Marcos 8
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH
1 Kɛ ŋgimɔ te yite nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nja̧ wesiɗya wolo kɛ kɛki Yesus. Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ yaŋa te yi ɓo ta ɗye na. Ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 «Mi kɛ gwe ŋgwɛtɛ ŋgil ɓotu ɓaka ɓuɗyate, kɛto yo mɛ kɛ muka mɛtu yitati yi ɓo waka kɛ kɛki mbɛ kɛ́. Ma yasi te yi ɓo ta ɗye yeti.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Ŋgɛ mi lɛpɛ ndana nde, ɓo ɗûkwɛ nɛ nja, wum ta ɓaɗyɛ ɓo kɛ nje, kɛto ɓaŋa kɛ njoka yan wulma nɛ naŋ nje nɔ.»
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ pitiɗye lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ waka kɛ koŋgor, hɛ ta kelɔ nan yí nyɛ nɛ ɓomɔ mɛɗye nde, ɓo ɗyâki ditɔ?»
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ mampa niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Yitan jɔ yiɓa.»
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗîy ɗiyɔ kɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa yitan jɔ yiɓa kɛ, nyɛ Njambiyɛ wosoko lekɛ yo nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ, nɛ́ ɓo kɛ̀ kaɓi nyɛ ɓomɔ. Ɛ ɓo ɓu̧ kɛ̀ kaɓɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Ɓo ɓa̧ sendi nɛ ɓɔnɔ ɓenjanjɔ nɛ mbɛt. Ɛ nyɛ nyɛ Njambiyɛ wosoko nje lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde, ɓo kɛ̂n kaɓɔ yo sendi nyɛ ɓomɔ.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Ɓomɔ ɗyenama ditɔ. Ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ yitan jɔ yiɓa.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Ɓo ɓa̧ nda ɓomɔ tomay yini. Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo sîki ɗuwɛ.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Kinɛ kikɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɓendɛ landi ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Dalmanuta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ *Ɓefarisɛ̧ ɗya̧ kandɛ mɛtandɔ ɓenɛ ɓe Yesus. Yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ, ɓo diyma nyɛ nde, a têɗya ɓo wɛtɛ mɛyekambiyɛ yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ, nɛ́ ɓo ɓɛŋ.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Ɛ Yesus njimɛ kɛ temɔ lɛpɔ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ diyɛ wɛtɛ mɛyekambiyɛ kɛ́? Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ: Ko ɓo tí ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na.»
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ŋgbɛsɛ ɓo ɓendɔ landi saɓiyɛ kɛ̀ ŋginjɛ te yɔru.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Ɓejekɛ leŋsama kinɛ ɓu̧ mampa ɓuɗyate na. Ma ɓo ɓa̧ ndi nɔ wɛtɛ kɛ mɔy landi.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Ɛ Yesus kombile lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy gba nɛ sɔsɔ nɛ ŋga̧ te yi *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ŋga̧ te yi Herod.»
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Ɛ ɓejekɛ ɗiki sa̧ to lɛpi te tandɛ yan takɛ nde, yo kɛto ɓo tì ɓu̧ mampa ɓuɗyate na.
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Yesus duwa̧ yasi te yi ɓa̧ kɛ kwaŋna kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ takɛ nde, mi lɛ́pi ɗete, kɛto wunɛ tì ɓu̧ mampa ɓuɗyate kɛ́? ’Yite nde, kumɔ ndana wunɛ tì pa ɓɛ nɛ ɗyanɔ na? ’Wunɛ tì pa ɓiye to mɛyasi kumɔ ndana na? ’Mɛtemɔ mun ndi ka nɛ keskere?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 ’Misi te yi wunɛ nɔ kɛ́, wunɛ yeti kɛ ɓɛŋna na? ’Mɛtɔ mɛte yi wunɛ nɔ kɛ́, wunɛ yeti kɛ wokɔ ka pɛ̧ na? ’Ma yite nde, wunɛ kinɛ ɗyɔŋgɔ yí takɛ nɛ mɛyasi na?
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 Komɛ mi lekima mampa yitan nyɛ ɓomɔ tomay yitan kɛ́, wunɛ nja̧ wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Kamɔ jɔ yiɓa.»
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 «Ma komɛ mi lekima mampa yitan jɔ yiɓa nyɛ ɓomɔ tomay yini kɛ́, wunɛ nja̧ wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yitan jɔ yiɓa.»
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ tì pa ɓiye ndi to te na?»
21 Então Jesus perguntou:
22 Ɓo nja̧ kwa̧ kumɔ kɛ Betsayda. Ɛ ɓomɔ ɓu̧ wɛtɛ mɔ ɗiɓina misi nje nɔ kɛ yi Yesus ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kpôka nyɛ.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Ɛ nyɛ ɓiye mɔ ɗiɓina misi kɛ ɓɔ jisɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy ɗya. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ sa mɛsɛri lɔmbɛ kɛ misi mɛ mɔ ɗiɓina misi kasɛ ɓɔ kɛ yotu nɛ diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kɛ ɓɛŋɛ yiŋa yasi?»
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Ɛ mɔ ɗiɓina misi ŋgɛkila lɛpɔ nde: «Mi kɛ ɓɛŋɛ ɓomɔ. Mi ɓɛ́ŋa ɓo nda mɛjeti, yasi wɛtɛ, ɓo kɛ kɛndɔ.»
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓasiɗye kasɛ ɓɔ kɛ misi mɛ mɔ ɗiɓina misi. Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ yasi nɛ ŋgoŋ kɛ́, ɛ misi mɛnɛ ɓutuna, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi hɛnɛ nɛ ŋgɛlɛlɛ.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî yɔkwɛ se nyiŋɛ mɔy ɗya na, ɗukwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyɔ.»
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Yesus nja̧ kwa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ kɛ pɔku mɛɗya mɛte yi Sesare te yi Filip. Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Ɓomɔ lɛ́pi nde, mi nda?»
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ɓaŋa lɛ́pi nde, wɛ Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Ɓaŋa nde, Eli. Ɓaŋa sendi nde, wɛtɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nda ɓari.»
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Ɛ nyɛ nje diyɛ ɓo nde: «Ma kɛ yun, wunɛ lɛ́pi ɓa nde, mi nda?» Ɛ Piyɛr yeŋsa lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ *Krist!»
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde, kpɛ, ko ɓo tî lɛpi ɗete nyɛ wɛtɛ mumɔ na.
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Ndana, ɛ Yesus kandɛ teɗya yan mɛyasi lɛpɔ nde: «Yo kponate nde, *Mɔnɔ mumɔ sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga ta sɛŋɛ nyɛ. Yo kponate sendi nde, ɓo ta wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Yesus ɓa̧ kɛ lɛpɔ mɛlɛpi mɛnɔri nɛ gbas gbas. Ɛ Piyɛr ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ nɛ naŋ kandɛ gayna nɛ.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓenɔ nɛ Piyɛr lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «*Satan, lɔndɔ kɛ kɛki mbɛ, kɛto mɛtakɛ mɔ yeti wɛtɛ nɛ yi Njambiyɛ na, yo mɛtakɛ mɛte yi ɓomɔ!»
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ jeɓa ŋgil ɓomɔ nɛ̀ ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mi, a tî ɓoŋ yotu nɛ nde, yo yaŋa na. A sôɓa kroa nɛ ɓeŋgwɛ mi,
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 kɛto mumɔ hɛnɛ ɛ kwaɗyɛ kambiɗya nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ nɛ ŋgom ŋgom kɔ ta ɗimbiɗye yo. Ma yɔkɔ ɛ ta ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ kɛto mbɛ nɛ̀ kɛto Kimɔ Tom kɔ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Ma ŋgɛ mumɔ si namɔ mɛnɛti maka hɛnɛ, nje ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ, yo má nje kamɛ nyɛ ŋge?
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 Yo kwalɔ yasi te nda yi mumɔ yakama nyɛ kɛ numbu joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ?
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Yo nde, mumɔ hɛnɛ ɛ ta gwe njɔn jayna mbɛ nɛ̀ jayna mɛlɛpi mɛmbɛ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓe muka ɓe tumɛ kɔŋ nɛ Njambiyɛ joŋna kɛ mɛɓeyɔ ɓaka, *Mɔnɔ mumɔ ta gwe sendi njɔn wenɛ komɛ nyɛ ta nje kɛ mɔy mɛluksa mɛ Saŋgwɛ ɓenɛ pupuna ɓejaki ɓe Njambiyɛ.»
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.