Mateus 27

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɓemɛŋmɛnɛ sut ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya kelɛ kutu nɛ ɗinɔ Yesus, nɛ́ ɓo wo nyɛ.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Kɛ ɓo ma si wotɔ nyɛ kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kwa̧ nɔ kaŋɛ nyɛ nyɛ Pilat te nyaŋgwɛ kum ɗya.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Ndana, kɛ Yudas mɔ te ɛ ɓoŋma Yesus kaŋɛ nyɛ ɓomɔ kɔ ma ɓɛŋɛ nde, ɓo pɛsima nde, ɓo ta wo Yesus kɛ́, ɛ mɛtakɛ kwa̧ nyɛ kɛ temɔ kɛ yasi te yi nyɛ kelma kɛ́. Ɛ nyɛ ɓu̧ sule kamɔtati te yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya nya nyɛ kɛ́, na kɛ̀ tikiɗye nyɛ ɓo.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Mi kelma ɓeya yasi yi kaŋɛ mɔ te ɛ tì kelɛ yiŋa ɓeya yasi kɔ nyɛ wunɛ.» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yeti kasi su na, yite ɓɛ́ŋa wɛ!»
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ɛ Yudas ɓetɛ mɔni kɛ mɛnɛti kɛ mbanjɔ Njambiyɛ pundɔ kwa̧ kɛ̀ kɛsɛ ŋgiŋ nɛ.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ tɔkuma mɔni te lɛpɔ nde: «Mɛmboŋga musu yeti kɛ nyɛ wusɛ ɗeti te yi ɓu̧ mɔni nje gbesɔ nɛ yikɛ yi wokuna nɛ Njambiyɛ kɛ́ na, kɛto mɔni te yikɛ wúla kɛ nje mɛkiyɔ mɛ mumɔ.»
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Kɛ ɓo ma si jaŋɔ yí ɓɛŋɛ yasi te yi ɓo yakama kelɔ nɔ kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ yo ɓɔmɔ nɛ wɛtɛ ŋgwaŋ kɛ ɓɔ mɔ wɔmna mɛmbe. Ɓo ɓɔ́m yo yí pumbuna ɓejɛŋgwɛ.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Yori, kumɔ muka ɓo jéɓaŋgwɛ ŋgwaŋ te nde Ŋgwaŋ mɛkiyɔ.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 — ausente —
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Ɓo ka̧ nɛ Yesus kɛ jɔsi kɛ mbɔmbu Pilat te nyaŋgwɛ kum ɗya. Ɛ nyɛ diyɛ nyɛ mɛdiyan lɛpɔ nde: «Wɛ kumande Ɓeyudɛn?» Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo nda yi wɛ lɛpɛ kɛ́.»
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Yasi wɛtɛ, a tì yeŋsa yaŋa kɛ mɛlɛpi mɛte yi ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya ɗikima lɛpɔ suŋgwɛ nɛ nyɛ kɛ́ na.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ɛ Pilat diyɛ nyɛ nde: «Wɛ yeti kɛ wokɔ mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo lɛpɛ suŋgwɛ nɛ wɛ kɛ́ na?»
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ko Yesus tì yeŋsa yaŋa nyɛ nyɛ na, ko nɛ mbɛt kɛ yiŋa yasi na. Ɛ Pilat ŋgbakima ɓuɗyate.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Kɛ ŋgimɔ jesɔ *Paska hɛnɛ nyaŋgwɛ kum ɗikima soŋɛ ɓɔ nɛ mɔ jɔɓɔ wɛtɛ, yɔkɔ yi ŋgil ɗikima lɛpɔ nde, a sôŋa ɓɔ nɛ nyɛ kɔ.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Ma ɓo ɓa̧ nɛ wɛtɛ ɓeya mɔ jɔɓɔ kɛ ŋgimɔ te yite nde Barabas. Ɓomɔ hɛnɛ ɗikima lɛpɔ kasi nɛ ɓuɗyate.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Ɛ Pilat diyɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe wesiɗyama ɓaka nde: «Nɛ̀ Barabas nɛ̀ Yesus te yi ɓo jeɓa nde *Krist kɔ, wunɛ kwáɗyikwɛ nde, mi sôŋa ɓɔ nɛ nda yɔkiɗye nyɛ nyɛ wunɛ?»
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Pilat diyma ɗete, kɛto a duwa̧ nde, yo kɛto ɓeya temɔ yi ɓo kaŋma nɛ Yesus nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛnɛ kɛ́.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Kɛ ŋgimɔ te yi Pilat ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ mbanjɔ jɔsi kɛ pɛsina jɔsi kɛ́, ɛ nyari wenɛ kɛnjɛ tomun lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ tî nyɛki numbu kɛ lɛpi mbam ɛnɔru na, nyɛ ŋgbeŋ mumɔ. Mi yama ɓeya tu muka ɓuɗyate kɛ kasi nɛ.›
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya kitɛ ɓomɔ nde, ɓo dîya nde, Pilat sôŋa ɓɔ nɛ Barabas kpalɔ wo Yesus.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ɛ nyaŋgwɛ kum Pilat ɓasiɗye diyɛ ɓo nde: «Kɛ njoka ɓotu ɓaka yiɓa, wunɛ kwáɗyikwɛ nde, mi sôŋa ɓɔ nɛ nda yɔkiɗye nyɛ wunɛ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Soŋa ɓɔ nɛ Barabas.»
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ɛ Pilat nje diyɛ ɓo nde: «Ma mi kêl ɓa nan nɛ Yesus te yi ɓo jeɓa nde Krist kɔ?» Ɛ ɓo hɛnɛ yeŋsa nde: «Ɓo ŋgbâki nyɛ kɛ kroa.»
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ɛ nyaŋgwɛ kum Pilat diyɛ ɓo nde: «Ma yo kwalɔ ɓeya yasi te nda yi nyɛ kelma kɛ́?» Ɛ ɓo kembiɗya ndana kwa̧ to te lɛpɔ nde: «Ɓo ŋgbâki nyɛ kɛ kroa.»
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Pilat ɓɛŋma nde, sosu nɛ siyma, lɛpi yeti kɛ wɛyɛ na, mɛyasi kɛ kpalɔ ɓɛ nɛ hoya hoya kwa̧ to te. Ɛ nyɛ ɓu̧ mɔrɔku weyɛ nɛ mɛɓɔ kɛ mbɔmbu ŋgil ɓomɔ hɛnɛ lɛpɔ nde: «Mi yeti mbɛ nɛ lɛpi kɛ sɔŋ ŋgbeŋ mɔ te yɔkɔ na, yo ɓɛ́ŋa wunɛ.»
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ɛ ŋgil ɓomɔ hɛnɛ yeŋsa nde: «Simbo sɔŋ nɛ ɓâl kɛ to su nɛ̀ kɛ to ɓɔnɔ ɓusu.»
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ɗete, ɛ Pilat soŋɛ ɓɔ nɛ Barabas yɔkiɗye nyɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma si nyɛ ɗeti nde, ɓo njûru Yesus nɛ njambala kɛ́, ɛ nyɛ kaŋɛ nyɛ nyɛ ɓo, nɛ́ ɓo kɛ̀ ŋgba nyɛ kɛ kroa.
26 — ausente —
27 Ɓesɔja ɓe nyaŋgwɛ kum Pilat ŋgbɔsuma Yesus kɛ̀ nɔ kɛ mbanjɔ Pilat kɛ numɛy tu̧ ɗyenɛ mate. Ɛ ɓo wesiɗye ndiŋgɛlɛ njɔŋ ɓesɔja hɛnɛ litɔ nyɛ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ɓo sɔruma mɛlambɔ kɛ yotu nɛ nje lɛnje nyɛ wɛtɛ kpasa tena gambo.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ɛ ɓo ɓu̧ yiŋa mɛkɔl nɛ mɛsɔru kɛte jakɔ nɛ ɗuŋgwɛ te lɛnje nyɛ kɛ to. Ɛ ɓo ɓu̧ yiŋa kum soŋ nyɛ kɛ mbam ɓɔ nɛ. Ɛ ɓo nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ sɛrke nyɛ lɛpɔ nde: «Kumande Ɓeyudɛn, hɛ lɛ̂pi!»
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ɛ ɓo ɓu̧ kum soŋ yinɔri kwɛlɛ nɛ nyɛ kɛ to, sa mɛsɛri kɛ yotu nɛ.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Kɛ ɓo ma siɗyɛ sɛrka nɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo sɔrɛ kpasa tena gambo yinɔri kɛ yotu nɛ nje lɛnje nyɛ mɛlambɔ mɛnɛ ŋgbɔsɔ nyɛ kwa̧ nɔ, nɛ́ ɓo kɛ̀ ŋgba nyɛ kɛ kroa.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ pundɔ ɗuwɛ kɛ mɔy ɗya kɛ́, ɛ ɓo saŋgwa nɛ wɛtɛ mbam nde Simɔn, mɔ Sirɛn. Ɛ ɓesɔja jeliyɛ nyɛ nde, a sôɓa kroa Yesus.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ɓo kɛndima kumɔ kɛ mbɛy te yi ɓo jeɓa nde Golgota, yite nde Mbɛy gboŋgo to.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Kumɔ mate, ɛ ɓo ɓu̧ yiŋa mɛnjam mɛte yi ɓo pulma nɛ yiŋa pekeke yasi kɛte nyɛ Yesus nde, a hɔ̂ɓiya. Kɛ nyɛ ma ɓoɓɛ ndi ɗekɛ kɛ́, ɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ hɔɓiye na.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Kɛ ɓo ma si ŋgba nyɛ kɛ kroa ɗete kɛ́, ɛ ɓo ɓu̧ mɛlambɔ mɛnɛ lu̧ kɛ mbari yi kaɓiɗya nɛ yo. [Mɛyasi kwaŋnama ɗete yí tonjɛ nɛ mɛlɛpi mɛte yi mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ma lɛ́pi kɛ́. A lɛpima nde: ‹Ɓo kaɓiɗyama mɛlambɔ mɛmbɛ. Ɓo loŋma lambɔ te yi mi ɗikima lɛŋɛ kɛ nji̧ te yiri kɛ́ kɛ mbari.›]
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ pɛmɔ nyɛ.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Yí teɗye nɛ to sɔŋ nɛ, ɓo kɛtima yiŋa yasi ŋgba kɛ to kroa nɛ nde: ‹Yɔkɔ Yesus, kumande Ɓeyudɛn.›
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Ɓo ŋgbama sendi nyaŋgwɛ ɓotu ɓe guɓɔ yiɓa kɛ kroa nda Yesus, wɛtɛ kɛ kroa te wenɛ pulɔ mbam ɓɔ nyɛ, wɛtɛ kɛ wenɛ pulɔ gare.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ɓotu ɓete ɓe ɗikima kwa̧ kwaŋgɔ nɛ nje ɓaka ɗikima toyɛ nyɛ kɛnjɛ ndiŋgile to soŋɛ pokɔ
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 lɛpɔ nde: «Wɛ mɔ te ɛ lekɛ mbanjɔ Njambiyɛ nje sumɔ ndi kɛ mɛtu yitati kɔ, joŋgwɛ yotu yɔ nɛ ŋguru wɔ. Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ, pikwɛ kɛ kroa.»
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nɛ̀ ɓetomba ɓe ɗya ɗikima nyɛtɔ nyɛ sendi lɛpɔ nde:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 «A ɗikima joŋgwɛ ɓaŋa ɓomɔ, ma a yeti nɛ ɗeti te yi joŋgwɛ yotu nɛ nɛ ŋguru wenɛ na. ’A yeti kumande Isarayɛl na? Ma a pîkwɛ ŋgɛnjɛ ndana kɛ kroa, ɗete wusɛ ta tikɔ temɔ kɛ yenɛ.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 A ɓa̧ nɛ ɓiɓina temɔ hɛnɛ kɛ yi Njambiyɛ, a ɗikima lɛpɔ nde: ‹Mi Mɔnɔ Njambiyɛ.› Ma ŋgɛ ɓɛ nde, Njambiyɛ kɛ kwaɗyɛ nyɛ gbate, a jôŋgwɛ nyɛ ndana.»
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Nyaŋgwɛ ɓotu ɓe guɓɔ ɓete yi ɓo ŋgbama kɛ kroa ɓenɛ ɓe Yesus ɓaka ɓa̧ kɛ toyɛ sendi nyɛ ɗete.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Yitil kelma kɛ ndiŋgɛlɛ mɛnɛti kandɛ kɛ ɓembe yesɔ kumɔ kɛ hawa yitati te yi ɓekoko.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Kɛ pɔku hawa yitati, ɛ Yesus kembɛ ɗetinate lɛpɔ nde: «Eli, Eli, lama sabatani?» Yite nde: ‹Njambiyɛ wombɛ, Njambiyɛ wombɛ, wɛ léŋ mi kɛto ŋge?›
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Kɛ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ womɛte ɓaka ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «A kɛ jeɓa Eli.»
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ɛ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka yan sɛɗyɛ nɛdɔ kɛ̀ ɓu̧ yiŋa yasi nda kusa tɔpɛ kɛ yiŋa ɗyanjina mɛnjam sɔmɔ kɛ jeti sambile nyɛ nyɛ nde, a hɔ̂ɓiya.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ɛ ɓaŋa lɛpɛ nde: «Tikɔ, hɛ pa ɓɛŋ, simande Eli ta nje joŋgwɛ nyɛ.»
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ Yesus kembɛ ɗetinate kwa̧ kaŋɛ sisiŋ nɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛ Njambiyɛ.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Ɛ nyaŋgwɛ lambɔ te yi ɓa̧ kɛsate kɛ mbɛy te yi nɛ kiyɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́ nyaliyɛ kɛ ɓembe kandɛ kwey kumɔ nji̧. Ɛ mɛnɛti ŋgwaŋgwa, ɛ mɛtari posiyɛ,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 mɛɓoŋsɔŋ ɓutunama, ɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ ɓuɗyate ɓe ma gwe ɓaka womiyɛ.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Ɓo punduma kɛ ɓoŋsɔŋ. Kɛ Yesus ma si womiyɛ kɛ́, ɛ ɓo nyiŋɛ kɛ Yerusalɛm, ɗya te yi Njambiyɛ tɔkuma. Ɓomɔ ɓuɗyate ɓɛŋma ɓo.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Kum ɓesɔja nɛ̀ ɓesɔja ɓete ɓe ɓenɛ ɓo ɓa̧ kɛ pɛmɔ Yesus ɓaka ɓɛŋma nda yi mɛnɛti ŋgwaŋgwama nɔ, ɓɛŋɛ sendi yasi te yi kwaŋnama kɛ́. Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓeyate lɛpɔ nde: «Mbam kɔ ɓa̧ gbate Mɔnɔ Njambiyɛ!»
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ɓaŋa ɓoma ɓuɗyate ɓa̧ womɛte. Ɓo ɗikima ɗiyɔ nɛ naŋ ɓɛŋɛ yasi kɛnjɛ. Ɓo ɗikima ɓeŋgwɛ Yesus kelɔ mɛsay nyɛ nyɛ kandɛ Galile.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Mariya te ŋgɔndu Magdala nɛ̀ Mariya te nyaŋgwɛ nɛ Jak ɓenɛ Yosɛp nɛ̀ nyaŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ ɓe Seɓede ɓa̧ kɛ njoka ɓoma ɓenɔri.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Kɛ ɓekoko ma kelɔ, ɛ wɛtɛ mɔ Arimate nde Yosɛp ɗya̧. A ɓa̧ mɔ kusuku, ɓɛ sendi wɛtɛ jekɛ Yesus.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 A ka̧ kɛ yi Pilat kɛ̀ diyɛ muŋ Yesus. Ɛ Pilat jayɛ nde, ɓo ɓôŋ muŋ Yesus nyɛ nyɛ.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ɛ Yosɛp ɓu̧ muŋ Yesus ɓɔyɛ kɛ wɛtɛ wumna ndɔmbɔ nɛ mboŋ mboŋ
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 kwa̧ kɛ̀ niŋgwɛ kɛ jɔnja ɓoŋsɔŋ te yi nyɛ Yosɛp nɛ ŋguru wenɛ ma lɛ́pi nde, ɓo tîm nyɛ nyɛ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ tari kɛ́. Ɓo tì pa pumbɔ wɛtɛ mumɔ kɛte nɛ mbɔmbu na. Ɛ nyɛ nje ɓiŋgile wɛtɛ nyaŋgwɛ tari ɗiɓɔ nɛ numbu te tɔkɛ kɛndi kwa̧.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mariya te ŋgɔndu Magdala ɓenɛ Mariya te yɔru ɓa̧ womɛte mɛtiɗyɛ kɛ kɛki ɓoŋsɔŋ.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Misi pupɛ, yite nde, kɛ kɔŋ mɛkomsa mɛ yesɔ *Saba, ɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ *Ɓefarisɛ̧ kɛ̀ dolɔ Pilat lɛpɔ nyɛ nyɛ nde:
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 «Sa Mbokɔ, wusɛ ndi kɛ takɛ yasi te yi mɔ ja̧ kɔ ɗikima lɛpɔ piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ ndi nɛ joŋ kɛ́. A ɗikima lɛpɔ nde: ‹Ya mɛtu yitati kɛ kɔŋte mi ta womiyɛ.›
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ɗete, pɛsɔ nde, ɓo pɛ̂m ɓoŋsɔŋ kumɔ kɛ mɛtu yitati, kambɔ ɓejekɛ ɓenɛ mɛ nje guɓɔ muŋ nɛ kwa̧ nɔ nje kpalɔ lɛpɔ nyɛ ɓomɔ nde: ‹A womiya!› Lɛpina ja̧ te yite ta nje ɓɛ yɛy ŋgboro kwa̧ bosate.»
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ɛ Pilat lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ta ɓesɔja ɓe pɛmna yasi ɓaka, nɛ kwâŋ, ɓo kɛ̂n kɛ̀ pɛmɔ ɓoŋsɔŋ nda yi wunɛ kwaɗyɛ.»
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ɛ ɓo nje kwa̧ ɓu̧ yiŋa yasi nda ɗaŋgi ɗakse kɛ numbu ɓoŋsɔŋ yi teɗye nde, yo nyaŋgwɛ kum nyɛ ɗeti te yi kelɔ ɗete. Ɓo ɓoŋma sendi ɓesɔja tikɔ womɛte yí pɛmna ɓoŋsɔŋ.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.