Marcos 12

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus kandɛ lɛpina mɛyasi nyɛ ɓo nɛ nje mɛkanɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ sama ŋgwaŋ *vinyɛ. Ɛ nyɛ kelɛ kakwɛ litɔ nɛ yo, timɔ mbɛy sɔpita mɛmbumɔ, sumɔ sendi doŋgbe doŋgbe tu̧ yí pɛmna ŋgwaŋ. Ɛ nyɛ nje kaŋɛ yo hɛnɛ nyɛ ɓaŋa ɓotu ɓe mɛsay nde, ɓo ɓâkiɗya, ɓɛ sendi nɛ ŋgaɓiyɛ te yan kɛte. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwa̧ lɔndunate kɛ̀ yiŋa mɛnɛti.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Kɛ ŋgimɔ te yi mɛmbumɔ sima ɗetɔ kɛ ŋgwaŋ ma ɗya̧, ɛ nyɛ tomɛ wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ kɛ yi ɓari, nɛ́ ɓo njesɛ nyɛ ŋgaɓiyɛ mɛmbumɔ mɛte yenɛ.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay te ɓari tɛmma ɓiye nyɛ mɛndɛ yɔkiɗye nyɛ nɛ gboŋgo ɓɔ.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tomɛ sendi wɛtɛ mɔ mɛsay kɛnjɛ ɓo. Ɛ ɓo mɛndɛ mbɛte kɔmbɛ kɛ to toyɛ nyɛ wuŋgwɛ.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 A nja̧ tomɔ sendi mbaŋa kɛ kɔŋ te yɔru. Ɛ ɓo wo mbɛte. Ɛ nyɛ nje tomɔ sendi ɓaŋa ɓuɗyate kɛnjɛ. Ɓo natima ɓaŋa tumbɔ wo ɓaŋa.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ndana, ɛ nyɛ tika ndi nɛ ndaŋga mɔnɔ wenɛ, sɔŋ temɔ nɛ. Yí siɗyɛ nɔ, ɛ nyɛ nje tomɔ nyɛ kɛnjɛ lɛpɔ nde: ‹Ɓo ta kambɔ, kɛto yo mɔnmbɛ.›
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Yasi wɛtɛ, ɓotu ɓe mɛsay ɓaka nja̧ lɛpɔ tandɛ yan nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa, mɔ te ɛ ta tika nɛ mɛlikɔ, ɛkɔ! Nɛ njâki, hɛ wôku nyɛ, nɛ́ wusɛ tika su nɔ.›
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Ɛ ɓo ɓiye nyɛ wo, ɓu̧ muŋ nɛ kɛ̀ li̧ kɛ kɔŋ ŋgwaŋ.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 «Ma sa ŋgwaŋ ta nje kelɔ nan? A ta nje girise ɓotu ɓe mɛsay ɓenɔri nje kaŋɛ ŋgwaŋ nyɛ ɓaŋa.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 ’Yite nde, wunɛ tì pa tɔlɔ lɛpi kɛ yi ɗiyɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ́ na? Yo kɛtinate nde: ‹Tari*f1* te yi ɓotu ɓe sumna tu̧ sɛŋma kɔ kpalma nje ɓɛ saŋgwɛ kondu.
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Ma yasi kɛ, yo mɛkele mɛ Baba Mbokɔ, yo yasi te yi wusɛ ɓɛŋɛ ŋgbakima.› »
11 Isto procede do Senhor
12 Kɛ ɓekum Ɓeyudɛn ma si wokɔ mɛlɛpi mɛnɔri hɛnɛ kɛ́, ɛ ɓo sa̧ nje te yi ɓiye Yesus, kɛto ɓo duwa̧ nde, a nyɛ́ki kanɔ te suŋgwɛ nɛ ɓo. Yasi wɛtɛ, ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ŋgil ɓomɔ, ɗete ɛ ɓo jisɛ kwa̧ tikɔ nyɛ.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Ɓo nja̧ tomɔ ɓaŋa *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ njɔŋ kumande Herod ɓaka kɛnjɛ kɛ yi Yesus, nɛ́ ɓo dɔŋgiɗye nyɛ wulɛ kɛ lɛpi te yi ta pundɔ kɛ numbu nɛ kɛ́.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ɛ ɓo ɗya̧ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Yekele, wusɛ duwa̧ nde, wɛ mɔ gbakasi ko kɛ misi mɛ nda, kɛto wɛ ti ɓáŋ yɔ mbɛri misi mɛ mumɔ na. Wɛ téɗya yɔ nje Njambiyɛ gbate gbate. ’Mɛmboŋga lɛ́pi nde, mumɔ gbôku garama nyɛ *Sesar? ’Hɛ gbôku ho hɛ tî gboku?»
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Yesus duwa̧ likisi yan, ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɓóɓa mi kɛto ŋge? Wunɛ ɓôŋ nɛ sule wɛtɛ nje nɔ, nɛ́ mi ɓɛŋ.»
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Ɛ ɓo nje nɔ ɓu̧ kaŋɛ nyɛ nyɛ. Ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Yikɛ yekambiyɛ to nda? Kɛtina mɛkɛti mɛte yikɛ téɗya nda?» Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Yo yi Sesar.»
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nyɛ̂ki Sesar mɛyasi mɛte yenɛ, nyɛ Njambiyɛ mɛyasi mɛte yenɛ.» Ɓo ŋgbakimama ɓuɗyate kɛ yasi te yi nyɛ yeŋsama kɛ́.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 *Ɓesadusɛ̧ lɛ́pi yan nde, ɓemuŋ tí womiyɛ na. Ɓo nja̧ sendi kɛ yi Yesus diyɛ nyɛ mɛdiyan lɛpɔ nde:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 «Yekele, kɛ njoka mɛmboŋga musu yi Mɔyisi kɛtima kɛ́, yo kɛtinate kɛ mɔyte nde: ‹Ŋgɛ mumɔ ɓɛ nɛ maŋ, ŋgɛ maŋ wenɛ te gwe tikɔ nyari kinɛ ja ɓenɛ nyɛ na, na ɓôŋ kusɔ te, na ja kwaŋɗye nɛ ɗinɔ maŋ ɛ gwa̧ kɔ.›
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Yo ɓa̧ nɛ ɓaŋa ɓɔnɔ ɓembam yitan jɔ yiɓa ɓe jaɗya kɛ mɔy yan. Tomba te ɓoŋma nyari gwe kinɛ tikɔ ko mɔnɔsikɛ ɓenɛ nya te na.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Ɛ ɛ kɔŋ te ɓu̧ kɔ gwe kinɛ tikɔ ko mɔnɔsikɛ ɓenɛ nya te na. Yo ɓa̧ ndi sendi ɗete nɛ mɔ yitatite.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Yo kwaŋnama ndi ɗete siɗyɛ nɛ ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa nɛ gbukup. Ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ kɛ njoka yan tì ja ɓenɛ nya te yí kusɔ nɛ kandɔ na. Ɗiyɔ kɛ́, ɛ nyari nje gwe sendi kɛ kɔŋ yan hɛnɛ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ma kɛ yesɔ te yi ɓemuŋ ta womiyɛ nɔ kɛ́, kɛ njoka ɓembam ɓaka, nya kɔ ta nje ɓɛ nya nda, kɛto ɓo hɛnɛ yitan jɔ yiɓa ɓoŋma nyɛ nɛ mɛgwaki?»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «’Nɛ ti ɓɛ́ŋa nde, mɛjɔsɔ mun wúla, kɛto wunɛ kɛ ndekima yasi te yi yo kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ, ndekima sendi ŋguŋguɗyɛ Njambiyɛ na?
24 Jesus respondeu:
25 Yo nde, komɛ ɓemuŋ ta womiyɛ kɛ́, mɛgwaki tí ɓɛŋna se na. Yasi wɛtɛ, ɓomɔ hɛnɛ ta joŋna nda yi ɓejaki ɓe Njambiyɛ joŋna nɔ kɛ ɗyoɓɔ kɛ́.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ma kɛ kasi womiya ɓemuŋ, yite nde, wunɛ tì pa tɔlɔ ka mɛkana mɛte yi Mɔyisi kɛtima kɛ́ na? Wunɛ tì pa tɔlɔ kɛ mbɛy te yi lɛpɛ kasi mɔnɔ jeti te ɛ ɓa̧ kɛ ɓiye ɗitɛ kɛ́ na? Womɛte Njambiyɛ lɛpima nyɛ Mɔyisi nde: ‹Mi mbɛ Njambiyɛ te ɛ Abaraham, Njambiyɛ te ɛ Isak, Njambiyɛ te ɛ Yakɔp.› Wunɛ tì pa tɔlɔ mbɛy te na?
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Yo nde, Njambiyɛ yeti Njambiyɛ ɓemuŋ na, nyɛ Njambiyɛ te ɛ ɓotu ɓete ɓe nɛ joŋ ɓaka. Gbate, wunɛ kɛ mɔy mɛjɔsɔ nɛ pitik.»
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Wɛtɛ mɔ kɛtina mɛyasi ɓa̧ kɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ mɛso mɛte yi ɓo ɓa̧ kɛ nyɛ kɛ́. A ɓɛŋma nde, Yesus yeŋsama kimɔte nyɛ *Ɓesadusɛ̧. Ɛ nyɛ nje kɛ kɛki nɛ diyɛ nyɛ nde: «Kɛ mɛmboŋga hɛnɛ, yɛn kwa̧ ɓɛsɔ?»
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Mboŋga te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɔ, yo yɔkɔ ɛ lɛpɛ nde: ‹Kandɔ Isarayɛl, wokɔ. Siya Baba Mbokɔ, yo ndi Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wusu.
29 Jesus respondeu:
30 Kwaɗyikwɛ Baba Mbokɔ te Njambiyɛ wɔ nɛ temɔ yɔ hɛnɛ, nɛ sisiŋ yɔ hɛnɛ, nɛ ɗyanɔ ɗyɔ hɛnɛ, nɛ ɗeti yɔ hɛnɛ.›
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Mboŋga yiɓate, yo nde: ‹Kwaɗyikwɛ mɔŋ nda yi wɛ kwaɗyɛ nɛ yotu yɔ kɛ́.› Kinɛ mbaŋa mboŋga ɛ kwaŋma mɛmboŋga maka yiɓa na.»
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ɛ mɔ kɛtina mɛyasi nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Kimɔ yaŋa, yekele, wɛ lɛpima gba gbakasi yí lɛpɔ nde, siya Njambiyɛ yo ndi nyɛ nyɛpɔ, kinɛ mbaŋa se na.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Sendi, ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ Njambiyɛ nɛ temɔ nɛ hɛnɛ, nɛ ɗyanɔ ɗyenɛ hɛnɛ, nɛ ɗeti nɛ hɛnɛ, kwaɗyɛ jakɔsɔ mumɔ nda yi nyɛ kwaɗyɛ nɛ yotu nɛ kɛ́, yo yite laŋsa mɛsadaka hɛnɛ te yi mumɔ yakama nyɛ Njambiyɛ kɛ́. Yo yite laŋsa mɛsadaka mɛ ɓenyamɔ te yi ɓo loɗyɛ loɗyukwɛ, ko mɛsadaka mɛte yiri hɛnɛ.»
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesus ɓɛŋma nde, a yeŋsama kimɔte nɛ ɗyanɔ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ mɛ nɛdɔ te yi nyiŋɛ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ.» Kɛ kɔŋte, ko mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ tì ɓoɓɛ diyɛ nyɛ mɛdiyan se na.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Yesus ɓa̧ kɛ teɗye mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ nyɛ ɓomɔ kɛ mbanjɔ Njambiyɛ. Ɛ nyɛ diyɛ nde: «Kɛto ŋge yi ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi lɛpɛ nde, *Krist mɔnɔ Davit kɛ́?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Davit nɛ ŋguru wenɛ lɛpima nɛ̀ ɗeti te yi Kimɔ Sisiŋ nde: ‹Baba Mbokɔ lɛpima nyɛ Kumande wombɛ nde: Ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ mbɛ nde, mi sîki kawule ɓependɔ ɓɔ tikɔ kɛ nji̧ mɛkol mɔ.›
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Davit nɛ ŋguru wenɛ kɛ jeɓa nyɛ nde Kumande. Ma Kumande wenɛ ta kpalɔ nje ɓɛ mɔnɔ wenɛ nan?» Nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ lɛŋgwɛ mɛtɔ kɛ yasi te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ nɛ mɛsosa.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Piŋɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ teɗye yasi kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓomɔ nde: «Wunɛ ɗîy nɛ sɔsɔ nɛ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo kwáɗyikwɛ jaŋa nɛ nyaŋgwɛ ndulɛŋ ndulɛŋ mɛgambo kɛ mbɔmbu ɓomɔ, kwaɗyɛ sendi nde, ɓomɔ kɛ̂ nyɛnɔ ɓo kɛ mɛmbɛy komɛ ɓomɔ ɗiki wesiɗya kɛ́.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ɓo kwáɗyikwɛ ɗiyɔ kɛ bosa mɛmbɛy kɛ mɛmbanjɔ mɛwesiɗya mɛ Ɓeyudɛn, sa̧ sendi kpasa mɛmbɛy kɛ mɛtu̧ mɛdina.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Ɓo wɛ́njila mɛyasi hɛnɛ nɛ mbul kɛ mɛɓɔ mɛ ɓekusɔ ɓoma, ɗiki nje kelɔ sɛwna mɛŋgwɛta, nɛ́ ɓomɔ ɓɛŋ nde, ɓo kimɔ ɓomɔ. Njambiyɛ ta jɔse ɓo teɗye ɓo nyaŋgwɛ mɛbɔnɛ kwa̧ to te.»
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesus ɗiyma mɛtiɗyɛ yaka nɛ kpoŋgi nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ. A ɓa̧ kɛ ɓɛŋɛ nda yi ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ nyɛ mɔni kɛte kɛ́. Ɓotu ɓe kusuku ɓuɗyate ɓa̧ kɛ nyɛ ɓuɗya mɔni kɛte.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Wɛtɛ buka kusɔ nyari nja̧ ɓetɛ limbi sisi yiɓa yi yaka pata wɛtɛ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Yesus jeɓama ɓejekɛ ɓenɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Gbakasi yi mi lɛpɛ nyɛ wunɛ kɛ́: Buka kusɔ nya kɔ nya kwa̧ ɓaka hɛnɛ,
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 kɛto ɓari hɛnɛ nya ɓuyɔ mɛyasi mɛte yi ɓo ɓɛ nɔ kwa̧ to te kɛ́. Yasi wɛtɛ, buka kusɔ nya kɔ nya yasi hɛnɛ te yi ɓa̧ nde, a jôŋnaŋgwɛ nɔ kɛ ɗiyɔ mɛbukɔ mɛnɛ kɛ́.»
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.