Marcos 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ ndana waka ɓaka, ɓaŋa tí gwe kinɛ pa ɓɛŋɛ nda yi *Kandɔ Njambiyɛ ta nje nɔ nɛ nyaŋgwɛ ŋguŋguɗyɛ kɛ́ na.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki. Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Mɛlambɔ mɛnɛ kpalma panɔ nɛ ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y wumɔ nɛ mboŋ mboŋ. Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ to mɛnɛti yakama weyɛ lambɔ, yo má wumɔ nda yite na.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ɓo sém semɔ, Eli ɓenɛ Mɔyisi ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Hɛ sûm mɛbala yitati, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Piyɛr lɛ́pi ɗete, kɛto a tì ɓɛ kɛ duwɛ yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ lɛpɔ kɛ́ na, kɛto wɔ̧ kwaŋma ɓo.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Wɛtɛ kulutu nja̧ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Kɛ ɓejekɛ ma kaŋɛ misi ŋgɛkila kɛ kɛki yan kɛ́, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ ɓenɛ ɓo.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî yekiɗya yasi te yi ɓo ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na, ɓo ta disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ɓo ɓakiɗya lɛpi yinɔri nɛ gbɔl kɛ temɔ, ɛ ɓo ɗiki diyna tandɛ yan nde: «Kasi womiyate kɛ njoka ɓemuŋ, yite lɛ́pi ɓa nɛ ŋge?»
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gbate nde, Eli ta kandɛ nje yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.» Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Ma nan yi yo kɛtinate kɛ kasi *Mɔnɔ mumɔ nde, a ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate, ɓomɔ má yɛliyɛ nyɛ kɛ́?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɛ ɓomɔ kelɛ yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Ɓo kelma nda yi yo ɓa̧ kɛtinate kɛ kasi nɛ kɛ́.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Kɛ ɓo ma wuta nɛ ɓejekɛ te ɓari kɛ́, ɓo dól nde, nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sima litɔ ɓo tikɔ kɛ ɓembe. Ɓenɛ ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Kɛ ŋgil ɓomɔ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgbakima sutiyɛ kɛ̀ nyɛnɔ nyɛ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wúnɛ ɓo nyɛ́ki mɛso kɛto yasi te nda?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ɛ wɛtɛ mbam te ɛ ɓa̧ kɛ mɔy ŋgil kɔ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mi ɓoŋma mɔnmbɛ nje nɔ kɛ yɔ, a nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu yi kelɛ nde, a tî tapitaŋgwɛ na.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Mbɛy hɛnɛ te yi nyɛ kwaɗyɛ dindɔ nyɛ kɛte, a kɛ ɓetɛ nyɛ kɛ mɛnɛti nɛ weŋ. Ɔ ɓɛ́ŋa, mɛwuru kɛ pundɔ nyɛ kɛ numbu nɛ pukam pukam, a mɛ kɛ nyambɔ mɛsu̧, yotu ma si ɗetɔ nɛ kaŋgata. Mi ŋgwɛtama nɛ ɓejekɛ ɓɔ nde, ɓo ɗûɗya ɓeya sisiŋ te soŋɛ kɛ yotu nɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓo suɗyɛ.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe ti jáya yasi ɓaka, ’mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? ’Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ njâki nɛ nyɛ woŋga kɛ yembɛ.»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ. Kɛ ɓeya sisiŋ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate. Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti kandɛ mɛɓiŋgila, mɛwuru kɛ pundɔ kɛ numbu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Ɛ Yesus diyɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ nde: «Yo kánda ndenɛn?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo ma kíki kandɛ, a ndi nɛ mɔnɔsikɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Kɛ yiŋa mɛŋgimɔ yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku sa̧ ndi nje te yi wo nyɛ wokɔ. Ndi nde, ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa, kama wusɛ, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ kpál lɛpɔ nde: ‹Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa nde,› ma pɛ mɔ te ɛ tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, mɛyasi hɛnɛ yakama kelna.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Ndana, ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ kembiɗya nɛdɔ nde: «Mi kɛ tikɔ temɔ, ma kama mi, kɛto yo sulnate nde, mi ɓɛ̂ki nɛ tikina temɔ.»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ nde, ŋgil ɓomɔ kɛ sutiyɛ yí nje kɛ́, ɛ nyɛ ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ sisiŋ te ɛ kelɛ nde, mumɔ tî tapitaŋgwɛ, ɗiɓɔ sendi mɛtɔ mɛ mumɔ kɔ, gba mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔ kɛ. Kpɛ, wɛ tî yɔkwɛ nyiŋɛ ɗiyɔ se kɛ yotu nɛ na.»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ɛ ɓeya sisiŋ kembiɗya jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu nɛ. Ɛ mɔnɔsikɛ tika nɛ lɔŋkpɔŋ nda muŋte. Ɛ sulɔ ɓomɔ lɛpɛ nde, a gwa̧.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ tɛmbiɗye. Ɛ mɔnɔsikɛ tɛmɛ ɗiyɔ kɛ tɛri kwey.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Kɛ Yesus ma nje kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Njɛl sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tɛmɛ womɛte kwa̧ nɛ Galile. Yasi wɛtɛ, Yesus tì kwaɗyɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ mbɛy nɛ na,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 kɛto a ɓa̧ kɛ teɗye ɓejekɛ ɓenɛ mɛyasi lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ, ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ndi nde, ɓejekɛ tì wokɛ to lɛpi te na, yasi wɛtɛ, ɓo gwa̧ wɔ̧ diynate.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Ɓo kwaŋma kumɔ kɛ Kapɛrnawum. Kɛ Yesus ma kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso kɛ nje kɛto yasi te nda?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Ɛ ɓo ɗiyɛ nɛ kpiŋgbili kinɛ ɓutɛ numbu na, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ pitiɗya numbu kɛ nje yí duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Ndana, ɛ Yesus kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ jeɓa ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka ɓɛsɔ, a ɓɛ̂ki nda njena mumɔ kɛ njoka yan hɛnɛ, kelɔ sendi mɛsay nyɛ ɓo hɛnɛ.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ tɛmbiɗye kɛ ɓembe yan kaŋɛ nyɛ ɓiye kɛ ɓɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ wɛtɛ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, yo mi yi nyɛ ɓu̧ kimɔte. Ma mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, yeti ndi mi nɛ ŋguru wombɛ yi nyɛ ɓu̧ na, yo nde, a ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Jaŋ lɛpima nyɛ Yesus nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma wɛtɛ mbam kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗinɔ ɗyɔ. Ɛ wusɛ gayɛ nyɛ, kɛto a yeti kɛ njɔŋ su na.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tî gay nyɛ na, kɛto mumɔ ti yaka kelɔ mɛyekambiyɛ nɛ ɗinɔ ɗyembɛ nje yeŋsa ndi numbu ndana ndana lɛpina ɓeyate nɛ mi na.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Yo nde, ŋgɛ mumɔ ti lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ wusɛ, a kɛ kɔŋ su.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ma gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ ɛ ta nyɛ wunɛ pelɔ mɔrɔku wɛtɛ nde, wunɛ hɔ̂ɓiya, kɛto wunɛ ɓotu ɓe *Krist, mɔ te tí kɔpɔ sol nɛ na.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 «Ma ŋgɛ wɛtɛ mumɔ kelɛ yasi te yi yakama jatiɗye wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka ɓe tikɛ temɔ kɛ yembɛ ɓaka kɛ ɓeya nje, ŋgɛ ɓo lɛpɛ ndi nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi tiŋɔ kɛ ŋgiŋ mɔ te kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, yite ɓo jekima kelɔ kimɔ yasi nɛ nyɛ ɓuɗyate.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ ɓɔ yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla ɓɔ te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ ɓɔ wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓɛkɔ nɛ mɛɓɔ hɛnɛ yiɓa nje kwa̧ kɛ̀ kɛ ɗitɛ te yi ɗiyɛ kpo nɛ kpo kinɛ ɗimɔ kɛ́. [
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ kol yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla kol te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ kol wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ mɛkol mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ misi yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ ɗôka misi te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ nɛ misi wɛtɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ misi mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ na.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Ɗitɛ ta pupuɗye mumɔ hɛnɛ ndi nda yi kwa kombile nɛ mɛɗye kɛ́.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Kwa kimɔ yasi, ma kɛ som kwa si sambiyɛ, wunɛ ta kelɔ nan yí yɔkiɗye nɔ? Wunɛ ɓɛ̂ki nda mɛɗye mɛte yi ɓɛ nɛ kwa kɛte joŋna nɛ tɛ tandɛ yun.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.