Marcos 12
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVI
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kandɛ lɛpina mɛyasi nyɛ ɓo nɛ nje mɛkanɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ sama ŋgwaŋ *vinyɛ. Ɛ nyɛ kelɛ kakwɛ litɔ nɛ yo, timɔ mbɛy sɔpita mɛmbumɔ, sumɔ sendi doŋgbe doŋgbe tu̧ yí pɛmna ŋgwaŋ. Ɛ nyɛ nje kaŋɛ yo hɛnɛ nyɛ ɓaŋa ɓotu ɓe mɛsay nde, ɓo ɓâkiɗya, ɓɛ sendi nɛ ŋgaɓiyɛ te yan kɛte. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ lɔndunate kɛ̀ yiŋa mɛnɛti.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Kɛ ŋgimɔ te yi mɛmbumɔ sima ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ ma ɗya̧, ɛ nyɛ tomɛ wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ kɛ yi ɓari, nɛ́ ɓo njesɛ nyɛ ŋgaɓiyɛ mɛmbumɔ mɛte yenɛ.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay te ɓari tɛmma ɓiye nyɛ mɛndɛ yɔkiɗye nyɛ nɛ gboŋgo ɓɔ.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tomɛ sendi wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ ɓo. Ɛ ɓo mɛndɛ mbɛte kɔmbɛ kɛ to toyɛ nyɛ wuŋgwɛ.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 A nja̧ tomɔ sendi mbaŋa kɛ kɔŋ te yɔru. Ɛ ɓo wo mbɛte. Ɛ nyɛ nje tomɔ sendi ɓaŋa ɓuɗyate kɛnjɛ. Ɓo natima ɓaŋa tumbɔ wo ɓaŋa.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Ndana, ɛ nyɛ tika ndi nɛ ndaŋga mɔnɔ wenɛ, sɔŋ temɔ nɛ. Yí siɗyɛ nɔ, ɛ nyɛ nje tomɔ nyɛ kɛnjɛ lɛpɔ nde: ‹Ɓo ta kambɔ, kɛto yo mɔnmbɛ.›
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay ɓaka nja̧ lɛpɔ tandɛ yan nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa, mɔ te ɛ ta tika nɛ mɛlikɔ, ɛkɔ! Nɛ njâki, hɛ wôku nyɛ, nɛ́ wusɛ tika su nɔ.›
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Ɛ ɓo ɓiye nyɛ wo, ɓu̧ muŋ nɛ kɛ̀ li̧ kɛ kɔŋ ŋgwaŋ.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 «Ma sa ŋgwaŋ ta nje kelɔ nan? A ta nje girise ɓotu ɓe mɛsay ɓenɔri nje kaŋɛ ŋgwaŋ nyɛ ɓaŋa.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 ’Yite nde, wunɛ tì pa tɔlɔ lɛpi kɛ yi ɗiyɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ na? Yo kɛtinate nde: ‹Tari*f1* te yi ɓotu ɓe sumna tu̧ sɛŋma kɔ kpalma nje ɓɛ saŋgwɛ kondu.
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Ma yasi kɛ, yo mɛkele mɛ Baba Mbokɔ, yo yasi te yi wusɛ ɓɛŋɛ ŋgbakima.› »
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Kɛ ɓekum Ɓeyudɛn ma si wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri hɛnɛ kɛ́, ɛ ɓo sa̧ nje te yi ɓiye Yesus, kɛto ɓo duwa̧ nde, a nyɛ́ki kanɔ te suŋgwɛ nɛ ɓo. Yasi wɛtɛ, ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ŋgil ɓomɔ, ɗete ɛ ɓo jisɛ kwa̧ tikɔ nyɛ.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Ɓo nja̧ tomɔ ɓaŋa *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ kumande Herod ɓaka kɛnjɛ kɛ yi Yesus, nɛ́ ɓo dɔŋgiɗye nyɛ wulɛ kɛ lɛpi te yi ta pundɔ kɛ numbu nɛ kɛ́.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Ɛ ɓo ɗya̧ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ duwa̧ nde, wɛ mɔ gbakasi ko kɛ misi mɛ nda, kɛto wɛ ti ɓáŋ yɔ mbɛri misi mɛ mumɔ na. Wɛ téɗya yɔ nje Njambiyɛ gbate gbate. ’Mɛmboŋga lɛ́pi nde, mumɔ gbôku garama nyɛ *Sesar? ’Hɛ gbôku ho hɛ tî gboku?»
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Yesus duwa̧ likisi yan, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓóɓa mi kɛto ŋge? Wunɛ ɓôŋ nɛ sule wɛtɛ nje nɔ, nɛ́ mi ɓɛŋ.»
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Ɛ ɓo nje nɔ ɓu̧ kaŋɛ nyɛ nyɛ. Ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Yikɛ yekambiyɛ to nda? Kɛtina mɛkɛti mɛte yikɛ téɗya nda?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo yi Sesar.»
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nyɛ̂ki Sesar mɛyasi mɛte yenɛ, nyɛ Njambiyɛ mɛyasi mɛte yenɛ.» Ɓo ŋgbakimama ɓuɗyate kɛ yasi te yi nyɛ yeŋsama kɛ́.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 *Ɓesadusɛ̧ lɛ́pi yan nde, ɓemuŋ tí womiyɛ na. Ɓo nja̧ sendi kɛ yi Yesus diyɛ nyɛ mɛdiyan lɛpɔ nde:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 «Yekele, kɛ njoka mɛmboŋga musu yi Mɔyisi kɛtima kɛ́, yo kɛtinate kɛ mɔyte nde: ‹Ŋgɛ mumɔ ɓɛ nɛ maŋ, ŋgɛ maŋ wenɛ te gwe tikɔ nyari kinɛ ja ɓenɛ nyɛ na, na ɓôŋ kusɔ te, na ja kwaŋɗye nɛ ɗinɔ maŋ ɛ gwa̧ kɔ.›
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Yo ɓa̧ nɛ ɓaŋa ɓɔnɔ ɓembam yitan jɔ yiɓa ɓe jaɗya kɛ mɔy yan. Tomba te ɓoŋma nyari gwe kinɛ tikɔ ko mɔnɔsikɛ ɓenɛ nya te na.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Ɛ ɛ kɔŋ te ɓu̧ kɔ gwe kinɛ tikɔ ko mɔnɔsikɛ ɓenɛ nya te na. Yo ɓa̧ ndi sendi ɗete nɛ mɔ yitatite.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Yo kwaŋnama ndi ɗete siɗyɛ nɛ ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa nɛ gbukup. Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì ja ɓenɛ nya te yí kusɔ nɛ kandɔ na. Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyari nje gwe sendi kɛ kɔŋ yan hɛnɛ.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Ma kɛ yesɔ te yi ɓemuŋ ta womiyɛ nɔ kɛ́, kɛ njoka ɓembam ɓaka, nya kɔ ta nje ɓɛ nya nda, kɛto ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa ɓoŋma nyɛ nɛ mɛgwaki?»
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Nɛ ti ɓɛ́ŋa nde, mɛjɔsɔ mun wúla, kɛto wunɛ kɛ ndekima yasi te yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ, ndekima sendi ŋguŋguɗyɛ Njambiyɛ na?
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Yo nde, komɛ ɓemuŋ ta womiyɛ kɛ́, mɛgwaki tí ɓɛŋna se na. Yasi wɛtɛ, ɓomɔ hɛnɛ ta joŋna nda yi ɓejaki ɓe Njambiyɛ joŋna nɔ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Ma kɛ kasi womiya ɓemuŋ, yite nde, wunɛ tì pa tɔlɔ ka mɛkana mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ na? Wunɛ tì pa tɔlɔ kɛ mbɛy te yi lɛpɛ kasi mɔnɔ jeti te ɛ ɓa̧ kɛ ɓiye ɗitɛ kɛ́ na? Womɛte Njambiyɛ lɛpima nyɛ Mɔyisi nde: ‹Mi mbɛ Njambiyɛ te ɛ Abaraham, Njambiyɛ te ɛ Isak, Njambiyɛ te ɛ Yakɔp.› Wunɛ tì pa tɔlɔ mbɛy te na?
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Yo nde, Njambiyɛ yeti Njambiyɛ ɓemuŋ na, nyɛ Njambiyɛ te ɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ joŋ ɓaka. Gbate, wunɛ kɛ mɔy mɛjɔsɔ nɛ pitik.»
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Wɛtɛ mɔ kɛtina mɛyasi ɓa̧ kɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mɛso mɛte yi ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ kɛ́. A ɓɛŋma nde, Yesus yeŋsama kimɔte nyɛ *Ɓesadusɛ̧. Ɛ nyɛ nje kɛ kɛki nɛ diyɛ nyɛ nde: «Kɛ mɛmboŋga hɛnɛ, yɛn kwa̧ ɓɛsɔ?»
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mboŋga te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɔ, yo yɔkɔ ɛ lɛpɛ nde: ‹Kandɔ Isarayɛl, wokɔ. Siya Baba Mbokɔ, yo ndi Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wusu.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Kwaɗyikwɛ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ nɛ temɔ yɔ hɛnɛ, nɛ sisiŋ yɔ hɛnɛ, nɛ ɗyanɔ ɗyɔ hɛnɛ, nɛ ɗeti yɔ hɛnɛ.›
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Mboŋga yiɓate, yo nde: ‹Kwaɗyikwɛ mɔŋ nda yi wɛ kwaɗyɛ nɛ yotu yɔ kɛ́.› Kinɛ mbaŋa mboŋga ɛ kwaŋma mɛmboŋga maka yiɓa na.»
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Ɛ mɔ kɛtina mɛyasi nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kimɔ yaŋa, yekele, wɛ lɛpima gba gbakasi yí lɛpɔ nde, siya Njambiyɛ yo ndi nyɛ nyɛpɔ, kinɛ mbaŋa se na.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Sendi, ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ Njambiyɛ nɛ temɔ nɛ hɛnɛ, nɛ ɗyanɔ ɗyenɛ hɛnɛ, nɛ ɗeti nɛ hɛnɛ, kwaɗyɛ jakɔsɔ mumɔ nda yi nyɛ kwaɗyɛ nɛ yotu nɛ kɛ́, yo yite laŋsa mɛsadaka hɛnɛ te yi mumɔ yakama nyɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo yite laŋsa mɛsadaka mɛ ɓenyamɔ te yi ɓo loɗyɛ loɗyukwɛ, ko mɛsadaka mɛte yiri hɛnɛ.»
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Yesus ɓɛŋma nde, a yeŋsama kimɔte nɛ ɗyanɔ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ mɛ nɛdɔ te yi nyiŋɛ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.» Kɛ kɔŋte, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓoɓɛ diyɛ nyɛ mɛdiyan se na.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Yesus ɓa̧ kɛ teɗye mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ. Ɛ nyɛ diyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, *Krist mɔnɔ Davit kɛ́?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Davit nɛ ŋguru wenɛ lɛpima nɛ̀ ɗeti te yi Kimɔ Sisiŋ nde: ‹Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ Kumande wombɛ nde: Ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ mbɛ nde, mi sîki kawule ɓependɔ ɓɔ tikɔ kɛ nji̧ mɛkol mɔ.›
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Davit nɛ ŋguru wenɛ kɛ jeɓa nyɛ nde Kumande. Ma Kumande wenɛ ta kpalɔ nje ɓɛ mɔnɔ wenɛ nan?» Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ nɛ mɛsosa.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Piŋɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ teɗye yasi kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo kwáɗyikwɛ jaŋa nɛ nyaŋgwɛ ndulɛŋ ndulɛŋ mɛgambo kɛ mbɔmbu ɓomɔ, kwaɗyɛ sendi nde, ɓomɔ kɛ̂ nyɛnɔ ɓo kɛ mɛmbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki wesiɗya kɛ́.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Ɓo kwáɗyikwɛ ɗiyɔ kɛ bosa mɛmbɛy kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, sa̧ sendi kpasa mɛmbɛy kɛ mɛtu̧ mɛdina.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Ɓo wɛ́njila mɛyasi hɛnɛ nɛ mbul kɛ mɛɓɔ mɛ ɓekusɔ ɓoma, ɗiki nje kelɔ sɛwna mɛŋgwɛta, nɛ́ ɓomɔ ɓɛŋ nde, ɓo kimɔ ɓomɔ. Njambiyɛ ta jɔse ɓo teɗye ɓo nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kwa̧ to te.»
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Yesus ɗiyma mɛtiɗyɛ yaka nɛ kpoŋgi nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. A ɓa̧ kɛ ɓɛŋɛ nda yi ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ nyɛ mɔni kɛte kɛ́. Ɓotu ɓe kusuku ɓuɗyate ɓa̧ kɛ nyɛ ɓuɗya mɔni kɛte.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Wɛtɛ buka kusɔ nyari nja̧ ɓetɛ limbi sisi yiɓa yi yaka pata wɛtɛ.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Yesus jeɓama ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Buka kusɔ nya kɔ nya kwa̧ ɓaka hɛnɛ,
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 kɛto ɓari hɛnɛ nya ɓuyɔ mɛyasi mɛte yi ɓo ɓɛ nɔ kwa̧ to te kɛ́. Yasi wɛtɛ, buka kusɔ nya kɔ nya yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ nde, a jôŋnaŋgwɛ nɔ kɛ ɗiyɔ mɛbukɔ mɛnɛ kɛ́.»
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.