Mateus 18

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ndana, kɛ kiya ŋgimɔ te ɓejekɛ ɓe Yesus nja̧ kɛ kɛki nɛ diyɛ nyɛ nde: «Yo nda ɓa kwa̧ ɓɛsɔ kɛ *Kandɔ te yi kwey?»
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Ɛ Yesus jeɓa wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ ɓu̧ nyɛ tɛmbiɗye kɛ ɓembe yan
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 lɛpɔ nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ wunɛ ti yeŋsa temɔ kpalɔ ɓɛ nda ɓɔnɔsikɛ, ko wunɛ tí nyiŋɛ kɛ Kandɔ te yi kwey na!
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Ɗete, mumɔ hɛnɛ ɛ ta piɗyɛ yotu nda mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ, mbɛte ta ɓɛ nyaŋgwɛte kwa̧ ɓɛsɔ kɛ Kandɔ te yi kwey.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Sendi, mɔ te ɛ ɓu̧ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, yo mi yi mɔ te ɓu̧ gba mi kimɔte.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 Ma ŋgɛ wɛtɛ mumɔ kelɛ yiŋa yasi te yi yakama jatiɗye wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka ɓe tikɛ temɔ kɛ yembɛ ɓaka kɛ ɓeya nje, ŋgɛ ɓo lɛpɛ ndi nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi kɛsɛ kɛ ŋgiŋ mɔ te kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, yite ɓo jekima kelɔ kimɔ yasi nɛ nyɛ ɓuɗyate.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 «O nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ mɛte yi ta ɓalɔ kɛ to ɓotu ɓe mɛnɛti maka kɛ́ wa! Kɛto yo nde, mɛyasi mɛte yi yakama jatiɗye mumɔ kɛ ɓeya nje kɛ́ yâkaŋgwɛ ɗya̧. Yasi wɛtɛ, mɛbɔnɛ ta ɓalɔ kɛ to mɔ te ɛ kelɛ nde, yo ɗyâŋ kɔ.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ ɓɔ yɔ ho wɛtɛ kol wɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla yo li̧ nɛ naŋ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ ɓɔ wɛtɛ ho ndi nɛ kol wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ, ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ju̧ kpo nɛ kpo kɛ́ nɛ mɛɓɔ ho nɛ mɛkol mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ misi yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ ɗôka misi te mbɛte li̧ nɛ naŋ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ misi wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ, ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ misi mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ yí yɛliyɛ wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka. Mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wunɛ ɗete, kɛto ɓejaki ɓete ɓe ɓakiɗye ɓo ɓaka kɛ ɗiki nje kɛ mbɔmbu Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ mɛŋgimɔ hɛnɛ. [
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Yo nde, *Mɔnɔ mumɔ ma njáki nje sa̧ ɓotu ɓete ɓe ma ɗimbiyɛ ɓaka joŋgwɛ ɓo.]
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 «Nɛ ɓɛ́ŋa nan? Ŋgɛ wɛtɛ mumɔ ɓɛ nɛ ɓesam gɔmay, ŋgɛ wɛtɛ ɗimbiyɛ, a kél nan? ’A ti páŋ pa tikɔ ɓesam kamɔtan jɔ kamɔni jɔ yitan jɔ yini te ɓari kɛ mbɛy mɛɗye, pa kɛ̀ sa̧ yɔkɔ ɛ ɗimbiya kɔ na?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ nyɛ kweɗya nyɛ, a ɓɛ́ki nɛ mɛsosa, laŋsa yikɛ yi nyɛ ɓɛ nɔ kɛto ɓe kamɔtan jɔ kamɔni jɔ yitan jɔ yini te ɓari ɓe tì ɗimbiyɛ ɓaka.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ɗete sendi, Saŋgwɛ wun te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ yeti kɛ jayɛ nde, wɛtɛ mumɔ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka yâmbila na.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 «Ŋgɛ mɔŋ kelɛ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ wɛ, nɔ̀ kɛ̂n dolɔ nyɛ ndi wunɛ yiɓa ndeyɛ nyɛ kɛ ɓeya yasi te yi nyɛ kelma kɛ́. Ŋgɛ nyɛ jayɛ yo, yite ɔ joŋgwa nyɛ.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ŋgɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ jayɛ na, nɔ̀ ɓôŋ ɓomɔ yiɓa ho yitati kɛ̀ dolɔ nɛ nyɛ, nɛ́ wunɛ nɛmbi lɛpi te kɛ mbɔmbu ɓotu ɓaka yiɓa ho yitati ɓe ta ɗiyɔ kɛ mbɛy te ɓaka.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Ma ŋgɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ jayɛ sendi yan na, nɔ̀ ɓôŋ lɛpi te kɛ̀ teɗye njɔŋ ɓotu ɓete ɓe ma tikɔ temɔ kɛ yembɛ ɓaka. Ma ŋgɛ nyɛ sɛŋɛ kinɛ jayɛ yan na, nɔ̀ ɓɛ̂ŋa nyɛ nda mɔ te ɛ tì pa duwɛ Njambiyɛ na, ɓɛŋɛ nyɛ nda ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta kpo kɛ mɛnɛti maka, yo ta ɓɛ sendi kponate ɗete kɛ kwey. Sendi, yasi hɛnɛ te yi wunɛ ta wunjɛ kɛ mɛnɛti maka ta ɓɛ sendi wunjinate ɗete kɛ kwey.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 Gbakasi sendi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Ŋgɛ ɓomɔ yiɓa kɛ njoka yun saŋgwɛ mɛtemɔ kɛ mɛnɛti maka yí diyɛ ko kwalɔ yasi te nda, Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ kɔ ta nyɛ ɓo ya te,
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 kɛto kɛ mbɛy komɛ ɓomɔ yiɓa ho yitati ŋgbɔ saŋgwa nɛ ɗinɔ ɗyembɛ, mi womɛte kɛ njoka wan.»
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Ndana, ɛ Piyɛr tɛmɛ kɛ̀ kɛ kɛki Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ maŋmbɛ ɗiki kelɔ yiŋa ɓeya yasi suŋgwɛ nɛ mi, mi yakama tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ kumɔ mɛŋga niŋgɔ? ’Mi yakama tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ kumɔ mɛŋga yitan jɔ yiɓa?»
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ja̧, mi yeti kɛ lɛpɔ nde: Tikɔ ndi nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ mɛŋga yitan jɔ yiɓa na. Mi lɛ́pi nde: Tikɔ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ mɛŋga kamɔtan jɔ kaɓa mɛŋga yitan jɔ yiɓa.»
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 «Yo ɗete, *Kandɔ te yi kwey nda wɛtɛ kumande te ɛ kwaɗya duwɛ ɓuyɔ mɛyasi mɛnɛ yi ɓa̧ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ kɛ́.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Ndana, piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ tɔlɔ nɛmbɛ yo ɗete kɛ́, ɛ ɓo ɗya̧ nɛ wɛtɛ mɔ mɛsay wenɛ ɛ ɓa̧ nɛ mɔni nɛ kumɔ ɓuɗya ɓemiliyɔŋ kɔ.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Mɔ mɛsay kɔ tì ɓɛ nɛ mɔni te yi gbo nɛ pilo te na. Ɛ masa wenɛ pɛsɛ nde, a ta ɗyaŋgwɛ nyɛ nɛ̀ nyari nɛ̀ ɓɔnɔ ɓenɛ nɛ̀ mɛyasi mɛnɛ hɛnɛ yí yɔkiɗye nɔ.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Ndana, ɛ mɔ mɛsay kɔ nje ɓalɔ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu wenɛ lɛpɔ nde: ‹Tiso masa, gbisɔ mi kumɔ nde, mi yɔ̂kiɗya yo hɛnɛ nyɛ wɛ.›
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Masa wenɛ gwa̧ ŋgwɛtɛ wenɛ ɓuɗyate, ɛ nyɛ tikɛ pilo yinɔri hɛnɛ lɛpɔ nde, a kwâŋ.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 «Kɛ mɔ mɛsay kɔ ma kwa̧ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kɛ̀ saŋgwa nɛ wɛtɛ mɔ njɔŋ wenɛ yi ɓenɛ nyɛ ɗikima kelɔ mɛsay kɔ. Ɛ mɔ njɔŋ wenɛ te ɓa̧ nɛ pilo nɛ mil yitan jɔ yitati. Ɛ nyɛ kɛnjɛ ɓɔ ɓiye nɛ nyɛ sɔtɔ nyɛ nɛ ɗɔt kɛ ŋgiŋ lɛpɔ nde: ‹Gbokɔ mɔni mbɛ nyɛ mi.›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Ndana, ɛ mɔ njɔŋ wenɛ te ɓalɛ kɛ nji̧ mɛkol mɛnɛ ŋgwɛta nɛ nyɛ lɛpɔ nde: ‹Tiso, gbisɔ mi kumɔ nde, mi gbôku yo hɛnɛ nyɛ wɛ.›
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Yasi wɛtɛ, ko a tì jayɛ na. A kwaŋma ɓu̧ nyɛ nyɛ kɛ jɔɓɔ kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ gboma nɛ pilo yinɔri hɛnɛ.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Kɛ ɓotu ɓete ɓe ɓenɛ ɓo ɗikima kelɔ mɛsay ɓaka ma ɓɛŋɛ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ yo kwaɗye ɓo temɔ ɓuɗyate. Ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi kwaŋnama hɛnɛ kɛ́ nyɛ masa wan.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Ndana, ɛ masa mɔ mɛsay kɔ jeɓa nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: ‹Wɛ ɓeya mɔ mɛsay! Kwey mi tikima pilo yɔ hɛnɛ, kɛto wɛ ŋgwɛtama nɛ mi.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Ŋge ɓa kelɛ yi wɛ tì gwe ŋgwɛtɛ mɔ njɔŋ wɔ nda yi mi gwa̧ nɛ ŋgwɛtɛ wɔ sendi kɛ́?›
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Masa wenɛ wokuma ŋgambi kaŋɛ nyɛ nyɛ ɓesɔja, ɛ ɓo teɗye nyɛ nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kumɔ nde, a yɔ̂kiɗya pilo nɛ hɛnɛ nyɛ nyɛ.»
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Yo ɗete sendi nda yi Saŋmbɛ te ɛ ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ ta kelɔ nɛ wunɛ, ŋgɛ wunɛ ɗiyɛ kinɛ tikɔ ɓemaŋ ɓun nɛ ŋgwɛtɛ nɛ temɔ yun hɛnɛ kɛ ɓeya yasi te yi ɓo kelɛ nɛ wunɛ kɛ́ na.»
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.