Mateus 17
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ te maŋ nɛ Jak kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man. Mbɔmbu nɛ ɓa̧ kɛ panɔ nɛ pay pay nda yol misi mɛ yesɔ. Mɛlambɔ mɛnɛ ɓa̧ wumnate nɛ mboŋ mboŋ nda yol mɛjasi.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ɓo sém semɔ, Mɔyisi ɓenɛ Eli ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Ndana, ɛ Piyɛr ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nyɛ Yesus nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, mi ta sumɔ mɛbala yitati waka, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ ndi ɗete kɛ́, ɛ wɛtɛ wumna kulutu nɛ poŋpoŋ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Kɛ ɓejekɛ ma wokɔ mɛn yinɔri kɛ́, ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate ɓalɔ ɓusɛ mbɔmbu kɛ mɛnɛti.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Ɛ Yesus nje kpokɛ ɓo wasɛ lɛpɔ nde: «Nɛ tɛ̂ma. Nɛ tî kambi yaŋa na.»
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Kɛ ɓo ma kaŋɛ misi, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Ma ndana, komɛ ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kpɛ, nɛ tî yekiɗya yasi te yi wunɛ ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na. Nɛ disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.»
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yo gbate nde, Eli njâki yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.
11 Jesus respondeu:
12 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɓomɔ kinɛ duwɛ nyɛ na. Ɓo kelma yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Yo ɗete sendi nde, Mɔnɔ mumɔ ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ mɛɓɔ man.»
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Ɛ ɓejekɛ nje wokɔ yɛy ndana nde, a lɛ́pi kasi Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nyɛ ɓo.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Kɛ ɓo ma yɔkwɛ kumɔ komɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, gwakɔ ŋgwɛtɛ mɔnɔ wombɛ. A kɛ kɔnɔ nɛ jaja saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Mi ɓoŋma nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓejekɛ ɓɔ, ɛ ɓo suɗyɛ kinɛ siɗyɛ kɔn nɛ na.»
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wunɛ ɓotu ɓe ti jáya yasi ɓaka, mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ ɓôŋ nyɛ nje nɔ woŋga kɛ yembɛ.»
17 Jesus exclamou:
18 Ndana, ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ. Ɛ ɓeya sisiŋ pundɛ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔsikɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te, ɛ kɔn mɔnɔsikɛ siyɛ ndi kɛ kiya mbɛy.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Ndana, ɛ ɓejekɛ nje kɛ̀ kɛki Yesus diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo kɛto tikina temɔ te yi wunɛ nɔ kɛ́ ɗekɛ nɛ mbɛt. Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Má ɓɛki nde, tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ nyaŋgwɛte nda ɗokɔ mbumɔ ŋgwal lalɛ, ma wunɛ yakama lɛpɔ nyɛ keki te yɔkɔ nde: ‹Jisa waka kɛ̀ suma kaka.› Ma yaŋa te yi ta ganɔ wunɛ yeti na.
20 Jesus respondeu:
21 Ndi nde, njɛl ɓeya sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nɛ̀ nje kiyna mɛɗye.»
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Wɛtɛ yesɔ piŋɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kwa̧ kɛ mɛnɛti mɛ Galile ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo nde, ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ ɓomɔ,
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.» Ɛ lɛpi yinɔri kwaɗye temɔ ɓejekɛ ɓuɗyate.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Kɛ Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ma ɗya̧ kɛ Kapɛrnawum kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiki ɓu̧ mɔni garama te yi kombila mbanjɔ Njambiyɛ ɓaka lɛpɛ nyɛ Piyɛr nde: «’Yite nde, yekele wun ti gbóku garama te yi ɓɛŋɛ kombila mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́ na?»
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «A gbóku gbokɔ.»
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Ɛ Piyɛr yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓo díya kɛ ɓɔ ɓejɛŋgwɛ.» Ɛ Yesus nje diyɛ nyɛ nde: «’Yite téɗya nde, ɓɔnɔ ɓe ɗya ti gbóku na, nduku?
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Ma kambɔ yo mɛ nje njaŋgwɛ ɓo jatiɗye kɛ ɓeya nje, kɛn kɛ nyaŋgwɛ matɔ, nɔ̀ ɓêta gɛy. Bosa njanjɔ te ɛ ta ɓiye gɛy kɔ, nɔ̀ sûta nyɛ ɓakɛ numbu nɛ, ɔ ta dolɔ sule wɛtɛ. Nɔ̀ ɓôŋ gbo nɛ garama te yembɛ nɛ yɔ.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.