Mateus 25

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Ma komɛ *Kandɔ te yi kwey ta nje kɛ́, mɛyasi ta kwaŋna nda yi yo kwaŋnama nɔ kɛ kanɔ ɓaŋa ɓeŋgɔndu kamɔ ɓe ɓoŋma mɛlambo man yí kɛ̀ saŋgwa nɛ mbam gwaki.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Kɛ njoka yan, yitan tì ɓɛ nɛ ɗyanɔ na, ma ɓari ɓetan ɓa̧ nɛ ɗyanɔ.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Ɓaka ɓe tì ɓɛ nɛ ɗyanɔ ɓaka ɓoŋma mɛlambo man kinɛ ɓiye yiŋa karasin kwa̧ nɔ na.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ma ɓaka ɓe ɓa̧ nɛ ɗyanɔ ɓaka ɓoŋma mɛlambo man tɛlɔ sendi yiŋa karasin kɛ mɛndaki ɓiye kwa̧ nɔ.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Mbam gwaki linjama kinɛ nje nɛdɔ na, ɗete ɛ ɓo hɛnɛ si dɔŋgbɔ kwa̧ nɛ jakɔ.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Nɛ ɓembe tu ɓo wóku kembi: ‹Wunɛ tɛ̂ma dɔ, mbam gwaki ɗyaŋma. Nɛ pûndu kɛ̀ saŋgwa nɛ nyɛ.›
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Ndana, ɛ ɓo hɛnɛ jemiyɛ tɛmɛ kombile mɛlambo man.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ɓaka ɓe tì ɓɛ nɛ ɗyanɔ ɓaka nja̧ lɛpɔ nyɛ ɓari nde: ‹Nɛ nyɛ̂ki wusɛ yiŋa mɔnɔ karasin yun, kɛto mɛlambo musu kɛ si ɗimɔ.›
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Ɛ ɓari ɓe ɓa̧ nɛ ɗyanɔ ɓaka yeŋsa nde: ‹Ko na, yite tí yaka wusɛ sinɛ wunɛ hɛnɛ na. Wunɛ kpâl kɛ̀ kɛ mbɛy ɗyaŋgwate kɛ̀ ɓɔmɔ yun mate.›
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kɛ̀ kɛ ɓɔmnate kɛ́, ɛ mbam gwaki ɗya̧. Ɓari ɓe komsama ɓaka nyiŋma ɓenɛ ɓe mbam gwaki kɛ tu̧ jesɔ gwaki, ɛ ɓo ɗiɓɛ numɛy nɛ kpikip.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ɗiyɔ te kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ ɓeŋgɔndu te ɓari nje ɗya̧ yɛy kembiɗya lɛpɔ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, nyaŋgwɛ mbam, ɓuta numɛy nyɛ wusɛ.›
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Ɛ mbam nje ɗiyɔ yeŋsa nyɛ ɓo nde: ‹Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mi yeti kɛ duwɛ wunɛ na.›
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Ɗete, wunɛ pɛ̂m yasi, kɛto wunɛ yeti kɛ duwɛ yesɔ ko hawa te yi *Mɔnɔ mumɔ ta ɗya̧ kɛte kɛ́ na.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 «Komɛ *Kandɔ te yi kwey ta nje kɛ́, mɛyasi ta kwaŋna nda yi yo kwaŋnama kɛ kasi wɛtɛ mbam te ɛ kwaɗya kɛ̀ lɔndunate kɛ wɛtɛ mɛnɛti kɔ. Kɛ ŋgimɔ kwaŋge ɛ nyɛ jeɓa ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ kaŋɛ kusuku nɛ nyɛ ɓo.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 A kaŋma miliyɔŋ yitan nyɛ bosa mumɔ, kaŋɛ miliyɔŋ yiɓa nyɛ mɔ yiɓa, nje kaŋɛ miliyɔŋ wɛtɛ nyɛ mɔ yitati. A nya mumɔ hɛnɛ ɓeŋgwɛ ɗeti nɛ. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tɔkɛ kɛndi kwa̧.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Ndana ndana, mɔ te ɛ ɓoŋma miliyɔŋ yitan kɔ kwaŋma si kɛ̀ ɗɔkwɛ yo, kweɗya sendi miliyɔŋ yitan dokiɗye kɛ to te yiri.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Mɔ yiɓa ɛ ɓoŋma miliyɔŋ yiɓa kɔ kelma ndi sendi ɗete. A dolma miliyɔŋ yiɓa dokiɗye kɛ to te yiri.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ma mɔ te ɛ ɓoŋma ndi miliyɔŋ wɛtɛ kɔ kwaŋma kɛ̀ ɗokile mɛnɛti sɔɗyɛ mɔni masa wenɛ kɛte.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Yo kwaŋma ɓuɗya mɛtu ɛ masa wan nje yɔkwɛ. A jeɓama ɓo, nɛ́ ɓo lɛpi yasi te yi ɓo kelma nɛ mɔni te kɛ́.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Mɔ te yi masa wenɛ nya nyɛ miliyɔŋ yitan kɔ nja̧ nɛ miliyɔŋ yitan te yi nyɛ kweɗyama dokiɗye kɛ to te yiri kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, wɛ nya mi miliyɔŋ yitan, ɓɛŋa, miliyɔŋ yitan yi mi kweɗyama dokiɗye kɛ to te kɛ́!›
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Ɛ masa wenɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Kimɔ yaŋa! Wɛ mɔ mɛsay te yi ɓo yakama ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nɛ nyɛ, wɛ nɛ duwɛ ɓakiɗya yasi. Wɛ duwa̧ ɓakiɗye yasi te yi nɛ mbɛt, ɗete mi ta nyɛ wɛ ɓuɗya mɛyasi nde, ɗiyɔ nɔ. Mi masa wɔ, inja kɛ ɗiyɔ kɛ mɔy mɛsosa sinɛ wɛ!›
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Mɔ te yi masa wenɛ nya nyɛ miliyɔŋ yiɓa kɔ nja̧ sendi lɛpɔ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, wɛ nya mi miliyɔŋ yiɓa, ɓɛŋa, miliyɔŋ yiɓa yi mi kweɗyama dokiɗye kɛ to te kɛ́!›
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Ɛ masa wenɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: ‹Kimɔ yaŋa! Wɛ mɔ mɛsay te yi ɓo yakama ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nɛ nyɛ. Wɛ duwa̧ ɓakiɗye yasi te yi nɛ mbɛt, ɗete mi ta nyɛ wɛ ɓuɗya mɛyasi nde, ɗiyɔ nɔ. Mi masa wɔ, inja ɗiyɔ kɛ mɔy mɛsosa sinɛ wɛ!›
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ndana yɛy, ɛ mɔ te yi masa wenɛ nya ndi nyɛ miliyɔŋ wɛtɛ kɔ ɗya̧ nje sendi. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ mbam, mi duwa̧ nde, wɛ nɛ nyanɔ ɓuɗyate. Wɛ ndɛ́m mɛɗye kinɛ mbɛki te yi wɛ paŋma ɓɛ na. Wɛ wésiɗya mɛɗye kinɛ kwalɔ te yi wɛ nyanja kɛ mɛnɛti na.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Mi gwa̧ wɔ̧, ɛ mi ɓu̧ miliyɔŋ wɔ kɛ̀ sɔɗyɛ kɛ mɔy mɛnɛti. Ma ɓɛŋa mɔni yɔ kɛ, ɓoŋgɔ yo!›
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Ɛ masa wenɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ɓeya mɔ mɛsay, wɛ mɔ ɗyɛm! Wɛ duwa̧ nde, mi ndɛ́m mɛɗye kinɛ mbɛki te yi mi paŋma ɓɛ na. Mi wésiɗya mɛɗye kinɛ kwalɔ te yi mi nyanja na.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Ɗete, ma wɛ ɓoŋma mɔni mbɛ kɛ̀ tikɔ kɛ yi ɓotu ɓe ɓakiɗya mɔni, ma mi ta kɛ̀ ɓu̧ mɔni mbɛ kɛ yɔkwe nɛ liɓa kɛ to te.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Ma wunɛ sûku miliyɔŋ te ɛ kɛ ɓɔ nɛ kɔ kaŋɛ nyɛ mɔ te ɛ nɛ miliyɔŋ kamɔ kɔ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Yo nde, ɓo ta dokiɗye yasi nyɛ mɔ te ɛ mɛ nɔ kɔ, a má nje ɓɛ kɛ nyɛŋgwɛ. Yasi wɛtɛ, pɛ yɔkɔ ɛ kinɛ yaŋa kɔ, ɓo ta sukɔ ko mɔnɔ yasi te yi nyɛ nɔ kɛ́.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ma pɛ yi ɓeya mɔ mɛsay kɔ ɛ ɗimbiɗye ŋgimɔ nɛ gbɛlate kɔ, wunɛ ɓîya nyɛ ɓetɛ kɛ sɛ̧ kɛ yitil. Yo womɛte komɛ nyɛ ta lelɔ nyambɔ mɛsu̧.› »
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 «Komɛ *Mɔnɔ mumɔ ta nje kɛ mɔy mɛluksa mɛnɛ ɓenɛ ɓejaki ɓenɛ hɛnɛ kɛ́, a ta kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ siya ɓekumande nɛ̀ kɛ ɗiyɔ mɛluksa mɛnɛ.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Mɛkandɔ mɛ ɓotu ɓe mɛnɛti maka hɛnɛ ta nje wesiɗya kɛ mbɔmbu wenɛ. A ta ɓakɛ ɓo nda yi mɔ ɓakiɗya ɓetitɛr ɓakɛ njoka ɓesam nɛ̀ ɓegbataɓɔ kɛ́.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 A ta ɓu̧ ɓesam kɛnjɛ pulɔ mbam ɓɔ nɛ, ɓu̧ ɓegbataɓɔ kɛnjɛ pulɔ gare.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Ndana, nyɛ Kumande má nje lɛpɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe ta ɓɛ kɛ mbam ɓɔ nɛ ɓaka nde: ‹Nɛ njâki, wunɛ ɓotu ɓete ɓe Saŋmbɛ nya wunɛ mɛkombila ɓaka. Wunɛ njâki nje namɔ *Kandɔ te yi nyɛ sima kombile tikɛ wunɛ piŋɔ te yi mbokɔ tì pa kusuna na.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Kɛto mi gwa̧ nja, ɛ wunɛ nyɛ mi mɛɗye. Mi gwa̧ yɛsiɗyɛ, ɛ wunɛ nyɛ mi mɔrɔku nde, mi hɔ̂ɓiya. Mi ɓa̧ jɛŋgwɛ, ɛ wunɛ ɓu̧ mi kimɔte.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Mi ɓa̧ sɔkɛrɛ, ɛ wunɛ lɛnje mi lambɔ. Mi ɓa̧ kɛ kɔnɔ, ɛ wunɛ nje ɓɛŋɛ mi. Mi ɓa̧ kɛ jɔɓɔ, ɛ wunɛ nje lɛpiɗye mi.›
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Ma ndana, ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ pɛsima nde, ɓo mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ ɓaka má nje diyɛ nyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande, wusɛ ɓɛ́ŋa ɓa wɛ we kɛ gwe nja, ɛ wusɛ nyɛ wɛ mɛɗye? Hɛ ɓɛ́ŋa wɛ we kɛ gwe yɛsiɗyɛ, ɛ wusɛ nyɛ wɛ mɔrɔku nde, hɔɓiya?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Wusɛ ɓɛ́ŋa wɛ we nda jɛŋgwɛ, ɛ wusɛ ɓu̧ wɛ kimɔte? Ho nde sɔkɛrɛ, ɛ wusɛ lɛnje wɛ lambɔ?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Wusɛ ɓɛ́ŋa wɛ we kɛ kɔnɔ ho nde kɛ jɔɓɔ, ɛ wusɛ kɛ̀ lɛpiɗye wɛ?›
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Kumande má nje yeŋsa nyɛ ɓo nde: ‹Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi wunɛ kelma yiŋa kimɔ yasi ɗete nɛ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓemaŋ ɓembɛ ɓaka, ko nde, ɓo ɓɛ̂ki ɓeŋgbanda, wunɛ kél yo nɛ mi.›
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 Kɛ kɔŋte, a má nje lɛpɔ nyɛ ɓotu ɓete ɓe kɛ pulɔ gare nɛ ɓaka nde: ‹Wunɛ jîsa lɔndɔ kɛ kɛki mbɛ, wunɛ ɓotu ɓete ɓe Njambiyɛ sima kita nɛ wunɛ ɓaka. Wunɛ kɛ̂n kɛ ɗitɛ te yi ju̧ kpo nɛ kpo. Njambiyɛ kombila yo yi *Kum ɓeya mɛkele ɓenɛ ɓejaki ɓenɛ.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Yo kɛto mi gwa̧ nja, wunɛ kinɛ nyɛ mi mɛɗye na. Mi gwa̧ yɛsiɗyɛ, wunɛ tì nyɛ mi mɔrɔku nde, mi hɔ̂ɓiya na.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Mi ɓa̧ jɛŋgwɛ, wunɛ kinɛ ɓu̧ mi kimɔte na. Mi ɓa̧ sɔkɛrɛ, wunɛ tì lɛnje mi lambɔ na. Mi ɓa̧ kɛ kɔnɔ, ɓɛ kɛ jɔɓɔ, wunɛ tì nje ɓɛŋɛ mi na.›
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Ma ɓo sendi, ɓo ta diyɛ nde: ‹Nyaŋgwɛ Kumande, wusɛ ɓɛ́ŋa ɓa wɛ we kɛ gwe nja, kɛ gwe yɛsiɗyɛ ho jɛŋgwɛ ho sɔkɛrɛ ho kɛ kɔnɔ ho kɛ jɔɓɔ, ɛ wusɛ ɗiyɛ kinɛ kamɛ wɛ?›
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Ndana, a má nje yeŋsa nyɛ ɓo nde: ‹Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mɛŋgimɔ hɛnɛ te yi wunɛ ɗiyma kinɛ kelɔ kimɔ yasi ɗete nɛ wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓemaŋ ɓembɛ ɓaka, ko nde, ɓo ɓɛ̂ki ɓeŋgbanda, yo mi yi wunɛ ɗiyma kinɛ kelɔ yo.›
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ɗete, ɓeya ɓotu ɓaka ta kɛ̀ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kpo nɛ kpo. Ma ɓotu ɓete ɓe nɛ ŋgbeŋ ɓaka ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.»
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.