Marcos 8
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF
1 Kɛ ŋgimɔ te yite nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ nja̧ wesiɗya wolo kɛ kɛki Yesus. Yasi wɛtɛ, ɓo tì ɓɛ nɛ yaŋa te yi ɓo ta ɗye na. Ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Mi kɛ gwe ŋgwɛtɛ ŋgil ɓotu ɓaka ɓuɗyate, kɛto yo mɛ kɛ muka mɛtu yitati yi ɓo waka kɛ kɛki mbɛ kɛ́. Ma yasi te yi ɓo ta ɗye yeti.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Ŋgɛ mi lɛpɛ ndana nde, ɓo ɗûkwɛ nɛ nja, wum ta ɓaɗyɛ ɓo kɛ nje, kɛto ɓaŋa kɛ njoka yan wulma nɛ naŋ nje nɔ.»
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ɛ ɓejekɛ ɓenɛ pitiɗye lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ waka kɛ koŋgor, hɛ ta kelɔ nan yí nyɛ nɛ ɓomɔ mɛɗye nde, ɓo ɗyâki ditɔ?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ mampa niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Yitan jɔ yiɓa.»
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo ɗîy ɗiyɔ kɛ mɛnɛti. Ɛ nyɛ ɓu̧ mampa yitan jɔ yiɓa kɛ, nyɛ Njambiyɛ wosoko lekɛ yo nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ, nɛ́ ɓo kɛ̀ kaɓi nyɛ ɓomɔ. Ɛ ɓo ɓu̧ kɛ̀ kaɓɔ nyɛ ŋgil ɓomɔ.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Ɓo ɓa̧ sendi nɛ ɓɔnɔ ɓenjanjɔ nɛ mbɛt. Ɛ nyɛ nyɛ Njambiyɛ wosoko nje lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde, ɓo kɛ̂n kaɓɔ yo sendi nyɛ ɓomɔ.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Ɓomɔ ɗyenama ditɔ. Ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ yitan jɔ yiɓa.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Ɓo ɓa̧ nda ɓomɔ tomay yini. Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde, ɓo sîki ɗuwɛ.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Kinɛ kikɔ kɛ́, ɛ nyɛ ɓendɛ landi ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛ Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ *Ɓefarisɛ̧ ɗya̧ kandɛ mɛtandɔ ɓenɛ ɓe Yesus. Yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ, ɓo diyma nyɛ nde, a têɗya ɓo wɛtɛ mɛyekambiyɛ yi wulɛ kɛ ɗyoɓɔ, nɛ́ ɓo ɓɛŋ.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Ɛ Yesus njimɛ kɛ temɔ lɛpɔ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ diyɛ wɛtɛ mɛyekambiyɛ kɛ́? Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ: Ko ɓo tí ɓɛŋɛ mɛyekambiyɛ wɛtɛ nɛ wɛtɛ na.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ŋgbɛsɛ ɓo ɓendɔ landi saɓiyɛ kɛ̀ ŋginjɛ te yɔru.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Ɓejekɛ leŋsama kinɛ ɓu̧ mampa ɓuɗyate na. Ma ɓo ɓa̧ ndi nɔ wɛtɛ kɛ mɔy landi.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Ɛ Yesus kombile lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy gba nɛ sɔsɔ nɛ ŋga̧ te yi *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ŋga̧ te yi Herod.»
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ɛ ɓejekɛ ɗiki sa̧ to lɛpi te tandɛ yan takɛ nde, yo kɛto ɓo tì ɓu̧ mampa ɓuɗyate na.
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Yesus duwa̧ yasi te yi ɓa̧ kɛ kwaŋna kɛ́. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kɛto ŋge yi wunɛ takɛ nde, mi lɛ́pi ɗete, kɛto wunɛ tì ɓu̧ mampa ɓuɗyate kɛ́? ’Yite nde, kumɔ ndana wunɛ tì pa ɓɛ nɛ ɗyanɔ na? ’Wunɛ tì pa ɓiye to mɛyasi kumɔ ndana na? ’Mɛtemɔ mun ndi ka nɛ keskere?
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 ’Misi te yi wunɛ nɔ kɛ́, wunɛ yeti kɛ ɓɛŋna na? ’Mɛtɔ mɛte yi wunɛ nɔ kɛ́, wunɛ yeti kɛ wokɔ ka pɛ̧ na? ’Ma yite nde, wunɛ kinɛ ɗyɔŋgɔ yí takɛ nɛ mɛyasi na?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Komɛ mi lekima mampa yitan nyɛ ɓomɔ tomay yitan kɛ́, wunɛ nja̧ wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Kamɔ jɔ yiɓa.»
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 «Ma komɛ mi lekima mampa yitan jɔ yiɓa nyɛ ɓomɔ tomay yini kɛ́, wunɛ nja̧ wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ niŋgɔ?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yitan jɔ yiɓa.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «’Wunɛ tì pa ɓiye ndi to te na?»
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Ɓo nja̧ kwa̧ kumɔ kɛ Betsayda. Ɛ ɓomɔ ɓu̧ wɛtɛ mɔ ɗiɓina misi nje nɔ kɛ yi Yesus ŋgwɛta nɛ nyɛ nde, a kpôka nyɛ.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Ɛ nyɛ ɓiye mɔ ɗiɓina misi kɛ ɓɔ jisɛ nɛ nyɛ kɛ mɔy ɗya. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ sa mɛsɛri lɔmbɛ kɛ misi mɛ mɔ ɗiɓina misi kasɛ ɓɔ kɛ yotu nɛ diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kɛ ɓɛŋɛ yiŋa yasi?»
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Ɛ mɔ ɗiɓina misi ŋgɛkila lɛpɔ nde: «Mi kɛ ɓɛŋɛ ɓomɔ. Mi ɓɛ́ŋa ɓo nda mɛjeti, yasi wɛtɛ, ɓo kɛ kɛndɔ.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɓasiɗye kasɛ ɓɔ kɛ misi mɛ mɔ ɗiɓina misi. Kɛ nyɛ ma ɓɛŋɛ yasi nɛ ŋgoŋ kɛ́, ɛ misi mɛnɛ ɓutuna, ɛ nyɛ kandɛ ɓɛŋna yasi hɛnɛ nɛ ŋgɛlɛlɛ.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî yɔkwɛ se nyiŋɛ mɔy ɗya na, ɗukwɛ kɛ̀ tu̧ ɗyɔ.»
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Yesus nja̧ kwa̧ ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ̀ kɛ pɔku mɛɗya mɛte yi Sesare te yi Filip. Piŋɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ kɛndi kɛ́, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Ɓomɔ lɛ́pi nde, mi nda?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ɓaŋa lɛ́pi nde, wɛ Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Ɓaŋa nde, Eli. Ɓaŋa sendi nde, wɛtɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nda ɓari.»
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Ɛ nyɛ nje diyɛ ɓo nde: «Ma kɛ yun, wunɛ lɛ́pi ɓa nde, mi nda?» Ɛ Piyɛr yeŋsa lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ *Krist!»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde, kpɛ, ko ɓo tî lɛpi ɗete nyɛ wɛtɛ mumɔ na.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Ndana, ɛ Yesus kandɛ teɗya yan mɛyasi lɛpɔ nde: «Yo kponate nde, *Mɔnɔ mumɔ sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe teɗya mɛmboŋga ta sɛŋɛ nyɛ. Yo kponate sendi nde, ɓo ta wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Yesus ɓa̧ kɛ lɛpɔ mɛlɛpi mɛnɔri nɛ gbas gbas. Ɛ Piyɛr ɓu̧ nyɛ kɛ̀ nɔ nɛ naŋ kandɛ gayna nɛ.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ ɓejekɛ ɓenɛ ɓenɔ nɛ Piyɛr lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «*Satan, lɔndɔ kɛ kɛki mbɛ, kɛto mɛtakɛ mɔ yeti wɛtɛ nɛ yi Njambiyɛ na, yo mɛtakɛ mɛte yi ɓomɔ!»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ jeɓa ŋgil ɓomɔ nɛ̀ ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mi, a tî ɓoŋ yotu nɛ nde, yo yaŋa na. A sôɓa kroa nɛ ɓeŋgwɛ mi,
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 kɛto mumɔ hɛnɛ ɛ kwaɗyɛ kambiɗya nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ nɛ ŋgom ŋgom kɔ ta ɗimbiɗye yo. Ma yɔkɔ ɛ ta ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ kɛto mbɛ nɛ̀ kɛto Kimɔ Tom kɔ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Ma ŋgɛ mumɔ si namɔ mɛnɛti maka hɛnɛ, nje ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ, yo má nje kamɛ nyɛ ŋge?
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Yo kwalɔ yasi te nda yi mumɔ yakama nyɛ kɛ numbu joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ?
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Yo nde, mumɔ hɛnɛ ɛ ta gwe njɔn jayna mbɛ nɛ̀ jayna mɛlɛpi mɛmbɛ kɛ mbɔmbu ɓotu ɓe muka ɓe tumɛ kɔŋ nɛ Njambiyɛ joŋna kɛ mɛɓeyɔ ɓaka, *Mɔnɔ mumɔ ta gwe sendi njɔn wenɛ komɛ nyɛ ta nje kɛ mɔy mɛluksa mɛ Saŋgwɛ ɓenɛ pupuna ɓejaki ɓe Njambiyɛ.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.