Marcos 12

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kandɛ lɛpina mɛyasi nyɛ ɓo nɛ nje mɛkanɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ sama ŋgwaŋ *vinyɛ. Ɛ nyɛ kelɛ kakwɛ litɔ nɛ yo, timɔ mbɛy sɔpita mɛmbumɔ, sumɔ sendi doŋgbe doŋgbe tu̧ yí pɛmna ŋgwaŋ. Ɛ nyɛ nje kaŋɛ yo hɛnɛ nyɛ ɓaŋa ɓotu ɓe mɛsay nde, ɓo ɓâkiɗya, ɓɛ sendi nɛ ŋgaɓiyɛ te yan kɛte. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ lɔndunate kɛ̀ yiŋa mɛnɛti.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Kɛ ŋgimɔ te yi mɛmbumɔ sima ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ ma ɗya̧, ɛ nyɛ tomɛ wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ kɛ yi ɓari, nɛ́ ɓo njesɛ nyɛ ŋgaɓiyɛ mɛmbumɔ mɛte yenɛ.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay te ɓari tɛmma ɓiye nyɛ mɛndɛ yɔkiɗye nyɛ nɛ gboŋgo ɓɔ.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tomɛ sendi wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ ɓo. Ɛ ɓo mɛndɛ mbɛte kɔmbɛ kɛ to toyɛ nyɛ wuŋgwɛ.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 A nja̧ tomɔ sendi mbaŋa kɛ kɔŋ te yɔru. Ɛ ɓo wo mbɛte. Ɛ nyɛ nje tomɔ sendi ɓaŋa ɓuɗyate kɛnjɛ. Ɓo natima ɓaŋa tumbɔ wo ɓaŋa.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Ndana, ɛ nyɛ tika ndi nɛ ndaŋga mɔnɔ wenɛ, sɔŋ temɔ nɛ. Yí siɗyɛ nɔ, ɛ nyɛ nje tomɔ nyɛ kɛnjɛ lɛpɔ nde: ‹Ɓo ta kambɔ, kɛto yo mɔnmbɛ.›
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay ɓaka nja̧ lɛpɔ tandɛ yan nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa, mɔ te ɛ ta tika nɛ mɛlikɔ, ɛkɔ! Nɛ njâki, hɛ wôku nyɛ, nɛ́ wusɛ tika su nɔ.›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ɛ ɓo ɓiye nyɛ wo, ɓu̧ muŋ nɛ kɛ̀ li̧ kɛ kɔŋ ŋgwaŋ.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 «Ma sa ŋgwaŋ ta nje kelɔ nan? A ta nje girise ɓotu ɓe mɛsay ɓenɔri nje kaŋɛ ŋgwaŋ nyɛ ɓaŋa.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’Yite nde, wunɛ tì pa tɔlɔ lɛpi kɛ yi ɗiyɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ na? Yo kɛtinate nde: ‹Tari*f1* te yi ɓotu ɓe sumna tu̧ sɛŋma kɔ kpalma nje ɓɛ saŋgwɛ kondu.
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Ma yasi kɛ, yo mɛkele mɛ Baba Mbokɔ, yo yasi te yi wusɛ ɓɛŋɛ ŋgbakima.› »
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Kɛ ɓekum Ɓeyudɛn ma si wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri hɛnɛ kɛ́, ɛ ɓo sa̧ nje te yi ɓiye Yesus, kɛto ɓo duwa̧ nde, a nyɛ́ki kanɔ te suŋgwɛ nɛ ɓo. Yasi wɛtɛ, ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ŋgil ɓomɔ, ɗete ɛ ɓo jisɛ kwa̧ tikɔ nyɛ.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Ɓo nja̧ tomɔ ɓaŋa *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ kumande Herod ɓaka kɛnjɛ kɛ yi Yesus, nɛ́ ɓo dɔŋgiɗye nyɛ wulɛ kɛ lɛpi te yi ta pundɔ kɛ numbu nɛ kɛ́.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Ɛ ɓo ɗya̧ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ duwa̧ nde, wɛ mɔ gbakasi ko kɛ misi mɛ nda, kɛto wɛ ti ɓáŋ yɔ mbɛri misi mɛ mumɔ na. Wɛ téɗya yɔ nje Njambiyɛ gbate gbate. ’Mɛmboŋga lɛ́pi nde, mumɔ gbôku garama nyɛ *Sesar? ’Hɛ gbôku ho hɛ tî gboku?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Yesus duwa̧ likisi yan, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓóɓa mi kɛto ŋge? Wunɛ ɓôŋ nɛ sule wɛtɛ nje nɔ, nɛ́ mi ɓɛŋ.»
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Ɛ ɓo nje nɔ ɓu̧ kaŋɛ nyɛ nyɛ. Ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Yikɛ yekambiyɛ to nda? Kɛtina mɛkɛti mɛte yikɛ téɗya nda?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo yi Sesar.»
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nyɛ̂ki Sesar mɛyasi mɛte yenɛ, nyɛ Njambiyɛ mɛyasi mɛte yenɛ.» Ɓo ŋgbakimama ɓuɗyate kɛ yasi te yi nyɛ yeŋsama kɛ́.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 *Ɓesadusɛ̧ lɛ́pi yan nde, ɓemuŋ tí womiyɛ na. Ɓo nja̧ sendi kɛ yi Yesus diyɛ nyɛ mɛdiyan lɛpɔ nde:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 «Yekele, kɛ njoka mɛmboŋga musu yi Mɔyisi kɛtima kɛ́, yo kɛtinate kɛ mɔyte nde: ‹Ŋgɛ mumɔ ɓɛ nɛ maŋ, ŋgɛ maŋ wenɛ te gwe tikɔ nyari kinɛ ja ɓenɛ nyɛ na, na ɓôŋ kusɔ te, na ja kwaŋɗye nɛ ɗinɔ maŋ ɛ gwa̧ kɔ.›
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Yo ɓa̧ nɛ ɓaŋa ɓɔnɔ ɓembam yitan jɔ yiɓa ɓe jaɗya kɛ mɔy yan. Tomba te ɓoŋma nyari gwe kinɛ tikɔ ko mɔnɔsikɛ ɓenɛ nya te na.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Ɛ ɛ kɔŋ te ɓu̧ kɔ gwe kinɛ tikɔ ko mɔnɔsikɛ ɓenɛ nya te na. Yo ɓa̧ ndi sendi ɗete nɛ mɔ yitatite.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Yo kwaŋnama ndi ɗete siɗyɛ nɛ ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa nɛ gbukup. Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì ja ɓenɛ nya te yí kusɔ nɛ kandɔ na. Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyari nje gwe sendi kɛ kɔŋ yan hɛnɛ.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ma kɛ yesɔ te yi ɓemuŋ ta womiyɛ nɔ kɛ́, kɛ njoka ɓembam ɓaka, nya kɔ ta nje ɓɛ nya nda, kɛto ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa ɓoŋma nyɛ nɛ mɛgwaki?»
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Nɛ ti ɓɛ́ŋa nde, mɛjɔsɔ mun wúla, kɛto wunɛ kɛ ndekima yasi te yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ, ndekima sendi ŋguŋguɗyɛ Njambiyɛ na?
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Yo nde, komɛ ɓemuŋ ta womiyɛ kɛ́, mɛgwaki tí ɓɛŋna se na. Yasi wɛtɛ, ɓomɔ hɛnɛ ta joŋna nda yi ɓejaki ɓe Njambiyɛ joŋna nɔ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Ma kɛ kasi womiya ɓemuŋ, yite nde, wunɛ tì pa tɔlɔ ka mɛkana mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ na? Wunɛ tì pa tɔlɔ kɛ mbɛy te yi lɛpɛ kasi mɔnɔ jeti te ɛ ɓa̧ kɛ ɓiye ɗitɛ kɛ́ na? Womɛte Njambiyɛ lɛpima nyɛ Mɔyisi nde: ‹Mi mbɛ Njambiyɛ te ɛ Abaraham, Njambiyɛ te ɛ Isak, Njambiyɛ te ɛ Yakɔp.› Wunɛ tì pa tɔlɔ mbɛy te na?
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Yo nde, Njambiyɛ yeti Njambiyɛ ɓemuŋ na, nyɛ Njambiyɛ te ɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ joŋ ɓaka. Gbate, wunɛ kɛ mɔy mɛjɔsɔ nɛ pitik.»
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Wɛtɛ mɔ kɛtina mɛyasi ɓa̧ kɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mɛso mɛte yi ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ kɛ́. A ɓɛŋma nde, Yesus yeŋsama kimɔte nyɛ *Ɓesadusɛ̧. Ɛ nyɛ nje kɛ kɛki nɛ diyɛ nyɛ nde: «Kɛ mɛmboŋga hɛnɛ, yɛn kwa̧ ɓɛsɔ?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mboŋga te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɔ, yo yɔkɔ ɛ lɛpɛ nde: ‹Kandɔ Isarayɛl, wokɔ. Siya Baba Mbokɔ, yo ndi Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wusu.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Kwaɗyikwɛ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ nɛ temɔ yɔ hɛnɛ, nɛ sisiŋ yɔ hɛnɛ, nɛ ɗyanɔ ɗyɔ hɛnɛ, nɛ ɗeti yɔ hɛnɛ.›
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Mboŋga yiɓate, yo nde: ‹Kwaɗyikwɛ mɔŋ nda yi wɛ kwaɗyɛ nɛ yotu yɔ kɛ́.› Kinɛ mbaŋa mboŋga ɛ kwaŋma mɛmboŋga maka yiɓa na.»
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ɛ mɔ kɛtina mɛyasi nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kimɔ yaŋa, yekele, wɛ lɛpima gba gbakasi yí lɛpɔ nde, siya Njambiyɛ yo ndi nyɛ nyɛpɔ, kinɛ mbaŋa se na.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Sendi, ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ Njambiyɛ nɛ temɔ nɛ hɛnɛ, nɛ ɗyanɔ ɗyenɛ hɛnɛ, nɛ ɗeti nɛ hɛnɛ, kwaɗyɛ jakɔsɔ mumɔ nda yi nyɛ kwaɗyɛ nɛ yotu nɛ kɛ́, yo yite laŋsa mɛsadaka hɛnɛ te yi mumɔ yakama nyɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo yite laŋsa mɛsadaka mɛ ɓenyamɔ te yi ɓo loɗyɛ loɗyukwɛ, ko mɛsadaka mɛte yiri hɛnɛ.»
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesus ɓɛŋma nde, a yeŋsama kimɔte nɛ ɗyanɔ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ mɛ nɛdɔ te yi nyiŋɛ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.» Kɛ kɔŋte, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓoɓɛ diyɛ nyɛ mɛdiyan se na.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Yesus ɓa̧ kɛ teɗye mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ. Ɛ nyɛ diyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, *Krist mɔnɔ Davit kɛ́?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Davit nɛ ŋguru wenɛ lɛpima nɛ̀ ɗeti te yi Kimɔ Sisiŋ nde: ‹Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ Kumande wombɛ nde: Ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ mbɛ nde, mi sîki kawule ɓependɔ ɓɔ tikɔ kɛ nji̧ mɛkol mɔ.›
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Davit nɛ ŋguru wenɛ kɛ jeɓa nyɛ nde Kumande. Ma Kumande wenɛ ta kpalɔ nje ɓɛ mɔnɔ wenɛ nan?» Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ nɛ mɛsosa.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Piŋɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ teɗye yasi kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo kwáɗyikwɛ jaŋa nɛ nyaŋgwɛ ndulɛŋ ndulɛŋ mɛgambo kɛ mbɔmbu ɓomɔ, kwaɗyɛ sendi nde, ɓomɔ kɛ̂ nyɛnɔ ɓo kɛ mɛmbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki wesiɗya kɛ́.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ɓo kwáɗyikwɛ ɗiyɔ kɛ bosa mɛmbɛy kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, sa̧ sendi kpasa mɛmbɛy kɛ mɛtu̧ mɛdina.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Ɓo wɛ́njila mɛyasi hɛnɛ nɛ mbul kɛ mɛɓɔ mɛ ɓekusɔ ɓoma, ɗiki nje kelɔ sɛwna mɛŋgwɛta, nɛ́ ɓomɔ ɓɛŋ nde, ɓo kimɔ ɓomɔ. Njambiyɛ ta jɔse ɓo teɗye ɓo nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kwa̧ to te.»
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Yesus ɗiyma mɛtiɗyɛ yaka nɛ kpoŋgi nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. A ɓa̧ kɛ ɓɛŋɛ nda yi ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ nyɛ mɔni kɛte kɛ́. Ɓotu ɓe kusuku ɓuɗyate ɓa̧ kɛ nyɛ ɓuɗya mɔni kɛte.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Wɛtɛ buka kusɔ nyari nja̧ ɓetɛ limbi sisi yiɓa yi yaka pata wɛtɛ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Yesus jeɓama ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Buka kusɔ nya kɔ nya kwa̧ ɓaka hɛnɛ,
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 kɛto ɓari hɛnɛ nya ɓuyɔ mɛyasi mɛte yi ɓo ɓɛ nɔ kwa̧ to te kɛ́. Yasi wɛtɛ, buka kusɔ nya kɔ nya yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ nde, a jôŋnaŋgwɛ nɔ kɛ ɗiyɔ mɛbukɔ mɛnɛ kɛ́.»
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.