Romanos 7

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wunɛ njɔŋ, mi lɛ́pinaŋgwɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe kɛ duwɛ yasi te yi ɓo jeɓa nde mɛmboŋga ɓaka. ’Wunɛ kɛ ndekima ka nde, mɛmboŋga ɓɛ́ki nɛ ɗeti kɛ yotu mumɔ ndi kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ndi nɛ joŋ kɛ́?
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Yo ɗete yi mɛmboŋga kiɗyɛ nde, ŋgɛ nyari ɓɛ nɛ mbam piŋɔ te yi njom ndi nɛ joŋ, nya te tî tiki nyɛ kɛ̀ womaŋa na. Ma yasi wɛtɛ, ŋgɛ njom gwe, mɛmboŋga mɛte yeti se nɛ ɗeti te yi kiɗyɛ nyɛ nde, a tî kɛn kɛ ɓɔ wɛtɛ mbam na.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Ɗete, ŋgɛ nyɛ tikɛ njom kɛ̀ gwa mbaŋa mbam piŋɔ te yi njom ndi nɛ joŋ, yite ɓo ta lɛpɔ nde, nyɛ nya mɛwanja. Ma yasi wɛtɛ, ŋgɛ njom gwe, yite nyari ɗuwa̧ kɛ mɔy mɛmboŋga mɛte. Ɗete, ŋgɛ nyɛ kɛ̀ gwa mbaŋa mbam, ɓo tí lɛpɔ nde, nyɛ nya mɛwanja na.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Wunɛ njɔŋ, ɗete wunɛ sendi, wunɛ ɓôŋ mɛyotu mun nda wunɛ sima gwe ɗuwɛ kɛ ɗeti te yi mɛmboŋga ɓa̧ nɔ kɛ́ nɛ nje sɔŋ *Krist, nɛ́ wunɛ nje wokuna nɛ mbaŋa mumɔ. Wunɛ wókunaŋgwɛ ndana nɛ mɔ te yi Njambiyɛ womiya soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɔ, nɛ́ wusɛ nje kel kimɔ mɛkele yí lukse nɛ Njambiyɛ.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Ma kɛ ŋgimɔ te yi wusɛ ɗikima ɓeŋgwɛ ɓeya mɛyasi mɛte yi mumɔ gɔrɛ kɛ́, ɓeya mɛwoɓɔ ɗikima kelɔ mɛsay kɛ mɛyotu musu yí kelɔ mɛyasi mɛte yi ta kelɔ nde, wusɛ sɔ̂mbu sɔŋ. Ɓeya mɛyasi mɛnɔri, yo mɛmboŋga ɗiki sesiɗye wusɛ nde, wusɛ kêl yo.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Ma ndana, wusɛ yeti se bala mɛmboŋga na, kɛto wusɛ sima gwe ɗuwɛ kɛ ɗeti te yi mɛmboŋga mɛte ɗikima ndaɗyɛ wusɛ nda ɓebala kɛ́. Wusɛ mɛ kelɔ mɛsay ndana nyɛ Njambiyɛ nɛ jɔnja ɓɔ mɛsay te yi Kimɔ Sisiŋ nyɛ wusɛ ɗeti te yi kelɔ kɛ́, yeti se ɓeŋgwɛ njombu ɓɔ mɛsay te yi mɛmboŋga mɛte yi ɓo kɛtima teɗye kɛ́ na.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Ma hɛ ta nje lɛpɔ ɓa ndana nde ŋge? ’Mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ ka ɓeya yasi? Ko mbɛt na. Yasi wɛtɛ, mɛmboŋga kpalma teɗye mi yasi te yi ɓo jeɓa nde mɛɓeyɔ kɛ́. Yo nde, mɛmboŋga má ɗiy kinɛ lɛpɔ nde: ‹Kpɛ, wɛ tî gɔru yasi na,› ma mi tì duwɛ yasi te yi ɓo jeɓa nde ɓeya gɔruna yasi kɛ́ na.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Ma mɛɓeyɔ kwaŋma nɛ nje mɛmboŋga yí sɔmbɔ nɛ kimɔ nje te yi nyɛ nɛ kwalɔ ɓeya gɔruna mɛyasi hɛnɛ kɛ temɔ mbɛ. Yo nde, kinɛ mɛmboŋga na, ma mɛɓeyɔ muŋ yasi.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Kɛ yembɛ, kɛ ŋgimɔ te yi mi ɗiyma kinɛ pa duwɛ mɛmboŋga kɛ́, mi joŋnama lalɛ kinɛ takɛ yaŋa na. Yasi wɛtɛ, komɛ mi ma nje duwɛ yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́, ɛ mɛɓeyɔ nje ju̧,
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 ɛ mi gwe mbɛ. Ɗete, yasi te yi mɛmboŋga lɛpɛ yi ɓa̧ nde, mumɔ ɓɛ̂ki nɛ joŋgwɛ kɛ́ kpalma kelɔ nde, mi sɔ̂mbu sɔŋ,
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 kɛto mɛɓeyɔ kwaŋma nɛ nje mɛmboŋga yí seɓile nɛ mi, ɛ mɛɓeyɔ kwa̧ nɛ nje te yite yí wo nɛ mi.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Ma ɗete, mɛmboŋga wúla kɛ yi Njambiyɛ. Yasi hɛnɛ te yi mɛmboŋga lɛpɛ wɛtɛ wɛtɛ kɛ́ wúla sendi kɛ yenɛ. Yo nɛ ŋgbeŋ, yo sendi kimɔte.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 ’Ma yite ka nde, kimɔ yasi kɛ nja̧ kelɔ nde, mi kpâl saŋgwa nɛ sɔŋ? Ko mbɛt na. Yasi wɛtɛ, yo mɛɓeyɔ kwa̧ nɛ nje kimɔ yasi kɛ yí kelɔ nde, mi gwâki, nɛ́ mɛɓeyɔ gbasi yotu nɛ nde, nyɛ gbate mɛɓeyɔ. Kimɔ yasi kɛ yi mɛmboŋga lɛpɛ kɛ́ punja nde, mɛɓeyɔ kpakole.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Wusɛ kɛ kombile duwɛ nde, mɛmboŋga wúla kɛ Sisiŋ Njambiyɛ. Ma kɛ ɓɛ mi, mi mbɛ mɔ te ɛ ɓeŋgwɛ ɓeya mɛwoɓɔ mɛte yi mumɔ ɓɛ nɔ kɛ́. Mi mbɛ bala mɛɓeyɔ,
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 kɛto yasi te yi mi kelɛ kɛ́, mi yeti kɛ ɓiye to te na. Ko mi ti kél yasi te yi mi kwaɗyɛ kɛ́ na, mi kpál kelɔ yasi te yi mi ɓenɛ kɛ́.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Ma nda mi kɛ kpalɔ kelɔ ɓeya yasi te yi mi yeti kɛ kwaɗyɛ kɛ́, temɔ mbɛ kɛ ndeyɛ mi. Mi kɛ jayɛ komɛte nde, mɛmboŋga kimɔ yasi.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Ma ɗete, ɓeya yasi te yi mi kelɛ kɛ́, yeti mi nɛ ŋguru wombɛ kelɛ na, yo mɛɓeyɔ mɛte yi ɗiyɛ kɛ yotu mbɛ kɛ́.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Mi duwa̧ nde, kinɛ kimɔ yasi wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ yotu mbɛ na, yite nde, kumɔ kɛ mɔy mɛmbundɔ mɛmbɛ. Mi nɛ hɛl te yi kelɔ kimɔ yasi, ko ɗete, ɗeti te yi kelɔ nɔ yeti na.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Kimɔ yasi te yi mi kwaɗyɛ, nɛ́ mi kel kɛ́, mi yeti kɛ kelɔ yo na. Ma, ɓeya yasi te yi mi ɓenɛ kɛ́, yo yite yi mi kpalɛ kelɔ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Ma ŋgɛ mi kelɛ yasi te yi mi yeti kɛ kwaɗyɛ kɛ́, komɛte, yeti se mi nɛ ŋguru wombɛ kelɛ na, yo mɛɓeyɔ mɛte yi ɗiyɛ kɛ yotu mbɛ kɛ́.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Mi kɛ ɓɛŋɛ ndana nde, yo nɛ wɛtɛ mboŋga yi kɛ kpalɔ namɔ mi, yo nde, piŋɔ te yi mi kwaɗyɛ kelɔ kimɔ yasi, yo ndi ɓeya yasi kpalɛ kwa̧ mbɔmbu.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Yo nde, kɛ temɔ mbɛ, mi kɛ jayɛ mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ nɛ nyaŋgwɛ mɛsosa,
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 yasi wɛtɛ, kɛ mɛdoku mɛ yotu mbɛ, mi kɛ kpalɔ ɓɛŋɛ wɛtɛ mboŋga dɛlɛ yi kelɛ mɛsay kɛte. Mboŋga te mbɛte kɛ lu̧ ɗyambi nɛ mboŋga te yɔru yi ɗyanɔ ɗyembɛ jayɛ kɔ. Yo kél sendi nde, mi ɗîy ndi bala kelna mɛɓeyɔ te yi ɗiyɛ kɛ mɛdoku mɛ yotu mbɛ kɛ́.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 O ŋgwɛtɛ nɛ mi wa! Nda ta joŋgwɛ mi kɛ yotu te yikɛ yi ɓu̧ mi kɛ̀ nɔ kɛ sɔŋ kɛ́?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Wosoko nɛ Njambiyɛ, kɛto Yesus Krist te Nyaŋgwɛ Kumande wusu!... Ma kɛ kimɔ mɛtakɛ mɛte yi wulɛ kɛ ɗyanɔ ɗyembɛ ndana kɛ́, mi bala mɛmboŋga mɛ Njambiyɛ. Yasi wɛtɛ, kɛ pay te yi mɛmbundɔ, mi bala kelna mɛɓeyɔ.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.