Mateus 14
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Kɛ ŋgimɔ te yite kumande Herod te ɛ ɓa̧ kumande kɛ Galile kɔ wokuma je Yesus.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓotu ɓe mɛsay ɓenɛ nde: «Yo Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku, yo gba nyɛ womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ, yori yi nyɛ ɓɛ nɛ ɗeti te yi kelɔ nyaŋgwɛ mɛkele kɛ́.»
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Yo nde, nɛ mbɔmbu Herod tomma ɓomɔ kɛ̀ ɓiye nɛ Jaŋ wotɔ nyɛ nyɛ kɛ jɔɓɔ kɛto Herodiyas nya Filip te maŋ wenɛ.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Herod kelma ɗete, kɛto Jaŋ ɗikima lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yo ti yaka nde, ɓoŋgɔ Herodiyas nɛ mɛgwaki na.»
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Ɗete, Herod kwaɗya wo nyɛ, yasi wɛtɛ, a gwa̧ wɔ̧ ŋgil, kɛto ɓomɔ hɛnɛ duwa̧ nde, Jaŋ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Wɛtɛ yesɔ ɓo ɓa̧ kɛ kelɔ jesɔ yesɔ jariki kumande Herod. Ɛ ŋgɔndu Herodiyas nje ɓɔlɔ jesɔ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓete ɓe nja̧ ɓaka, ɛ yo ɓiye temɔ Herod.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Ɛ nyɛ lɛpɛ kinja nyɛ nyɛ nde, yasi hɛnɛ te yi nyɛ ta diyɛ kɛ mɛɓɔ mɛnɛ ko ŋge, a ta nyɛ nyɛ yo.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Mɔnɔ nyari ɓeŋgwa yasi te yi nyaŋgwɛ lɛpima nyɛ nyɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ kumande Herod nde: «Nyɛkɔ mi to Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku gba waka kɛ mɔy pan.»
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Yo nya kumande ŋgambi kɛ temɔ. Ma kɛto a sima kinja nɛ̀ kɛto mbɛri misi mɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama ɓaka, ɛ nyɛ pɛsɛ nde, a ta nyɛ nyɛ to Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ɛ nyɛ tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ kɛ tu̧ jɔɓɔ kɛ̀ kilɛ nɛ to Jaŋ.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Ɛ ɓo ɗya̧ nɔ kɛ pan kaŋɛ nyɛ ŋgɔndu nyari. Ɛ nyɛ nje kaŋɛ nyɛ nyaŋgwɛ.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ɛ ɓejekɛ ɓe Jaŋ kɛ̀ ɓu̧ muŋ nɛ kɛ̀ pumbɔ. Ɛ ɓo nje kwa̧ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ Yesus.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Kɛ Yesus ma wokɔ kasi sɔŋ Jaŋ kɛ́, ɛ nyɛ ɗuwɛ womɛte kwa̧ nɛ landi yí kɛ̀ sa̧ yiŋa mbɛy te yi ɓa̧ nɛ sɛnjɛnjɛ kinɛ ɓomɔ kɛte kɛ́. Ma kɛ ɓomɔ ma duwɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo sutiyɛ kɛ mɛɗya ɓeŋgwɛ nyɛ kol nɛ kol nɛ ŋgindi.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Kɛ Yesus ma piyɛ kɛ landi kɛ́, a ɓɛ́ŋa nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ kɛ́. Ɛ nyɛ gwe ŋgwɛtɛ yan ɓuɗyate siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ kɔnɔ kɛ njoka yan ɓaka.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Kɛ ɓekoko ma ɗya̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ kɛ kɛki nɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Waka koŋgor, ma ŋgimɔ ma kwa̧ sendi ɓuɗyate, tikɔ, nɛ́ ɓomɔ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛɗya kɛ̀ sa̧ mɛɗye ɓɔmɔ, nɛ́ ɓo ɗye.»
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Ɓo njáki nje kwa̧ kɛ̀ we? Ndi gba wunɛ nɛ ŋguru wun nyɛ̂ki ɓo mɛɗye.»
16 Mas Jesus respondeu:
17 Yasi wɛtɛ, ɛ ɓo nje yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ waka ndi nɛ mampa yitan nɛ̀ ɓenjanjɔ yiɓa.»
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Nɛ njâki nɛ yo woŋga kɛ yembɛ.»
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ŋgil ɓomɔ nde, ɓo ɗîy ɗiyɔ kɛ to mɛmbunjɔ. Ɛ nyɛ nje ɓu̧ mampa yinɔri yitan nɛ̀ ɓenjanjɔ ɓenɔri yiɓa kaŋɛ misi kɛnjɛ kwey nyɛ Njambiyɛ wosoko. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje lekɛ yo kaŋɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ. Ɛ ɓo ɓu̧ yo kɛ̀ kaɓɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ɗyena ditɔ. Ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte yi tonjɛ mɛmakɔ kamɔ jɔ yiɓa.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗyenama ɓaka ɓembam nɛ ɓembam kumma nda ɓomɔ tomay yitan kinɛ tɔlɔ ɓomari nɛ̀ ɓɔnɔsikɛ na.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Ndana ndana kɛ kɔŋte kɛ́, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde, ɓo ɓêndi landi kandɛ saɓiyɛ kɛ̀ ŋginjɛ te yɔru, na pa tika lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ nde, ɓo sîki ɗuwɛ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Kɛ nyɛ ma si kwaŋɗye ŋgil ɗete kɛ́, ɛ nyɛ kwa̧ kɛ̀ nɛ naŋ ɓendɔ keki, na kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ. Tu yinjama dolɔ nyɛ mate nyɛpɔ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Yinɔri ɓejekɛ mɛ kɛ̀ nɛ landi lɔndunate kɛ ɓembe sombu. Ɓo ɓa̧ kɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate nɛ mɛkumbɔ, kɛto ɓo kɛ kɛ̀, pupɔ kɛ nje njakɔ kɛ mbɔmbu yan mata ɓo.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kɛ pɔku njenamɛnɔ ɛ Yesus nyɛ kol kɛ kɛndi kɛ to ɗuku yí kɛ̀ nɔ kɛ yan.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Kɛ ɓejekɛ ma ɓɛŋɛ nyɛ kɛ kɛndɔ kɛ to ɗuku ɗete kɛ́, ɛ ɓo gwe wɔ̧ lɛpɔ nde: «Yo ablasa!» Ɛ ɓo gwe wɔ̧ ɓuɗyate kembiɗya.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ ndi ɗete kɛ́, a tì ndekiɗye na. Ɛ nyɛ ɓetɛ mɛn kɛnjɛ ɓo lɛpɔ nde: «Nɛ tî kambi yaŋa na, yo mi! Nɛ tî gwaki wɔ̧ na!»
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Kɛ Piyɛr ma wokɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ kɛnjɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, ŋgɛ ɓɛ nde, yo gba wɛ, jaya nde, mi kɛ̂ndi kɛ to ɗuku kɛ̀ pɛ yɔ.»
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Inja.» Ɛ Piyɛr piyɛ kɛ landi kandɛ kɛndi kɛ to ɗuku yí kɛ̀ nɔ kɛ yenɛ.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Ma kɛ Piyɛr ma ɓɛŋɛ dimbi pupɔ kɛ́, ɛ nyɛ gwe wɔ̧. A ɓɛŋma nde, a mɛ kɛ nyiŋɛ kɛ mɔrɔku, ɛ nyɛ kembiɗya lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, joŋgwɛ mi.»
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ɛ Yesus sambile ɓɔ nɛdɔ ɓiye nɛ nyɛ kinɛ ndekiɗye na lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ mɔ te ɛ kɛ tikɔ temɔ nɛ mbɛt kɛ yembɛ kɔ, kɛto ŋge yi wɛ nya mɛso kɛ́?»
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Ɛ ɓo hɛnɛ yiɓa ɓendɛ landi, ɛ pupɔ siyɛ.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ɛ ɓejekɛ ɓete ɓe ɓa̧ kɛ mɔy landi ɓaka nje kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mbɔmbu Yesus lɛpɔ nde: «Wɛ Mɔnɔ Njambiyɛ gbate!»
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Ɓo saɓiya ɗuku kumɔ kɛ mɛnɛti mɛ Genesarɛt.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Ɓotu ɓe mate duwa̧ nde, yo Yesus, ɛ ɓo kɛnjɛ mɛn kɛ mɛpɔku mɛte yite hɛnɛ. Ɛ ɓo ɓu̧ ɓotu ɓe kɔn hɛnɛ nje nɔ kɛ yenɛ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Ɓo ŋgwɛtama nɛ nyɛ nde, a jâya nde, ɓotu ɓekɔn kpôka ndi gbɛla numbu lambɔ nɛ lalɛ. Ɗete, ɓomɔ hɛnɛ ɓe kpokuma numbu lambɔ nɛ mɛkɔn man siyma nɛ kpaya.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.