Marcos 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA
1 Yesus ka̧ mbɔmbu lɛpɔ sendi nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ ndana waka ɓaka, ɓaŋa tí gwe kinɛ pa ɓɛŋɛ nda yi *Kandɔ Njambiyɛ ta nje nɔ nɛ nyaŋgwɛ ŋguŋguɗyɛ kɛ́ na.»
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Ya mɛtu yitan jɔ wɛtɛ kɛ kɔŋte, ɛ Yesus ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jak nɛ̀ Jaŋ kwa̧ ɓenɛ ɓo ɓepɔ kɛ̀ nɛ naŋ kɛ wɛtɛ nyaŋgwɛ keki. Kumɔ mate, ɛ yotu nɛ sɛnjɛ kɛ misi man.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Mɛlambɔ mɛnɛ kpalma panɔ nɛ ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y ŋgɛ̧y wumɔ nɛ mboŋ mboŋ. Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ to mɛnɛti yakama weyɛ lambɔ, yo má wumɔ nda yite na.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ɓo sém semɔ, Eli ɓenɛ Mɔyisi ɓaka kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓe Yesus.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Hɛ sûm mɛbala yitati, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.»
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Piyɛr lɛ́pi ɗete, kɛto a tì ɓɛ kɛ duwɛ yasi te yi nyɛ yâkaŋgwɛ lɛpɔ kɛ́ na, kɛto wɔ̧ kwaŋma ɓo.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Wɛtɛ kulutu nja̧ ɗiɓiɗye ɓo. Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ, sɔŋ temɔ mbɛ, wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kɛ ɓejekɛ ma kaŋɛ misi ŋgɛkila kɛ kɛki yan kɛ́, ɓo tì ɓɛŋɛ se wɛtɛ mumɔ na, ndi Yesus nyɛpɔ ɓenɛ ɓo.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Ndana, kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ piyɛ wulɛ kɛ to keki kɛ́, ɛ Yesus kiɗyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî yekiɗya yasi te yi ɓo ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na, ɓo ta disɔ yekiɗye, yite *Mɔnɔ mumɔ womiya kɛ njoka ɓemuŋ.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ɓo ɓakiɗya lɛpi yinɔri nɛ gbɔl kɛ temɔ, ɛ ɓo ɗiki diyna tandɛ yan nde: «Kasi womiyate kɛ njoka ɓemuŋ, yite lɛ́pi ɓa nɛ ŋge?»
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, Eli ta pa kandɛ nje ɗiŋ kɛ́?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gbate nde, Eli ta kandɛ nje yí nje kombile mɛyasi hɛnɛ tikɔ kɛ mbɛy te.» Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Ma nan yi yo kɛtinate kɛ kasi *Mɔnɔ mumɔ nde, a ta saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate, ɓomɔ má yɛliyɛ nyɛ kɛ́?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Ma mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Eli ma nje, ɛ ɓomɔ kelɛ yasi te yi ɓo kwaɗya kelɔ kɛ́ nɛ nyɛ. Ɓo kelma nda yi yo ɓa̧ kɛtinate kɛ kasi nɛ kɛ́.»
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Kɛ ɓo ma wuta nɛ ɓejekɛ te ɓari kɛ́, ɓo dól nde, nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi sima litɔ ɓo tikɔ kɛ ɓembe. Ɓenɛ ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Kɛ ŋgil ɓomɔ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ ɓo ŋgbakima sutiyɛ kɛ̀ nyɛnɔ nyɛ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wúnɛ ɓo nyɛ́ki mɛso kɛto yasi te nda?»
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ɛ wɛtɛ mbam te ɛ ɓa̧ kɛ mɔy ŋgil kɔ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yekele, mi ɓoŋma mɔnmbɛ nje nɔ kɛ yɔ, a nɛ wɛtɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu yi kelɛ nde, a tî tapitaŋgwɛ na.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Mbɛy hɛnɛ te yi nyɛ kwaɗyɛ dindɔ nyɛ kɛte, a kɛ ɓetɛ nyɛ kɛ mɛnɛti nɛ weŋ. Ɔ ɓɛ́ŋa, mɛwuru kɛ pundɔ nyɛ kɛ numbu nɛ pukam pukam, a mɛ kɛ nyambɔ mɛsu̧, yotu ma si ɗetɔ nɛ kaŋgata. Mi ŋgwɛtama nɛ ɓejekɛ ɓɔ nde, ɓo ɗûɗya ɓeya sisiŋ te soŋɛ kɛ yotu nɛ. Yasi wɛtɛ, ɛ ɓo suɗyɛ.»
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe ti jáya yasi ɓaka, ’mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? ’Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Wunɛ njâki nɛ nyɛ woŋga kɛ yembɛ.»
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ɛ ɓo ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ. Kɛ ɓeya sisiŋ ma kaŋɛ ndi misi ɗekɛ ɓɛŋɛ nɛ Yesus kɛ́, ɛ nyɛ jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate. Ɛ nyɛ ɓalɛ kɛ mɛnɛti kandɛ mɛɓiŋgila, mɛwuru kɛ pundɔ kɛ numbu.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ɛ Yesus diyɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ nde: «Yo kánda ndenɛn?» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yo ma kíki kandɛ, a ndi nɛ mɔnɔsikɛ.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Kɛ yiŋa mɛŋgimɔ yo kɛ ɗiki ɓetɛ nyɛ kɛ ɗitɛ, yiŋa kɛ mɔrɔku sa̧ ndi nje te yi wo nyɛ wokɔ. Ndi nde, ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa, kama wusɛ, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu.»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ kpál lɛpɔ nde: ‹Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛ yakama kelɔ yaŋa nde,› ma pɛ mɔ te ɛ tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ, mɛyasi hɛnɛ yakama kelna.»
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ndana, ɛ saŋgwɛ nɛ mɔnɔ kembiɗya nɛdɔ nde: «Mi kɛ tikɔ temɔ, ma kama mi, kɛto yo sulnate nde, mi ɓɛ̂ki nɛ tikina temɔ.»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Kɛ Yesus ma ɓɛŋɛ nde, ŋgil ɓomɔ kɛ sutiyɛ yí nje kɛ́, ɛ nyɛ ɓama nɛ ɓeya sisiŋ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ sisiŋ te ɛ kelɛ nde, mumɔ tî tapitaŋgwɛ, ɗiɓɔ sendi mɛtɔ mɛ mumɔ kɔ, gba mi kɛ kombile lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu mɔnɔ kɛ. Kpɛ, wɛ tî yɔkwɛ nyiŋɛ ɗiyɔ se kɛ yotu nɛ na.»
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Ɛ ɓeya sisiŋ kembiɗya jalɛ mɔnɔsikɛ ɓeyate pundɔ ɗuwɛ kɛ yotu nɛ. Ɛ mɔnɔsikɛ tika nɛ lɔŋkpɔŋ nda muŋte. Ɛ sulɔ ɓomɔ lɛpɛ nde, a gwa̧.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Yasi wɛtɛ, ɛ Yesus ɓiye nyɛ kɛ ɓɔ tɛmbiɗye. Ɛ mɔnɔsikɛ tɛmɛ ɗiyɔ kɛ tɛri kwey.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Kɛ Yesus ma nje kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ ɓejekɛ ɓenɛ diyɛ nyɛ tandɛ yan nde: «Kɛto ŋge yi wusɛ suɗya su soŋna ɓeya sisiŋ te kɛ́?»
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Njɛl sisiŋ nda ɛnɔru yakama ɗuwɛ kɛ yotu mumɔ ndi nɛ nje mɛŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo tɛmɛ womɛte kwa̧ nɛ Galile. Yasi wɛtɛ, Yesus tì kwaɗyɛ nde, ɓomɔ dûkwɛ mbɛy nɛ na,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 kɛto a ɓa̧ kɛ teɗye ɓejekɛ ɓenɛ mɛyasi lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ kaŋɛ nyɛ kɛ mɛɓɔ mɛ ɓomɔ, ɓo má wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ndi nde, ɓejekɛ tì wokɛ to lɛpi te na, yasi wɛtɛ, ɓo gwa̧ wɔ̧ diynate.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Ɓo kwaŋma kumɔ kɛ Kapɛrnawum. Kɛ Yesus ma kwa̧ nyiŋɛ tu̧ kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓa̧ kɛ nyɛ mɛso kɛ nje kɛto yasi te nda?»
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ɛ ɓo ɗiyɛ nɛ kpiŋgbili kinɛ ɓutɛ numbu na, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ pitiɗya numbu kɛ nje yí duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɛ njoka yan kɔ.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ndana, ɛ Yesus kwa̧ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ jeɓa ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka ɓɛsɔ, a ɓɛ̂ki nda njena mumɔ kɛ njoka yan hɛnɛ, kelɔ sendi mɛsay nyɛ ɓo hɛnɛ.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ tɛmbiɗye kɛ ɓembe yan kaŋɛ nyɛ ɓiye kɛ ɓɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ wɛtɛ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, yo mi yi nyɛ ɓu̧ kimɔte. Ma mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, yeti ndi mi nɛ ŋguru wombɛ yi nyɛ ɓu̧ na, yo nde, a ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ.»
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Jaŋ lɛpima nyɛ Yesus nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma wɛtɛ mbam kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗinɔ ɗyɔ. Ɛ wusɛ gayɛ nyɛ, kɛto a yeti kɛ njɔŋ su na.»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wunɛ tî gay nyɛ na, kɛto mumɔ ti yaka kelɔ mɛyekambiyɛ nɛ ɗinɔ ɗyembɛ nje yeŋsa ndi numbu ndana ndana lɛpina ɓeyate nɛ mi na.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Yo nde, ŋgɛ mumɔ ti lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ wusɛ, a kɛ kɔŋ su.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ma gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Mumɔ hɛnɛ ɛ ta nyɛ wunɛ pelɔ mɔrɔku wɛtɛ nde, wunɛ hɔ̂ɓiya, kɛto wunɛ ɓotu ɓe *Krist, mɔ te tí kɔpɔ sol nɛ na.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 «Ma ŋgɛ wɛtɛ mumɔ kelɛ yasi te yi yakama jatiɗye wɛtɛ mɔnɔsikɛ kɛ njoka ɓɔnɔ ɓaka ɓe tikɛ temɔ kɛ yembɛ ɓaka kɛ ɓeya nje, ŋgɛ ɓo lɛpɛ ndi nde, ɓo ɓôŋ tari kɔkuna yasi tiŋɔ kɛ ŋgiŋ mɔ te kwa̧ ɓetɛ nyɛ kɛ maŋ, yite ɓo jekima kelɔ kimɔ yasi nɛ nyɛ ɓuɗyate.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ ɓɔ yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla ɓɔ te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ ɓɔ wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓɛkɔ nɛ mɛɓɔ hɛnɛ yiɓa nje kwa̧ kɛ̀ kɛ ɗitɛ te yi ɗiyɛ kpo nɛ kpo kinɛ ɗimɔ kɛ́. [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ kol yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ kîla kol te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa ndi nɛ kol wɛtɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓɛ nɛ joŋgwɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ mɛkol mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm. [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ sendi na.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ŋgɛ ɓɛ nde, wɛtɛ misi yɔ kɛ kwaɗyɛ jatiɗye wɛ kɛ ɓeya nje, nɔ̀ ɗôka misi te mbɛte soŋɛ. Yo ta jekɔ ɓɛ kimɔte kɛ yɔ nde, nyiŋa kɛ *Kandɔ Njambiyɛ nɛ misi wɛtɛ, laŋsa nde, ɓo ɓêta wɛ kɛ ɗitɛ te yi ti ɗím kɛ́ nɛ misi mɔ hɛnɛ yiɓa nɛ jɛm.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Mate ɓeɗuŋ ɓete ɓe ɗye ɓo nɛ fit fit ɓaka yeti kɛ gwe na, ma ɗitɛ yeti kɛ ɗimɔ na.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ɗitɛ ta pupuɗye mumɔ hɛnɛ ndi nda yi kwa kombile nɛ mɛɗye kɛ́.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Kwa kimɔ yasi, ma kɛ som kwa si sambiyɛ, wunɛ ta kelɔ nan yí yɔkiɗye nɔ? Wunɛ ɓɛ̂ki nda mɛɗye mɛte yi ɓɛ nɛ kwa kɛte joŋna nɛ tɛ tandɛ yun.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.