Lucas 9

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wɛtɛ yesɔ ɛ Yesus wesiɗye ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa, nyɛ ɓo ɗeti te yi soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ hɛnɛ kɛ yotu ɓomɔ nɛ̀ ɗeti te yi siɗyɛ mɛkɔn.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ tomɛ ɓo kɛ̀ pelɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ, siɗyɛ sendi mɛkɔn mɛ ɓomɔ.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ tî ɓiya yaŋa kɛ ɓɔ kɛndɔ nɔ na, ko toŋgolo ko koɓiyɛ ko mampa ko mɔni. Sendi, mumɔ tî ɓoŋ lambɔ yiɓa na.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Tu̧ te yi wunɛ ta nyiŋɛ ya te, wunɛ ɗîy ndi womɛte kumɔ kɛ ŋgimɔ te yi wunɛ ta kwa̧ kɛ́.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Ŋgɛ ɓomɔ ti ɓu̧ wunɛ kimɔte na, nɛ̀ wunɛ pûndu ɗuwɛ kɛ ɗya te, nɛ̀ wunɛ kûtu ŋgbutu kɛ mɛkol mun yí teɗye ɓo nde, ɓo kelma ɓeyate.»
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ɛ ɓo tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ mɛɗya mɛɗya lɛpɔ Kimɔ Tom, siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓomɔ kɛ mɛmbɛy hɛnɛ komɛ ɓo ka̧ kɛ́.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Kumande Herod wokuma mɛyasi hɛnɛ te yi ɓa̧ kɛ kelna kɛ́. Temɔ nɛ ɓa̧ kɛ ɗukuma, kɛto ɓaŋa ɓomɔ ɗikima lɛpɔ nde: «Jaŋ te ɛ ɗikima tɔpɛ ɓomɔ kɛ mɔrɔku kɔ womiya.»
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Ɓaŋa nde: «Yo Eli yɔkwɛ sendi nje kɛ mɛnɛti.» Ɓaŋa nde: «Yo wɛtɛ njombu mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ womiyɛ.»
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ɛ kumande Herod lɛpɛ nde: «Mi ma pɛsɔ ŋgiŋ Jaŋ, yɔkɔ ɓa nda yi mi wokɛ kasi nɛ ɗekɛ kɔ?» Ɛ nyɛ sa̧ nje te yi ɓɛŋɛ Yesus.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Kɛ ɓotu ɓe tomun ma yɔkwɛ kɛ́, ɛ ɓo yekiɗye mɛyasi hɛnɛ te yi ɓo kelma kɛ́ nyɛ Yesus. Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo ɓepɔ jisɛ nɔ kɛ̀ kɛ pulɔ wɛtɛ ɗya nde Betsayda.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Ko ɗete, ɓomɔ ɓuɗyate duwa̧ yasi te yi kwaŋnama kɛ́, ɛ ɓo ɓeŋgwɛ nyɛ. Ɛ nyɛ ɓu̧ ɓo nɛ mɛsosa. Ɛ nyɛ lɛpɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ nyɛ ɓo. A siɗya sendi mɛkɔn mɛ ɓotu ɓete ɓe nja̧ ɓaka.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Nda yesɔ ɓa̧ kɛ ɗuwɛ kɛ́, ɛ ɓejekɛ kamɔ jɔ yiɓa kɛ̀ kɛ kɛki nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Tikɔ ɓomɔ, nɛ́ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛɗya nɛ̀ kɛ mɛlunde mɛte yi kɛ pɔku te yi waka nɛdɔ kɛ́ kɛ̀ sa̧ mbɛy jakɔ nɛ̀ mɛɗye, kɛto wusɛ waka kɛ koŋgor.»
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ nɛ ŋguru wun, wunɛ nyɛ̂ki ɓo mɛɗye.» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Wusɛ ndi nɛ mampa yitan nɛ̀ ɓenjanjɔ yiɓa. Wusɛ yakama nyɛ ɓo mɛɗye, ŋgɛ ɓɛ nde, wusɛ nɛ ŋguru te yi ɓɔmɔ mɛɗye yi yaka ŋgil te yikɛ hɛnɛ.»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Ɓembam nɛ ɓembam kumma nda tomay yitan. Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde: «Wunɛ lɛ̂pi nyɛ ɓo nde, ɓo ɗîy nɛ mɛnjɔŋ, njɔŋ wɛtɛ ɓomɔ kamɔtan.»
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Ɛ ɓejekɛ kelɛ ɗete si ɗiɗyɛ ɓomɔ hɛnɛ.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Ndana, ɛ Yesus ɓu̧ mampa yinɔri yitan nɛ̀ ɓenjanjɔ yiɓa kaŋɛ misi kɛnjɛ kwey nyɛ Njambiyɛ wosoko. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ nje lekɛ yo nyɛ ɓejekɛ, nɛ́ ɓo kɛ̀ kaɓi nyɛ ɓomɔ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ɓomɔ hɛnɛ ɗyenama ditɔ. Ɛ ɓo nje wesiɗye mɛɓukwɛ mɛte tonjɛ mɛmakɔ kamɔ jɔ yiɓa.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Wɛtɛ yesɔ Yesus ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ wɛtɛ mbɛy. Ɓejekɛ ɓenɛ ɓa̧ womɛte. Ɛ nyɛ diyɛ ɓo nde: «Ɓomɔ lɛ́pi nde, mi nda?»
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Ɓaŋa lɛ́pi nde, wɛ Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku. Ɓaŋa nde, wɛ Eli. Ɓaŋa sendi nde, wɛ wɛtɛ njombu mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɛ gwa̧ nje womiyɛ kɔ.»
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ɛ Yesus diyɛ ɓo nde: «Kɛ yun nɛ ŋguru wun, wunɛ lɛ́pi nde, mi nda?» Ɛ Piyɛr yeŋsa nde: «Wɛ *Krist, mɔ te ɛ joŋgwɛ ɓomɔ ɛ Njambiyɛ njesa kɔ.»
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ ɓo nde, kpɛ, ɓo tî lɛpi ɗete nyɛ wɛtɛ mumɔ na.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ɛ nyɛ kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nde: «Yo gba nde, *Mɔnɔ mumɔ yâkaŋgwɛ saŋgwa nɛ mɛbɔnɛ ɓuɗyate. Ɓetomba ɓe ɗya nɛ̀ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi ta sɛŋɛ nyɛ kutuɗya. Ɓo ta wo nyɛ, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo hɛnɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ mi, a tî ɓoŋ yotu nɛ nde, yo yaŋa na. A sôɓa kroa nɛ mɛtu hɛnɛ ɓeŋgwɛ mi.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Kɛto mumɔ hɛnɛ ɛ ta kwaɗyɛ kambiɗya nɛ joŋgwɛ ɗyenɛ kɔ ta ɗimbiɗye yo. Yasi wɛtɛ, yɔkɔ ɛ ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ kɛto mbɛ kɔ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ te yi kpo nɛ kpo.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Ma ŋgɛ mumɔ si namɔ mɛnɛti maka hɛnɛ, nje ɗimbiɗye joŋgwɛ ɗyenɛ ho ɓekiɗye yo, yo má nje kamɛ nyɛ ŋge?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Kɛto ŋgɛ mumɔ gwe njɔn jayna mbɛ nɛ̀ jayna mɛlɛpi mɛmbɛ, *Mɔnɔ Mumɔ ta gwe sendi njɔn wenɛ komɛ nyɛ ta nje nɛ nyaŋgwɛ mɛluksa mɛnɛ nɛ̀ yi Saŋgwɛ nɛ̀ yi pupuna ɓejaki ɓe Njambiyɛ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Mi kɛ lɛpɔ gbate nyɛ wunɛ nde: Ɓaŋa kɛ njoka ɓotu ɓete ɓe ɗiyɛ ndana waka ɓaka tí gwe kinɛ pa ɓɛŋɛ njena *Kandɔ Njambiyɛ na.»
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ ɗete, ya nda mɛtu yitan jɔ yitati kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ Piyɛr nɛ̀ Jaŋ nɛ̀ Jak ɓendɔ ɓenɛ ɓo kɛ̀ kɛ to keki, na kɛ̀ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ ŋgwɛta nɛ Njambiyɛ kɛ́, ɛ mbɔmbu nɛ sɛnjɛ. Ɛ lambɔ nɛ yeŋsa ɓɛ wumnate nɛ mboŋ mboŋ.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Ɓo sém semɔ, Yesus mɛ kɛ nyɛ mɛsimɔ ɓenɛ ɓembam yiɓa, yo ɓa̧ Mɔyisi ɓenɛ Eli.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ɓo punduma kɛ nyaŋgwɛ mɛjasi. Mɔyisi ɓenɛ Eli ɓa̧ kɛ lɛpɔ nda yi Yesus ta kɛ̀ nɔ Yerusalɛm kɛ̀ saŋgwa nɛ sɔŋ mate kɛ́.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Piyɛr ɓenɛ ɓenjɔŋ ɓenɛ ɓa̧ kɛ nyaŋgwɛ jakɔ. Kɛ jakɔ ma pɛsiyɛ kɛ misi man kɛ́, ɛ ɓo ɓɛŋɛ nyaŋgwɛ mɛjasi, ɓɛŋɛ Yesus nɛ̀ ɓembam yiɓa ɓe ɓa̧ kɛ kɛki nɛ ɓaka.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓembam ɓaka kandima kwaŋge jisɛ kɛ kɛki Yesus kɛ́, ɛ Piyɛr lɛpɛ nyɛ Yesus nde: «Yekele, yo kimɔte nde, wusɛ ɗîy waka. Wusɛ sûm mɛbala yitati, wɔ wɛtɛ, ɛ Mɔyisi wɛtɛ, ɛ Eli wɛtɛ.» Piyɛr tì ɓɛ kɛ duwɛ yasi te yi nyɛ ɓa̧ kɛ lɛpɔ kɛ́ na.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Piŋɔ te yi nyɛ ɓa̧ ndi kɛ lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ wɛtɛ kulutu nje ɗiɓiɗye ɓo. Ɓejekɛ gwa̧ wɔ̧ ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓɛŋma nde, kulutu kɛ mɛmiyɛ ɓo kɛ́.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Ɛ wɛtɛ mɛn wulɛ kɛ mɔy kulutu lɛpɔ nde: «Yɔkɔ mɔnmbɛ yi mi tɔkuma. Wunɛ wôkunaŋgwɛ nɛ nyɛ.»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo wokuma nɛ mɛn kɛ́, yite Yesus tikama ndi nyɛpɔ. Ɓejekɛ ɗiyma numbu kɔɓɔ kɛ pɔku mɛtu mɛte yite kinɛ yekiɗye yasi te yi ɓo ɓɛŋma kɛ́ nyɛ mumɔ na.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Misi pupɛ ɛ ɓo piyɛ wulɛ kɛ to keki, ɛ nyaŋgwɛ ŋgil nje saŋgwa nɛ Yesus.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Ɗiyɔ kɛ́, ɛ wɛtɛ mbam lɛpɛ nɛ mɛn kɛ kwey kɛ mɔy ŋgil nde: «Yekele, mi kɛ ŋgwɛta nɛ wɛ: Kaŋa misi ɓɛŋɛ nɛ gwanjɔ wombɛ, nyɛ kikɔ.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Yiŋa sisiŋ kɛ ɗiki yembile nyɛ. Ndana ndana kɛ́, a mɛ kɛ kembiɗya, sisiŋ te má nambɛ nyɛ, ɔ ɓɛ́ŋa, mɛwuru mɛ kɛ pundɔ kɛ numbu nɛ pum pum. Yo ti síy nɛdɔ na. Kɛ kɔŋte, yotu nɛ mɛ hɛnɛ katinate.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Mi ŋgwɛtama nɛ ɓejekɛ ɓɔ nde, ɓo ɗûɗya ɓeya sisiŋ te soŋɛ kɛ yotu nɛ, yasi wɛtɛ, ɛ ɓo suɗyɛ.»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nde: «Wunɛ ɓotu ɓete ɓe ti jáya yasi ɓaka, wunɛ sendi ɓeya ɓomɔ, mi ta ɗiyɔ sinɛ wunɛ kumɔ ndenɛn? Mi ta gbisɔ wunɛ kumɔ ndenɛn? Ɓoŋgɔ mɔnɔ wɔ nje nɔ waka.»
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Kɛ ŋgimɔ te yi mɔnɔsikɛ ɓa̧ kɛ wuta nɛ Yesus kɛ́, ɛ ɓeya sisiŋ jalɛ nyɛ ɓetɛ kɛ mɛnɛti nambɛ nyɛ ɓeyate. Ɛ Yesus ɓama nɛ ɓeya sisiŋ siɗyɛ kɔn mɔnɔ ɛnɔru kaŋɛ nyɛ nyɛ saŋgwɛ.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ ŋgbakima nyaŋgwɛ ɗeti Njambiyɛ. Kɛ ŋgimɔ te yi ɓomɔ hɛnɛ ɓa̧ ndi kɛ kɛ̀ mbɔmbu yí ŋgbakima mɛyasi mɛte yi Yesus ɗikima kelɔ hɛnɛ kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ nde:
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 «Wunɛ lɛ̂ŋgwɛ mɛtɔ kimɔte kɛ mɛlɛpi mɛte yi mi ta lɛpɔ nyɛ wunɛ ndana kɛ́. Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ mumɔ nyɛ ɓomɔ.»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓejekɛ tì wokɛ to lɛpi te na. Yo ɓa̧ sɔɗyate nɛ ɓo, ma ɓo nje ɓiye to te. Ɓo gwa̧ wɔ̧ diyna nɛ lɛpi te.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Yinɔri yiŋa mɛtandɔ ɗyaŋma kɛ njoka yan yí duwɛ mɔ te ɛ kwaŋma ɓɛsɔ kɔ.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesus duwa̧ yasi te yi ɓo ɓa̧ kɛ takɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ gbɛla mɔnɔsikɛ tɛmbiɗye kɛ kɛki nɛ
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Mumɔ hɛnɛ ɛ ɓu̧ mɔnɔsikɛ nda yɔkɔ kimɔte kɛto mbɛ, a ɓóŋ mi kimɔte. Mɔ te ɛ ɓu̧ mi kimɔte, a ɓóŋ Mɔ te ɛ tomma mi kɔ. Ɗete, kɛ njoka yun hɛnɛ, yɔkɔ ɛ ɓu̧ yotu nɛ nda njena mumɔ, yo nyɛ kwa̧ ɓɛsɔ.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Ɛ Jaŋ lɛpɛ nde: «Yekele, wusɛ ɓɛŋma wɛtɛ mbam kɛ soŋɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu ɓomɔ nɛ ɗinɔ ɗyɔ, ɛ wusɛ gayɛ nyɛ, kɛto a yeti kɛ njɔŋ su na.»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wunɛ tî gay nyɛ na, kɛto ŋgɛ mumɔ ti lu̧ ɗyambi suŋgwɛ nɛ wunɛ, a kɛ kɔŋ yun.»
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Kɛ mɛtu mɛte yi Yesus ta yɔkwɛ kɛ̀ nɔ ɗyoɓɔ kɛ́ ma si wuta, ɛ nyɛ pɛsɛ kɛ temɔ nɛ nde, a kɛ kɛ̀ Yerusalɛm.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ɛ nyɛ tomɛ ɓomɔ kɛnjɛ mbɔmbu. Ɛ ɓo kwa̧ kumɔ kɛ wɛtɛ ɗya ɓotu ɓe Samari diy kombile mbɛy tikɛ nyɛ.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Yasi wɛtɛ, ɓomɔ ɓe ɗya te tì ɓu̧ nyɛ nɛ mɛsosa na, kɛto ɓo ɓɛŋma nde, a kɛ́n kɛ Yerusalɛm.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Kɛ ɓejekɛ ɓenɛ Jak ɓenɛ Jaŋ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ kwáɗyikwɛ nde, wusɛ lɛ̂pi nde, ɗitɛ pîkwɛ kɛ kwey nje girise ɓo?»
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Ɛ nyɛ yeŋsa ɓɛŋɛ ɓo ɓamɛ ɓo lɛpɔ nde: «Wunɛ yeti kɛ duwɛ kwalɔ sisiŋ te yi ɗya̧ kɛ yotu yun kɛ́ na.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Kɛto *Mɔnɔ mumɔ ti ma njáki nde, nɛ́ ɓomɔ yambile na. Yasi wɛtɛ, a njáki nje joŋgwɛ ɓomɔ.» Kɛ kɔŋte, ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓa̧ kɛ nje kɛ́, ɛ wɛtɛ mumɔ lɛpɛ nde: «Mi kɛ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ wɛ kɛ mbɛy hɛnɛ komɛ wɛ ta kɛ̀ kɛ́.»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ɛ Yesus yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ɓetoŋgɔ nɛ mɛnjɛmbi man, ɓenɔn sendi nɛ mɛtu̧ man. Yasi wɛtɛ, *Mɔnɔ mumɔ kinɛ mbɛy te yi nyɛ yakama ɓokwɛ to nɛ kɛte na.»
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ wɛtɛ mumɔ nde: «Ɓeŋgwɛ mi.» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, tikɔ, nɛ́ mi pa kɛ̀ pumbu saŋmbɛ.»
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Tikɔ, nɛ́ ɓemuŋ pumbu ɓemuŋ ɓan. Kwaŋgɔ yɔ kɛ̀ pelɛ kasi *Kandɔ Njambiyɛ.»
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ɛ wɛtɛ nje lɛpɔ nɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, mi kɛ kwaɗyɛ ɓeŋgwɛ wɛ, yasi wɛtɛ, tikɔ, nɛ́ mi pa kɛ̀ jana nɛ ɓotu ɓembɛ.»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Ŋgɛ mumɔ nyɛ ɓɔ kɛ putika ŋgwaŋ nje ɓɛŋɛ njimɛ, mɔ te ti yaka kelɔ yaŋa kɛ Kandɔ Njambiyɛ na.»
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.