Mateus 8

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛ Yesus ma si piyɛ wulɛ keki kɛ́, ɛ nyaŋgwɛ ɓuɗya ŋgil ɓomɔ ɓeŋgwɛ nyɛ.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Ndana, ɛ wɛtɛ mɔ ndoko nje kɛ kɛki nɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, wɛ yakama kelɔ nde, yotu mbɛ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.»
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Ɛ Yesus sambile ɓɔ kpokɛ nɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Mi kwaɗya, yotu yɔ ɓɛ̂ki nɛ kpɛlɛŋ.» Ɛ kɔn ndoko siyɛ, ɛ yotu nɛ yɔkwɛ ɓɛ nɛ kpɛlɛŋ ndi kɛ kiya mbɛy.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Ɗiyɔ nɛ sɔsɔ. Kpɛ, wɛ tî yekiɗya mɛyasi mɛte yi kwaŋnama kɛ́ nyɛ mumɔ na. Yasi wɛtɛ, kɛn kɛ̀ teɗye yotu yɔ nyɛ mɔ nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ, nɛ̀ wɛ kɛ̂n kelɔ sadaka nda yi Mɔyisi pɛsima kɛ́, nɛ́ ɓomɔ duwɛ nde, kɔn yɔ siyma.»
4 Então Jesus lhe disse:
5 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ nyiŋɛ kɛ Kapɛrnawum kɛ́, ɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja, mɔ Rom te ɛ ɗikima ɗiyɔ nɛ ɓesɔja gɔmay kɔ nje kɛ yenɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde:
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 «Nyaŋgwɛ Kumande, mɔ mɛsay wombɛ kɛ tu̧ kɛ mɛtinɛŋgwɛ kɛ kɔnɔ nɛ mɛkati, yotu nɛ kɛ kwa ɓuɗyate.»
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mi ta kɛ̀ joŋgwɛ nyɛ.»
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Ɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mi yeti mɔ te yi wɛ yakama nyiŋɛ kɛ tu̧ ɗyenɛ na. Ɓeta ndi gbɛla numbu kɛnjɛ, nɛ́ kɔn mɔ mɛsay wombɛ siy.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Kɛto ko mi, ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiyɔ nɛ mi, ma mi kɛ ɗiyɔ sendi nɛ ɓesɔja. Mi yakama lɛpɔ nyɛ wɛtɛ sɔja nde: ‹Kɛn kaka,› ɔ ɓɛ́ŋa, a ka̧, lɛpɔ nyɛ mbaŋa nde: ‹Inja woŋga,› a má nje. Mi yakama lɛpɔ nyɛ mɔ mɛsay wombɛ nde: ‹Kelɔ yiri,› ɔ ɓɛ́ŋa, a má kelɔ.»
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Kɛ Yesus ma wokɔ lɛpi te yi kum ɓesɔja lɛpima kɛ́, ɛ nyɛ ŋgbakima lɛpɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ ɓaka nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ko kɛ kandɔ Isarayɛl mi tì pa ɓɛŋɛ kwalɔ nyaŋgwɛ tikina temɔ te yikɛ na.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Ɗete, mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ɓomɔ ɓuɗyate ta wulɛ pulɔ komɛ yesɔ pundɛ nɛ̀ pulɔ komɛ yesɔ ɓalɛ nje ɗiyɔ ɗyena ɓenɛ ɓe Abaraham nɛ̀ Isak nɛ̀ Yakɔp kɛ *Kandɔ te yi kwey.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Yasi wɛtɛ, ɓo ta ɓetɛ ŋgbak ŋgbak ɓɔnɔ ɓe kandɔ kɛ sɛ̧ kɛ yitil, yo womɛte komɛ ɓo ta lelɔ nyambɔ mɛsu̧.»
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ nde: «Ɗukwɛ, mɛyasi kêlnaŋgwɛ kɛ yɔ ɓeŋgwɛ tikina temɔ te yi wɛ nɔ kɛ yembɛ kɛ́.» Ndi kɛ kiya ŋgimɔ te, ɛ kɔn mɔ mɛsay wenɛ siyɛ.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus nje kwa̧ kɛ̀ kɛ tu̧ Piyɛr dolɔ ki nɛ Piyɛr ɛ nyari mɛtinɛŋgwɛ kɛ kɔnɔ nɛ ɗuku.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Ɛ Yesus kɛnjɛ ɓɔ kpokɛ nɛ ɓɔ mɔ kɔn, ɛ kɔn ɗuku siyɛ kɛ yotu nɛ. Ɛ nyari tɛmɛ kɛ̀ kelɔ mɛsay nyɛ nyɛ.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Kɛ ɓekoko ma ɗya̧, ɛ ɓomɔ kɛ̀ nɛ ɓaŋa ɓuɗya ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓaka kɛ̀ yi Yesus. A ɗikima soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu yan nɛ lɛpi te yi pundɛ kɛ numbu nɛ kɛ́, ɛ nyɛ siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ hɛnɛ.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Mɛyasi kelnama ɗete yí tonjɛ nɛ mɛlɛpi mɛte yi Esayi te mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ lɛpima kɛ́. A lɛpima nde: ‹A ɓoŋma mɛkɔsu musu soɓɛ mɛkɔn musu.›
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ ŋgil te yi linja nyɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde, ɓo sâɓikwɛ nyaŋgwɛ mbatɔ kɛ̀ ŋginjɛ te yɔru.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Wɛtɛ mɔ teɗya mɛmboŋga nja̧ kɛ kɛki nɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mbɛy hɛnɛ te yi wɛ ta kɛ̀ kɛte, mi ta ɓeŋgwɛ wɛ.»
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓetoŋgɔ nɛ mɛnjɛmbi man, ɓenɔn sendi nɛ mɛtu̧ man. Yasi wɛtɛ, *Mɔnɔ mumɔ kinɛ mbɛy te yi nyɛ yakama ɓokwɛ to kɛte na.»
20 Jesus respondeu:
21 Ɛ wɛtɛ mumɔ te ɛ ɓa̧ sendi jekɛ wenɛ kɔ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, tikɔ mi, nɛ́ mi pa kɛ̀ pumbu saŋmbɛ.»
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓeŋgwɛ mi, tikɔ, nɛ́ ɓemuŋ pumbu ɓemuŋ ɓan.»
22 Jesus respondeu:
23 Kɛ kɔŋ mɛyasi mɛnɔri, ɛ Yesus kwa̧ ɓendɔ landi, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓeŋgwɛ sendi nyɛ.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Semɔ semɔ, ɛ nyaŋgwɛ mbuku kwa̧ kɛ to nyaŋgwɛ matɔ, ɛ mɛkumbɔ mɛmiyɛ landi, yinɔri Yesus nɛ kɛ jakɔ.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Ɛ ɓejekɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ, jemɛ nyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, joŋgwɛ wusɛ, hɛ ta girɔ ndana.»
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ nɛ mbɛt kɛ yi Njambiyɛ ɓaka, wunɛ gwáki wɔ̧ ŋge?» Ndana, ɛ nyɛ nje tɛmɛ ɓama nɛ mbuku ɓenɛ nyaŋgwɛ matɔ, ɛ yasi hɛnɛ yɔkwɛ ɓɛ wɛynate nɛ sɛmyɛk.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Ɛ sosu yan siyɛ nɛ hirek, ɛ ɓo lɛpɛ tandɛ yan nde: «Yɔkɔ ɓa kwalɔ mɔ te nda yi gba mbuku nɛ̀ nyaŋgwɛ matɔ wokuna nɛ nyɛ kɔ?»
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Kɛ Yesus ma saɓiyɛ nyaŋgwɛ matɔ kumɔ kɛ ŋginjɛ te yɔru kɛ mɛnɛti mɛ ɓotu ɓe Gadara kɛ́, ɛ ɓaŋa ɓembam yiɓa ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓaka nje kɛ yenɛ. Ɓo púndu kɛ mɛŋguku kɛ mbɛy komɛ ɓomɔ ɗikima pumbɔ ɓemuŋ kɛ́. Ɓo ɓa̧ nda goŋgo njomɔ, ɗete ko mumɔ tì ɓɛ kɛ pɛsa pulɔ mate na.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Ndana, ɛ ɓo kembiɗya lɛpɔ nde: «Mɔnɔ Njambiyɛ, sinɛ wunɛ nɛ lɛpi te nda? Wɛ sáŋ ŋge kɛ yotu su? ’Wɛ njáki, nɛ́ wɛ nje teɗye wusɛ mɛbɔnɛ piŋɔ te yi ŋgimɔ tì pa yaka kɛ́?»
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Yinɔri nyaŋgwɛ kuru ɓeaɓem ɓa̧ kɛ ɗyena, ɓo tì ɓɛ lɔndunate nɛ ɓo na.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Ɛ ɓeya mɛsisiŋ ŋgwɛta nɛ Yesus lɛpɔ nde: «Ŋgɛ wɛ ɗuɗye wusɛ, kɛnjikwɛ wusɛ kɛ̀ kɛ kuru ɓeaɓem ɓari, nɛ́ wusɛ kɛ̀ nyiŋ kɛ yotu yan.»
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ kɛ̂n.» Ɛ ɓo ɗuwɛ kɛ yotu ɓembam ɓenɔri kɛ̀ nyiŋɛ kɛ yotu ɓeaɓem. Ɛ ndiŋgɛlɛ kuru ɓeaɓem siliyɛ kombɔ nɛ ɓeya sokɔ nɛ bibibi bimbina kɛ nyaŋgwɛ matɔ si gwe.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓakiɗye ɓeaɓem ɓaka sɛɗya kambɔ kumɔ ɗya, yekiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi kwaŋnama kɛ́. Ɓo jekima lɛpɔ yasi te yi ɗyaŋma kɛ yi ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓaka.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Ndana, ɛ ndiŋgɛlɛ ɗya sutiyɛ kɛ̀ pɛ yi Yesus. Kɛ ɓomɔ ma kaŋɛ misi ɓɛŋɛ nɛ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kwâŋ lɔndɔ kɛ mɛnɛti man.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.