Mateus 25

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 «Ma komɛ *Kandɔ te yi kwey ta nje kɛ́, mɛyasi ta kwaŋna nda yi yo kwaŋnama nɔ kɛ kanɔ ɓaŋa ɓeŋgɔndu kamɔ ɓe ɓoŋma mɛlambo man yí kɛ̀ saŋgwa nɛ mbam gwaki.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Kɛ njoka yan, yitan tì ɓɛ nɛ ɗyanɔ na, ma ɓari ɓetan ɓa̧ nɛ ɗyanɔ.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco loucas.
3 Ɓaka ɓe tì ɓɛ nɛ ɗyanɔ ɓaka ɓoŋma mɛlambo man kinɛ ɓiye yiŋa karasin kwa̧ nɔ na.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ma ɓaka ɓe ɓa̧ nɛ ɗyanɔ ɓaka ɓoŋma mɛlambo man tɛlɔ sendi yiŋa karasin kɛ mɛndaki ɓiye kwa̧ nɔ.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Mbam gwaki linjama kinɛ nje nɛdɔ na, ɗete ɛ ɓo hɛnɛ si dɔŋgbɔ kwa̧ nɛ jakɔ.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas, e adormeceram.
6 Nɛ ɓembe tu ɓo wóku kembi: ‹Wunɛ tɛ̂ma dɔ, mbam gwaki ɗyaŋma. Nɛ pûndu kɛ̀ saŋgwa nɛ nyɛ.›
6 Mas à meia-noite ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo, saí-lhe ao encontro.
7 Ndana, ɛ ɓo hɛnɛ jemiyɛ tɛmɛ kombile mɛlambo man.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ɓaka ɓe tì ɓɛ nɛ ɗyanɔ ɓaka nja̧ lɛpɔ nyɛ ɓari nde: ‹Nɛ nyɛ̂ki wusɛ yiŋa mɔnɔ karasin yun, kɛto mɛlambo musu kɛ si ɗimɔ.›
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Ɛ ɓari ɓe ɓa̧ nɛ ɗyanɔ ɓaka yeŋsa nde: ‹Ko na, yite tí yaka wusɛ sinɛ wunɛ hɛnɛ na. Wunɛ kpâl kɛ̀ kɛ mbɛy ɗyaŋgwate kɛ̀ ɓɔmɔ yun mate.›
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não seja caso que nos falte a nós e a vós, ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ ɓɔmnate kɛ́, ɛ mbam gwaki ɗya̧. Ɓari ɓe komsama ɓaka nyiŋma ɓenɛ ɓe mbam gwaki kɛ tu̧ jesɔ gwaki, ɛ ɓo ɗiɓɛ numɛy nɛ kpikip.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ɗiyɔ te kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ ɓeŋgɔndu te ɓari nje ɗya̧ yɛy kembiɗya lɛpɔ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, nyaŋgwɛ mbam, ɓuta numɛy nyɛ wusɛ.›
11 E depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos.
12 Ɛ mbam nje ɗiyɔ yeŋsa nyɛ ɓo nde: ‹Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mi yeti kɛ duwɛ wunɛ na.›
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Ɗete, wunɛ pɛ̂m yasi, kɛto wunɛ yeti kɛ duwɛ yesɔ ko hawa te yi *Mɔnɔ mumɔ ta ɗya̧ kɛte kɛ́ na.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 «Komɛ *Kandɔ te yi kwey ta nje kɛ́, mɛyasi ta kwaŋna nda yi yo kwaŋnama kɛ kasi wɛtɛ mbam te ɛ kwaɗya kɛ̀ lɔndunate kɛ wɛtɛ mɛnɛti kɔ. Kɛ ŋgimɔ kwaŋge ɛ nyɛ jeɓa ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ kaŋɛ kusuku nɛ nyɛ ɓo.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 A kaŋma miliyɔŋ yitan nyɛ bosa mumɔ, kaŋɛ miliyɔŋ yiɓa nyɛ mɔ yiɓa, nje kaŋɛ miliyɔŋ wɛtɛ nyɛ mɔ yitati. A nya mumɔ hɛnɛ ɓeŋgwɛ ɗeti nɛ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tɔkɛ kɛndi kwa̧.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Ndana ndana, mɔ te ɛ ɓoŋma miliyɔŋ yitan kɔ kwaŋma si kɛ̀ ɗɔkwɛ yo, kweɗya sendi miliyɔŋ yitan dokiɗye kɛ to te yiri.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles, e granjeou outros cinco talentos.
17 Mɔ yiɓa ɛ ɓoŋma miliyɔŋ yiɓa kɔ kelma ndi sendi ɗete. A dolma miliyɔŋ yiɓa dokiɗye kɛ to te yiri.
17 Da mesma sorte, o que recebera dois, granjeou também outros dois.
18 Ma mɔ te ɛ ɓoŋma ndi miliyɔŋ wɛtɛ kɔ kwaŋma kɛ̀ ɗokile mɛnɛti sɔɗyɛ mɔni masa wenɛ kɛte.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Yo kwaŋma ɓuɗya mɛtu ɛ masa wan nje yɔkwɛ. A jeɓama ɓo, nɛ́ ɓo lɛpi yasi te yi ɓo kelma nɛ mɔni te kɛ́.
19 E muito tempo depois veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Mɔ te yi masa wenɛ nya nyɛ miliyɔŋ yitan kɔ nja̧ nɛ miliyɔŋ yitan te yi nyɛ kweɗyama dokiɗye kɛ to te yiri kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, wɛ nya mi miliyɔŋ yitan, ɓɛŋa, miliyɔŋ yitan yi mi kweɗyama dokiɗye kɛ to te kɛ́!›
20 Então aproximou-se o que recebera cinco talentos, e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que granjeei com eles.
21 Ɛ masa wenɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Kimɔ yaŋa! Wɛ mɔ mɛsay te yi ɓo yakama ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nɛ nyɛ, wɛ nɛ duwɛ ɓakiɗya yasi. Wɛ duwa̧ ɓakiɗye yasi te yi nɛ mbɛt, ɗete mi ta nyɛ wɛ ɓuɗya mɛyasi nde, ɗiyɔ nɔ. Mi masa wɔ, inja kɛ ɗiyɔ kɛ mɔy mɛsosa sinɛ wɛ!›
21 E o seu senhor lhe disse: Bem está, servo bom e fiel. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Mɔ te yi masa wenɛ nya nyɛ miliyɔŋ yiɓa kɔ nja̧ sendi lɛpɔ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, wɛ nya mi miliyɔŋ yiɓa, ɓɛŋa, miliyɔŋ yiɓa yi mi kweɗyama dokiɗye kɛ to te kɛ́!›
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles granjeei outros dois talentos.
23 Ɛ masa wenɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Kimɔ yaŋa! Wɛ mɔ mɛsay te yi ɓo yakama ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nɛ nyɛ. Wɛ duwa̧ ɓakiɗye yasi te yi nɛ mbɛt, ɗete mi ta nyɛ wɛ ɓuɗya mɛyasi nde, ɗiyɔ nɔ. Mi masa wɔ, inja ɗiyɔ kɛ mɔy mɛsosa sinɛ wɛ!›
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem está, bom e fiel servo. Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ndana yɛy, ɛ mɔ te yi masa wenɛ nya ndi nyɛ miliyɔŋ wɛtɛ kɔ ɗya̧ nje sendi. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, mi duwa̧ nde, wɛ nɛ nyanɔ ɓuɗyate. Wɛ ndɛ́m mɛɗye kinɛ mbɛki te yi wɛ paŋma ɓɛ na. Wɛ wésiɗya mɛɗye kinɛ kwalɔ te yi wɛ nyanja kɛ mɛnɛti na.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento, disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Mi gwa̧ wɔ̧, ɛ mi ɓu̧ miliyɔŋ wɔ kɛ̀ sɔɗyɛ kɛ mɔy mɛnɛti. Ma ɓɛŋa mɔni yɔ kɛ, ɓoŋgɔ yo!›
25 E, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ɛ masa wenɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ɓeya mɔ mɛsay, wɛ mɔ ɗyɛm! Wɛ duwa̧ nde, mi ndɛ́m mɛɗye kinɛ mbɛki te yi mi paŋma ɓɛ na. Mi wésiɗya mɛɗye kinɛ kwalɔ te yi mi nyanja na.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ɗete, ma wɛ ɓoŋma mɔni mbɛ kɛ̀ tikɔ kɛ yi ɓotu ɓe ɓakiɗya mɔni, ma mi ta kɛ̀ ɓu̧ mɔni mbɛ kɛ yɔkwe nɛ liɓa kɛ to te.
27 Devias então ter dado o meu dinheiro aos banqueiros e, quando eu viesse, receberia o meu com os juros.
28 Ma wunɛ sûku miliyɔŋ te ɛ kɛ ɓɔ nɛ kɔ kaŋɛ nyɛ mɔ te ɛ nɛ miliyɔŋ kamɔ kɔ.
28 Tirai-lhe pois o talento, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Yo nde, ɓo ta dokiɗye yasi nyɛ mɔ te ɛ mɛ nɔ kɔ, a má nje ɓɛ kɛ nyɛŋgwɛ. Yasi wɛtɛ, pɛ yɔkɔ ɛ kinɛ yaŋa kɔ, ɓo ta sukɔ ko mɔnɔ yasi te yi nyɛ nɔ kɛ́.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ma pɛ yi ɓeya mɔ mɛsay kɔ ɛ ɗimbiɗye ŋgimɔ nɛ gbɛlate kɔ, wunɛ ɓîya nyɛ ɓetɛ kɛ sɛ̧ kɛ yitil. Yo womɛte komɛ nyɛ ta lelɔ nyambɔ mɛsu̧.› »
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 «Komɛ *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ mɔy mɛluksa mɛnɛ ɓenɛ ɓejaki ɓenɛ hɛnɛ kɛ́, a ta kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekumande nɛ̀ kɛ ɗiyɔ mɛluksa mɛnɛ.
31 E quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka hɛnɛ ta nje wesiɗya kɛ mbɔmbu wenɛ. A ta ɓakɛ ɓo nda yi mɔ ɓakiɗya ɓetitɛr ɓakɛ njoka ɓesam nɛ̀ ɓegbataɓɔ kɛ́.
32 E todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas;
33 A ta ɓu̧ ɓesam kɛnjɛ pulɔ mbam ɓɔ nɛ, ɓu̧ ɓegbataɓɔ kɛnjɛ pulɔ gare.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Ndana, nyɛ Kumande má nje lɛpɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ta ɓɛ kɛ mbam ɓɔ nɛ ɓaka nde: ‹Nɛ njâki, wunɛ ɓotu ɓete ɓe Saŋmbɛ nya wunɛ mɛkombila ɓaka. Wunɛ njâki nje namɔ *Kandɔ te yi nyɛ sima kombile tikɛ wunɛ piŋɔ te yi mbokɔ tì pa kusuna na.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Kɛto mi gwa̧ nja, ɛ wunɛ nyɛ mi mɛɗye. Mi gwa̧ yɛsiɗyɛ, ɛ wunɛ nyɛ mi mɔrɔku nde, mi hɔ̂ɓiya. Mi ɓa̧ jɛŋgwɛ, ɛ wunɛ ɓu̧ mi kimɔte.
35 Porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 Mi ɓa̧ sɔkɛrɛ, ɛ wunɛ lɛnje mi lambɔ. Mi ɓa̧ kɛ kɔnɔ, ɛ wunɛ nje ɓɛŋɛ mi. Mi ɓa̧ kɛ jɔɓɔ, ɛ wunɛ nje lɛpiɗye mi.›
36 Estava nu, e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e foste me ver.
37 Ma ndana, ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ pɛsima nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ɓaka má nje diyɛ nyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande, wusɛ ɓɛ́ŋa ɓa wɛ we kɛ gwe nja, ɛ wusɛ nyɛ wɛ mɛɗye? Hɛ ɓɛ́ŋa wɛ we kɛ gwe yɛsiɗyɛ, ɛ wusɛ nyɛ wɛ mɔrɔku nde, hɔɓiya?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te demos de comer? ou com sede, e te demos de beber?
38 Wusɛ ɓɛ́ŋa wɛ we nda jɛŋgwɛ, ɛ wusɛ ɓu̧ wɛ kimɔte? Ho nde sɔkɛrɛ, ɛ wusɛ lɛnje wɛ lambɔ?
38 E quando te vimos estrangeiro, e te hospedamos? ou nu, e te vestimos?
39 Wusɛ ɓɛ́ŋa wɛ we kɛ kɔnɔ ho nde kɛ jɔɓɔ, ɛ wusɛ kɛ̀ lɛpiɗye wɛ?›
39 E quando te vimos enfermo, ou na prisão, e fomos ver-te?
40 Kumande má nje yeŋsa nyɛ ɓo nde: ‹Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi wunɛ kelma yiŋa kimɔ yasi ɗete nɛ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓemaŋ ɓembɛ ɓaka, ko nde, ɓo ɓɛ̂ki ɓeŋgbanda, wunɛ kél yo nɛ mi.›
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Kɛ kɔŋte, a má nje lɛpɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe kɛ pulɔ gare nɛ ɓaka nde: ‹Wunɛ jîsa lɔndɔ kɛ kɛki mbɛ, wunɛ ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ sima kita nɛ wunɛ ɓaka. Wunɛ kɛ̂n kɛ ɗitɛ te yi ju̧ kpo nɛ kpo. Njambiyɛ kombila yo yi *Kum ɓeya mɛkele ɓenɛ ɓejaki ɓenɛ.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Yo kɛto mi gwa̧ nja, wunɛ kinɛ nyɛ mi mɛɗye na. Mi gwa̧ yɛsiɗyɛ, wunɛ tì nyɛ mi mɔrɔku nde, mi hɔ̂ɓiya na.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Mi ɓa̧ jɛŋgwɛ, wunɛ kinɛ ɓu̧ mi kimɔte na. Mi ɓa̧ sɔkɛrɛ, wunɛ tì lɛnje mi lambɔ na. Mi ɓa̧ kɛ kɔnɔ, ɓɛ kɛ jɔɓɔ, wunɛ tì nje ɓɛŋɛ mi na.›
43 Sendo estrangeiro, não me recolhestes; estando nu, não me vestistes; e enfermo, e na prisão, não me visitastes.
44 Ma ɓo sendi, ɓo ta diyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande, wusɛ ɓɛ́ŋa ɓa wɛ we kɛ gwe nja, kɛ gwe yɛsiɗyɛ ho jɛŋgwɛ ho sɔkɛrɛ ho kɛ kɔnɔ ho kɛ jɔɓɔ, ɛ wusɛ ɗiyɛ kinɛ kamɛ wɛ?›
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão, e não te servimos?
45 Ndana, a má nje yeŋsa nyɛ ɓo nde: ‹Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi wunɛ ɗiyma kinɛ kelɔ kimɔ yasi ɗete nɛ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓemaŋ ɓembɛ ɓaka, ko nde, ɓo ɓɛ̂ki ɓeŋgbanda, yo mi yi wunɛ ɗiyma kinɛ kelɔ yo.›
45 Então lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos o não fizestes, não o fizestes a mim.
46 Ɗete, ɓeya ɓotu ɓaka ta kɛ̀ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kpo nɛ kpo. Ma ɓotu ɓete ɓe nɛ ŋgbeŋ ɓaka ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.