Marcos 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVI
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ ndana waka ɓaka, ɓaŋa tí gwe kinɛ pa ɓɛŋɛ nda yi *Kandɔ Njambiyɛ ta nje nɔ nɛ nyaŋgwɛ ŋguŋguɗyɛ kɛ́ na.»
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki. Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Mɛlambɔ mɛnɛ kpalma panɔ nɛ ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y wumɔ nɛ mboŋ mboŋ. Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ to mɛnɛti yakama weyɛ lambɔ, yo má wumɔ nda yite na.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Ɓo sém semɔ, Eli ɓenɛ Mɔyisi ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Hɛ sûm mɛbala yitati, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Piyɛr lɛ́pi ɗete, kɛto a tì ɓɛ kɛ duwɛ yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ lɛpɔ kɛ́ na, kɛto wɔ̧ kwaŋma ɓo.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Wɛtɛ kulutu nja̧ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Kɛ ɓejekɛ ma kaŋɛ misi ŋgɛkila kɛ kɛki yan kɛ́, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ ɓenɛ ɓo.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî yekiɗya yasi te yi ɓo ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na, ɓo ta disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ɓo ɓakiɗya lɛpi yinɔri nɛ gbɔl kɛ temɔ, ɛ ɓo ɗiki diyna tandɛ yan nde: «Kasi womiyate kɛ njoka ɓemuŋ, yite lɛ́pi ɓa nɛ ŋge?»
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gbate nde, Eli ta kandɛ nje yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.» Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Ma nan yi yo kɛtinate kɛ kasi *Mɔnɔ mumɔ nde, a ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate, ɓomɔ má yɛliyɛ nyɛ kɛ́?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɛ ɓomɔ kelɛ yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Ɓo kelma nda yi yo ɓa̧ kɛtinate kɛ kasi nɛ kɛ́.»
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Kɛ ɓo ma wuta nɛ ɓejekɛ te ɓari kɛ́, ɓo dól nde, nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sima litɔ ɓo tikɔ kɛ ɓembe. Ɓenɛ ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Kɛ ŋgil ɓomɔ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgbakima sutiyɛ kɛ̀ nyɛnɔ nyɛ.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wúnɛ ɓo nyɛ́ki mɛso kɛto yasi te nda?»
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Ɛ wɛtɛ mbam te ɛ ɓa̧ kɛ mɔy ŋgil kɔ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mi ɓoŋma mɔnmbɛ nje nɔ kɛ yɔ, a nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu yi kelɛ nde, a tî tapitaŋgwɛ na.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Mbɛy hɛnɛ te yi nyɛ kwaɗyɛ dindɔ nyɛ kɛte, a kɛ ɓetɛ nyɛ kɛ mɛnɛti nɛ weŋ. Ɔ ɓɛ́ŋa, mɛwuru kɛ pundɔ nyɛ kɛ numbu nɛ pukam pukam, a mɛ kɛ nyambɔ mɛsu̧, yotu ma si ɗetɔ nɛ kaŋgata. Mi ŋgwɛtama nɛ ɓejekɛ ɓɔ nde, ɓo ɗûɗya ɓeya sisiŋ te soŋɛ kɛ yotu nɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓo suɗyɛ.»
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe ti jáya yasi ɓaka, ’mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? ’Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ njâki nɛ nyɛ woŋga kɛ yembɛ.»
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ. Kɛ ɓeya sisiŋ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate. Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti kandɛ mɛɓiŋgila, mɛwuru kɛ pundɔ kɛ numbu.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Ɛ Yesus diyɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ nde: «Yo kánda ndenɛn?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo ma kíki kandɛ, a ndi nɛ mɔnɔsikɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Kɛ yiŋa mɛŋgimɔ yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku sa̧ ndi nje te yi wo nyɛ wokɔ. Ndi nde, ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa, kama wusɛ, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ kpál lɛpɔ nde: ‹Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa nde,› ma pɛ mɔ te ɛ tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, mɛyasi hɛnɛ yakama kelna.»
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Ndana, ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ kembiɗya nɛdɔ nde: «Mi kɛ tikɔ temɔ, ma kama mi, kɛto yo sulnate nde, mi ɓɛ̂ki nɛ tikina temɔ.»
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ nde, ŋgil ɓomɔ kɛ sutiyɛ yí nje kɛ́, ɛ nyɛ ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ sisiŋ te ɛ kelɛ nde, mumɔ tî tapitaŋgwɛ, ɗiɓɔ sendi mɛtɔ mɛ mumɔ kɔ, gba mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔ kɛ. Kpɛ, wɛ tî yɔkwɛ nyiŋɛ ɗiyɔ se kɛ yotu nɛ na.»
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Ɛ ɓeya sisiŋ kembiɗya jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu nɛ. Ɛ mɔnɔsikɛ tika nɛ lɔŋkpɔŋ nda muŋte. Ɛ sulɔ ɓomɔ lɛpɛ nde, a gwa̧.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ tɛmbiɗye. Ɛ mɔnɔsikɛ tɛmɛ ɗiyɔ kɛ tɛri kwey.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Kɛ Yesus ma nje kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Njɛl sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.»
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tɛmɛ womɛte kwa̧ nɛ Galile. Yasi wɛtɛ, Yesus tì kwaɗyɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ mbɛy nɛ na,
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 kɛto a ɓa̧ kɛ teɗye ɓejekɛ ɓenɛ mɛyasi lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ, ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Ndi nde, ɓejekɛ tì wokɛ to lɛpi te na, yasi wɛtɛ, ɓo gwa̧ wɔ̧ diynate.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Ɓo kwaŋma kumɔ kɛ Kapɛrnawum. Kɛ Yesus ma kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso kɛ nje kɛto yasi te nda?»
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Ɛ ɓo ɗiyɛ nɛ kpiŋgbili kinɛ ɓutɛ numbu na, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ pitiɗya numbu kɛ nje yí duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Ndana, ɛ Yesus kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ jeɓa ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka ɓɛsɔ, a ɓɛ̂ki nda njena mumɔ kɛ njoka yan hɛnɛ, kelɔ sendi mɛsay nyɛ ɓo hɛnɛ.»
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ tɛmbiɗye kɛ ɓembe yan kaŋɛ nyɛ ɓiye kɛ ɓɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ wɛtɛ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, yo mi yi nyɛ ɓu̧ kimɔte. Ma mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, yeti ndi mi nɛ ŋguru wombɛ yi nyɛ ɓu̧ na, yo nde, a ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Jaŋ lɛpima nyɛ Yesus nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma wɛtɛ mbam kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗinɔ ɗyɔ. Ɛ wusɛ gayɛ nyɛ, kɛto a yeti kɛ njɔŋ su na.»
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tî gay nyɛ na, kɛto mumɔ ti yaka kelɔ mɛyekambiyɛ nɛ ɗinɔ ɗyembɛ nje yeŋsa ndi numbu ndana ndana lɛpina ɓeyate nɛ mi na.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Yo nde, ŋgɛ mumɔ ti lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ wusɛ, a kɛ kɔŋ su.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Ma gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ ɛ ta nyɛ wunɛ pelɔ mɔrɔku wɛtɛ nde, wunɛ hɔ̂ɓiya, kɛto wunɛ ɓotu ɓe *Krist, mɔ te tí kɔpɔ sol nɛ na.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 «Ma ŋgɛ wɛtɛ mumɔ kelɛ yasi te yi yakama jatiɗye wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka ɓe tikɛ temɔ kɛ yembɛ ɓaka kɛ ɓeya nje, ŋgɛ ɓo lɛpɛ ndi nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi tiŋɔ kɛ ŋgiŋ mɔ te kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, yite ɓo jekima kelɔ kimɔ yasi nɛ nyɛ ɓuɗyate.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ ɓɔ yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla ɓɔ te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ ɓɔ wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓɛkɔ nɛ mɛɓɔ hɛnɛ yiɓa nje kwa̧ kɛ̀ kɛ ɗitɛ te yi ɗiyɛ kpo nɛ kpo kinɛ ɗimɔ kɛ́. [
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ kol yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla kol te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ kol wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ mɛkol mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm. [
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ misi yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ ɗôka misi te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ nɛ misi wɛtɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ misi mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ na.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 Ɗitɛ ta pupuɗye mumɔ hɛnɛ ndi nda yi kwa kombile nɛ mɛɗye kɛ́.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Kwa kimɔ yasi, ma kɛ som kwa si sambiyɛ, wunɛ ta kelɔ nan yí yɔkiɗye nɔ? Wunɛ ɓɛ̂ki nda mɛɗye mɛte yi ɓɛ nɛ kwa kɛte joŋna nɛ tɛ tandɛ yun.»
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.