Marcos 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ ndana waka ɓaka, ɓaŋa tí gwe kinɛ pa ɓɛŋɛ nda yi *Kandɔ Njambiyɛ ta nje nɔ nɛ nyaŋgwɛ ŋguŋguɗyɛ kɛ́ na.»
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki. Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Mɛlambɔ mɛnɛ kpalma panɔ nɛ ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y wumɔ nɛ mboŋ mboŋ. Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ to mɛnɛti yakama weyɛ lambɔ, yo má wumɔ nda yite na.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ɓo sém semɔ, Eli ɓenɛ Mɔyisi ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Hɛ sûm mɛbala yitati, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Piyɛr lɛ́pi ɗete, kɛto a tì ɓɛ kɛ duwɛ yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ lɛpɔ kɛ́ na, kɛto wɔ̧ kwaŋma ɓo.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Wɛtɛ kulutu nja̧ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kɛ ɓejekɛ ma kaŋɛ misi ŋgɛkila kɛ kɛki yan kɛ́, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ ɓenɛ ɓo.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî yekiɗya yasi te yi ɓo ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na, ɓo ta disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Ɓo ɓakiɗya lɛpi yinɔri nɛ gbɔl kɛ temɔ, ɛ ɓo ɗiki diyna tandɛ yan nde: «Kasi womiyate kɛ njoka ɓemuŋ, yite lɛ́pi ɓa nɛ ŋge?»
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gbate nde, Eli ta kandɛ nje yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.» Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Ma nan yi yo kɛtinate kɛ kasi *Mɔnɔ mumɔ nde, a ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate, ɓomɔ má yɛliyɛ nyɛ kɛ́?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɛ ɓomɔ kelɛ yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Ɓo kelma nda yi yo ɓa̧ kɛtinate kɛ kasi nɛ kɛ́.»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Kɛ ɓo ma wuta nɛ ɓejekɛ te ɓari kɛ́, ɓo dól nde, nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sima litɔ ɓo tikɔ kɛ ɓembe. Ɓenɛ ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Kɛ ŋgil ɓomɔ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgbakima sutiyɛ kɛ̀ nyɛnɔ nyɛ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wúnɛ ɓo nyɛ́ki mɛso kɛto yasi te nda?»
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ɛ wɛtɛ mbam te ɛ ɓa̧ kɛ mɔy ŋgil kɔ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mi ɓoŋma mɔnmbɛ nje nɔ kɛ yɔ, a nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu yi kelɛ nde, a tî tapitaŋgwɛ na.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Mbɛy hɛnɛ te yi nyɛ kwaɗyɛ dindɔ nyɛ kɛte, a kɛ ɓetɛ nyɛ kɛ mɛnɛti nɛ weŋ. Ɔ ɓɛ́ŋa, mɛwuru kɛ pundɔ nyɛ kɛ numbu nɛ pukam pukam, a mɛ kɛ nyambɔ mɛsu̧, yotu ma si ɗetɔ nɛ kaŋgata. Mi ŋgwɛtama nɛ ɓejekɛ ɓɔ nde, ɓo ɗûɗya ɓeya sisiŋ te soŋɛ kɛ yotu nɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓo suɗyɛ.»
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe ti jáya yasi ɓaka, ’mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? ’Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ njâki nɛ nyɛ woŋga kɛ yembɛ.»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ. Kɛ ɓeya sisiŋ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate. Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti kandɛ mɛɓiŋgila, mɛwuru kɛ pundɔ kɛ numbu.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Ɛ Yesus diyɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ nde: «Yo kánda ndenɛn?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo ma kíki kandɛ, a ndi nɛ mɔnɔsikɛ.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Kɛ yiŋa mɛŋgimɔ yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku sa̧ ndi nje te yi wo nyɛ wokɔ. Ndi nde, ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa, kama wusɛ, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ kpál lɛpɔ nde: ‹Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa nde,› ma pɛ mɔ te ɛ tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, mɛyasi hɛnɛ yakama kelna.»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Ndana, ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ kembiɗya nɛdɔ nde: «Mi kɛ tikɔ temɔ, ma kama mi, kɛto yo sulnate nde, mi ɓɛ̂ki nɛ tikina temɔ.»
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ nde, ŋgil ɓomɔ kɛ sutiyɛ yí nje kɛ́, ɛ nyɛ ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ sisiŋ te ɛ kelɛ nde, mumɔ tî tapitaŋgwɛ, ɗiɓɔ sendi mɛtɔ mɛ mumɔ kɔ, gba mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔ kɛ. Kpɛ, wɛ tî yɔkwɛ nyiŋɛ ɗiyɔ se kɛ yotu nɛ na.»
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Ɛ ɓeya sisiŋ kembiɗya jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu nɛ. Ɛ mɔnɔsikɛ tika nɛ lɔŋkpɔŋ nda muŋte. Ɛ sulɔ ɓomɔ lɛpɛ nde, a gwa̧.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ tɛmbiɗye. Ɛ mɔnɔsikɛ tɛmɛ ɗiyɔ kɛ tɛri kwey.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Kɛ Yesus ma nje kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Njɛl sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.»
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tɛmɛ womɛte kwa̧ nɛ Galile. Yasi wɛtɛ, Yesus tì kwaɗyɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ mbɛy nɛ na,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 kɛto a ɓa̧ kɛ teɗye ɓejekɛ ɓenɛ mɛyasi lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ, ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ndi nde, ɓejekɛ tì wokɛ to lɛpi te na, yasi wɛtɛ, ɓo gwa̧ wɔ̧ diynate.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Ɓo kwaŋma kumɔ kɛ Kapɛrnawum. Kɛ Yesus ma kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso kɛ nje kɛto yasi te nda?»
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ɛ ɓo ɗiyɛ nɛ kpiŋgbili kinɛ ɓutɛ numbu na, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ pitiɗya numbu kɛ nje yí duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Ndana, ɛ Yesus kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ jeɓa ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka ɓɛsɔ, a ɓɛ̂ki nda njena mumɔ kɛ njoka yan hɛnɛ, kelɔ sendi mɛsay nyɛ ɓo hɛnɛ.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ tɛmbiɗye kɛ ɓembe yan kaŋɛ nyɛ ɓiye kɛ ɓɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 «Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ wɛtɛ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, yo mi yi nyɛ ɓu̧ kimɔte. Ma mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, yeti ndi mi nɛ ŋguru wombɛ yi nyɛ ɓu̧ na, yo nde, a ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Jaŋ lɛpima nyɛ Yesus nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma wɛtɛ mbam kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗinɔ ɗyɔ. Ɛ wusɛ gayɛ nyɛ, kɛto a yeti kɛ njɔŋ su na.»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tî gay nyɛ na, kɛto mumɔ ti yaka kelɔ mɛyekambiyɛ nɛ ɗinɔ ɗyembɛ nje yeŋsa ndi numbu ndana ndana lɛpina ɓeyate nɛ mi na.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Yo nde, ŋgɛ mumɔ ti lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ wusɛ, a kɛ kɔŋ su.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ma gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ ɛ ta nyɛ wunɛ pelɔ mɔrɔku wɛtɛ nde, wunɛ hɔ̂ɓiya, kɛto wunɛ ɓotu ɓe *Krist, mɔ te tí kɔpɔ sol nɛ na.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 «Ma ŋgɛ wɛtɛ mumɔ kelɛ yasi te yi yakama jatiɗye wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka ɓe tikɛ temɔ kɛ yembɛ ɓaka kɛ ɓeya nje, ŋgɛ ɓo lɛpɛ ndi nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi tiŋɔ kɛ ŋgiŋ mɔ te kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, yite ɓo jekima kelɔ kimɔ yasi nɛ nyɛ ɓuɗyate.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ ɓɔ yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla ɓɔ te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ ɓɔ wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓɛkɔ nɛ mɛɓɔ hɛnɛ yiɓa nje kwa̧ kɛ̀ kɛ ɗitɛ te yi ɗiyɛ kpo nɛ kpo kinɛ ɗimɔ kɛ́. [
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ kol yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla kol te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ kol wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ mɛkol mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm. [
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ misi yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ ɗôka misi te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ nɛ misi wɛtɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ misi mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ na.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Ɗitɛ ta pupuɗye mumɔ hɛnɛ ndi nda yi kwa kombile nɛ mɛɗye kɛ́.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Kwa kimɔ yasi, ma kɛ som kwa si sambiyɛ, wunɛ ta kelɔ nan yí yɔkiɗye nɔ? Wunɛ ɓɛ̂ki nda mɛɗye mɛte yi ɓɛ nɛ kwa kɛte joŋna nɛ tɛ tandɛ yun.»
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.