sisiŋ kɛ kamɛ wusɛ kɛ mɛtɛkɔ musu, kɛto wusɛ yeti kɛ duwɛ nda yi wusɛ yâkaŋgwɛ ŋgwɛta kimɔte nɛ Njambiyɛ kɛ́ na. Yasi wɛtɛ, Kimɔ Sisiŋ kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ numbu su nɛ njim yasi te yi wusɛ tí yaka pilɛ na.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Njambiyɛ, mɔ te ɛ nɛmbɛ yasi te yi ɗiyɛ kɛ mɔy temɔ mumɔ kɔ kɛ duwɛ yasi te yi Kimɔ Sisiŋ kwaɗyɛ lɛpɔ kɛ́, kɛto Kimɔ Sisiŋ kɛ ŋgwɛta kɛto ɓotu ɓe Njambiyɛ ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ kɛ́.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Wusɛ duwa̧ nde, kɛ yi ɓotu ɓete ɓe kwaɗyɛ Njambiyɛ ɓaka, mɛyasi hɛnɛ te yi ɗya̧ ɓo, Njambiyɛ jáya nde, yo ɗyâŋ ɓo, nɛ́ ɓo sɔmbu mɛnyɔŋɔ kɛte. Ɓotu ɓenɔri, yo ɓaka ɓe nyɛ jeɓama ɓeŋgwɛ yasi te yi nyɛ sima pɛsɔ kɛ́.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Yo nde, Njambiyɛ sima pɛsɔ nde, ɓotu ɓete ɓe nyɛ kikima si tɔkɛ ɓaka ta ɓɛ nda Mɔnɔ wenɛ, na ɓɛ tomba mɔy kɛ njoka ɓuɗya njɔŋ nɛ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ma ɓotu ɓaka ɓe nyɛ pɛsima nde, a ta kelɔ nɛ ɓo ɗete ɓaka, a jeɓama sendi ɓo. Ɓo ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama ɓaka, a pɛsima nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ. Ɓo ɓotu ɓete ɓe nyɛ pɛsima nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ɓaka. A nya sendi ɓo mɛluksa.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Ma nda yo ɗete kɛ́, hɛ ta nje lɛpɔ ɓa nɛ ŋge? Nda Njambiyɛ kɛ kɔŋ su kɛ́, nda yakama lu̧ ɗyambi nɛ wusɛ kɔ?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Gba nyɛ nɛ ŋguru wenɛ tì kama nɛ ŋgbak ŋgbak Mɔnɔ wenɛ na. Yasi wɛtɛ, a kaŋma nyɛ njesɛ nde, ɓo wôku nyɛ kɛto su hɛnɛ. Ma nda yo ɓa̧ ɗete kɛ́, ’nɛ táka ka nde, a ta ɗiyɔ kinɛ nyɛ ka sendi wusɛ mɛyasi hɛnɛ nɛ gbɛlate nda yi nyɛ nya nɛ wusɛ Mɔnɔ wenɛ kɛ́?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Nda yakama sɔmse ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ sima tɔkɛ ɓaka? Ko na, kɛto yo nyɛ, Njambiyɛ pɛsɛ nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Nda ta pɛsɔ lɛpi ɓaɗyɛ kɛ to yan kɔ? *Krist [Yesus], nyɛ nɛ ŋguru wenɛ gwa̧, jekɔ kwa̧ kwaŋgɔ a womiya. A kɛ mbam ɓɔ Njambiyɛ, yo nyɛ ŋgwɛta sendi nɛ nyɛ kɛto su.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ma ɗete, nda yakama ɓakɛ njoka su sinɛ ɓe Krist nde, a tî kwaɗyikwɛ se wusɛ kɔ? ’Yo mɛbɔnɛ yakama ɓakɛ njoka su? ’Yo mɛpɔku ho nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yi ɓomɔ yakama teɗye wusɛ kɛ́? ’Yo ɗiyɔ nja ho mɛbukɔ? ’Yo yiŋa ɓeya yasi te yi yakama mɔndɔ wusɛ kɛ́ ho pɛsina ŋgiŋ su nɛ kafa? Ko na.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Yo nda yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Kandɛ ɓemɛŋmɛnɛ kumɔ ɓekoko sinɛ ɓe sɔŋ kol wɛtɛ kɛto yɔ. Ɓo ɓɛ́ŋa wusɛ nda ɓesam ɓete yi ɓo ɓu̧ kɛ̀ pɛsɔ ŋgiŋ yan ɓaka.›
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ma yasi wɛtɛ, kɛ yinɔri hɛnɛ wusɛ kɛ laŋsa kwa̧ to te jakimɛ mɔ te ɛ kwaɗya wusɛ kɔ.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.