Lucas 9
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NAA
1 Wɛtɛ yesɔ ɛ Yesus wesiɗye ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa, nyɛ ɓo ɗeti te yi soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ hɛnɛ kɛ yotu ɓomɔ nɛ̀ ɗeti te yi siɗyɛ mɛkɔn.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tomɛ ɓo kɛ̀ pelɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, siɗyɛ sendi mɛkɔn mɛ ɓomɔ.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tî ɓiya yaŋa kɛ ɓɔ kɛndɔ nɔ na, ko toŋgolo ko koɓiyɛ ko mampa ko mɔni. Sendi, mumɔ tî ɓoŋ lambɔ yiɓa na.
3 E disse-lhes:
4 Tu̧ te yi wunɛ ta nyiŋɛ ya te, wunɛ ɗîy ndi womɛte kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ta kwa̧ kɛ́.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ŋgɛ ɓomɔ ti ɓu̧ wunɛ kimɔte na, nɛ̀ wunɛ pûndu ɗuwɛ kɛ ɗya te, nɛ̀ wunɛ kûtu ŋgbutu kɛ mɛkol mun yí teɗye ɓo nde, ɓo kelma ɓeyate.»
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Ɛ ɓo tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ mɛɗya mɛɗya lɛpɔ Kimɔ Tom, siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ komɛ ɓo ka̧ kɛ́.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Kumande Herod wokuma mɛyasi hɛnɛ te yi ɓa̧ kɛ kelna kɛ́. Temɔ nɛ ɓa̧ kɛ ɗukuma, kɛto ɓaŋa ɓomɔ ɗikima lɛpɔ nde: «Jaŋ te ɛ ɗikima tɔpɛ ɓomɔ kɛ mɔrɔku kɔ womiya.»
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Ɓaŋa nde: «Yo Eli yɔkwɛ sendi nje kɛ mɛnɛti.» Ɓaŋa nde: «Yo wɛtɛ njombu mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ womiyɛ.»
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ɛ kumande Herod lɛpɛ nde: «Mi ma pɛsɔ ŋgiŋ Jaŋ, yɔkɔ ɓa nda yi mi wokɛ kasi nɛ ɗekɛ kɔ?» Ɛ nyɛ sa̧ nje te yi ɓɛŋɛ Yesus.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Kɛ ɓotu ɓe tomun ma yɔkwɛ kɛ́, ɛ ɓo yekiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo kelma kɛ́ nyɛ Yesus. Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo ɓepɔ jisɛ nɔ kɛ̀ kɛ pulɔ wɛtɛ ɗya nde Betsayda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ko ɗete, ɓomɔ ɓuɗyate duwa̧ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ ɓo ɓeŋgwɛ nyɛ. Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo nɛ mɛsosa. Ɛ nyɛ lɛpɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ nyɛ ɓo. A siɗya sendi mɛkɔn mɛ ɓotu ɓete ɓe nja̧ ɓaka.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Nda yesɔ ɓa̧ kɛ ɗuwɛ kɛ́, ɛ ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa kɛ̀ kɛ kɛki nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tikɔ ɓomɔ, nɛ́ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛɗya nɛ̀ kɛ mɛlunde mɛte yi kɛ pɔku te yi waka nɛdɔ kɛ́ kɛ̀ sa̧ mbɛy jakɔ nɛ̀ mɛɗye, kɛto wusɛ waka kɛ koŋgor.»
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun, wunɛ nyɛ̂ki ɓo mɛɗye.» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Wusɛ ndi nɛ mampa yitan nɛ̀ ɓenjanjɔ yiɓa. Wusɛ yakama nyɛ ɓo mɛɗye, ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ nɛ ŋguru te yi ɓɔmɔ mɛɗye yi yaka ŋgil te yikɛ hɛnɛ.»
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Ɓembam nɛ ɓembam kumma nda tomay yitan. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓo nde, ɓo ɗîy nɛ mɛnjɔŋ, njɔŋ wɛtɛ ɓomɔ kamɔtan.»
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Ɛ ɓejekɛ kelɛ ɗete si ɗiɗyɛ ɓomɔ hɛnɛ.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Ndana, ɛ Yesus ɓu̧ mampa yinɔri yitan nɛ̀ ɓenjanjɔ yiɓa kaŋɛ misi kɛnjɛ kwey nyɛ Njambiyɛ wosoko. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje lekɛ yo nyɛ ɓejekɛ, nɛ́ ɓo kɛ̀ kaɓi nyɛ ɓomɔ.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ɓomɔ hɛnɛ ɗyenama ditɔ. Ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ kamɔ jɔ yiɓa.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ wɛtɛ mbɛy. Ɓejekɛ ɓenɛ ɓa̧ womɛte. Ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Ɓomɔ lɛ́pi nde, mi nda?»
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ɓaŋa lɛ́pi nde, wɛ Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Ɓaŋa nde, wɛ Eli. Ɓaŋa sendi nde, wɛ wɛtɛ njombu mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɛ gwa̧ nje womiyɛ kɔ.»
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Kɛ yun nɛ ŋguru wun, wunɛ lɛ́pi nde, mi nda?» Ɛ Piyɛr yeŋsa nde: «Wɛ *Krist, mɔ te ɛ joŋgwɛ ɓomɔ ɛ Njambiyɛ njesa kɔ.»
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî lɛpi ɗete nyɛ wɛtɛ mumɔ na.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Yo gba nde, *Mɔnɔ mumɔ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ta sɛŋɛ nyɛ kutuɗya. Ɓo ta wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
22 dizendo:
23 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo hɛnɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mi, a tî ɓoŋ yotu nɛ nde, yo yaŋa na. A sôɓa kroa nɛ mɛtu hɛnɛ ɓeŋgwɛ mi.
23 Jesus dizia a todos:
24 Kɛto mumɔ hɛnɛ ɛ ta kwaɗyɛ kambiɗya nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ ta ɗimbiɗye yo. Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ kɛto mbɛ kɔ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ma ŋgɛ mumɔ si namɔ mɛnɛti maka hɛnɛ, nje ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ ho ɓekiɗye yo, yo má nje kamɛ nyɛ ŋge?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Kɛto ŋgɛ mumɔ gwe njɔn jayna mbɛ nɛ̀ jayna mɛlɛpi mɛmbɛ, *Mɔnɔ Mumɔ ta gwe sendi njɔn wenɛ komɛ nyɛ ta nje nɛ nyaŋgwɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ̀ yi Saŋgwɛ nɛ̀ yi pupuna ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde: Ɓaŋa kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ ndana waka ɓaka tí gwe kinɛ pa ɓɛŋɛ njena *Kandɔ Njambiyɛ na.»
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete, ya nda mɛtu yitan jɔ yitati kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Jak ɓendɔ ɓenɛ ɓo kɛ̀ kɛ to keki, na kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́, ɛ mbɔmbu nɛ sɛnjɛ. Ɛ lambɔ nɛ yeŋsa ɓɛ wumnate nɛ mboŋ mboŋ.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Ɓo sém semɔ, Yesus mɛ kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓembam yiɓa, yo ɓa̧ Mɔyisi ɓenɛ Eli.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ɓo punduma kɛ nyaŋgwɛ mɛjasi. Mɔyisi ɓenɛ Eli ɓa̧ kɛ lɛpɔ nda yi Yesus ta kɛ̀ nɔ Yerusalɛm kɛ̀ saŋgwa nɛ sɔŋ mate kɛ́.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Piyɛr ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ ɓa̧ kɛ nyaŋgwɛ jakɔ. Kɛ jakɔ ma pɛsiyɛ kɛ misi man kɛ́, ɛ ɓo ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛjasi, ɓɛŋɛ Yesus nɛ̀ ɓembam yiɓa ɓe ɓa̧ kɛ kɛki nɛ ɓaka.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓembam ɓaka kandima kwaŋge jisɛ kɛ kɛki Yesus kɛ́, ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Yekele, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Wusɛ sûm mɛbala yitati, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.» Piyɛr tì ɓɛ kɛ duwɛ yasi te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ na.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ wɛtɛ kulutu nje ɗiɓiɗye ɓo. Ɓejekɛ gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓɛŋma nde, kulutu kɛ mɛmiyɛ ɓo kɛ́.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ yi mi tɔkuma. Wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo wokuma nɛ mɛn kɛ́, yite Yesus tikama ndi nyɛpɔ. Ɓejekɛ ɗiyma numbu kɔɓɔ kɛ pɔku mɛtu mɛte yite kinɛ yekiɗye yasi te yi ɓo ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Misi pupɛ ɛ ɓo piyɛ wulɛ kɛ to keki, ɛ nyaŋgwɛ ŋgil nje saŋgwa nɛ Yesus.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey kɛ mɔy ŋgil nde: «Yekele, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ: Kaŋa misi ɓɛŋɛ nɛ gwanjɔ wombɛ, nyɛ kikɔ.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Yiŋa sisiŋ kɛ ɗiki yembile nyɛ. Ndana ndana kɛ́, a mɛ kɛ kembiɗya, sisiŋ te má nambɛ nyɛ, ɔ ɓɛ́ŋa, mɛwuru mɛ kɛ pundɔ kɛ numbu nɛ pum pum. Yo ti síy nɛdɔ na. Kɛ kɔŋte, yotu nɛ mɛ hɛnɛ katinate.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Mi ŋgwɛtama nɛ ɓejekɛ ɓɔ nde, ɓo ɗûɗya ɓeya sisiŋ te soŋɛ kɛ yotu nɛ, yasi wɛtɛ, ɛ ɓo suɗyɛ.»
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe ti jáya yasi ɓaka, wunɛ sendi ɓeya ɓomɔ, mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Ɓoŋgɔ mɔnɔ wɔ nje nɔ waka.»
41 Jesus exclamou:
42 Kɛ ŋgimɔ te yi mɔnɔsikɛ ɓa̧ kɛ wuta nɛ Yesus kɛ́, ɛ ɓeya sisiŋ jalɛ nyɛ ɓetɛ kɛ mɛnɛti nambɛ nyɛ ɓeyate. Ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ siɗyɛ kɔn mɔnɔ ɛnɔru kaŋɛ nyɛ nyɛ saŋgwɛ.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima nyaŋgwɛ ɗeti Njambiyɛ. Kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ ndi kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí ŋgbakima mɛyasi mɛte yi Yesus ɗikima kelɔ hɛnɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde:
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ kimɔte kɛ mɛlɛpi mɛte yi mi ta lɛpɔ nyɛ wunɛ ndana kɛ́. Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ nyɛ ɓomɔ.»
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓejekɛ tì wokɛ to lɛpi te na. Yo ɓa̧ sɔɗyate nɛ ɓo, ma ɓo nje ɓiye to te. Ɓo gwa̧ wɔ̧ diyna nɛ lɛpi te.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Yinɔri yiŋa mɛtandɔ ɗyaŋma kɛ njoka yan yí duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɔ.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesus duwa̧ yasi te yi ɓo ɓa̧ kɛ takɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ tɛmbiɗye kɛ kɛki nɛ
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, a ɓóŋ mi kimɔte. Mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, a ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ. Ɗete, kɛ njoka yun hɛnɛ, yɔkɔ ɛ ɓu̧ yotu nɛ nda njena mumɔ, yo nyɛ kwa̧ ɓɛsɔ.»
48 e lhes disse:
49 Ɛ Jaŋ lɛpɛ nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma wɛtɛ mbam kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗinɔ ɗyɔ, ɛ wusɛ gayɛ nyɛ, kɛto a yeti kɛ njɔŋ su na.»
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wunɛ tî gay nyɛ na, kɛto ŋgɛ mumɔ ti lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ wunɛ, a kɛ kɔŋ yun.»
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Kɛ mɛtu mɛte yi Yesus ta yɔkwɛ kɛ̀ nɔ ɗyoɓɔ kɛ́ ma si wuta, ɛ nyɛ pɛsɛ kɛ temɔ nɛ nde, a kɛ kɛ̀ Yerusalɛm.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Ɛ nyɛ tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ mbɔmbu. Ɛ ɓo kwa̧ kumɔ kɛ wɛtɛ ɗya ɓotu ɓe Samari diy kombile mbɛy tikɛ nyɛ.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Yasi wɛtɛ, ɓomɔ ɓe ɗya te tì ɓu̧ nyɛ nɛ mɛsosa na, kɛto ɓo ɓɛŋma nde, a kɛ́n kɛ Yerusalɛm.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Kɛ ɓejekɛ ɓenɛ Jak ɓenɛ Jaŋ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ lɛ̂pi nde, ɗitɛ pîkwɛ kɛ kwey nje girise ɓo?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ ɓo ɓamɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wunɛ yeti kɛ duwɛ kwalɔ sisiŋ te yi ɗya̧ kɛ yotu yun kɛ́ na.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Kɛto *Mɔnɔ mumɔ ti ma njáki nde, nɛ́ ɓomɔ yambile na. Yasi wɛtɛ, a njáki nje joŋgwɛ ɓomɔ.» Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ nje kɛ́, ɛ wɛtɛ mumɔ lɛpɛ nde: «Mi kɛ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ wɛ kɛ mbɛy hɛnɛ komɛ wɛ ta kɛ̀ kɛ́.»
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓetoŋgɔ nɛ mɛnjɛmbi man, ɓenɔn sendi nɛ mɛtu̧ man. Yasi wɛtɛ, *Mɔnɔ mumɔ kinɛ mbɛy te yi nyɛ yakama ɓokwɛ to nɛ kɛte na.»
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ wɛtɛ mumɔ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, tikɔ, nɛ́ mi pa kɛ̀ pumbu saŋmbɛ.»
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Tikɔ, nɛ́ ɓemuŋ pumbu ɓemuŋ ɓan. Kwaŋgɔ yɔ kɛ̀ pelɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ.»
60 Mas Jesus insistiu:
61 Ɛ wɛtɛ nje lɛpɔ nɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mi kɛ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ wɛ, yasi wɛtɛ, tikɔ, nɛ́ mi pa kɛ̀ jana nɛ ɓotu ɓembɛ.»
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ nyɛ ɓɔ kɛ putika ŋgwaŋ nje ɓɛŋɛ njimɛ, mɔ te ti yaka kelɔ yaŋa kɛ Kandɔ Njambiyɛ na.»
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.