Mateus 17

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ te maŋ nɛ Jak kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man. Mbɔmbu nɛ ɓa̧ kɛ panɔ nɛ pay pay nda yol misi mɛ yesɔ. Mɛlambɔ mɛnɛ ɓa̧ wumnate nɛ mboŋ mboŋ nda yol mɛjasi.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ɓo sém semɔ, Mɔyisi ɓenɛ Eli ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Ndana, ɛ Piyɛr ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nyɛ Yesus nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, mi ta sumɔ mɛbala yitati waka, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ ndi ɗete kɛ́, ɛ wɛtɛ wumna kulutu nɛ poŋpoŋ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Kɛ ɓejekɛ ma wokɔ mɛn yinɔri kɛ́, ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate ɓalɔ ɓusɛ mbɔmbu kɛ mɛnɛti.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Ɛ Yesus nje kpokɛ ɓo wasɛ lɛpɔ nde: «Nɛ tɛ̂ma. Nɛ tî kambi yaŋa na.»
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Kɛ ɓo ma kaŋɛ misi, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ma ndana, komɛ ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kpɛ, nɛ tî yekiɗya yasi te yi wunɛ ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na. Nɛ disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.»
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yo gbate nde, Eli njâki yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɓomɔ kinɛ duwɛ nyɛ na. Ɓo kelma yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Yo ɗete sendi nde, Mɔnɔ mumɔ ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ mɛɓɔ man.»
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ɛ ɓejekɛ nje wokɔ yɛy ndana nde, a lɛ́pi kasi Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nyɛ ɓo.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Kɛ ɓo ma yɔkwɛ kumɔ komɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, gwakɔ ŋgwɛtɛ mɔnɔ wombɛ. A kɛ kɔnɔ nɛ jaja saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Mi ɓoŋma nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓejekɛ ɓɔ, ɛ ɓo suɗyɛ kinɛ siɗyɛ kɔn nɛ na.»
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wunɛ ɓotu ɓe ti jáya yasi ɓaka, mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ ɓôŋ nyɛ nje nɔ woŋga kɛ yembɛ.»
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Ndana, ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ. Ɛ ɓeya sisiŋ pundɛ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔsikɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te, ɛ kɔn mɔnɔsikɛ siyɛ ndi kɛ kiya mbɛy.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Ndana, ɛ ɓejekɛ nje kɛ̀ kɛki Yesus diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo kɛto tikina temɔ te yi wunɛ nɔ kɛ́ ɗekɛ nɛ mbɛt. Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Má ɓɛki nde, tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ nyaŋgwɛte nda ɗokɔ mbumɔ ŋgwal lalɛ, ma wunɛ yakama lɛpɔ nyɛ keki te yɔkɔ nde: ‹Jisa waka kɛ̀ suma kaka.› Ma yaŋa te yi ta ganɔ wunɛ yeti na.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Ndi nde, njɛl ɓeya sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nɛ̀ nje kiyna mɛɗye.»
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Wɛtɛ yesɔ piŋɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kwa̧ kɛ mɛnɛti mɛ Galile ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo nde, ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ ɓomɔ,
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.» Ɛ lɛpi yinɔri kwaɗye temɔ ɓejekɛ ɓuɗyate.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Kɛ Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ma ɗya̧ kɛ Kapɛrnawum kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiki ɓu̧ mɔni garama te yi kombila mbanjɔ Njambiyɛ ɓaka lɛpɛ nyɛ Piyɛr nde: «’Yite nde, yekele wun ti gbóku garama te yi ɓɛŋɛ kombila mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́ na?»
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «A gbóku gbokɔ.»
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Ɛ Piyɛr yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓo díya kɛ ɓɔ ɓejɛŋgwɛ.» Ɛ Yesus nje diyɛ nyɛ nde: «’Yite téɗya nde, ɓɔnɔ ɓe ɗya ti gbóku na, nduku?
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Ma kambɔ yo mɛ nje njaŋgwɛ ɓo jatiɗye kɛ ɓeya nje, kɛn kɛ nyaŋgwɛ matɔ, nɔ̀ ɓêta gɛy. Bosa njanjɔ te ɛ ta ɓiye gɛy kɔ, nɔ̀ sûta nyɛ ɓakɛ numbu nɛ, ɔ ta dolɔ sule wɛtɛ. Nɔ̀ ɓôŋ gbo nɛ garama te yembɛ nɛ yɔ.»
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.