Lucas 7

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɛ Yesus ma si lɛpɔ yasi te yi nyɛ kwaɗya lɛpɔ hɛnɛ kɛ́ nyɛ ɓomɔ, ɛ nyɛ yɔkwɛ kɛ̀ kɛ Kapɛrnawum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Wɛtɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja, mɔ Rom ɓa̧ nɛ wɛtɛ mɔ mɛsay wenɛ yi nyɛ ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ. Mɔ mɛsay te ɓa̧ kɛ kɔnɔ. A ɓa̧ nɛdɔ nɛ sɔŋ.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Kɛ nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ ma wokɔ kasi Yesus kɛ́, ɛ nyɛ tomɛ ɓaŋa ɓetomba Ɓeyudɛn kɛnjɛ kɛ yenɛ nde, a njâki joŋgwɛ mɔ mɛsay wenɛ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ɓo ka̧ kumɔ dolɔ Yesus, ɛ ɓo ŋgwɛta nɛ nyɛ ɓuɗyate lɛpɔ nde: «Yakama nde, kama mbam te,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 kɛto a kɛ kwaɗyɛ kandɔ ɗyusu. Sendi, yo nyɛ sumɛ mbanjɔ mɛwesiɗya musu.»
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ɛ Yesus kwa̧ ɓenɛ ɓo. Kɛ nyɛ ma wuta nɛ tu̧ kɛ́, ɛ kum ɓesɔja tomɛ ɓesɔ ɓenɛ kɛ̀ saŋgwa nɛ nyɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, wɛ tî njaŋgwɛ yotu yɔ na, kɛto mi yeti mɔ te yi wɛ yakama nyiŋɛ kɛ tu̧ ɗyembɛ na.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Yo ɗete yi mi ɓɛŋma nde, mi ti yaka wuta kɛ kɛki yɔ na. Ko ɓɛkɔ ɗete, ɓeta ndi gbɛla numbu kɛnjɛ, nɛ́ kɔn mɔ mɛsay wombɛ siy.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kɛto ko mi, ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiyɔ nɛ mi, ma mi kɛ ɗiyɔ sendi nɛ ɓesɔja. Mi yakama lɛpɔ nyɛ wɛtɛ sɔja nde: ‹Kɛn kaka,› ɔ ɓɛ́ŋa, a ka̧, lɛpɔ nyɛ mbaŋa nde: ‹Inja woŋga,› a má nje. Mi yakama lɛpɔ nyɛ mɔ mɛsay wombɛ nde: ‹Kelɔ yiri,› ɔ ɓɛ́ŋa, a kelma.»
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Kɛ Yesus ma wokɔ mɛlɛpi mɛte yi nyaŋgwɛ kum ɓesɔja kɔ lɛpima kɛ́, ɛ nyɛ jayɛ nyɛ. Ɛ Yesus yeŋsa lɛpɔ nyɛ ŋgil ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ ɓaka nde: «Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Ko ɓɛkɔ kɛ kandɔ Isarayɛl, mi tì pa ɓɛŋɛ kwalɔ nyaŋgwɛ tikina temɔ te yikɛ na.»
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Komɛ ɓotu ɓe tomun yɔkwa̧ kɛ tu̧ kɛ́, ɓo dól nde, yotu mɔ mɛsay mɛ nɛ tɛ.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Kɛ kɔŋte, ɛ Yesus nje kwa̧ kɛ̀ kɛ wɛtɛ ɗya nde Nayin ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ nɛ̀ nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ɓa̧ kɛ wuta nɛ numɛy ndoko te yi linja ɗya kɛ́, ɛ nyɛ saŋgwa nɛ ɓomɔ kɛ soɓɛ muŋ kɛ̀ pumbɔ. Yo ɓa̧ kikɔ mɔnɔ mbam wɛtɛ kusɔ nyari. Ɓotu ɓe ɗya ɓuɗyate ka̧ njɔŋ wɛtɛ ɓenɛ ɓe kusɔ nya kɔ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Kɛ Kumande Yesus ma ɓɛŋɛ kusɔ nya kɔ kɛ́, ɛ nyɛ gwe ŋgwɛtɛ wenɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî lel na.»
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ɛ nyɛ jisɛ kɛ̀ mate kpokɛ taŋ te yi ɓo soɓɛ muŋ kɛte kɛ́. Ɛ ɓotu ɓe soɓuna muŋ tɛmɛ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nde: «Gwanjɔ, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Tɛma.»
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ndana, ɛ muŋ tɛmɛ ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kandɛ ndapi. Ɛ Yesus ɓu̧ nyɛ yɔkiɗye nyɛ nyaŋgwɛ.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ɛ ɓomɔ hɛnɛ gwe wɔ̧ lukse Njambiyɛ lɛpɔ nde: «Nyaŋgwɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ ɗyaŋma kɛ njoka su.» Sendi: «Njambiyɛ takima ɓomɔ ɓenɛ.»
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ɛ je yasi te yi Yesus kelma kɛ́ saŋgwa mɛnɛti mɛ Yuda nɛ pɔku mɛnɛti mɛte yite hɛnɛ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ɓejekɛ ɓe Jaŋ yekiɗya sendi mɛyasi mɛte yinɔri hɛnɛ nyɛ nyɛ.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ɛ nyɛ jeɓa yiɓa kɛ njoka yan tomɔ ɓo kɛnjɛ kɛ yi Kumande Yesus nde, ɓo dîya nyɛ nde: «Yo ka wɛ mɔ te ɛ ɓa̧ nde, a njâki kɔ, ho wusɛ lâɗya mbaŋa dɛlɛ?»
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Kɛ ɓotu ɓe tomun ma kɛ̀ dolɔ Yesus kɛ́, ɛ ɓo lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku tomɛ wusɛ njesɛ kɛ yɔ nde: ‹’Yo ka wɛ mɔ te ɛ yâkaŋgwɛ nje kɔ, ho wusɛ lâɗya mbaŋa dɛlɛ?› »
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Kɛ kiya ŋgimɔ te Yesus ɓa̧ kɛ siɗyɛ mɛkɔn mɛ ɓuɗya ɓomɔ, ɓaka ɓe ɓa̧ nɛ mɛkɔsu nɛ̀ ɓe ɓa̧ nɛ ɓeya mɛsisiŋ kɛ yotu. Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɗiɓina misi ɓaka, a kelma nde, ɓo ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓotu ɓete ɓe Jaŋ tomma ɓaka nde: «Wunɛ kɛ̂n kɛ̀ yekiɗye mɛyasi mɛte yi wunɛ ɓɛŋma nɛ̀ yi wunɛ wokuma kɛ́ nyɛ nyɛ. Wunɛ lɛ̂pi nyɛ nyɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka mɛ kɛ ɓɛŋɛ yasi. Ɓotu ɓe ndɛmbil mɛ kɛ kɛndɔ nɛ ŋgbeŋ. Ɓaka ɓe nɛ ndoko ɓaka mɛ nɛ yotu nɛ kpɛlɛŋ. Wunɛ lɛ̂pi sendi nyɛ nyɛ nde: Ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ nɛ ɗiɓina mɛtɔ ɓaka mɛ kɛ wokɔ yasi. Ɓemuŋ kɛ womiyɛ. Ɓo kɛ lɛpɔ Kimɔ Tom nyɛ buka ɓomɔ.»
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «Mɔ te ɛ ta ɗiyɔ kinɛ jɔsiɗye kelɔ yiŋa ɓeya yasi kɛto mbɛ kɔ nɛ mɛsosa.»
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Kɛ ɓotu ɓete ɓe Jaŋ tomma ɓaka ma si kwa̧ kɛ́, ɛ Yesus kandɛ lɛpi kɛ kasi Jaŋ nyɛ ŋgil ɓomɔ. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Kɛ yi wunɛ ka̧ kɛ koŋgor kɛ́, wunɛ kwaɗya kɛ̀ ɓɛŋɛ yasi te nda? ’Wunɛ kwaɗya kɛ̀ ɓɛŋɛ njoy te yi pupɔ wumbiɗye kɛ́?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ’Wunɛ ka̧ gbate kɛ̀ ɓɛŋɛ ŋge? ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ mbaŋa mumɔ nɛ kpasa mɛlambɔ kɛ yotu? Ɓotu ɓete ɓe lɛŋɛ kpasa mɛlambɔ nɛ̀ ɓe joŋna kɛ nyɛm nyɛm joŋgwɛ ɓaka ɗíy kɛ tu̧ ɓekumande.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ ŋge? ’Wunɛ ka̧ kɛ̀ ɓɛŋɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ? I̧, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Nyɛ mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ gbate gbate, ma yasi wɛtɛ, a kwaŋma yite.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Yo nyɛ yi kasi nɛ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde: ‹Ɓɛŋa, mi kɛ kandɛ tomɔ mɔ tomun wombɛ nɛ wɛ, na kɛ̀ kandi kombile nje tikɛ wɛ.›
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Mi kɛ lɛpɔ nyɛ wunɛ nde: Kinɛ mumɔ wɛtɛ nɛ wɛtɛ ɛ jaɗya wulɛ kɛ mɔy nyari kwaŋma Jaŋ na. Ko ɗete, njena mumɔ kɛ *Kandɔ Njambiyɛ kwa̧ nyɛ.»
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓete ɓe ɗikima wokɔ yasi te yi Jaŋ ɗikima lɛpɔ kɛ́ téɗya nde, Njambiyɛ nɛ ŋgbeŋ. Ɛ ɓo jayɛ nde, a tɔ̂pa ɓo kɛ mɔrɔku.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Yasi wɛtɛ, *Ɓefarisɛ̧ nɛ̀ nyaŋgwɛ ɓotu ɓe duwa̧ mɛmboŋga sɛŋma nde, Jaŋ tî tɔpa ɓo kɛ mɔrɔku na. Ɗete, ɓo téɗya yan nde, yasi te yi Njambiyɛ kombila kɛ yan kɛ́ ɓa̧ gbɛlate.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 «Mi ta yekɔ ɓa ɓotu ɓe ŋgimɔ te yɔkɔ nɛ ɓe nda? Ɓo nda ɓe nda?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Ɓo nda ɓɔnɔsikɛ te ɓe ɗiyɛ kɛ babal, ɓaka má lɛpɔ kɛnjɛ ɓɛsɔ nde: ‹Wusɛ tɔŋma mbule nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ ɓɔlɔ na. Wusɛ jembima mɛjembi mɛ sɔŋ nyɛ wunɛ, wunɛ kinɛ lelɔ na.›
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ɗete sendi, Jaŋ te mɔ tɔpuna ɓomɔ kɛ mɔrɔku nja̧. Mɛɗye, a ti ɗyáki. Mɛnjam, a ti hɔ́ɓiya. Kɛ kɔŋte, wunɛ nde: ‹A nɛ ɓeya sisiŋ kɛ yotu.›
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ndana *Mɔnɔ mumɔ nja̧. Mɛɗye, a kɛ ɗye. Mɛnjam, a kɛ hɔɓiye. Kɛ kɔŋte, wunɛ nde: ‹Nɛ ɓɛ̂ŋa ndi nyaŋgwɛ mɔ mɛɗye nɛ̀ nyaŋgwɛ mɔ ɗyena mɛnjam te yɔkɔ, sɔ nɛ ɓotu ɓe ɓoŋna mɔni garama nɛ̀ ɓotu ɓe ɓeya joŋgwɛ.›
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ɓomɔ hɛnɛ ɓe ɓeŋgwɛ yasi te yi Njambiyɛ kwaɗyɛ ɓaka kɛ jayɛ nde: Ɗyanɔ ɗyenɛ nɛ ŋgbeŋ.»
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Wɛtɛ mɔ *Farisɛ̧ jeɓama Yesus nde, a kɛ̂n ɗyena kɛ tu̧ ɗyenɛ. Ɛ nyɛ kɛ̀ kɛ tu̧ mɔ Farisɛ̧ te kɛ̀ ɗiyɔ, na ɗyena.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Wɛtɛ nya mɛɓeyɔ ɓa̧ kɛ ɗya te. Ŋgɛ nyɛ ma wokɔ nde, Yesus ka̧ ɗyena kɛ tu̧ mɔ Farisɛ̧ kɛ́, ɛ nyɛ ɓu̧ wɛtɛ kpasa ndaki nɛ lɔbinda kɛ mɔyte
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 kɛ̀ ɗiyɔ kɛ kɔŋ Yesus yaka nɛ mɛkol mɛnɛ. Nya kɔ ɓa̧ kɛ lelɔ. Ɛ misiɗyɛ ɗiki ɓalɔ kɛ mɛkol mɛ Yesus, ɛ nya kɔ ɗiki titɔ yo nɛ nyiŋɔ to nɛ. A ɗikima dulɔ sendi mɛkol mɛ Yesus lɔmbɛ lɔbinda yinɔri kɛte.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Kɛ mɔ Farisɛ̧ te ɛ jeɓama Yesus kɔ ma ɓɛŋɛ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ kɛ mɔy temɔ nɛ nde: ‹Mbam kɔ má ɓɛki gbate mɔ punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, ma nyɛ kɛ duwɛ nya te ɛ kɛ kpokɛ nyɛ kɔ, ma nyɛ kɛ duwɛ joŋgwɛ nya te, duwɛ nde, nyɛ mɔ mɛɓeyɔ.›
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ndana, ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Simɔn, mi kɛ kwaɗyɛ lɛpɔ yiŋa yasi nyɛ wɛ.» Ɛ nyɛ yeŋsa nde: «Yekele, lɛpɔ.»
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ɛ Yesus lɛpɛ nde: «Wɛtɛ mumɔ nya ɓomɔ yiɓa pilo. Wɛtɛ ɓoŋma mil gɔmay yitan. Ɛ wɛtɛ ɓu̧ nɛ mil kamɔtan.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nda ɓo hɛnɛ yiɓa tì ɓɛ nɛ ɗeti te yi gbo mɔni te nyɛ sa te na, ɛ nyɛ tikɛ ɓo hɛnɛ yiɓa nɛ ŋgwɛtɛ nde, ɓo tî gboku se na. Kɛ njoka ɓotu ɓaka yiɓa, yo yɛn ɛ yâkaŋgwɛ kwaɗyɛ mbam kɔ kwa̧ to te kɔ?»
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ɛ Simɔn yeŋsa nde: «Mi táka nde, yo yɔkɔ ɛ ɓa̧ nɛ nyaŋgwɛ pilo kɔ.» Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ pɛsima kimɔte.»
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ɛ Yesus nje yeŋsa ɓɛŋɛ pulɔ nyari lɛpɔ nyɛ Simɔn nde: «’Wɛ kɛ ɓɛŋɛ nya kɔ? Mi nyiŋma tu̧ ɗyɔ, wɛ tì nyɛ mi mɔrɔku nde, mi wêya nɛ mɛkol mɛmbɛ na. Yasi wɛtɛ, ndi nyɛ ma ɓɔsɛ mɛkol mɛmbɛ nɛ misiɗyɛ mɛnɛ titɔ yo nɛ nyiŋɔ to nɛ.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Wɛ tì dulɛ numbu mbɛ na, ndi nyɛ, kandɛ yi mi ma nyíŋa nɛ tu̧ ɗyɔ muka, a yeti kɛ wɛɗya dulna mɛkol mɛmbɛ na.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Wɛ tì lɔmbɛ lɔbinda kɛ to mbɛ na, ndi nyɛ lɔmbuma kimɔ lɔbinda kɛ mɛkol mɛmbɛ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ɗete, mi kɛ lɛpɔ nyɛ wɛ nde: Ɓuɗya mɛɓeyɔ mɛte yi nyɛ kelma kɛ́ ma ɗuwɛ kɛ to nɛ nɛ ŋgwɛtɛ, kɛto a kwaɗya mi ɓuɗyate. Mɔ te yi ɓo tikɛ nyɛ nɛ ŋgwɛtɛ nɛ mbɛt, a téɗya sendi mɛkwaɗya nɛ mbɛt.»
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nyɛ nya kɔ nde: «Mɛɓeyɔ mɔ ma ɗuwɛ kɛ to yɔ nɛ ŋgwɛtɛ.»
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ɛ ɓotu ɓete ɓe ɓa̧ kɛ ɗyena ɓenɛ ɓe Yesus ɓaka lɛpɛ kɛ mɔy mɛtemɔ man nde: ‹Yɔkɔ nda ɛ soŋɛ mɛɓeyɔ kɛ to mumɔ nɛ ŋgwɛtɛ kɔ?›
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyari nde: «Tikina temɔ te yi wɛ tikɛ kɛ yembɛ kɛ́ joŋgwa wɛ, kwaŋgɔ nɛ tɛ.»
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.