Mateus 17

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ te maŋ nɛ Jak kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man. Mbɔmbu nɛ ɓa̧ kɛ panɔ nɛ pay pay nda yol misi mɛ yesɔ. Mɛlambɔ mɛnɛ ɓa̧ wumnate nɛ mboŋ mboŋ nda yol mɛjasi.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ɓo sém semɔ, Mɔyisi ɓenɛ Eli ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Ndana, ɛ Piyɛr ɓu̧ lɛpi lɛpɔ nyɛ Yesus nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Ŋgɛ wɛ kwaɗyɛ, mi ta sumɔ mɛbala yitati waka, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ ndi ɗete kɛ́, ɛ wɛtɛ wumna kulutu nɛ poŋpoŋ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Kɛ ɓejekɛ ma wokɔ mɛn yinɔri kɛ́, ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate ɓalɔ ɓusɛ mbɔmbu kɛ mɛnɛti.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Ɛ Yesus nje kpokɛ ɓo wasɛ lɛpɔ nde: «Nɛ tɛ̂ma. Nɛ tî kambi yaŋa na.»
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Kɛ ɓo ma kaŋɛ misi, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ma ndana, komɛ ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Kpɛ, nɛ tî yekiɗya yasi te yi wunɛ ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na. Nɛ disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓejekɛ diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Yo gbate nde, Eli njâki yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɓomɔ kinɛ duwɛ nyɛ na. Ɓo kelma yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Yo ɗete sendi nde, Mɔnɔ mumɔ ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ kɛ mɛɓɔ man.»
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Ɛ ɓejekɛ nje wokɔ yɛy ndana nde, a lɛ́pi kasi Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nyɛ ɓo.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Kɛ ɓo ma yɔkwɛ kumɔ komɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, gwakɔ ŋgwɛtɛ mɔnɔ wombɛ. A kɛ kɔnɔ nɛ jaja saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mi ɓoŋma nyɛ kɛ̀ nɔ kɛ yi ɓejekɛ ɓɔ, ɛ ɓo suɗyɛ kinɛ siɗyɛ kɔn nɛ na.»
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wunɛ ɓotu ɓe ti jáya yasi ɓaka, mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ ɓôŋ nyɛ nje nɔ woŋga kɛ yembɛ.»
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Ndana, ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ. Ɛ ɓeya sisiŋ pundɛ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔsikɛ ndi kɛ kiya ŋgimɔ te, ɛ kɔn mɔnɔsikɛ siyɛ ndi kɛ kiya mbɛy.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Ndana, ɛ ɓejekɛ nje kɛ̀ kɛki Yesus diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo kɛto tikina temɔ te yi wunɛ nɔ kɛ́ ɗekɛ nɛ mbɛt. Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Má ɓɛki nde, tikina temɔ te yi wunɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ nyaŋgwɛte nda ɗokɔ mbumɔ ŋgwal lalɛ, ma wunɛ yakama lɛpɔ nyɛ keki te yɔkɔ nde: ‹Jisa waka kɛ̀ suma kaka.› Ma yaŋa te yi ta ganɔ wunɛ yeti na.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Ndi nde, njɛl ɓeya sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ nɛ̀ nje kiyna mɛɗye.»
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Wɛtɛ yesɔ piŋɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ kwa̧ kɛ mɛnɛti mɛ Galile ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Yo nde, ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ ɓomɔ,
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.» Ɛ lɛpi yinɔri kwaɗye temɔ ɓejekɛ ɓuɗyate.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Kɛ Yesus ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ ma ɗya̧ kɛ Kapɛrnawum kɛ́, ɛ ɓotu ɓete ɓe ɗiki ɓu̧ mɔni garama te yi kombila mbanjɔ Njambiyɛ ɓaka lɛpɛ nyɛ Piyɛr nde: «’Yite nde, yekele wun ti gbóku garama te yi ɓɛŋɛ kombila mbanjɔ Njambiyɛ kɛ́ na?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «A gbóku gbokɔ.»
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Ɛ Piyɛr yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓo díya kɛ ɓɔ ɓejɛŋgwɛ.» Ɛ Yesus nje diyɛ nyɛ nde: «’Yite téɗya nde, ɓɔnɔ ɓe ɗya ti gbóku na, nduku?
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ma kambɔ yo mɛ nje njaŋgwɛ ɓo jatiɗye kɛ ɓeya nje, kɛn kɛ nyaŋgwɛ matɔ, nɔ̀ ɓêta gɛy. Bosa njanjɔ te ɛ ta ɓiye gɛy kɔ, nɔ̀ sûta nyɛ ɓakɛ numbu nɛ, ɔ ta dolɔ sule wɛtɛ. Nɔ̀ ɓôŋ gbo nɛ garama te yembɛ nɛ yɔ.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.