Mateus 18
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Ndana, kɛ kiya ŋgimɔ te ɓejekɛ ɓe Yesus nja̧ kɛ kɛki nɛ diyɛ nyɛ nde: «Yo nda ɓa kwa̧ ɓɛsɔ kɛ *Kandɔ te yi kwey?»
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Ɛ Yesus jeɓa wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ ɓu̧ nyɛ tɛmbiɗye kɛ ɓembe yan
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 lɛpɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ wunɛ ti yeŋsa temɔ kpalɔ ɓɛ nda ɓɔnɔsikɛ, ko wunɛ tí nyiŋɛ kɛ Kandɔ te yi kwey na!
3 e disse:
4 Ɗete, mumɔ hɛnɛ ɛ ta piɗyɛ yotu nda mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ, mbɛte ta ɓɛ nyaŋgwɛte kwa̧ ɓɛsɔ kɛ Kandɔ te yi kwey.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Sendi, mɔ te ɛ ɓu̧ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, yo mi yi mɔ te ɓu̧ gba mi kimɔte.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Ma ŋgɛ wɛtɛ mumɔ kelɛ yiŋa yasi te yi yakama jatiɗye wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka ɓe tikɛ temɔ kɛ yembɛ ɓaka kɛ ɓeya nje, ŋgɛ ɓo lɛpɛ ndi nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi kɛsɛ kɛ ŋgiŋ mɔ te kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, yite ɓo jekima kelɔ kimɔ yasi nɛ nyɛ ɓuɗyate.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 «O nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yi ta ɓalɔ kɛ to ɓotu ɓe mɛnɛti maka kɛ́ wa! Kɛto yo nde, mɛyasi mɛte yi yakama jatiɗye mumɔ kɛ ɓeya nje kɛ́ yâkaŋgwɛ ɗya̧. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ kelɛ nde, yo ɗyâŋ kɔ.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ ɓɔ yɔ ho wɛtɛ kol wɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla yo li̧ nɛ naŋ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ ɓɔ wɛtɛ ho ndi nɛ kol wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ, ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ju̧ kpo nɛ kpo kɛ́ nɛ mɛɓɔ ho nɛ mɛkol mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ misi yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ ɗôka misi te mbɛte li̧ nɛ naŋ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ misi wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ, ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ misi mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ yí yɛliyɛ wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka. Mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ ɗete, kɛto ɓejaki ɓete ɓe ɓakiɗye ɓo ɓaka kɛ ɗiki nje kɛ mbɔmbu Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ mɛŋgimɔ hɛnɛ. [
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Yo nde, *Mɔnɔ mumɔ ma njáki nje sa̧ ɓotu ɓete ɓe ma ɗimbiyɛ ɓaka joŋgwɛ ɓo.]
11 [Porque o
12 «Nɛ ɓɛ́ŋa nan? Ŋgɛ wɛtɛ mumɔ ɓɛ nɛ ɓesam gɔmay, ŋgɛ wɛtɛ ɗimbiyɛ, a kél nan? ’A ti páŋ pa tikɔ ɓesam kamɔtan jɔ kamɔni jɔ yitan jɔ yini te ɓari kɛ mbɛy mɛɗye, pa kɛ̀ sa̧ yɔkɔ ɛ ɗimbiya kɔ na?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ nyɛ kweɗya nyɛ, a ɓɛ́ki nɛ mɛsosa, laŋsa yikɛ yi nyɛ ɓɛ nɔ kɛto ɓe kamɔtan jɔ kamɔni jɔ yitan jɔ yini te ɓari ɓe tì ɗimbiyɛ ɓaka.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ɗete sendi, Saŋgwɛ wun te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ yeti kɛ jayɛ nde, wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka yâmbila na.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 «Ŋgɛ mɔŋ kelɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ wɛ, nɔ̀ kɛ̂n dolɔ nyɛ ndi wunɛ yiɓa ndeyɛ nyɛ kɛ ɓeya yasi te yi nyɛ kelma kɛ́. Ŋgɛ nyɛ jayɛ yo, yite ɔ joŋgwa nyɛ.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ŋgɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ jayɛ na, nɔ̀ ɓôŋ ɓomɔ yiɓa ho yitati kɛ̀ dolɔ nɛ nyɛ, nɛ́ wunɛ nɛmbi lɛpi te kɛ mbɔmbu ɓotu ɓaka yiɓa ho yitati ɓe ta ɗiyɔ kɛ mbɛy te ɓaka.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ma ŋgɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ jayɛ sendi yan na, nɔ̀ ɓôŋ lɛpi te kɛ̀ teɗye njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yembɛ ɓaka. Ma ŋgɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ jayɛ yan na, nɔ̀ ɓɛ̂ŋa nyɛ nda mɔ te ɛ tì pa duwɛ Njambiyɛ na, ɓɛŋɛ nyɛ nda ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta kpo kɛ mɛnɛti maka, yo ta ɓɛ sendi kponate ɗete kɛ kwey. Sendi, yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta wunjɛ kɛ mɛnɛti maka ta ɓɛ sendi wunjinate ɗete kɛ kwey.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Gbakasi sendi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ ɓomɔ yiɓa kɛ njoka yun saŋgwɛ mɛtemɔ kɛ mɛnɛti maka yí diyɛ ko kwalɔ yasi te nda, Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ ta nyɛ ɓo ya te,
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 kɛto kɛ mbɛy komɛ ɓomɔ yiɓa ho yitati ŋgbɔ saŋgwa nɛ ɗinɔ ɗyembɛ, mi womɛte kɛ njoka wan.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Ndana, ɛ Piyɛr tɛmɛ kɛ̀ kɛ kɛki Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ maŋmbɛ ɗiki kelɔ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ mi, mi yakama tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ kumɔ mɛŋga niŋgɔ? ’Mi yakama tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ kumɔ mɛŋga yitan jɔ yiɓa?»
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ja̧, mi yeti kɛ lɛpɔ nde: Tikɔ ndi nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ mɛŋga yitan jɔ yiɓa na. Mi lɛ́pi nde: Tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ mɛŋga kamɔtan jɔ kaɓa mɛŋga yitan jɔ yiɓa.»
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 «Yo ɗete, *Kandɔ te yi kwey nda wɛtɛ kumande te ɛ kwaɗya duwɛ ɓuyɔ mɛyasi mɛnɛ yi ɓa̧ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ kɛ́.
23 Porque o
24 Ndana, piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ tɔlɔ nɛmbɛ yo ɗete kɛ́, ɛ ɓo ɗya̧ nɛ wɛtɛ mɔ mɛsay wenɛ ɛ ɓa̧ nɛ mɔni nɛ kumɔ ɓuɗya ɓemiliyɔŋ kɔ.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Mɔ mɛsay kɔ tì ɓɛ nɛ mɔni te yi gbo nɛ pilo te na. Ɛ masa wenɛ pɛsɛ nde, a ta ɗyaŋgwɛ nyɛ nɛ̀ nyari nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ nɛ̀ mɛyasi mɛnɛ hɛnɛ yí yɔkiɗye nɔ.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Ndana, ɛ mɔ mɛsay kɔ nje ɓalɔ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ lɛpɔ nde: ‹Tiso masa, gbisɔ mi kumɔ nde, mi yɔ̂kiɗya yo hɛnɛ nyɛ wɛ.›
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Masa wenɛ gwa̧ ŋgwɛtɛ wenɛ ɓuɗyate, ɛ nyɛ tikɛ pilo yinɔri hɛnɛ lɛpɔ nde, a kwâŋ.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 «Kɛ mɔ mɛsay kɔ ma kwa̧ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kɛ̀ saŋgwa nɛ wɛtɛ mɔ njɔŋ wenɛ yi ɓenɛ nyɛ ɗikima kelɔ mɛsay kɔ. Ɛ mɔ njɔŋ wenɛ te ɓa̧ nɛ pilo nɛ mil yitan jɔ yitati. Ɛ nyɛ kɛnjɛ ɓɔ ɓiye nɛ nyɛ sɔtɔ nyɛ nɛ ɗɔt kɛ ŋgiŋ lɛpɔ nde: ‹Gbokɔ mɔni mbɛ nyɛ mi.›
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Ndana, ɛ mɔ njɔŋ wenɛ te ɓalɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: ‹Tiso, gbisɔ mi kumɔ nde, mi gbôku yo hɛnɛ nyɛ wɛ.›
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Yasi wɛtɛ, ko a tì jayɛ na. A kwaŋma ɓu̧ nyɛ nyɛ kɛ jɔɓɔ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ gboma nɛ pilo yinɔri hɛnɛ.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓenɛ ɓo ɗikima kelɔ mɛsay ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ yo kwaɗye ɓo temɔ ɓuɗyate. Ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi kwaŋnama hɛnɛ kɛ́ nyɛ masa wan.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Ndana, ɛ masa mɔ mɛsay kɔ jeɓa nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ɓeya mɔ mɛsay! Kwey mi tikima pilo yɔ hɛnɛ, kɛto wɛ ŋgwɛtama nɛ mi.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Ŋge ɓa kelɛ yi wɛ tì gwe ŋgwɛtɛ mɔ njɔŋ wɔ nda yi mi gwa̧ nɛ ŋgwɛtɛ wɔ sendi kɛ́?›
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Masa wenɛ wokuma ŋgambi kaŋɛ nyɛ nyɛ ɓesɔja, ɛ ɓo teɗye nyɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kumɔ nde, a yɔ̂kiɗya pilo nɛ hɛnɛ nyɛ nyɛ.»
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Yo ɗete sendi nda yi Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ ta kelɔ nɛ wunɛ, ŋgɛ wunɛ ɗiyɛ kinɛ tikɔ ɓemaŋ ɓun nɛ ŋgwɛtɛ nɛ temɔ yun hɛnɛ kɛ ɓeya yasi te yi ɓo kelɛ nɛ wunɛ kɛ́ na.»
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.